Hebreus 11
Irinibare Tosorintsi Ocomantëgotëri Antigomi Jesoquirisito (NOTNT) vs VC
1 ¿Ati ongantima anguemisantaiguëri Tosorintsi Ira te iraneingani? Aquemisanqueri, igótasantaiguë cara iromoncaratasantëro Tosorintsi antagaisati ora icancái. Aiti tojai teraiquerai aneiro, carari aquemisanqueri Tosorintsi, igótasantaiguë eiro aniaiguëro aiquenta ora icasijacái.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Iquemisantaiguë jirainisati, iroro ora igónijintacaguëqueri Tosorintsi cara iniacaninataiguëri.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Aquemisanque, aro igóiguë jirai cara inibatë Tosorintsi, ora pinanca quibatsi, Jonogaguite, aisati omagaro ora inaguetatsi. Inibatëtiguë, pinanë. Te ine pairoraca ora te irobetsiquiro.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Jirai Abel iquemisanqueri Tosorintsi cara yamapëneri ibira, irooti iniacaninatancari Abel cantaca te ingantaguete ora te ongomeite. Ira Cain, ireinti, te inguemisantiri Tosorintsi cara yamapëneri ibanguire; iroro te iraniacaninataguëtiri iriro Tosorintsi. Ora yamapë Caín te oganinatiri Tosorintsi, orari irasi Abel iroro aganinatëri. Aro Tosorintsi igónijintacaqueri Abel cara iniacaninatëri. Icamaque Abel, carari caninataque angantimari ibega iriro cara iquemisanqueri Tosorintsi, aro iraniacaninatacái aisati.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Iquemisanque Enoc, yoganinatëri Tosorintsi. Iroro te ingamaguëte; canianiro yáganëri Tosorintsi Jonogaguitequë. Icogabecari imatsiguenga, te iraniajiri aroquenta yáganëri jonoquë. Cara terai imeguima, icantocoqueri iriro Tosorintsi: “Naniacaninatasantirini Enoc”.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Queroca aquemisantiri Tosorintsi, quero oganinatiri. Aintaca cogatsi iraretimari, caninataque irajite cara aisonori ainta Tosorintsi, aisati caninataque iragueiri irotopitiri cara iromanocopëri, ingábintsabaqueri iraegui cogasantiri.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Aisati Noé iquemisanqueri Tosorintsi. Icanqueri: “Noé, aiquenta opoque oquibeguinte angani, onangasantanëma ongaaretanë omagaro quibatsiquë. Pobetsiquiro oquibe pitotsi ora pabisaicoontëma”. Terai oneingani angani terainta omariguëmate carari iquemisanqueri Noé. Tojai osarini yobetsiquëro pitotsi. Icamanaaigabitacari imatsiguenga carari te inguemisantaigueri. Aro yotetaiganaca Noé, iina, itomi icarati maba, aisato iraniro maba. Yabisaicoontaro ora pitotsi, te ingamaigue, ijogataigaca imatsiguenga tsoengatsiri cara ponangasantanaca nija. Tosorintsi ipoguiriaiguëri antagaisati. Irianti Noé abisaicotajatsi irironta quemisanquenguitsi aro iniacaninatëri Tosorintsi cantaca te ingantaguetëmate ora te onganinate.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Aisati Abaram iquemisanqueri Tosorintsi. Icanqueri: “Abaram, nanintini pijáte basiniquë quibatsi ora noniaguëmira. Nomëmiro pasinquimaro piguebatsite”. Aito cara iquemisanque Abaram, iáque cara teraiquerai irogóte negaraca iriátë.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Përosati iquemisanqueri Tosorintsi cara iquenagueque itimabaguitabitaca tenta irisobigasante cara basiniquë quibatsi ora icanqueri Tosorintsi cara irasintëmaro. Te irobetsique caninaro ibango iroro cantënguicha itimi tocoyapangoquë cantaca cáripa. Aisati icantari Isac aisati Jacob ira icanque irootisati Tosorintsi cara irasintëmaro quibatsi carari teatisati irisobigasante cara quibatsiquë.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Itimaque caninasati tocoyapangoquë aroquenta iquianquero basini poeboro inatsi jonoquë. Igóque cara iriátë Jonogaguitequë, intsibataiguëmari omagaro quemisantatsiri, intimaque pongotsiquë caninaro aisati coshori, ora te irobetsiquiro matsiguenga Irianti Tosorintsi obetsiquëro.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Aisati oquemisanque Sara. Iroonti sirabaro, te ontsomae otomi, aroque ontiasiporotasantë cara icanquero Tosorintsi: “Aiquenta pintsomaaque pitomi”. Aro oquemisanqueri, pigóque cara quero yamatobitiro Tosorintsi, iromoncaraquero Irinibare. Aro yagobiacaquero cara poguë, otsomaaqueri otomi.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Aisati aroque intiasiparitasantanë Abaram, pënibaque ingamaque. Te irine itomi carari yagobiacaqueri Tosorintsi cara itomintacari Isac. Yamai tojai icarataigui imatsiguenga Abaram, te irogótingani atiraca icarataigui. Icantaigari ibega jonogasati te irogótingani atiraca icarataigui. Aisati tojaisonori ini icantaigaro omaniqui onamijaquë oquibeguinte angaare, cara tojaisonori pini.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Aro icamaiguë irirojegui quemisantaigatsiri; itimabeca cara Canánquë carari te iraniasantaiguero omagaro icantasantaiguëri Tosorintsi. Te iraniasantiro, iroonti igótasantaiguë cara imaiguëri Tosorintsi ora icanque; aiquenta iraniaquero. Aro iquemisantaiguëri, icaninataiganaque, icanque: “Tenta përosati nantime yaca quibatsica, quero nisobigasanti yaca”.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Cara icanque negaca, igóiguë eiro cara icogasantaiguë iriáigue cara përosati intimasantaiguë.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Arome irisëretaiguëma iripigaiganajimame cara quibatsiquë cara ipaniaigaca jirai, aro iriáiguëme.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Carari icogaiguë iriáiguë caninaguiteroquë cara Jonogaguitequë ora abisëro pairoraca poeboro yaca quibatsica. Tosorintsi te iripasiquibiritaigueri, icanque: “Irirojegui notomi, Naronta Itosorintsite”. Icaninabentaiguëri Iriro. Aisati canta jonoquë Tosorintsi yobetsicaiguëneri caninaro pongotsipague.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 — ausente —
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Iquianca Abaram: “Aroca nóguëri Isac iragabeiro Tosorintsi iraganiatairi”. Aro pënibaque iróquerime Isac cara icanqueri Tosorintsi: “Quero póguiri pitomi. Aroque naniantëmi. Yamai nigóque piquemisantasantina”. Te ingame Isac, carari icanca icamaqueni Isac aisa icanca yoganiatairini Tosorintsi.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Aisati iquemisanque Isac, iroro ora icantocotaguëqueri itomi pite ijitaiga Jacob aisati Esaó. Yamanocoqueri Tosorintsi: “Pingábintsëcobentinari notomi pitirooti”. Aro aiquenta icábintsëcobenqueri tojai.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Aisa icanta Jacob iquemisanqueri Tosorintsi. Pënibaque ingamaque, aroque yoticaro igotiqui, yoguitomocari Tosorintsi yamanaqueri: “Pingábintsëcobentinari nacharine pitirooti itomi José. Pomitojaiganaqueri”.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Aisati José iquemisanque. Jirai itimi Ejípitoquë iriro aisati omagaro imatsiguenga, carari igóque cara aiquenta iriáigae joríojegui canta irasiquë iguebatsite. Cara icamaque icomantaiguëri imatsiguenga: “Pënibaque nangamaque. Aiquenta cara pijáigae aguebatsitequë, páganainaro notonguiporoqui, pitiopainaro canta”.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Aique ira itingomi Ejípitosati igobeingarite iniaiguëri joríojegui cara itojaiganaque. Aro itsorogaiguëri tojaisonorinta inanë. Igáqueri cara irojogatëri nijaaquë iraegui itomi jorío ira irirai iboguënguitsine. Iquemisanqueri Tosorintsi ira tomintaigari Moisés. Cara iboguë, iniobëri caninari ini, aro te inguemisantiri ira cobeingari, imánopitëri itomi maba manchacori arota quero yóguiri. Igóque iriri aisati iniro cara Tosorintsi ingábintsëri itomi iripëgabintëri.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Aro te ingame Moisés. Aique iquibianë obangoquë irisinto igobeingarite Ejípitosatiegui. Aro iquianca: “Teni nongogue nomatsiguengatimari Ejípitosati, naanti jorío”.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Igóque cara joríojegui iquemisantaiguëri Tosorintsi, iroro itsipiriacagobitaiguëri Ejípitosati. Aisati igóque Moisés cara iriro itomitsari Baraón ira cobeingari. Iniacaninataiguëri Ejípitosatiegui aisati inganquimame irirome Ejípitosatisonori. Arome ingoquero, inganinabenquerome antagaisati inaguetatsi cara Ejípitoquë. Aisati igóque Moisés arome irojocanërime imatsiguengasonori ingantaguequeme ora te onganinate. Aro ijocanëro omagaro irasi Ejípitosati, icoque intsibataiguemari imatsiguengajegui, cara iratsipiriaiguë. Igóque aisati cara inguisanijinqueri iriro Ejípitosati.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Aisati iquianquero ora caninatasantatsiri. Ijique: “Aiquenta Tosorintsi iragáqueri Agabisaicoontatsiri (Ira jitacha Quirisito) iragabisaicotaiguëna. Aro caninataque nantsibatëmari nomatsiguenga, natsipiriobiqueri Ira Agabisaicoontatsiri, pabisëro cara nasintaguequimaro omagaro inaguetatsi Ejípitoquë noguiaquerinta Tosorintsi ingábintsasantëna aiquenta”.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Aroquenta Moisés iquemisanqueri Tosorintsi Ira te iraneingani, te intsoroguiri igobeingarite Ejípitosati. Aro ijocanëro Ejípito, igóquenta cara itsibatacari Tosorintsi.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Aisati iquemisanqueri Tosorintsi cara icanqueri: “Moisés, aiquenta nagáqueri nasaanganetsite irabisanaque jonoica Ejípitoquë, iróqueri itomijegui tsoengaigatsiri, irianti itomi obatatsi camënguitsine. Obiro aisa pomatsiguenga, pigamagaiguërica oboina oisha, pomotsotiro iraraa onamiquë omoro pobangopague, iraniaquero iraraa, aro quero iqui nasaanganetsite ógantatsiri, quero icami pitomipague cara pini iraraa oisha. Aisati popaiguero pan te ine ora piponganta”. Aro Moisés aisati imatsiguenga iquemisantaiguëro Irinibare Tosorintsi; yogamagaiguëri oishapague, yoguëro iraraa. Te ingamaigue itomi obatatsi joríojegui. Carari icamaiguë tojai itomipague Ejípitosati.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Aroquenta iquemisantaiguëri jorío, Tosorintsi yobetsiquëneri abatsi piriabatsaro cara imontiaiganacaro joríojegui oquibe Angaare Quiraajari. Ipatimaiguëri isoraroteegui Ejípitosati, ijogataigaca antagaisati cara pipigatanaa nija.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Aisati aroquenta Josoé aisati joríojegui iquemisantaiguëri Tosorintsi, 7 cataguiteri ishongaigaparo poeboro ojita Jericó yanëitaiganaque. Aito cara opariaque oticoro Jericó.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Aro yogamagaigapëri omagaro Jericósati. Iroonti yogabisaicotajiro Rajab; jirai oniobintiri sëraripague ira cagari ojime carari yamai aroque oquemisanqueri Tosorintsi cara yareca iragátane Josoé cara inetsasantëro Jericó. Págobëri caninasati omitocoqueri oquemisantobërinta cara icomantëgotëri Tosorintsi.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Pairi basini nongomantëgotë? Quero cotonguiboro nacantocotimiri tojai basini matsiguenga. Ainta Guereón, Barac, Sansón, Jepeté, aisati David, Samoel, aisati comantantatsirijegui —ainta tojaisonori quemisanqueri Tosorintsi.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Iquemisanque, iroro ora yomanátaguëqueri cobeingaripague, yágabitsaqueri iguebatsite yasintaigaparo; caninasati itingomibintaiguëri imatsiguenga icantaiguëro ora icocaqueri Tosorintsi; iniaquero cara Tosorintsi imoncaraquero Irinibare; ijoquengani cara secaripaguequë, carari Tosorintsi yomisantëri, te iratsiquiri secari.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Basini quemisantatsiri ijoquengani pamariquë, iroro cantënguicha te iritaguima. Basini icogabeca iricaraquerime sabiriquë, carari yogabisaicotobëri Tosorintsi. Ijanaitë, carari yosintsitaiguëri Tosorintsi yogaguibegajiri. Imitocotaiguëri Tosorintsi cara yagobiaqueri ira omanátachari quisachari, yomisigaiguëri omagaro.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Oquemisanqueri Tosorintsi tsinane, iroro yoganiataguëtajiri icabiritajiri otomi camabitënguicha. Ainta basini quemisantatsiri itsipiriaiguë, icanqueri: “Aroca pijocajiro cara piquemisanque, aro nopabaquëajimi quero natsipiriacaguimi”. Carari yotabitanëri: “Quero nojocajiro cara naquemisanqueri Tosorintsi. Aiquenta iraganiataina, nantiomopëri Iriro”.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ainta basini quemisantatsiri, isërontaigacari, ipasataiguëri tac tac tac, yoguëshotagarantëri sogatsaquë coshotsari, yomingaiguëri.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Basini ibasegaiguëri. Aintapague itotaiguëri serochoquë yogamagaiguëri, basini icarataiguëri sabiriquë. Basini te inguitsagatima caninasati, iroonti icanaque imasi oisha aisati imasi cábara. Iquenagueque canta tenta ine ibango irasi. Ocoguitiomotaiguëri pairoraca, icantaguebiriqueri catsimari, itsipiriacagaiguëri.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Isigopitaigacari ira quisaiguëri, iquenagueque cara tera ontimingani aisati otisipaguequë. Imánopitaigacari quisaiguëri omoropaguequë tongagari aisati quibatsi. Icaninatasanti, carari te irágacaninatiri ira quisaneiantatsiri tsoengatsiri, te iranintaigueri.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Iquemisanque icaegui, iroro ora igónijintacagaiguëri Tosorintsi cara iniacaninataiguëri, carari te iraniasantaiguero omagaro icantasantaiguëri Tosorintsi, iroonti igótasantaiguë ora aisonori imaiguëri Tosorintsi aiquenta iraniaiguëro antagaisati icanqueri.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Tosorintsi te ironijagaigueri iriro ora yobetsiquineri icocaquerinta iraguiaigacái eiro. Aiquenta ironijagaiguëri omagaro quemisantatsiri omoncaratobaquima cara imaáiro Tosorintsi antagaisati, iriro aisati eiro, ora yobetsicacái icasijacái, aisati iraganinasëretasantacái.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.