João 11

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nyangka wati yini Latjuranya ngurra Patjanila nyinapayinya pikarringu ngarrirranytja. Patjaninya ngurra nyarra tjurtu kutjarra Mirinya-pula Maatjanya nyinapayi, palunyangkartu.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Tjiinya Mirinya nyarra Puurrpa Tjiitjala-lu parnti walykumununya tjinangka tjutiralpi mangkangkanku wayipungu, palunyaku-ra marlanypa Latjuranya pikatjarra ngarrirranytja.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Nyangka tjurturarralu-pula wati kutju witurnu mapitjala Tjiitjala tjakultjunkutjaku. Nyangka mularrpartu yanu watjarnu, “Puurr, nyuntuku yamatji pika purlkanya ngarrirra.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi watjarnu, “Wiya, pika nyarranguru mirrirrikitjamunu. Tjiinyamarntu ngarangu pirnilu-ya nyakutjaku Mama Kuurrnga mularrpa yayirninytju purlkanya, puru-ya nyakutjaku ngayulu-rna Mama Kuurrku Katja yayirninytju purlkanya nyinarranyangka.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Palunyalu wanalpayi pirningka-tjananya watjarnu, “Pakala-ya. Marlaku-la yarra ngurra Tjutiyalakutu.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, ngaangkalpinta-ya watjaranytja yatura mirrirntankukitjalu. Nyangkanykan rawamaalturtu watjara marlaku puru yankukitjalu?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Nyangkalta wantirralpi watjarnu, “Latjuranya-lampa yamatji kunkunpa ngarrirra. Nyangka-rnalu yanku wankalku.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Nyangka-ya wanalpayi pirnilu watjarnu, “Yuwa, kunkunpa-tjinguru ngarrirrayilku wankarriku.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Tjiinya Tjiitjalu kamparntaralpi watjaranytja mirrirringkutja. Nyangka-ya kuliranytja kunkunpa mularrpa ngarrirranytjakukantjalu.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Nyangka wantirralpi Tjiitjalu-tjananya wangka yartakalu watjarnu, “Wiya, Latjuranya mirrirringu.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Tjinguru-rna nyarratja nyinarranytjalu wankanma. Pukurlpa-rna ngaangka nyinarranytja nyuntulu-yan mula-mularritjaku. Tjiinya-rna yayirninytjulu palyannyangka-yan nyaku mula-mularriku. Pakala-ya. Nyangka-la wati palunyakutu yarra.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Nyangka wanalpayi Tumutjunya nyarra-ya yini kutjupanya Tuwinnga watjalpayi, palunyalu-tjananya wanalpayi kutjupatjarrangka watjarnu, “Yuwa, pirninyartu-la yarra mirrirriwa.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Nyangka Tjiitjanya-ya pitjalayirnu yiwarla Patjaniku parrapitjangu. Pitjangu-ya kulirnu mirri-ya ngarnmanypalpi pulpangka tjarrpatjunu. Nyangka ngarrirrayirnu ngurra marnkurrarringu.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Tjiinya Patjaninya ngurra Tjurutjamala ngamu ngaralanytja.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Nyangka-ya ngurra palunyanguru yarnangu pirni pitjangu Maatjanya-pulanyaya Mirinya kurrurnpa pukurlmara kanyilkitja pirnkurringu-pula nyinarranyangka.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Nyangka Maatjalu tjakulpa kulirnu Tjiitjanyanyu ngururrpa pitjalayinnyangka pakara ngata-ngata wirrtjarayirnu lurrtjurringu. Nyangka Mirinya ngurrangka tirtu nyinarranytja.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Nyangka Maatjalu Tjiitjala lurrtjurringkulalpi watjarnu, “Wiya Puurr, tjingurun ngurra ngaangka nyinarranyangka ngayuku marlanypa mirrimaalpa wanka nyinama.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Nyangka-rna kulira kuwarritarrartu Mama Kuurrtu yayirninytjulu kutjupa-kutjupa palyalku tjiinya nyuntulun tjapinnyangka.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yuwa, nyuntuku marlanypa wankarringkula pakalku.”
23 Jesus disse a ela:
24 Nyangka Maatjalu watjarnu, “Yuwa, mularrpa mirritjanu wanka pakalku ngula tjiinya-ya mirri pirninya wanka pakannyangka.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Ngayulu-tjananyarna mirritjanu wanka pakaltjingalpayinya. Nyangka kutjupanya-tju ngayuku mula-mularringkulalpi wanka nyinarrayilku palunyatjanu mirrirringkulalpi wanka tirtu nyinama.
25 Então Jesus declarou:
26 Puru kutjupanya wanka nyinarranytjalu ngayuku mula-mularringkulalpi mirrirringkutjamaalpa wanka tirtu nyinama. Palunyanya-muntan kulira?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Nyangka watjarnu, “Yuwa, kulira-rna nyuntulun Kurayitjanya Mama Kuurrku Katja, tjiinya Mama Kuurrtu kutjulpirtu kalkurnu wantingu mantakutu witulkitjalu.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Nyangka Maatjalu wantirra marlaku yanu palunyaku marlanypa Mirila kumpiltu watjalkitja. Palunyalu watjarnu, “Kulila. Puurrnga pitjangu nyuntukunku ngurriranytja.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nyangka Mirilu kulira pakaralpi waarrpungkula yanu Tjiitjanya nyakukitja.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Tjiinyamarntu Tjiitjanya kuwarripa yiwarla Patjanila tjarrpanytjamaalpa tirtu nyinarranytja. Nyarra Maatjalu mapitjangu nyangu wantingu, palunyangka tirtu nyinarranytja.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Nyangka Mirinya pakara mawirrtjannyangkartu-ya yarnangu pirnilu nyakula wanarnu. Nyarra-ya yiwarlangka nyinarra Mirinya pukurlmara kanyiranytja, palunyalu-ya wanarnu. Yarlaku-ya kulirnu pulpakutu yanu yulakitja. Palunyakukantjalu-ya nyakula wanarnu.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Nyangka Mirilu waalkarrarnu nyangu Tjiitjanya nyinarranyangka. Palunyalu palunyaku tjinangka pupakatirralpi watjarnu, “Wiya Puurr, tjingurun ngurra ngaangka nyinarranyangka ngayuku marlanypa mirrimaalpa wanka tirtu nyinama.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Nyangka Tjiitjalu nyangu Mirinya-ya yularranyangka. Palunyalu kurrurnpa ngarlturringkulalpi tjurlpilyarringu.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Palunyalulta-tjananya tjapirnu, “Pulpa wanytjangka-yan tjarrpatjunu?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Nyangka Tjiitjanya milyarn-milyarnarringu.
35 Jesus chorou.
36 Nyangka-ya nyakulalpi watjarnu, “Wiya, mukulyanytju-kulila purlkanya palunyaku.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Nyangka kutjupatjarralu-ya watjarnu, “Wiya, ngaalu wati kurutjarra kuru yarlarnu. Tjinguru waarrpungkula pitjala Latjuranya wankarunama.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Nyangka Tjiitjalu kuliralpi puru ngarlturringu. Palunyalu pulpakutu yankulalpi nyangu purli purlkanya tjaangka yangangaralanyangka.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Palunyalu-tjananya watjarnu, “Purli palanya-ya watiyurntula tjurra.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Tjingurun kulira tjiinya-rnanta watjarnu, ‘Mularrkuliralpin nyaku tjiinya Mama Kuurrnga mularrpa yayirninytju purlkanya.’”
40 Jesus respondeu:
41 Nyangka-ya mularrpartu purli watiyurnturnu. Nyangka Tjiitjalu yirranyangu yilkarikutu. Palunyalu watjarnu, “Yuwa Mama, walykumunu tjiinyan ngayuku wangka tirtu kulilpayi.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Yuwa, nintilu-rna kulira tjiinya-rnin tirtu kulilpayi. Tjiinya-rna watjara ngaa-ya pirni ngaralanytjalu kuliltjaku. Kuliralpi-yayi mula-mularriwa nyuntulu-rnin mularrpa witunnyangka.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Wantirralpi mirrangu watjarnu, “Latjura, pakara pitja.”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Nyangka mularrpartu pakara pitjangu, mara tjina warntu mirringkatjangka karrpirnu wantitja, puru yiiku riikingka karrpintja. Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Yarrala-luya waarrpuwa nyangkayi palyanku paltjura pitja.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Nyangka pirninya nyarra-ya pitjangu Mirila nyinarranytja, palunyalu-ya nyangu Tjiitjalu palyannyangka mula-mularringu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Nyangka kutjupatjarralu-ya yanu Paratji pirningka tjakultjunu.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Nyangka-ya Paratji pirnilu puru tjurrtjuku puurrpa pirnilu yarltingu kantjulpa pirninya. Kutjungkaralpi-tjananya watjarnu, “Yuwa, yaaltjingalku-lan? Wati ngaalu yayirninytjulu kutjupa-kutjupa palyara.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Tjinguru-lan marrkuntjamaaltu wantirranyangka tirtu palunyapirinypa palyanma. Nyangka pirninyartu-raya palunyaku mula-mularriku. Nyangkalta-ya Ruumanyamartatji warrmarla pirnilu kuliralpi pitjaku-lampa tjurrtju purlkanya purlparrpungku. Puru Tjiyu pirninya-lanyaya pungku wiyalku.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Nyangka wati yini Kayapalu tjurrtjuku puurrpa purlkanya nyinarranytjalu watjarnu, “Wiya, ngurrpa-kulila-yan.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Purtu-munta-yan kulira? Wiya, palya wati kutju-lampa pirnikurtu mirrirriku tjiinya Tjiyu pirninya-lanyaya pungkula-wanalku wiyaltjakutarra.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Tjiinya yungarralu kulira watjantjamunurtu. Tjiinyamarntu tjurrtjuku puurrpa purlkanya nyinarranyangka-lu Mama Kuurrtu nintitjunu. Nyangka tjurrkurltu watjarnu Tjiitjanya Tjiyu pirniku-tjanampa mirrirritjaku.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Tjiinya Tjiyukukutju-tjanampa mirrirrinytjamaalpa, yarnangu pirnikurtu mirrirritjaku. Nyangka-layi Mama Kuurrku katja yurntalpa manta lipingkatja lurrtjurringkulalpi yarnangu kutjupirinypa nyinama.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Nyangka palunyangururtu-ya puurrpa Tjiyu pirnilu ngurringaralanytja yaaltji-yaaltjilu-ya Tjiitjanya mirri pungkukitjalu.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Nyangka Tjiitjalu nintilu kulira wantirra yanu yiwarla yini Yipurayimala nyinarranytja. Tjiinya Tjutiyalawana yartaka tirtu parrangaranytjamaalpa wantirra yanu yiwarla palunyakutu pilangka yitingkamarntu ngaralanyangka. Nyangka palunyaku wanalpayitarrartu-ya lurrtju yanu nyinarranytja.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Nyangka ngamuntirringu turlku purlkanya ngaratjaku, yini Wayirntankutjanya. Tjiinya-ya lurrtjurringkula kulilpayi nyarra kutjulpirtu Yiitjipula ngarangu, palunyanya. Nyangka-ya yarnangu pirni ngurra pirninguru pitjangu lurrtjurringu Tjurutjamala. Kutjungkarringkulalpi-yanku turlku kuwarripangka ngarnmanymaranytja palyamunumaaltu-ya turlku yinkakitjalu.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Palunyalu-ya tjurrtju purlkanyangka tjarrpangu lurrtjurringkulalpi Tjiitjaku ngurriranytja. Ngaparrkulu-yanku tjapiranytja, “Nyaapirinypa-yan kulira? Wiya, pitjakitjamunu-kulila. Wantingutarrartu tjinguru ma-nyinarra.”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Tjiinyamarntu-ya tjurrtjuku puurrpa pirnilu Paratji pirnilutarra watjarnu, “Tjiitjanya-ya nyakulalpi pitja-lanyatjuya watjala. Nyangka-latjuyi witula-tjananya mapitjala-ya tjulyaltjaku.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.