Atos 16
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NVT
1 Nyangka Puulnga-pula Tjayilanya pitjalayirnu yiwarla Tuupinya wayirntara yanu yiwarla yini Litjuraku parrapitjangu. Palunyalu nyangu wanalpayi yini Timatjinya nyinarranyangka. Palunyaku ngunytju tjiinya Tjiyu nyinarranytja. Palunyalu Katungkatjanya wanalpayi. Nyangka-ra mama Kuriki nyinarranytja.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Nyangka-ya wanalpayi Litjurala nyinapayilu puru Yakaniyala nyinapayilu Timatjinya marninypungkupayi.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Nyangka Puultu-lu yarltirra katikitjalu watjarnu tjiinya kurranyu Tjiyuku yarawana watirringkutjaku. Nyangka mularrpartu watirringu. Tjiinya-ya Tjiyu pirnilu ngurra palunyangka nyinapayilu nintilu kuliranytja tjiinya palunyaku mama Kuriki nyinarranyangka.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Nyangkalta-ya Puulnga, Tjayilanya, Timatjinyatarrartu yanu. Palunyalu-ya yiwarla pirniwanalu wanalpayi pirningka parratjakultjuranytja wangka nyarra tjukurrpa watjalpayilu puru liita pirni nyarra Tjurutjamala nyinapayilu-ya watjarnu wantitjanya. Palunyalu-tjananyaya watjaranytja wangka palunyanya-ya wangarnarralu kulira palyaratjaku.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Palunyangka-ya wanalpayi pirnilu kurrurnpa raparringkula tirtu wanaranytja. Nyangka tjirntu kutjupa tjirntu wanalpayi-ya pirnirringkula-wanarnu.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Nyangka Puulnga-ya mapitjalayintja ngurra Puritjilawana puru Kalayitjalawana tjiinyamarntu-tjananya Kuurti Walykumunulu marrkurnu Yayitjalawana-ya mapitjala tjukurrpa watjaltjakutarra.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Pitjalayirnu-ya ngamuntirringu ngurra Maatjiyaku. Palunyalu-ya kuliranytja ngurra Pitjiniyaku yankukitjalu. Nyangka Kuurti Walykumunulu-tjananya marrkurnu.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Nyangka-ya ngurra Maatjiyalawana pitjalayirnu yiwarla Taruwalakutu parrapitjangu.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Nyangka munga palunyangkartu Mama Kuurrtu Puulta-lu nintitjunu wati Matjuniyanyamartatjilu ngarala yarltirranytja, “Ngurra ngaaku pitja-lanyatju yirringkala.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Nyangka Puultu tjukurrpa palunyanya nyakulalpi-lanyatju tjakultjunu. Nyangka-latju waarrpungkulalpi warntu karrpirnu ngurra palunyaku yankukitjalu. Tjiinyamarntu-latju kuliranytja, “Wiya, Mama Kuurrtu-lanya nintitjunu yankula-lan tjukurrpa walykumununya ngurra palunyangka watjaltjaku.”
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Nyangka-latju Taruwanya wantirra pawurrpangka tatira kapiwana tjukarurru yanu yiwarla Tjamarayiku. Ngarringu-latju tjirnturringkula kapiwana puru yanu yiwarla Niyapaliku.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Palunyalu-latju tjarungarala kutipitjangu yiwarla Pilupayilakutu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Matjuniyala ngaralanytja. Nyangka-ya yarnangu Ruumanyamartatji pirni palunyangka nyinarranytja. Nyangka-latju nyinarrayirnu ngurra marnkurrarringu.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Nyangkalta tjirntu Tjatiti yaka-yakangka-latju pakara yiwarla wantirra yilkaku kutipitjangu kapi yirralakutu. Tjiinya-latju kulirnu, “Tjinguru-ya Tjiyu pirninya kapingka kantilytja lurrtjurringkupayi Mama Kuurrta tjapilkitja.” Palunyalu-latju parrapitjalalpi mularrpartu nyangu minyma pirni-ya nyinarranyangka. Palunyalu-latju nyinakatingu-tjananya wangkarranytja.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Nyangka minyma kutju yini Litiyanya nyinarranytja. Tjiinya minyma palunyanya Tjarataranyamartatjilu warntu tjitirn-tjitirnpa nintilpayi tjimarrikitjalu. Palunyalu pukurltu kuliranytja Puultu tjukurrpa watjaranyangka. Tjiinyamarntu Mama Kuurrnga wanalpayi. Nyangka Mama Kuurrnga-lu kurrurnta wangkangu. Nyangkalta tjukurrpa Tjiitjanyatjarra mularrkulirnu.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Palunyalu Katungkatjanya wanaralpi kapingka tjarrpangu. Nyangka palunyaku yungarrapirtitarrartu-ya kapingka tjarrpangu. Nyangkalta-lanyatju Litiyalu watjarnu, “Nyuntulu-tjinguru-rniyan mularrkulira tjiinya-rna Tjiitjanya wanannyangka. Palunyatjanu-ya pitja ngayuku ngurrangka nyinama.” Nyangkalta-latju yanu nyinarranytja tjiinya-lanyatju witurringkula yarltirranyangka.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Nyangka kutjupayara-latju mapitjalayintja kapi nyarra-ya lurrtjurringkula Mama Kuurrta tjapilpayilakutu. Nyangka kungka mamutjarra waalkarrara pitjangu. Kungka palunyalu tjukarurrulu watjalpayi kutjupa-kutjupa yartakarritjaku. Nyangka palunyaku tjukurrpa kulilkitjalu-ya tjimarri payipungkupayi-tjananya palunyaku miranykanyilpayinya.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Nyangka kungka palunyalu-lanyatju wanarayintja. Palunyalu yarnangu pirningka-tjananya mirrarra watjaranytja, “Wati ngaalu-ya Puurrpa Purlkanyaku tjiinya Mama Kuurrku waarka palyalpayi. Palunyalu-ya tjukurrpa watjara kulira-yan wankarritjaku.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Nyangka kungka palunyalu-lanyatju tjirntu kutjupa tjirntu parrawanara watjaranytja. Nyangka Puultu kulirnu-kulirnu mirrparn-mirrparnarringu. Palunyalulta pinkurraaralpi watjarnu, “Mamu ngana, pakara yarra Tjiitja-Kurayitjala yiningka-rnanta watjaranyangka.” Nyangkalta waarrpungkulalpi pakara yanu.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Nyangka-ya wati nyarra kungka miranykanyilpayilu nyakulalpi tjimarritjirratja mirrparnarringu. Palunyalulta Puulnga-pulanyaya Tjayilanya tjulyara katingu yiwarlangka ngururrkutjarra yurirlta ngaratjunu kuurrpa wangkatjaku.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Palunyalu-ya puurrpa Ruumanyamartatji pirningka watjarnu, “Wati Tjiyu ngaalu-pula ngayuku-lampa yiwarlawanalu-tjananya watjara kurrara.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Tjiinya-pula watjara yara kutjupa-lan wanaltjaku. Nyangka Ruumanyamartatjilu-lan yara yungarra kanyilpayi. Tjiinya kamu-lan yara kutjupa wanalku.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Nyangka yarnangu pirnilu kuliralpi paka-pakarnu-pulanyaya pungkulanytja. Nyangka puurrpa palunyalu-ya warrmarla watjarnu warntu-pulampa wartunpungkula warnirra wirtapi wilyparnpungkutjaku.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Nyangka-pulanyaya mularrpartu wilyparnpungkulayirnu katingu tjayilpangka tjarrpatjunu. Nyangka puurrpa palunyalu-ya watjarnu tjayilpa miranykanyilpayilu lingkirrtu lakapungkutjaku.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Nyangka kuliralpi-pulanya ruumpa tjututu tjarrpatjunu. Palunyalu-pulanya tjina wartangka tjarrpatjunkulalpi lakapungu wantingu.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Nyangka-pula nyinarrayirnu munga kulturringkulalpi Mama Kuurrta tjapiranytja. Palunyalu-pula turlkutarrartu yinkarranytja. Nyangka-ya tjayilpangka nyinarranytjalu kuliranytja.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Nyangkalta manta yurrirralpi wartunarrara-wanarnu. Nyangka tjayilpa kaninytjarrawanatarrartu yurringu. Nyangka tuu pirninya yarlarringu. Nyangka pirnikurtu-tjanampa rankapu yurulyarrarnu mantangka ngarrirranytja.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Nyangkalta tjayilpa miranykanyilpayilu kunkuntjanulu wankarringkulalpi nyangu tuu pirninya yarla ngaralanyangka. Palunyalu kulirnu pirninya-ya kukurraarnu. Palunyakukantjalunku kunmarnu purlkanya yilarnu yungarralu wakara mirrirrikitjalu.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Nyangkalta Puultu mirrarralpi watjarnu, “Wakantjamaaltunku wanti. Yankutjamaalpa-latju pirninyartu ngarala.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Nyangka kuliralpi watjarnu tili-ya katitjaku. Nyangka tili-ya katinyangka wirrtjarnu Puulta-pulanya Tjayilala pupakatirralpi ngurlu tiltirrmaranytja.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Palunyalu-pulanya yilkaku yarltirra katingu. Palunyalu tjapirnu, “Yaaltjinku-rna wankarrikitjalu?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Nyangka-pula watjarnu, “Puurrpa Tjiitjanya mularrkuliralpin wankarriku. Puru nyuntuku yungarrapirtilutarrartu-ya mularrkuliralpi wankarriku.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Nyangkalta-pula watjaranytja tjukurrpa Katungkatjanyatjarra. Nyangka wati palunyalu puru palunyaku yungarrapirtilutarrartu-ya kuliranytja.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Nyangka tjayilpa kanyilpayilu-pulanya pika yawarra parltjirnu. Palunyangkalta-pula wati palunyanya kapingka tjarrpatjunu puru palunyaku yungarrapirtitarrartu.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Nyangka-ya pirninyartu pukurlarringu Mama Kuurrnga mularrkuliralpi. Palunyalu-pulanyaya yarltirra katingu palunyaku ngurrakutu. Palunyalu mirrka-pulampa nintirnu.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Nyangka tjirntungka puurrpa Ruumanyamartatjilu-ya purlinymanta witurnu tjayilpa miranykanyilpayilakutu. Nyangka-ya yanu watjarnu, “Walatjurra-pulanya wati kutjarranya.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Nyangkalta Puulta-lu watjarnu, “Puurrpa nyarralu-rniya watjarnu walatjunkutjaku-pulanyarnanta. Nyangka-pulan palya pakara yanku.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Nyangka Puultu watjarnu, “Wiya, ngayulu-litju ruula Ruumanyamartatji kanyira. Nyangka-linyatjuya tjapintjamaaltu kunpu-kunpu pungu pirningka mirangka. Palunyalu-linyatjuya tjayilpangka tjarrpatjunu. Palunyalu-ya ngulakutju kumpiltu witura. Wiya, tjinguru-linyatjuya pitjala yungarralu yarltirra katima.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Nyangka purlinymantalu-ya marlakulu yanu puurrpa palunyangka-tjananya tjakultjunu tjiinya-pula ruula Ruumanyamartatji kanyiranyangka. Nyangka-ya kuliralpi ngurlurringu.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Palunyalu mapitjangu-pulanyaya wangkarra kalypalkitja. Palunyalu-pulanyaya tjayilnguru yarltirra katirralpi watjarnu yiwarla-pula wantirra yankutjaku.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Nyangka-pula pakara yanu Litiyaku ngurrakutu. Palunyalu-pula wanalpayi pirninya watjara kurrurnpa yipilymaranytja. Palunyatjanu-pula wantirra kutipitjangu.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.