Lucas 12

¹ กำนั้นมีคนนักเป๋นปันๆ คนมาจุมนุมยัดกั๋นอยู่ พระเยซูอู้กับหมู่สาวกของพระองค์ก่อนว่า “ต้านตังหลายจงหละวังเจื๊อฟูของหมู่ฟาริสี คือความหน้าซื่อใจ๋ก๊ด

¹ Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.

² แต่กู้อย่างตี้ปิดบังซุกไว้จะเปิดหื้อหัน ตึงตี้เป๋นความลับกู้อย่างจะถูกเปิดเผยออกมาหมดหลึ้ง

² Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.

³ ย้อนจาอั้นกู้สิ่งตี้ต้านอู้ในตี้มืด คนจะได้ยินในตี้แจ้ง กับสิ่งตี้ต้านซูบซาบตี้หูในห้องส่วนตั๋ว จะมีคนเอิ้นบอกบนดาดฟ้าหลังคาตึก

³ Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.

⁴ “เปื้อนของเฮาเหย เฮาขอบอกต้านตังหลายว่าบ่ต้องกั๋วคนตี้ฆ่าได้ก้าตั๋ว แล้วเมื่อลูนมาก็เยียะอะหยังต้านแหมบ่ได้

⁴ Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.

⁵ แต่เฮาจะเตื๋อนหื้อฮู้ก่อนว่าสมควรจะกั๋วใผ หื้อกั๋วพระเจ้าผู้ตี้ฆ่าต้านได้ แล้วยังมีฤทธิ์อำนาจจะเอาโจ้งลงหม้อหน้าฮกได้แหม หื้อกั๋วพระองค์นั้นละ

⁵ Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.

⁶ นกจอกห้าตั๋วเปิ้นขายกั๋นสองบาทบ่ใจ้กา แม้นกตั๋วเดียวพระเจ้าก็บ่ลืม

⁶ Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.

⁷ ขนาดผมของต้านมีกี่เส้น พระเจ้าก็นับไว้หมดแล้ว ย้อนจาอี้บ่ต้องกั๋วเน่อ หมู่ต้านมีก้านักเหลือนกจอกหลายตั๋วแหมก่อน

⁷ Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.

⁸ “เฮาบอกหมู่ต้านว่า คนใดตี้ยอมฮับเฮาต่อหน้าคนในโลกนี้ บุตรมนุษย์ก็จะยอมฮับเขาต่อหน้าหมู่ทูตสวรรค์ของพระเจ้า

⁸ Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;

⁹ แต่คนใดตี้บ่ยอมฮับเฮาต่อหน้าคนในโลกนี้ เฮาก็จะบ่ยอมฮับเขาต่อหน้าหมู่ทูตสวรรค์ของพระเจ้าเหมือนกั๋น

⁹ mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.

¹⁰ พระเจ้ายังจะยกโต้ษหื้อกับคนตี้ด่าบุตรมนุษย์ได้ แต่จะยกโต้ษหื้อคนตี้อู้หมิ่นประมาทพระวิญญาณบริสุทธิ์ตึงบ่ได้

¹⁰ Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.

¹¹ “เมื่อหมู่ต้านถูกปาไปตัดสินโต้ษในธรรมศาลา กาว่าต่อหน้าเจ้าเมืองกาว่าผู้มีอำนาจตัดสิน บ่ต้องฮ้อนอกตกใจ๋ว่าจะตอบจาใดจะอู้จาใด

¹¹ Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.

¹² ย้อนว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์จะสอนต้านว่า ควรจะอู้จาใดในเวลานั้น”

¹² Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.

¹³ มีคนนึ่งในหมู่คนตี้มาหั้นบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ ขอสั่งหื้ออ้ายแบ่งมรดกหื้อข้าพเจ้ากำเต๊อะ”

¹³ Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.

¹⁴ แต่พระเยซูอู้กับเขาว่า “ใผได้ตั้งเฮาเป๋นผู้ตัดสินความ กาว่าเป๋นคนแบ่งมรดกหื้อต้านกา”

¹⁴ Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?

¹⁵ แล้วพระองค์ก็อู้กับคนตังหลายว่า “จงหละวังหื้อละเว้นก๋านโลภตึงหมดเหีย ย้อนว่าจีวิตของคนเฮาบ่ได้ขึ้นอยู่กับก๋านมีสิ่งของนักๆ”

¹⁵ Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.

¹⁶ พระองค์อู้กำเผียบข้อนึ่งหื้อหมู่เขาฟังว่า “มีเศรษฐีคนนึ่ง นาของเขาได้ข้าวนักขนาด

¹⁶ E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.

¹⁷ เขากึ๊ดในใจ๋ว่า ‘เฮาจะเยียะจาใดดีหา ย้อนว่าเฮาบ่มีตี้ตี้จะใส่ข้าวจ๋นหมดจ๋นเสี้ยงได้’

¹⁷ E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?

¹⁸ เขากึ๊ดว่า ‘เฮาจะเตหลองข้าวเก่านั้น แล้วแป๋งแหมใหม่หื้อใหญ่ๆ แล้วเก็บข้าวกับทรัพย์สมบัติไว้ในหลองใหม่จ๋นหมด

¹⁸ E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.

¹⁹ แล้วเฮาจะบอกกับตั๋วเก่าว่า “เฮามีข้าวของนักอยู่ได้แหมหลายปี๋ หื้ออยู่สบายๆ กิ๋นดื่มม่วนงันเต๊อะ” ’

¹⁹ Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.

²⁰ “แต่พระเจ้าบอกกับเขาว่า ‘เออ คนง่าว คืนนี้เจ้าจะต๋ายแล้ว ของตี้สะสมไว้นั้นจะเป๋นของใผ’

²⁰ Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?

²¹ “คนตี้สะสมทรัพย์สมบัติไว้หื้อตั๋วเก่า แต่บ่ได้ร่ำรวยในสิ่งดีในสายต๋าพระเจ้าก็เป๋นจาอั้นละ”

²¹ Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.

²² พระเยซูอู้กับหมู่สาวกของพระองค์ว่า “ย้อนจาอั้นบ่ถ้าฮ้อนใจ๋จี้วี้จ้อหว้อเกี่ยวกับจีวิตว่า จะเอาอะหยังมากิ๋น กาว่าเป๋นห่วงเรื่องของตั๋วว่า จะเซาะหาเสื้อผ้าตี้ไหนมานุ่ง

²² A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.

²³ ย้อนว่าจีวิตสำคัญนักเหลือของกิ๋น กับตั๋วของคนเฮาก็สำคัญนักเหลือผ้านุ่ง

²³ Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.

²⁴ ลองผ่อหมู่นกก๋าลอว่า บ่ได้หว่าน บ่ได้เก็บเกี่ยว บ่ได้เอาข้าวไว้ในหลอง แต่พระเจ้าเป๋นผู้เลี้ยงนกหมู่นั้นไว้ หมู่ต้านมีก้านักเหลือนกหมู่นั้นแหมก่อน

²⁴ Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!

²⁵ ในหมู่ต้าน มีใผพ่องตี้ฮ้อนใจ๋แล้วต่อจีวิตตั๋วเก่าหื้อยาวออกไปแหมสักหน้อยนึ่งได้

²⁵ Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?

²⁶ ย้อนจาอั้น แม้สิ่งหน้อยๆ จาอี้ยังเยียะบ่ได้ จะฮ้อนอกตกใจ๋เรื่องอื่นๆ เยียะหยัง

²⁶ Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?

²⁷ “ลองผ่อดอกไม้ลอ มันงอกงามขึ้นมาได้จาใด มันบ่ได้เยียะก๋าน มันบ่ปั่นฝ้ายแป๋งเสื้อนุ่ง แต่เฮาบอกหื้อฮู้ว่า ขนาดกษัตริย์ซาโลมอนตี้นับว่าร่ำรวยนักขนาด ก็ยังใส่เสื้อผ้าบ่งามเต้าดอกไม้หมู่นี้สักดอกเดียว

²⁷ Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.

²⁸ ถ้าพระเจ้าแต่งหย้องดอกหญ้าต๋ำโต้งต๋ำนา เซิ่งมีจีวิตอยู่ได้วันนี้วันเดียว ตกแหมวันก็จะถูกก๋ำปือเข้าก๋องไฟจาอั้น แล้ว พระองค์ก็จะแต่งหย้องหมู่ต้านนักเหลือนั้นแหม โอ หมู่ต้านมีความเจื้อหน้อยแต๊ๆ

²⁸ Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!

²⁹ ต้านก็บ่ถ้าฮ้อนใจ๋ว่าจะเอาอะหยังมากิ๋นมาดื่ม

²⁹ Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.

³⁰ ย้อนว่าคนตี้บ่ฮู้จักพระเจ้าใคว่โลกเซาะหาสิ่งหมู่นี้ แต่พระบิดาของต้านตังหลายฮู้ดีอยู่แล้วว่าสิ่งหมู่นี้จ๋ำเป๋นสำหรับต้าน

³⁰ Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.

³¹ แต่หื้อต้านเซาะหาแผ่นดินของพระเจ้าก่อน แล้วพระเจ้าจะเตื่อมแถ้งสิ่งตี้จ๋ำเป๋นหมู่นี้กับหมู่ต้าน

³¹ Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.

³² “หมู่แกะหน้อยๆ เหย บ่ถ้ากั๋วเน่อ พระบิดาของหมู่ต้านปอใจ๋ตี้จะหื้อหมู่ต้านอยู่ในแผ่นดินของพระองค์

³² Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.

³³ ต้านตังหลายจงขายของตี้มีอยู่ แล้วแจกหื้อคนตุ๊ก หื้อแป๋งถงสตางค์ตี้บ่มีวันปุด คือมีทรัพย์สมบัติไว้ในสวรรค์ตี้บ่ฮู้จักหมด ตี้ขโมยก็บ่เข้ามาใก้ แมงก็บ่มาขบกิ๋น

³³ Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,

³⁴ ย้อนว่าทรัพย์สมบัติของต้านอยู่ตี้ไหน จิตใจ๋ของต้านก็อยู่ตี้หั้น

³⁴ porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.

³⁵ “ต้านตังหลายต้องแต่งตั๋วหื้อพร้อมตี้จะฮับใจ๊ กับหื้อโกมไฟของต้านแจ้งอยู่

³⁵ Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.

³⁶ หื้อเป๋นเหมือนคนฮับใจ๊ ตี้ถ้าต้อนฮับนายของตั๋ว เมื่อนายปิ๊กจากงานแต่งงานมาแผวบ้าน แล้วเมื่อนายมาฮ้องหน้าปะตู๋ หมู่เขาก็จะไขหื้อบ่าเดี่ยวนั้นได้เลย

³⁶ Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.

³⁷ คนฮับใจ๊ตี้นายมาปะว่าก่ำลังรอถ้าอยู่ก็เป๋นสุข เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า นายจะแต่งตั๋วเป๋นคนฮับใจ๊ แล้วหื้อคนฮับใจ๊นั่งกิ๋นข้าว นายจะยกข้าวมาหื้อกิ๋น

³⁷ Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.

³⁸ ถ้านายปิ๊กมาปะว่าคนฮับใจ๊ยังรอถ้าอยู่ หมู่เขาก็จะเป๋นสุข แม้ว่าจะเป๋นเวลาเตี้ยงคืน กาว่าใก้แจ้งแล้วก็ต๋าม

³⁸ Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.

³⁹ หื้อจ๋ำไว้ว่า ถ้าเจ้าของบ้านฮู้ตั๋วว่าขโมยจะลักเข้ามาเวลาใด เขาก็จะแนหละวังบ่หื้อขโมยงัดเข้ามาในบ้านได้แน่ๆ

³⁹ Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.

⁴⁰ ต้านตังหลายจงเกียมตั๋วไว้หื้อพร้อม ย้อนว่าบุตรมนุษย์จะมาในเวลาตี้หมู่ต้านกึ๊ดบ่เถิง”

⁴⁰ Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.

⁴¹ เปโตรถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์อู้กำเผียบนั้นหื้อหมู่เฮาฟังกา กาว่าอู้หื้อคนอื่นฟัง”

⁴¹ Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?

⁴² พระองค์ตอบว่า “ใผเป๋นป้อบ้านตี้ซื่อสัตย์ กับหลวก ตี้เจ้านายมอบหน้าตี้หื้อเป๋นหัวหน้าคนฮับใจ๊คนอื่นๆ เปื้อแจกของกิ๋นต๋ามเวลา

⁴² Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?

⁴³ เมื่อเจ้านายปิ๊กมาหันเขายังเยียะก๋านอยู่อย่างดี ป้อบ้านคนนั้นก็เป๋นสุข

⁴³ Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.

⁴⁴ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เจ้านายจะตั้งหื้อเขาผ่อกอยกู้อย่างตี้เป๋นของเปิ้น

⁴⁴ Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.

⁴⁵ แต่ถ้าป้อบ้านคนนั้นกึ๊ดในใจ๋ว่า ‘แหมเมินอยู่กว่าเจ้านายจะปิ๊กมา’ แล้วตั้งเก๊าบุบตี๋คนฮับใจ๊จายญิงกับตึงกิ๋นตึงดื่มจ๋นเมาแล้ว

⁴⁵ Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,

⁴⁶ เจ้านายของเขาก็จะปิ๊กมาในวันเวลาตี้เขาบ่ฮู้กับบ่ตันฮู้คิง แล้วก็จะลงโต้ษเขาอย่างหนัก ตึงไล่หื้อไปอยู่ตวยหมู่คนตี้บ่เจื้อ

⁴⁶ virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.

⁴⁷ คนฮับใจ๊ตี้ฮู้ใจ๋นาย แล้วบ่ได้เกียมตั๋วเยียะก๋านต๋ามใจ๋นาย จะต้องถูกเฆี่ยนหนัก

⁴⁷ Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.

⁴⁸ แต่คนตี้บ่ฮู้ แล้วเยียะในสิ่งตี้สมควรจะถูกเฆี่ยน ก็จะถูกเฆี่ยนหน้อย ใผได้ฮับนัก ก็จะต้องหื้อนัก ใผได้ฮับความไว้วางใจ๋นักก็จะต้องฮับผิดชอบนัก

⁴⁸ Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.

⁴⁹ “เฮามาเปื้อจะหื้อไฟแห่งก๋านตัดสินเกิดขึ้นในโลก เฮาก็ใค่หื้อไฟนั้นลุก เปื้อก๋านงานเฮาจะได้สำเร็จ

⁴⁹ Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.

⁵⁰ เฮาต้องฮับความตุ๊กขนาด เฮาก็ตุ๊กใจ๋จ๋นกว่าจะสำเร็จ

⁵⁰ Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!

⁵¹ ต้านตังหลายกึ๊ดว่าเฮามาเปื้อจะหื้อเกิดความสงบสุขในโลกนี้กา บ่ใจ้จาอั้นเน่อ แต่มาเปื้อหื้อเกิดก๋านแตกแยกกั๋น

⁵¹ Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.

⁵² ตั้งแต่นี้ไปเฮือนใดตี้มีห้าคนก็จะแตกแยกกั๋น เป๋นหมู่นึ่งสามคนกับแหมหมู่สองคนตี้ต่อต้านกั๋น

⁵² Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.

⁵³ ป้อกับลูกบ่าวจะแตกแยกกั๋น แม่กับลูกสาวจะแตกแยกกั๋น แม่ผัวกับลูกใป๊จะแตกแยกกั๋น”

⁵³ Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.

⁵⁴ พระเยซูอู้กับคนตังหลายแหมว่า “เมื่อต้านตังหลายหันเมฆดำบนต๊องฟ้าตังวันตก ต้านก็อู้ตันทีว่า ‘ฝนจะตกแล้ว’ ก็เป๋นจาอั้นแต๊

⁵⁴ Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;

⁵⁵ เมื่อต้านหันลมปั๊ดมาตังใต้ ต้านก็ว่า ‘จะฮ้อนขนาด’ แล้วก็เป๋นจาอั้นแต๊

⁵⁵ e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.

⁵⁶ เออ คนหน้าซื่อใจ๋ก๊ด ต้านตังหลายฮู้จักตี๋ความหมายของสิ่งตี้เกิดขึ้นบนแผ่นดินกับต๊องฟ้า แต่เป๋นจาใดต้านตี๋ความหมายสิ่งตี้พระเจ้าก่ำลังเยียะอยู่ในสมัยนี้บ่ได้

⁵⁶ Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?

⁵⁷ “เป๋นจาใดต้านตังหลายบ่ตัดสินเอาคนเดียวว่า อะหยังเป๋นสิ่งตี้ถูก

⁵⁷ E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?

⁵⁸ ถ้าต้านก่ำลังเตียวไปศาลกับคนตี้จะฟ้องต้าน หื้ออุตส่าห์หาตางตี้จะตกลงกั๋นได้เมื่อยังบ่ตันไปเถิงศาลเตื้อ กั๋วว่าเขาจะบังคับต้านไปหาผู้พิพากษา ผู้พิพากษาก็จะส่งต่อหื้อนายกุมคอก นายกุมคอกก็จะเอาต้านไปขังคอกไว้เหีย

⁵⁸ Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.

⁵⁹ เฮาบอกต้านว่า ต้านจะออกจากคอกตึงบ่ได้ จ๋นกว่าจะจ่ายก้าปรับจ๋นครบกู้บาทกู้สตางค์ก่อน”

⁵⁹ Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia