Lucas 24

¹ เจ๊ามืดวันติ๊ด หมู่แม่ญิงเอาเครื่องหอมตี้เขาจัดเกียมไว้มาตี้อุโมงค์ฝังศพของพระองค์

¹ Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.

² หมู่นางก็หันบ่าหินใหญ่ตี้ตึดปากอุโมงค์ฝังศพอยู่ กิ้งออกไปแล้ว

² E acharam a pedra revolvida do sepulcro.

³ เมื่อหมู่นางเข้าไปตังในก็ผ่อบ่หันศพของพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า

³ Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.

⁴ เมื่อก่ำลังกึ๊ด ย้อนบ่เข้าใจ๋ในเหตุก๋ารณ์นั้น ก็มีป้อจายสองคนมายืนอยู่ใก้ๆ เสื้อผ้าเหลื้อมมาบๆ จ๋นผ่อปอจะบ่ได้

⁴ E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;

⁵ แม่ญิงหมู่นั้นกั๋วเลยก้มหน้าลงดิน ป้อจายสองคนนั้นอู้กับหมู่เขาว่า “หมู่เจ้ามาหาคนเป๋นในหมู่คนต๋ายเยียะหยัง

⁵ e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?

⁶ พระองค์บ่อยู่ตี้นี่แต่พระเจ้าเยียะหื้อพระองค์เป๋นขึ้นจากความต๋ายแล้ว หื้อกึ๊ดเถิงกำตี้พระองค์ได้อู้กับต้านตังหลายเมื่อพระองค์อยู่ในแคว้นกาลิลีว่า

⁶ Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.

⁷ ‘บุตรมนุษย์จะถูกมอบไว้ในอำนาจของคนบาป จะถูกเขิงไว้บนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋าย แล้วในวันตี้สามพระองค์จะเป๋นขึ้นจากความต๋าย’ ”

⁷ dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.

⁸ เมื่อหมู่นางกึ๊ด ก็จ๋ำกำตี้พระองค์อู้นั้นได้

⁸ Lembraram-se, então, das suas palavras;

⁹ เมื่อปิ๊กจากอุโมงค์ก็ปากั๋นไปบอกหมู่สาวกสิบเอ็ดคนกับคนอื่นๆ ต๋ามตี้ได้หันได้ยินมานั้น

⁹ e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.

¹⁰ คนตี้ไปบอกหมู่อัครสาวกคือ มารีย์จาวมักดาลา โยอันนา มารีย์แม่ของยากอบ กับแม่ญิงคนอื่นตี้อยู่ตวยกั๋น

¹⁰ E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.

¹¹ หมู่อัครสาวกบ่เจื้อ หาว่าแม่ญิงหมู่นี้อู้ไปเล่ย

¹¹ E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.

¹² เปโตรเมื่อได้ยินแล้ว ก็ล่นไปตี้อุโมงค์ก้มส่องเข้าไปในอุโมงค์ ก็หันก้าผ้าปันศพเต้าอั้น เปโตรก็งืดแล้วปิ๊กบ้าน

¹² Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.

¹³ ในวันเดียวกั๋นนั้น มีสาวกสองคนออกจากกรุงเยรูซาเล็ม ไปหมู่บ้านเอมมาอูส หมู่บ้านนี้อยู่ห่างจากกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดกิโลเมตร

¹³ Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;

¹⁴ เมื่อเตียวตางไป หมู่เขาอู้กั๋นเรื่องเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้นกับพระเยซู

¹⁴ e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.

¹⁵ ต๋อนตี้หมู่เขาก่ำลังอู้กั๋นอยู่ พระเยซูก็เข้ามาหาแล้วเตียวไปตวยกั๋น

¹⁵ Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;

¹⁶ พระเจ้าเยียะหื้อหมู่เขาจ๋ำพระองค์บ่ได้

¹⁶ mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.

¹⁷ พระองค์ถามหมู่เขาว่า “หละหว่างเตียวตางมานี่หมู่ต้านอู้กั๋นเรื่องอะหยัง” หมู่เขาก็หยุดยืนหน้าหมองต๋องเศร้าอยู่

¹⁷ Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.

¹⁸ คนนึ่งจื้อเคลโอปัสก็ถามพระองค์ว่า “ต้านท่าจะเป๋นคนเดียวในกรุงเยรูซาเล็ม ตี้บ่ฮู้เรื่องเหตุก๋ารณ์ตังหลายตี้เกิดขึ้นในสองสามวันนี้เหียก้า”

¹⁸ E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?

¹⁹ พระเยซูถามเขาว่า “เหตุก๋ารณ์อะหยัง” เขาก็ตอบพระองค์ว่า “เหตุก๋ารณ์เรื่องพระเยซูจาวเมืองนาซาเร็ธ เปิ้นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตี้มีฤทธิ์อำนาจในก๋านงาน กับในกำอู้ต่อหน้าพระเจ้ากับต่อหน้าคนตังหลาย

¹⁹ Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.

²⁰ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ผู้นำของหมู่เฮาได้มอบพระองค์หื้อถูกตัดสินลงโต้ษเถิงต๋าย หมู่เขาเอาพระองค์เขิงบนไม้ก๋างเขน

²⁰ e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.

²¹ แต่เฮาตังหลายได้หวังไว้ว่า ต้านผู้นี้จะเป๋นผู้ไถ่จาวอิสราเอลจากอาณาจักรโรม

²¹ Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.

²² ซ้ำวันนี้เป๋นวันตี้สามแล้วตี้เหตุก๋ารณ์นั้นเกิดขึ้น เจ๊ามืดวันนี้มีแม่ญิงสองสามคนเยียะหื้อหมู่เฮางืดขนาด หมู่เขาไปตี้อุโมงค์ฝังศพพระเยซู

²² Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro

²³ แต่บ่หันศพของพระองค์ ก็ปิ๊กมาเล่าหื้อฟังว่า ได้หันหมู่ทูตสวรรค์กับหมู่ทูตสวรรค์บอกว่า พระองค์ยังมีจีวิตอยู่

²³ e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.

²⁴ มีบางคนในหมู่เฮาก็ไปผ่อตี้อุโมงค์ แต่บ่หันพระองค์อย่างตี้หมู่แม่ญิงบอกนั้นละ”

²⁴ Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.

²⁵ พระเยซูอู้กับสองคนนั้นว่า “เออคนง่าว เป๋นจาใดบ่เจื้อกำตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้บอกไว้

²⁵ Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!

²⁶ จ๋ำเป๋นตี้พระคริสต์จะต้องทนตุ๊กทรมานจาอั้น แล้วจึงจะได้ฮับเกียรติบ่ใจ้กา”

²⁶ Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?

²⁷ พระเยซูอธิบายสิ่งตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ตี้เล็งเถิงพระองค์ ตั้งแต่โมเสสจ๋นเถิงผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตึงหมดหื้อเขาฟัง

²⁷ E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.

²⁸ เมื่อใก้จะแผวหมู่บ้านตี้หมู่เขาไปนั้น พระเยซูเยียะเหมือนจะเตียวก๋ายไปเหีย

²⁸ Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.

²⁹ แต่หมู่เขาก็อู้เหนี่ยวพระองค์ไว้ว่า “เจิญต้านย้างตวยกั๋นเต๊อะ บ่าเดี่ยวนี้ก็ค่ำแล้ว ตะวันเกือบจะตกแล้ว” พระองค์ก็เข้าไปย้างตวยหมู่เขา

²⁹ Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.

³⁰ ต๋อนตี้พระองค์กิ๋นข้าวตวยหมู่เขา พระองค์ก็หยิบเข้าหนมปังขอบพระคุณพระเจ้า แล้วหักส่งหื้อหมู่เขา

³⁰ Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.

³¹ พระเจ้าก็เยียะหื้อหมู่เขาจ๋ำพระองค์ได้ หมู่เขาก็จ๋ำพระองค์ได้แต่พระองค์หายตั๋วไปเหียแล้ว

³¹ Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.

³² หมู่เขาก็อู้กั๋นว่า “ใจ๋หมู่เฮาเต้นตุ๊บๆ ตั๊บๆ เมื่ออู้กั๋นมาต๋ามตางกับเมื่อพระองค์อธิบายพระคัมภีร์หื้อฟังแม่นก่อ”

³² E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?

³³ แล้วตึงสองคนก็ฟั่งปิ๊กไปกรุงเยรูซาเล็ม เมื่อมาแผว ก็ปะหมู่สาวกสิบเอ็ดคนก่ำลังจุมนุมกั๋นกับคนอื่นหลายคน อู้กั๋นว่า

³³ E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,

³⁴ “องค์พระผู้เป๋นเจ้าได้เป๋นขึ้นจากความต๋ายแต๊ๆ ซีโมนก็หัน”

³⁴ os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.

³⁵ สองคนนั้นก็เล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นต๋ามตาง กับตี้เขาจ๋ำพระองค์ได้ต๋อนหักเข้าหนมปัง

³⁵ Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.

³⁶ เมื่อสองคนนั้นก่ำลังเล่าเรื่องหื้อหมู่สาวกตังหลายฟัง พระเยซูก็เข้ามายืนอยู่ต้ามก๋างหมู่เขา แล้วก็อู้ว่า “ขอหื้อหมู่ต้านมีสันติสุขเต๊อะ”

³⁶ Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.

³⁷ หมู่เขาตกใจ๋กั๋วกึ๊ดว่าหันผี

³⁷ Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.

³⁸ พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านเถิงกั๋ว สงสัยเยียะหยัง

³⁸ Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?

³⁹ ผ่อมือผ่อตี๋นเฮาลอ แล้วจะฮู้ว่าเป๋นเฮา ยุบตั๋วเฮาผ่อลอ ผีบ่มีเนื้อหนัง บ่มีกระดูก เหมือนตี้ต้านตังหลายหันเฮามี”

³⁹ Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.

⁴⁰ เมื่อพระองค์อู้จาอั้นแล้ว พระองค์ก็เอามือเอาตี๋นหื้อหมู่เขาผ่อ

⁴⁰ E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.

⁴¹ เมื่อหมู่เขายังบ่เจื้อแต๊ๆ ว่าเป๋นพระเยซู ย้อนหมู่เขาก่ำลังอัศจ๋รรย์ใจ๋กับจื้นจมยินดีอยู่นั้นพระองค์ก็ถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านมีอะหยังกิ๋นพ่องก่อ”

⁴¹ Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?

⁴² หมู่เขาก็เอาป๋าปิ้งติ่นนึ่งมาหื้อพระองค์

⁴² Então lhe deram um pedaço de peixe assado,

⁴³ พระองค์ก็กิ๋นส่องหน้าเขาตังหลาย

⁴³ o qual ele tomou e comeu diante deles.

⁴⁴ แล้วพระองค์อู้กับหมู่เขาว่า “เมื่อเฮายังอยู่ตวยหมู่ต้าน ก็บอกหื้อฮู้ว่ากู้กำตี้เขียนไว้ในบทบัญญัติของโมเสส กำตี้หมู่ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตังหลายได้เขียน กับกำตี้เขียนไว้ในพระธรรมสดุดี ตี้อู้เถิงเฮานั้นจะต้องเป๋นแต๊ต๋ามนั้น”

⁴⁴ Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.

⁴⁵ แล้วพระเยซูก็เยียะหื้อหมู่เขาเข้าใจ๋ข้อต่างๆ หมู่นี้ในพระคัมภีร์ได้

⁴⁵ Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;

⁴⁶ พระองค์บอกหมู่เขาว่า “มีเขียนไว้ว่า จ๋ำเป๋นตี้พระคริสต์จะต้องทนตุ๊กทรมานจ๋นต๋าย แล้วในวันตี้สามจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย

⁴⁶ e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;

⁴⁷ แล้วหื้อบอกคนกู้จ้าดในนามของพระองค์ เรื่องก๋านกลับใจ๋จากบาป กับเรื่องก๋านยกโต้ษบาป ตั้งเก๊าตี้กรุงเยรูซาเล็มก่อน

⁴⁷ e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.

⁴⁸ หมู่ต้านจะเป๋นพยานในเรื่องหมู่นี้

⁴⁸ Vós sois testemunhas destas coisas.

⁴⁹ เฮาจะหื้อสิ่งตี้พระบิดาสัญญาว่าจะหื้อหมู่ต้าน แต่หมู่ต้านต้องถ้าอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก่อน จ๋นกว่าต้านจะได้ฮับฤทธิ์อำนาจจากเบื้องบนเหียก่อน”

⁴⁹ E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.

⁵⁰ พระเยซูปาหมู่สาวกออกจากกรุงเยรูซาเล็มไปตี้หมู่บ้านเบธานี แล้วพระองค์ยกมือปั๋นปอนหมู่เขา

⁵⁰ Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.

⁵¹ เมื่อก่ำลังปั๋นปอนอยู่นั้น พระเจ้าก็ฮับพระองค์ขึ้นไปสวรรค์

⁵¹ E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.

⁵² หมู่สาวกก็นมัสก๋านพระองค์ แล้วปากั๋นปิ๊กเข้ากรุงเยรูซาเล็มด้วยความจื้นจมยินดี

⁵² E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;

⁵³ หมู่เขาอยู่ในพระวิหารกู้วัน เปื้อสรรเสริญพระเจ้า

⁵³ e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia