Gênesis 29
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARA
1 Nyangka Tjayikapanya pakara kakarrara mapitjalayirnu-mapitjalayirnu
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 nyangu kapi wiilpa yurirlta ngaralanyangka. Nyangka tjiipu nanikuurrpa pirni-ya ngarrirranytja kapurtu marnkurrpa tjarntutjarra-tjarntutjarra. Tjiinya kapi wiilpa palunyangkatja-ya tjutira nintilpayi tjiipu nanikuurrpa pirniku. Nyangka yapu purlkanya wiilta katu yangangarrirranytja.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Tjiinya-ya kuwarripa wantipayi. Nyangka tjiipu miranykanyilpayi pirninya-ya lurrtjurriku, palunyangkakutju-ya yapu purlkanya watiyurnturalpi kapi tjutilku tjiipu nanikuurrpa pirniku yungku. Nyangka-ya tjikilku wiyarrinyangka yapu palunyanya-ya marlakulu watitjunkupayi.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Nyangka Tjayikapalu-tjananya tjapirnu, “Yuwa wati pirni, yiwarla nganalanguru-yan pitjangu?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Nyangka-tjananya puru tjapirnu, “Wati yini Layipanku-munta-yan ninti, tjiinya wati yini Nayiyuku tjamu?”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Nyangka tjapirnu, “Walykumunu-munta nyinarra?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Nyangka Tjayikapalu tjapirnu, “Nyaaku-yan tirtu nyinarra kapi tjutintjamaralpa? Tjiinya tjirntu katu ngarala mungarrtjirrinytjamaalpa. Nyangka-tjinguru-yan kurranyulu kapi nintiralpi tjiipu marlakulu makatima yukiri-ya ngalkulatjaku.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Nyangka-ya watjarnu, “Wiya, kuwarripa-latju nyinarra. Ngarna pirninyartu-ya lurrtjurrinyangka-latju yapu watiyurnturalpi kapi nintilku tjiipu nanikuurrpa pirniku.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 — ausente —
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 — ausente —
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Palunyalu Rayirrtjulnga nguku kutjarranya nyunytjuralpi yulangu-ra.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Palunyalu watjarnu, “Ngayulu-rna nyuntuku mamaku yukari. Tjiinya-rna nyuntuku kurntili Ripakaku katja.” Nyangka Rayirrtjulnga kulira kukurraarnu mamanku watjarnu.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Nyangka palunyaku mama Layipantu kulira ngata-ngata ngalyakukurraarnu Tjayikapanya yampurnu nyunytjuralpi ngurrakutu katingu. Nyangka Tjayikapalu tjukurrpa pirni tjakultjunu.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Nyangka Layipantu watjarnu, “Yuwa, mularrpa-tjun ngayuku yukari yungarra, ngayuku nyarrumpaku katja.” Nyangka Tjayikapanya nyinarranytja palunyaku kamuruku ngurrangka.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Layipantu Tjayikapanya watjarnu, “Kuliranytja-rna tjiinya-tjun yukari nyinarra. Nyangka-munta-tjun waarka kunpu-kunpu palyanma? Watjala-rni. Nyaapa-rnanku nintilku?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Tjiinya Layipantu yurntalpa kutjarra kanyiranytja. Nyangka ngarnmanytjatjanya yini Liyanya. Nyangka marlangkatjanya yini Rayirrtjulnga.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Nyangka Liyanya kuru walykumunu nyinarranytja. Nyangka Rayirrtjulnga kuru mantjil-mantjilpa nyinarranytja.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Nyangka Tjayikapanya Rayirrtjulku-ra mukurringkulanytja. Palunyalu Layipanta watjarnu, “Waarka-rna palyarayilku kurli 7-tjanu wiyarriku nyuntuku yurntalpa marlangkatjanya yarltikitjalu.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Nyangka Layipantu watjarnu, “Yuwa, palyan yarltiku ngayuku yurntalpa. Pukurlarriku-rna. Tjiinyan tjukarurru nyinarra yurntaltu yarltitjaku. Yuwa, nyinarra-tju waarka palyanma.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Nyangka mularrpartu Tjayikapalu pukurltu palyaranytja kungka Rayirrtjulnga yarltikitjalu. Waarka palyarayirnu palunyalu kurli 7-tjanulu kuliranytja rawamaalpartu kurli pirninya wiyarringkutja tjiinya purlkanya-ra mukurringkulanytjalu.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Palunyalu waputjungka watjarnu, “Wiya, yurntalpanku kuwarrinyartu ngalyawitula yarltitjaku-rna tjiinyamarntu-rna waarka palyarayirnu wiyarringu.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Nyangka Layipantu mirrka kuka purlkanya paarnu ngarnmanymanu wantingu. Palunyalu yarnangu pirninya yarltingu pitjala-ya ngalkula pukurlarritjaku.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Nyangka-ya pitjangu lurrtjurringu mirrka ngalkula wayinpa tjikiranytja. Nyangka mungangka Layipantu palunyaku yurntalpa ngarnmanytjatja Liyanya katingu Tjayikapalakutu. Nyangka Rayirrtjulngakukantjalu yarltingu ngarrirranytja.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Nyangka Layipantu kungka waarka palyalpayi yini Tjilpanya nintirnu Liyaku waarka tirtu palyaratjaku.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Nyangka Tjayikapalu ngarringu tjirnturringkulalpikutju nyangu, “Wiya, ngaanya Liyanya.” Palunyalu mapitjangu Layipanta watjarnu, “Nyaaku-rnin Liyanya nintirnu? Rayirrtjulku-rna waarka palyarayirnu raatjunu. Nyaatjanungka-rnin mayuralpi tjurtu tirnanya nintirnu? Tjinguru-rnin wantirralpi marlangkatjanya nintinma.”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Nyangka Layipantu watjarnu, “Wiya, ngayuku-lampatju yara ngaapirinypa ngarala. Tjiinya tjurtu tirnanya ngarnmanytju kurrikutu witulku palunyalu marlangkatjanya marla witulku.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Kulila. Kuwarripa-la Liyaku-pulampanku mirrka kuka purlkanya ngalku tjirntu 7-tjanu wiyarriku. Palunyangka-rnanku Rayirrtjulngalta nintilku. Nyangka-tjun puru waarka palyarayilku kurli 7-tjanu wiyarriku.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Nyangka Tjayikapalu yuwarnmanu. Nyangka-ya ngalkulayirnu tjirntu 7-tjanu wiyarrinyangka Layipantu Rayirrtjulngalpi witurnu Tjayikapalu yarltitjaku.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Palunyalu Layipantu kungka waarka palyalpayi yini Pilanya nintirnu Rayirrtjulku waarka tirtu palyaratjaku.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Nyangkalta Tjayikapalu Rayirrtjulnga yarltingu kanyiranytja. Palunyalu Rayirrtjulku tirtu mukulyanytju nyinarranytja. Palunyalu Liyaku watatjapirinypa nyinarranytja. Palunyalu Layipanku-ra waarka puru palyarayirnu kurli 7-tjanu wiyarringu.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Nyangka Mama Kuurrtu nyangu Tjayikapanya Liyaku watatjapirinypa nyinarranyangka palunyalu Rayirrtjulku purlkanya mukurringkulanyangka. Palunyalu Liyanya yirringkanu tjilkutjarrarritjaku. Nyangka Rayirrtjulnga tjilkumaalpa nyinarranytja.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Nyangka Liyalu katja kanyiralpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni nyangu tjirturu-tjirturu-rna nyinarranyangka. Nyangka ngaanguru-tjinguru-tju kurri mukurriku.” Palunyalu katja yini Rupannga tjapirnu.
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Nyangka Liyalu nyinarrayirnu puru katja kutjupa kanyiralpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni kulirnu ngarlturringu Tjayikapanya ngayuku mukulyanytju wiya nyinarranyangka. Palunyalu-rni katja ngaanya nintirnu.” Palunyalu katja palunyanya yini Tjimiyannga tjapirnu.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Nyangka Liyalu nyinarrayirnu puru katja kutjupa kanyiralpi watjarnu, “Ngaanguru ngayuku kurrilu-rni yampura kanyinma. Tjiinya-rnara katja marnkurrpa kanyirnu.” Palunyalu katja palunyanya yini Liipayinya tjapirnu.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Nyangka Liyalu nyinarrayirnu puru katja kutjupa kanyiralpi watjarnu, “Mama Kuurrnga-rna marninypungama.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Tjuutanya. Nyangka Liyanya tjilku kanyintjamaalarringu nyinarranytja.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.