Lucas 14
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NAA
1 Nyangka tjirntu Tjatiti miirl-miirlta Tjiitjanya yanu Paratji purlkanyaku ngurrakutu. Palunyalu tjarrpangu mirrka ngalkukitja. Nyangka-ya yarnangu pirnilu Tjiitjanya tirtu nyakula kuliranytja, “Pika-munta wiirrulku tjirntu ngaa miirl-miirlta?”
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Nyangka wati kutju pikatjarra pitjangu Tjiitjalakutu. Tjiinya palunyaku tjarlpa yamirritarrartu puulykurringu ngaralanytja.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Nyangka Tjiitjalu nyangu Paratji pirni puru Mawutjaku wangka nintipungkupayi-ya nyinarranyangka. Palunyalu-tjananya tjapirnu, “Mawutjaku wangka nyaapirinypa ngarala? Palya-munta-lan pika wiirrulku tjirntu miirl-miirlta?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Nyangka-ya kanmarrarringu nyinarranytja. Nyangka Tjiitjalu wati palunyanya pika wiirrurnu. Palunyalu witurnu ngurrakutu.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Tjinguru nyuntuku katja wirulyarralku wiilta tjarrpaku tjirntu miirl-miirlta. Nyangka-munta-yan wantiku tjirntuku? Wiya, waarrpungkulalpi-yan mantjilku. Nyangka-tjinguru puluka tjarrpaku wiilta. Nyangka-munta-yan wantiku ngulaku? Wiya, waarrpungkulalpi-yan yilalku.”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Nyangka-ya purtu kuliranytja kutjupa-kutjupa watjalkitjalu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nyangka Tjiitjanya ngurra kutjupangka tjarrpangu mirrka ngalkukitja. Palunyalu nyangu kutjupatjarra-ya waarrpungu nyinakatingu puurrta ngamu. Nyangka-tjananya Tjiitjalu tjukurrpa kamparntalpa watjarnu:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 — ausente —
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Palunyakutarra ngaapirinypa palyanma. Pirningka-tjananya lurrtjurringkukitja ngantjarrpa nyinakati. Nyangka puurrtu-tjingurunta nyakulalpi watjalku, ‘Pitja ngamu nyinakati.’ Nyangkan pakaralpi ngamu nyinakatiku. Nyangkanta-ya nyaku pukurlarriku.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Tjiinya Mama Kuurrtu nyaku karnany-karnanypa nyinarranyangka watjalku mungutjapirinypa nyinarratjaku. Nyangka mungutja nyinapayinya nyakulalpi watjalku ngamu nyinarratjaku.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Nyangka Tjiitjalu wati nyarra mirrkaku yarltinytjanya nyakulalpi watjarnu, “Tjingurun mirrka kuka paalku tjunku wantiku pitjala-ya ngalkulatjaku. Palunyalu-kurlun yarltiku yungarrapirti puru tjimarri purlkanyatjarra pirninya. Tjiinyanta-ya ngaparrtjika yarltiku mirrkaku.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Wiya, yarlti-tjananya nyarra tjimarrimaalpa, nyumpu, puru kurutjarra nyinapayinya.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Tjiinya-ya purtu kulilku ngaparrtjika yarltirra mirrka nintilkitjalu. Nyangkanta Mama Kuurrtu pukurlmara kanyinma. Palunyalunta ngula walykumunu nintilku. Tjiinya palyarungu nyinapayi pirninya mirritjanu wanka pakaltjingalku, palunyatjanulunta nintilku.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Nyangka wati kutju lurrtjulu nyinarra mirrka ngalkulanytjalu kulirnu Tjiitjalu tjukurrpa palunyanya watjaranyangka. Palunyalu watjarnu, “Wiya, walykumunu-lan ngula lurrtjurriku mirrka ngalku Mama Kuurrtu-lanya puurrarriku kanyiranyangka.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Nyangka Tjiitjalu tjukurrpa kamparntalpa watjarnu: “Wati ngaalu kuliranytja mirrka kuka purlkanya yarnangu pirniku-tjanampa paara nintilkitjalu. Palunyalu-tjananya ngarnmanymara watjaranytja ngula-ya pitjala mirrka ngalkutjaku.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Nyangka tayimpa ngaranyangka mirrka kuka purlkanya paarayirnu tjunu wantingu. Palunyalunku waarka palyalpayi witurnu yarltirra-tjananya katitjaku kutjulpirtu ngarnmanymanu wantitjalu. Nyangka yanu-tjananya watjarnu, ‘Wiya, mirrka kuka purlkanya paarnu tjunu wantingu. Nyangka-ya pitja ngala.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Nyangka-ya kutju-kutjulu paanypungkulanytja. Tjiinya wati kutjulu watjarnu, ‘Wiya, kaatanpa-rna payipungu. Palunyalu-rna yanku nyaku, “Palya-munta ngarala?” Nyangka-lu mapitja watjala wantinyangka-rna.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Nyangka kutjupalu watjarnu, ‘Wiya, puluka pirni-rna payipungu. Palunyalu-rna yanku nyaku, “Walykumunu-tjinguru-ya ngarala.” Nyangka mapitja-lu watjala wantinyangka-rna.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Nyangka kutjupalu watjarnu, ‘Wiya, kuwarrinya-rna kurri yarltingu. Nyangka mapitja-lu watjala yurlta-litju nyinarranyangka.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Nyangka waarka palyalpayilu kulira mapitjangu palunyaku puurrta tjakultjunu kutjupa-kutjupa-ya watjaranyangka. Nyangka kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu watjarnu, ‘Mapitja yiwarla ngururrwanalu parrangurrila-tjanampa nyirnurru nyinapayiku, nyumpuku, puru kurutjarra pirnikutarrartu. Palunyanya-tjananya yarltirra kati.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Nyangka mularrpartu yanu parrayarltirrayirnu-tjananya katingu tjarrpatjunu. Palunyalunku puurrta watjarnu, ‘Yuwa, nyinatjunu-tjananyarna. Nyangka tirtu ruumpa lipi ngarala.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Nyangka puru witurnu, ‘Mapitja-tjananya yiwarla kurlunypa pirningkatja purtingkatjatarrartu witu-witura kati. Nyangka-tjuya ngurrangka tjarrparrayila yangatjurra.’ Nyangka mularrpartu-ya tjarrparrayirnu yangatjunu nyinarranytja.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Nyangka puurrpa palunyalu-tjananya watjarnu, ‘Nyarra kurranyulu-tjananyarna purtu yarltirranytja, palunyalu-tjuya mirrka ngalkukitjamunu.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Nyangka-ya yarnangu mingapirinytju Tjiitjanya wanarayintja. Nyangka-tjananya pinkurraaralpi watjarnu,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nyuntulu-munta-rniyan watjalku wanalkitjalu? Wiya, mukulyanytju purlkanyalu-rniya kulinma. Tjiinyakurlu-yan mama, ngunytju, kurri, tjilku, kurta puru tjurtu mukulyanytjulu kulinma. Palunyangka munkarra-rniya kulinma. Puru nyuntulunku yungarralu kuliranytjamaaltu ngayunyakutju-rni kulira wananma.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Tjiinya kutjupalunku warta tjarlira wanantjamunu, palunyanya ngayuku wanalpayi wiya. Ngarnan ngayunyapirinytju warta tjarlira wanaranytjalu-tjun wanalpayi mularrpa nyinama.”
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Nyangka Tjiitjalu-tjananya wangka kamparntaralpi watjarnu, “Wati kuliltjarralu yiwarla tjunkukitjalu yatatjunu kulirnu puuka puru yayinpa payipungkukitjalu. Palunyalunku tjimarri kawuntumaralpi nyangu purlkanya ngarrirranyangka kutjupa-kutjupa payipungu. Palunyalu tjunkula-wanarnu wiyarnu.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Nyangka wati kutjupalu tjimarri kawuntumankutjamaaltu tjuminpa watarrkulu tjunu. Palunyalu ngulakutju tjimarri kawuntumaralpi nyangu kurlunypa kanyiranytjalu. Palunyalu purtu kulirnu yiwarla tjunkukitjalu. Nyangka-ya pirnilu nyakula yikarringkulanytja.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Palunyalu-ya watjarnu, ‘Wati ngaalu-tjinguru yatatjura kulira palyanma. Ngaanya tjuminpa tjunkulalpi purtu kulirnu yiwarla tjunkukitjalu.’”
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tirtu watjaranytja, “Tjukurrpa kutjupanya-ya kulila. Puurrpa kutju warrmarla pirnitjarra yanu pikakitja. Pitjalayirnu, nyangka kutjupalu pitjangu tjakultjunu, ‘Kulila. Puurrpa nyarranya pitjalayirni warrmarla pirnitjarra nyuntuku warrmarlangka munkarra.’ Nyangka puurrpa palunyalu yatatjunu kulirnu, ‘Wiya-tjinguru-latju purtu wakalku wiyalku.’
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nyangkalta tiwangurulu tjukurrtjarra pirni witurnu. Nyangka-ya yanu puurrpa palunyangka wangkangu kalyparnu.”
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Palunyapirinytju-ya yatatjurra kulila ngayunya-rniyan wanalkitjalu. Kamu-rniyan wanalku kutjupa-kutjupa pirnitjarralu. Ngarna-yan ngurra, yulytja, yungarrapirtitarrartu wantirralpi-rniyan wananma.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya-lan tjuulpa mirrka kukangka tjutilpayi walykumunura ngalkukitjalu. Nyangka tjuulpa-tjinguru ngarriku palyamunurriku. Wiya, kutjupalu marlakulu walykumunulkitjamunu.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Nyangka-lan warniku wantiku. Nyangka nyuntulu-ya tjuulpa walykumunupirinypa nyinama. Yuwa, kuliralpi-ya ruukulinma tjurrkurlmara kulilkitjalu.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.