Josué 10

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 E sucedeu que, ouvindo Adoni-Zedeque, rei de Jerusalém, que Josué tomara a Ai, e a tinha destruído totalmente, e fizera a Ai, e ao seu rei, como tinha feito a Jericó e ao seu rei, e que os moradores de Gibeom fizeram paz com os israelitas, e estavam no meio deles,
2 — ausente —
2 Temeram muito, porque Gibeom era uma cidade grande, como uma das cidades reais, e ainda maior do que Ai, e todos os seus homens valentes.
3 — ausente —
3 Pelo que Adoni-Zedeque, rei de Jerusalém, enviou a Hoão, rei de Hebrom, e a Pirão, rei de Jarmute, e a Jafia, rei de Laquis e a Debir, rei de Eglom, dizendo:
4 — ausente —
4 Subi a mim, e ajudai-me, e firamos a Gibeom, porquanto fez paz com Josué e com os filhos de Israel.
5 — ausente —
5 Então se ajuntaram, e subiram cinco reis dos amorreus, o rei de Jerusalém, o rei de Hebrom, o rei de Jarmute, o rei de Laquis, o rei de Eglom, eles e todos os seus exércitos; e sitiaram a Gibeom e pelejaram contra ela.
6 Nyangka-ya wati Kipiyanngamartatjilu wati kutju witurnu yankula Tjatjuwanya watjaltjaku. Nyangka pitjangu watjarnu, “Wiya puurr, wirrtjala-lanyatju yirringkala. Tjiinya-ya puurrpa pirni warrmarlarringkula pitjangu pika-lanyatju wakara mirrirntankukitja. Wantinytjamaaltu-lanyatju wankakutu kanyila.”
6 Enviaram, pois, os homens de Gibeom a Josué, ao arraial de Gilgal, dizendo: Não retires as tuas mãos de teus servos; sobe apressadamente a nós, e livra-nos e ajuda-nos, porquanto todos os reis dos amorreus, que habitam na montanha, se ajuntaram contra nós.
7 Nyangka Tjatjuwalu kuliralpi palunyaku warrmarla pirninya yarltingu kutjungkara pakara yanu wati Kipiyanngamartatji yirringkankukitja.
7 Então subiu Josué, de Gilgal, ele e toda a gente de guerra com ele, e todos os homens valorosos.
8 Nyangka Mama Kuurrtu Tjatjuwala watjarnu, “Ngurlumaalpa raparringkula yarra ngayulu-tjananyarnanta miranykanyiranyangka. Nyangka-yan puurrpa pirniku warrmarla pirninyartu wakalku wiyalku.”
8 E o Senhor disse a Josué: Não os temas, porque os tenho dado na tua mão; nenhum deles te poderá resistir.
9 Nyangka Tjatjuwanya-ya pitjalayirnu mungangka tjulurrku waalkarrarnu.
9 E Josué lhes sobreveio de repente, porque toda a noite veio subindo desde Gilgal.
10 Nyangka Mama Kuurrtu-tjananya puurrpa pirniku warrmarla pina kuwar-kuwarmanu. Nyangka-ya kuwararrara parrakukurraaranytja. Nyangka-ya Yitjurayilku tjamupirtilu-tjananya yapuwanalu ngurlura parrawanara wakara mirrirntaranytja.
10 E o Senhor os conturbou diante de Israel, e os feriu com grande matança em Gibeom; e perseguiu-os pelo caminho que sobe a Bete-Horom, e feriu-os até Azeca e a Maquedá.
11 Nyangka-ya puurrpa pirniku warrmarla ngurlu kukurraarnu. Nyangka Mama Kuurrtu kunarta purlkanya wiyarnu. Nyangka-tjananya yatura mirrirntaranytja. Tjiinya Yitjurayilku tjamupirtilu-ya pirni-tjananya wakara mirrirntaranytja. Nyangka kunartalu-tjananya pirnipurlka yaturayirnu mirrirntanu, tjiinya-ya wakara mirrirntaranytja, palunyangka munkarra.
11 E sucedeu que fugindo eles de diante de Israel, à descida de Bete-Horom, o Senhor lançou sobre eles, do céu, grandes pedras, até Azeca, e morreram; e foram muitos mais os que morreram das pedras da saraiva do que os que os filhos de Israel mataram à espada.
12 Tjiinya tjirntu palunyangkartu Mama Kuurrtu-tjananya Yitjurayilku tjamupirti yirringkaranytja. Palunyangka-ya puurrpa pirniku warrmarla wakarayirnu mirrirntanu. Nyangka Tjatjuwalu Mama Kuurrnga tjapirnu yarnangu pirnilu-ya kuliranyangka. Tjiinya ngaapirinypa tjapirnu, “Yuwa Mama, tjirntu marrkula nyangkayi kutjungkartu ngara. Kirnaratarrartu marrkula.”
12 Então Josué falou ao Senhor, no dia em que o Senhor deu os amorreus nas mãos dos filhos de Israel, e disse na presença dos israelitas: Sol, detém-te em Gibeom, e tu, lua, no vale de Ajalom.
13 Nyangka mularrpartu tjirntu kirnaratarrartu marrkurnu. Nyangka palunyangkartu ngaralayirnu nyangka-ya Yitjurayilku tjamupirtilu-tjananya wakarayirnu mirrirntanu. Nyangka tjirntu rawa ngaralayirnu ngulartu ma-tjarrpangu.
13 E o sol se deteve, e a lua parou, até que o povo se vingou de seus inimigos. Isto não está escrito no livro de Jasher? O sol, pois, se deteve no meio do céu, e não se apressou a pôr-se, quase um dia inteiro.
14 Tjiinya Mama Kuurrtu palunyapirinypa kutjuwarra palyaranytjamunu. Palunyangkakutju wati kutjuku wangka kuliralpi tjirntu marrkurnu. Tjiinya Mama Kuurrtu-tjananya Yitjurayilku tjamupirti yayirninytjulu yirringkaranytja.
14 E não houve dia semelhante a este, nem antes nem depois dele, ouvindo o Senhor assim a voz de um homem; porque o Senhor pelejava por Israel.
15 Nyangka Tjatjuwanya palunyaku warrmarla pirninya-ya marlaku kutipitjangu ngurrangka nyinarranytja.
15 E voltou Josué, e todo o Israel com ele, ao arraial, em Gilgal.
16 — ausente —
16 Aqueles cinco reis, porém, fugiram, e se esconderam numa cova em Maquedá.
17 — ausente —
17 E foi anunciado a Josué, dizendo: Acharam-se os cinco reis escondidos numa cova em Maquedá.
18 — ausente —
18 Disse, pois, Josué: Arrastai grandes pedras à boca da cova, e ponde sobre ela homens que os guardem;
19 — ausente —
19 Porém vós não vos detenhais; persegui os vossos inimigos, e atacai os que vão ficando atrás; não os deixeis entrar nas suas cidades, porque o Senhor vosso Deus já vo-los deu na vossa mão.
20 — ausente —
20 E sucedeu que, acabando Josué e os filhos de Israel de os ferir com grande matança, até consumi-los, e os que ficaram deles se retiraram às cidades fortificadas,
21 — ausente —
21 Todo o povo voltou em paz a Josué, ao arraial em Maquedá; não havendo ninguém que movesse a sua língua contra os filhos de Israel.
22 — ausente —
22 Depois disse Josué: Abri a boca da cova, e trazei-me para fora aqueles cinco reis.
23 — ausente —
23 Fizeram, pois, assim, e trouxeram-lhe aqueles cinco reis para fora da cova: o rei de Jerusalém, o rei de Hebrom, o rei de Jarmute, o rei de Laquis e o rei de Eglom.
24 — ausente —
24 E sucedeu que, trazendo aqueles reis a Josué, este chamou todos os homens de Israel, e disse aos capitães dos homens de guerra, que foram com ele: Chegai, ponde os vossos pés sobre os pescoços destes reis. E chegaram, e puseram os seus pés sobre os pescoços deles.
25 — ausente —
25 Então Josué lhes disse: Não temais, nem vos espanteis; esforçai-vos e animai-vos; porque assim o fará o Senhor a todos os vossos inimigos, contra os quais pelejardes.
26 — ausente —
26 E, depois disto, Josué os feriu, e os matou, e os enforcou em cinco madeiros; e ficaram enforcados nos madeiros até à tarde.
27 — ausente —
27 E sucedeu que, ao pôr do sol, deu Josué ordem que os tirassem dos madeiros; e lançaram-nos na cova onde se esconderam; e puseram grandes pedras à boca da cova, que ainda ali estão até o dia de hoje.
28 — ausente —
28 E naquele mesmo dia tomou Josué a Maquedá, e feriu-a a fio de espada, bem como ao seu rei; totalmente a destruiu com todos que nela havia, sem nada deixar; e fez ao rei de Maquedá como fizera ao rei de Jericó.
29 — ausente —
29 Então Josué, e todo o Israel com ele, passou de Maquedá a Libna e pelejou contra ela.
30 — ausente —
30 E também o Senhor a deu na mão de Israel, a ela e a seu rei, e a feriu a fio de espada, a ela e a todos que nela estavam; sem nada deixar; e fez ao seu rei como fizera ao rei de Jericó.
31 — ausente —
31 Então Josué, e todo o Israel com ele, passou de Libna a Laquis; e a sitiou, e pelejou contra ela;
32 — ausente —
32 E o Senhor deu a Laquis nas mãos de Israel, e tomou-a no dia seguinte e a feriu a fio de espada, a ela e a todos os que nela estavam, conforme a tudo o que fizera a Libna.
33 — ausente —
33 Então Horão, rei de Gezer, subiu a ajudar a Laquis, porém Josué o feriu, a ele e ao seu povo, até não lhe deixar nem sequer um.
34 — ausente —
34 E Josué, e todo o Israel com ele, passou de Laquis a Eglom, e a sitiaram, e pelejaram contra ela.
35 — ausente —
35 E no mesmo dia a tomaram, e a feriram a fio de espada; e a todos os que nela estavam, destruiu totalmente no mesmo dia, conforme a tudo o que fizera a Laquis.
36 — ausente —
36 Depois Josué, e todo o Israel com ele, subiu de Eglom a Hebrom, e pelejaram contra ela.
37 — ausente —
37 E a tomaram, e a feriram ao fio de espada, assim ao seu rei como a todas as suas cidades; e a todos os que nelas estavam, a ninguém deixou com vida, conforme a tudo o que fizera a Eglom; e a destruiu totalmente, a ela e a todos os que nela estavam.
38 — ausente —
38 Então Josué, e todo o Israel com ele, tornou a Debir, e pelejou contra ela.
39 — ausente —
39 E tomou-a com o seu rei, e a todas as suas cidades, e as feriu a fio de espada, e a todos os que nelas estavam destruiu totalmente; nada deixou; como fizera a Hebrom, assim fez a Debir e ao seu rei, e como fizera a Libna e ao seu rei.
40 — ausente —
40 Assim feriu Josué toda aquela terra, as montanhas, o sul, e as campinas, e as descidas das águas, e a todos os seus reis; nada deixou; mas tudo o que tinha fôlego destruiu, como ordenara o Senhor Deus de Israel.
41 — ausente —
41 E Josué os feriu desde Cades-Barnéia, até Gaza, como também toda a terra de Gósen, e até Gibeom.
42 — ausente —
42 E de uma vez tomou Josué todos estes reis, e as suas terras; porquanto o Senhor Deus de Israel pelejava por Israel.
43 — ausente —
43 Então Josué, e todo o Israel com ele, voltou ao arraial em Gilgal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.