Hebreus 7
Hẽwandam Hiek (NOAH) vs NTLH
1 Mag maach Pör Jesucristo Melquisedecjö sim ha chirʌmʌn mʌgau: Maach jöoin Abrán k'ararr hagt'a hʌ̈u pʌʌrba k'itʌm jaar, Melquisedecta p'öbör Salem hanʌm heem rey hanaa hĩchab p'adk'a sĩejim haajem, hich Hẽwandam cha hʌ̃gt'aa p'uu nʌmua p'adk'apitarr. Mag jaar biek hãb jöoi Abrán reinaan dʌ̈i wërbʌwi hich garmua reinaan pödpʌ̈iwi hurum hee, chi Melquisedec hi k'ĩirp'ee mawi hãba t'ẽubaimam haig, hi bendiciemamua hirig, “Hĩsmua hatag hʌ̈u pʌ Hẽwandamau heeg hoo wai chitaju” hajim hanaabá chi Abranag.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Magbaawai Abranau mag reinaan dʌ̈i wërbʌwi hichdëu ham pödpʌ̈iwi, ham juagam nem p'ë hurarr heem chi décima parte deejim haajem chi rey Melquisedeeg. Mag rey t'ʌ̃r Melquisedec haawai, “t'umaam k'ʌʌn dʌ̈i hagcha nem waaujem rey” haawaiu. Mag chi p'öbör t'ʌ̃r Salem haawai, maach meúan “k'õinaa” ha simʌu. Mag “k'õinaa” hanʌm p'öbör heeta reik'a sĩerr haawai chi Melquisedec higwia hõrau “hõor k'õinaa p'ë wai sĩejem rey” haajeejim.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Hẽwandam hiek p'ã sim gaai bʌ̃ʌrjã jaauba sim, k'ai hajĩ hi haai wa k'ai hajĩ hi hãd, bʌ̃ʌrjã ham jöoinjã jaauba sim. Hagjö bʌ̃ʌrjã hi t'aabatarrjã jaauba, ni hi meetarrjã jaauba sim. Hajapcharan mag p'adën peer Hẽwandam Hiewaa Cristo dʌ̈i hagjöota sim; maguata hichjã Cristojö hich magta p'adk'a sĩerrajim.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Pãadë hũrbat jãga sĩejĩ Melquisedec: Hí chan sĩi parhoobam p'ad k'abajim. Mag nʌm dʌ̈i hĩchab chi Melquisedecta jöoi Abrán k'ãaijã hʌ̃rpai sĩerr haawai chi Abranau, hichjã chi t'et'em harr hãba, mag reinaan dʌ̈i wërbʌwi hichdëu gan haumarr heemjã hirig chi décima parte deeb k'aba deejim haajem.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Pãrau k'ap'ʌ nʌm, Moiseeu ley p'ã pʌarr gaai jaauwai, Levinaanta p'adnaank'a nʌm k'ʌʌnaun, tagam k'ʌʌn hamach k'apeen israelnaan t'um jöoi Abrán chaain hewagam k'ʌʌnk'a nʌm gaaimua wir haig hamach k'odnaan hãba, hichiita hamau nem wai nʌm heem chi décima parte hamag jëeub k'aba jëeuju haai naajim haajem.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Mamʌ chi Melquisedec Levinaan t'ʌ̃r heem k'aba harr haawai chadcha Moiseeu jaautarrjö hich paatëm chi décima parte jëeuju k'aba sĩejim jöoi Abranag. Mag p'adk'a sĩerrjã Levinaan k'aba sĩejieb mamʌ, hichiita Abranag jëeubaawai jöoirau deejim haajem hich dën heem chi décima parte. Mag Melquisedeeu hi bendiciewai, ya Hẽwandamau hag nawe hich bendicietarr hãba, Abranau hʌdʌraa deeu hich bendiciepijim hanaabá.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Maadëu k'ap'ʌ nʌm, chi hich garmua warm bendicii simta chi bendición hau sim k'ãaijã hʌ̃rpai sim. Ham mag narr haig, ¿k'aíu mag Melquisedecta Abrán k'ãaijã jua heegpai sĩejim habarju?
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Chadcha mʌig heegar chi décima parte jëeujem k'ʌʌnan hĩchab maachjö dajẽk'u deetarr k'ʌʌnau; mamʌ Hẽwandam hiek chi p'ãm gaai Melquisedec jaau simʌn, chi hiwamta jaau sim, bʌ̃ʌrjã meejimjã haba.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 Mag Abranau Melquisedeeg chi décima parte p'aagwai hewag pawi Levinaan k'aju k'ʌʌn hagt'a t'aababa naajieb mamʌ, ya warre ham kõitpata p'agbapʌ̈imjö hajim. Magua hĩs hewag pawi hoowaijã hamach paarmua chi décima parte jëeuju k'ʌʌnaupata warre Melquisedeeg p'agjierram haju haai nʌm, ham tat'öoyau ham kõit p'agtarr haawai.
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 Chadcha mag Melquisedeeu Abrán k'ĩirp'ee mawi hi bendiciewai chan hagt'a chi Levinaan hãbjã chuk'u hajieb mamʌ, hichí hich gaaimuata hewag pawiajã mak'ʌʌn Levinaan paarpaju hajim. Magta, hich Melquisedecta chi Abrán k'ãaijã hʌ̃rpai sĩerr haawai hichta hĩchab Levinaan k'ãaijã hʌ̃rpai höbër sim.
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Ya hag k'ur hewag nassi pawi Hẽwandamau Moiseeg ley deewiata chi Levinaanjã p'adnaank'a nʌisijim. Chi Levinaan heem p'adk'a narr k'ʌʌn, nacharam p'ad Aarón k'ararr hag chaain hewagam k'ʌʌn hajim. Mamʌ mak'ʌʌn p'adnaanau mag ley gaai jaau sim hʌʌrk'a nʌm k'ʌʌn hajaug paajerr hak'iin, Hẽwandamau deeum p'ad hich Hiewaa mak'ʌʌn k'ãaijã hajapcharam pʌ̈ibak'am. Mag hirua pʌ̈itarr chan Aaronjö k'aba, hag k'ãaijã hajapcha Melquisedecjömta pʌ̈ijim; ma hich Jesucristo hajim.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 — ausente —
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 — ausente —
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Mag p'adnaan k'apiewaijã, mag Judá chaain hewagam k'ʌʌnag chan p'adnaan k'aju haai nʌmjã haba harr haawai, maadëu k'ap'ʌ nʌm, hãba maach Pör Jesucristo hich happaita Judanaan heem p'adk'a höbërjim.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 — ausente —
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 — ausente —
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Hí mag hichta hich mag p'adk'a sĩerraju higwi, Hẽwandamau hirig,
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Chadcha magta Moiseeu ley deetarr gaai p'adnaan k'apiju jaau sim leijã warre Hẽwandamau chaaur hausĩubarmjö hajim, hõor peerdʌ hawaagjã serbiiba sĩerr haawai.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Mag leíu pöd hõor hãbjã Hẽwandam na hajaug paa hauba haajeejim. Mamʌ ya hĩs Cristo maach kõit hiek'aajem chaar wai nʌm gaaimua maadëu k'ap'ʌ nʌm, ya hĩs chan tag warramjö k'aba sim; hĩsin Hẽwandamau maach hich haar höbërju hayaa hapinaa maach dak'ata sĩejem.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Mag Moiseeu ley p'ã pʌarr gaai jaau simjö Levinaan p'ad k'apiewai chan Hẽwandamau bʌ̃ʌrjã juraa hiek'aba, sĩi ham haaijã p'adnaan harr haawaita hich mag p'ad k'apiejeejim.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Mamʌ Hẽwandamau maach Pör Cristoog p'ad k'apiewai chan magba, hichdëuchata hich t'ö hiek'amamua Cristo higwi,
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Mag Jesuuta hich mag maach kõit hiek'aajem p'adk'a sĩsierr haigmua, hichdëuta chadcha k'ap hapiejem, hĩs Hẽwandamau maach dʌ̈i hiek dee simta nacharam ley Moiseeg deetarr k'ãaijã hajapcha sim, mʌg hiek hiiuriuta Hẽwandam dau na maach hajaug paapäaijeewai.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Mag hagt'a Jesús bëeba haawain p'adnaan k'apanta hiigjeejim, hãb meebaadëm jũrr deeumua hag p'idag haumaag.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Mamʌ mag p'ad hiiur Jesús chan meejã meeba hich mag sĩerraawai, mag hi meebaawai hãbmuajã hi p'idag hauwi jũrr maach kõit jëeujujã habam.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Maguata hich gaaimua Hẽwandam jʌr nʌm k'ʌʌnan, hirua peerdʌ haub k'aba peerdʌ hauwi hich mag hich dënk'a wai sĩsiejem. Mag hichjã hich mag hiiu sĩerraawai hich hiek hʌ̈k'a nʌm k'ʌʌn kõitjã hich mag hichdëuta Hẽwandamag jëeu nʌrraju.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Magua hichta chadcha maachdëu hig narr p'ad k'abahab, maach kõit hiek'aajem chaar. Hich chan nacharam k'ʌʌnjö k'aba haawai bʌ̃ʌrjã pekau chuk'u k'itʌm; k'aibagjã chuk'u, ni bʌ̃ʌrjã chik'am k'aigba hajöjöopaijã k'aba, maachjö pekau pömk'am k'ʌʌn heemjã k'aba sim. Mag sĩewai hichta nem t'um hʌ̃gt'arm magwe t'ʌnʌm k'ãaijã hʌ̃rpai hapijim Hẽwandamau, hich dʌ̈i hãba.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Magba haawai hi bëeju na p'adnaan t'ʌnarr k'ʌʌnaun hed hëepierr nemchaain k'ëchnaa nacha hamach pekau kõit jëeuwiata jũrr hõor pekau kõitjã jëeujeejim. Mamʌ Jesuu chan hamjö k'aba haawai, nemchaainjã k'ëk'ëch haba, hichta biek hãbpai hʌdʌraa hõor pekau kõit hich t'õopijim. Mag biek hãbpai hichta t'õopitarrau ya tag hõor pekau kõit nemchaain t'õoju k'aba haadëjim.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Warran Moiseeu ley p'ã pʌarr gaai jaau simjö p'adnaan k'apieg jʌr haauwaijã maachjö pekau pöm k'it'ëe harr k'ʌʌnta jʌr haaujeejim. Mamʌ mag ley jöoi deetarr k'ur nassi pawi Hẽwandamau hichdëupai hich gaai juraanaa hich Hiewaa bʌ̃ʌrjã pekau chuk'u k'itʌmta t'umaam k'ʌʌn Pörk'apinaa maach kõit hiek'aajem k'apitarran, mʌg hatag pawiajã hichta p'ad chi hajapcharamk'a sĩerrʌmua dajẽgjã dajẽgba hich mag maach kõit hiek'amk'ĩir hajim.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.