Marcos 6
Nomatsiguenga NT (NOT_WBT) vs VC
1 Aique iáque Jesos, ipiganaja yaretanaa iguebatsitequë. Yoguiataiganajiri irogomere.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Cara cataguiteriquë ora camagoriantague, icanaque pongotsiquë cara yapatotaiga jorío, yogomeantapë. Iquemaigabaqueri tojai matsiguenga, iquenganeintasantaigacari icantaiganaque: —Ica sërarica, irianti nomatsiguengasonori. ¿Nega opaniaca oca yogomeanti? ¿Nega opaniaca itasorintsite ora itasonganta? ¿Cagarico ira caripintero obetsiquiro mesa, sobicomentotsi, ira otomi María, ireinti Santiago, aisa José, aisati Joras, aisati Simón? ¿Aintasati iritsiroegui otimi yaca poeboroica? Aro itsoingaiguëri, icomëtaigacari, iguisaneintaiguëri.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 — ausente —
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Icanëri Jesos: —Ainta quemisantaiguëri ira quinguitsatiro Irinibare Tosorintsi, carari itsoingaiguëri imatsiguengasonori.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Tenta inguemisantaigueri cara Nasarequë te tojai iritosongantaguete Jesos cara. Porocagueanti yoguëro ibaco cara janaitatsiriquë, yoguibegajiri.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Iquenganeintasantanëri imatsiguenga Jesos tenta inguemisantaigueri. Jesos igátaiguëri irogomere inguenguitsataguetomotiri matsiguenga. (Mt 10.1-15; Ir 9.1-6) Iquenagueque Jesos poeboropaguequë.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Aro yapatotaiguëri irogomere caratatsi 12, igátaguequeri pitenaque, yagobiacagaiguëri irojogantaguequimari camagari.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Icantasantaiguëri: —Nagátaiguëmi yamai, carari quero páganëro pairoraca. Iroonti páganë pigotiqui. Quero páganëro poperi, querootisati pitsaguine, querootisati quirequi.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Aisati pisapatote poganëma carari quero páganëro pite piguitsagare.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Aisati icanqueri: —Atiraca pijáiguë, pingapë ibangoquë ira cajemobëmine. Pintiomotiri irooti cara pigaganëma.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Aitica poeboro cara te iranintaigue irágacaninataigabaquemi te inguemisantaigabaquemi, popotetanëneri quibatsipane pisapatotequë, aro pigaganëma. Pingantiri: “Tenta pinguemisantobëna, aiquenta iratsipiriacaquemi Tosorintsi”.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Aique iquenaguetaiganaque, iquenguitsataguetomotaiguëri matsiguenga: —Pingantaigaima yacaqueroca obirojegui, pijocajiro ora picantaguetira te onganinate.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Tojai igátaiguëri camagari jaara. Aisati itiriantari oguei asaitona tojai ira janaitaguetatsi, yogaguibegajiri.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Tojai matsiguenga iquemocotaiguëri Jesos, aisati iquemocoqueri Eroris cobeingari cara Garireaquë. Icanë: —Irirojengari Joan baotisatantatsiri, ira camënguitsi caniatanaatsi. Iroro itasongantaguëti.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Carari icanque basini: —Irianti Erías. Basini icantocotaiguëri Jesos: —Irianti comantantatsiri cantaca ira comantantatsi jirai.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Carari Eroris iquemocoqueri omagaro, icanque: —Irirojengari Joan, ira nibatëacagantabitaca, caniatanaatsi.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Aro jirai Eroris yágabitsaqueri iina ireinti jitacha Jeripe. Iina jitacha Erorías. Icantopiantëri Eroris Joan: —Te ongomeite págabitsatiri iina pirenti. Ocanti isanguenare Moisés: “Quero pinebetaro iina basinipague”. Oguisaneinqueri Joan Erorías, ocogasantabitaca ógagantirime carari te ongantiro tenta iranintacaguiro Eroris ira ojimentaa.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Eroris iniacaninatëri ira Joan. Igóqueri Joan caninari, iquemisanqueri Tosorintsi. Te iranintacaguiro Erorías cara ógagantiri. Iquenganeintabitanacari Joan Eroris iquemisantabecari; icogasanti inguemiri carari te inguemisantiri.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Aro omoncarapaa cataguitëri cara iquianca Eroris cara inë jirai. Icaimagantaiguëri tojai itingomipague aisati itingomipague soraro aisati basini ira obatacagaiguiri Garireasati. Yapaagaiguëri.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Aro ocanaque osinto Erorías, obairapë. Poganinataiguëri Eroris aisati igaimane. Icantasanotëro Eroris: —Pomanina pairoraca ora pininti. Aro nomëmiro.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Cara aisonori iniaquina Tosorintsi, igóque quero namatobitimi, nangantasanotëmi, pairoraca pomanaguetina, aro nomëmiro. Pingoicoquinaca aganguisati nagáantane, aro nomëmiro.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Pisotocanai iroro, ocomantëro oniro, ocanquero: —¿Ina, pairo nomanaqueri? Potabitanëro: —Pomaniri ora iguito Joan baotisatantatsiri.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ocanaji omanapague, ocanqueri Eroris: —Nocoguini yamaica pógagantiri Joan baotisatantatsiri, aique pomabaquinaro tsibetaquë iguito Joan.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Aro tojai yogasëretasantaca cobeingari cara icantasanotëro quero yamatobitiro, aisati aroquenta iquemaiguëri antagaisati igaimane ora icantasanotëro irisintotsari.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Aro Eroris igáqueri poro soraro ógantatsiri iriáte omanapague iráquintiro iguito Joan. Iáque cara iromingamentoquë yobatëaqueri ira Joan.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Aique yamapënero tsibetaquë iguito Joan, ipëro irisintotsari Eroris. Iroroque opëro oniro.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Cara iquemaiguë irogomere Joan, iátasiqueri, yágaiganaqueri igamaga Joan itiajiri.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ipigaigapaa irogomere Jesos. Yapatotaigapa icomantaigapëri antagaisati ora icantaiguë aisati omagaro yogometaiguë.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ainta tojai matsiguenga ira bocasitaigapëri Jesos, aintasati ira pigaiganajacha. Tigueti ingantima irape Jesos aisati irogomere. Aro icantaigabaqueri Jesos: —Intsome casiriconiati arota pomagoriaigue arosata.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Aro yotetaiganaja pitotsiquë iátocotaiguë cara tera ontimingani.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Carari iniaigabaqueri matsiguenga cara iáiguë, igótaigabaqueri negaraca iriáiguë. Aro ipaniaigaca poeboropaguequë, isigaiganaca cara onamijaquë, ibataiguëri Jesos aisa irogomere, yaretaigaca teraiquerai iragatocopë Jesos, yoguiaigapëri.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Cara yaguëtanë Jesos cara pitotsiquë, iniopëri tojaisonori matsiguenga yapatoibiricari, icantaneintëgotaigapëri inaisiguinta icantaigasega oisha ira te irine ira omisantiri. Aro tojai yogometaigapëri pairoraca.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Cara ochapinitanë icantaigapëri irogomere: —Yaca teca ontimingani, aroque ochapinitanë.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Yamai pigátaigueri icaegui matsiguenga iriátaguetaje poeboropaguequë aisati togantsipaguequë iromananteta iraperi, tenta ine yaca.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yotabitaiganaqueri Jesos: —Pomaigueri obirojegui ora irapaiguë. Icantaiguëri irogomere: —¿Pairo nangantaiguë? ¿Picogui najáte nomanantë pan ingaraque 200 tenario, nomaguetaiguëri? Querojengari cotonguiboro aguireguite.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Yosamitaiguëri Jesos: —¿Ati ocarati inatsi pasiatiegui pan? Atsi pijáte, pinetsero. Cara igóquero irirojegui, icanqueri: —Aiti pabocorooti pan, aisati ainta pite sima.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Icantaiguëri irogomere Jesos: —Pigasobicaigueri antagaisati irisobicagueigue arosatapague cara tobarisiquë.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Aro isobicagueiguë. Ainta ira caraquenguitsi 100, aisati basini icarataiguë 50, aisati icantaigaca basinipague.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Aique yáguëro Jesos ora pabocorooti pan aisati pite sima, inetsanaque jonoquë, icanqueri Iriri: —Pabati, nacarasiatocoquemiro oca noperijeguica popaiguënaca. Aro itibatsaaguequero pan Jesos, yotsatengaiguëri irogomere arota imaiguëri matsiguengajegui. Aisati yotsatengaigacari sima.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Yapaiguë antagaisati, iquemaigaca.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Aique yobiitaguetajiro irogomere ora irangarataneegui, iagajiro 12 cantiri.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Yapaiguëro pan tojai sërari icarati 5,000.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Aique icanque Jesos: —Nogomere, potetaiguema pitotsiquë. Pomontiaiganajima, pobatina antatinta cara Betsairaquë. Yamai nagátaiguëri ira botoibiritaiguina iriáigue ibangopaguequë.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Aro igátaiguëri yobetsataiganajari. Aique iáque Jesos oguitojaquë yamanopë, inibataqueri Iriri.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ainta Jesos paniro inë cara otsitinitanë. Ora pitotsi pinë aganguijaquë.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Iniaiguëri irogomerejegui icomatabitacaro pitotsi, carari poguipigapigatocoqueri sintsiri coguentima. Aro igogaraaque iáque Jesos aiquero pitotsiquë, yanëiaapë jonoicaa angaarequë, te iritsitigue. Irabisanaquerime,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 carari iniaigabaqueri yanëiaapë jonoicaa nija, icaibaitaiguë icantobaca: —¡Eeee! ¡Coraque camagari cara iráganacái!
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Antagaisati iniaigabaqueri, itsorogasantaiganaqueri. Aro yotabitaigapëri Jesos: —Quero pitsorogui. Naanti bocapaatsi, pinganinasëretanëtigue.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Aro yotepa Jesos pitotsiquë, itsibataigaari. Aito cara osantocotanai coguentima; iniaiguëro irogomere iquenganeintasantaiganaca.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Aisati icanta iniaigabitacaro pan cara itasonguëro Jesos carari te inguengairo. Aisati iniaigabitacari Jesos cara yanëiaquero nija, carari terainta irogótiri Irironta Itomi Tosorintsi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Aro imontiaiganaja. Yaretaiganaja Jenesarequë. Yoguëshotëgotaigapëro ibito.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Cara yaguëtaiganaque, igótobëri Jesos matsiguenga.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Cara igóiguë ainta Jesos aro isigaiganaca icomantobaguetanaca matsiguengajegui poeboropaguequë, yamaigapëri janaitaguetatsiri yamantaguepari jatasintsi.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Iquenagueque Jesos poeboropaguequë aisati togantsipaguequë. Negaraca iáque, yamapëri janaitatsiri, yoguëquineri iraganguitëirequë cara iniobëri Jesos yamanaiguëri: —Pinintacaguina notsagaitimiro piguitsagare cara ocarati. Aro yogaguibegajiri antagaisati ira otsagaqueri.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.