Lucas 12
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ACF
1 Lɩ̀à tə twi, kʋ máŋá təntə wa, ba tʋ duən nə mʋ̀rʋ̀ də mʋran, ba ga ba vəli duən nɛɛ yun wa. Zwezi ma dí yáá, ʋ swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Á cɩa á tɩ̀àn nə də *Farɩzɩan-ba níə́ bələ tə nə, kʋ nə yɩ ndə sabwarɩ nə, kʋ nə yàá ŋʋ̀nɩ̀.
1 Ajuntando-se entretanto muitos milhares de pessoas, de sorte que se atropelavam uns aos outros, começou a dizer aos seus discípulos: Acautelai-vos primeiramente do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Kʋ tə mama, kʋ nə sə̀gə̀, wá nan poni nə. Yá kʋ tə mama, kʋ nə yɩ dìə̀ yoo, wá nan kàrá.
2 Mas nada há encoberto que não haja de ser descoberto; nem oculto, que não haja de ser sabido.
3 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, kʋ tə mɛ, á nə wá swɩ̀n yikunu wa, wá zəzəgi yɩcaʋ wa. Yá kʋ tə á nə wá sʋsʋnɩ lìù zɩɩn nə dìə̀ wa, kʋ nə sùń, wá cə̀rí dəyun wa».
3 Porquanto tudo o que em trevas dissestes, à luz será ouvido; e o que falastes ao ouvido no gabinete, sobre os telhados será apregoado.
4 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ̀: «À swɩ̀n kʋ á con, à dabara-ba: Á dànà ká dəri lɩ̀à tə, ba nə gwɩ yɩra, yá ba ga wàrɩ̀ won don kʋ kwa nə, ba fwa ba súrí lá.
4 E digo-vos, amigos meus: Não temais os que matam o corpo e, depois, não têm mais que fazer.
5 À wá bɩrɩ aba lìù tə, á nə mɛ, sə á dəri. Á dərə lìù tə, ʋ nə wàá aba, ʋ dɩlɩ mən dìə̀ wa, də ʋ nə gwa aba kwa nə. Cɩ́gá, à swɩ̀n kʋ á con, mə ʋ mʋ̀ nə á mɛ, sə á dəri!
5 Mas eu vos mostrarei a quem deveis temer; temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno; sim, vos digo, a esse temei.
6 Ba ba zənbii bonu yoli səbilurən bələ, naaa? Yá Yɩɩ ga ba ka nədʋ nə swɛ̀eé.
6 Não se vendem cinco passarinhos por dois ceitis? E nenhum deles está esquecido diante de Deus.
7 Yá Yɩɩ gàlɩ̀ á yukʋran tə mama á yuu wa. Á dànà ká pa fən ja aba. Á kʋkwa zənbii tə nə dáá!»
7 E até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais pois; mais valeis vós do que muitos passarinhos.
8 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con nə: Də lìù nə swɩ̀n lɩ̀à yáá con nə, də ʋ yə̀ə́ à mʋ̀ Zwezi, *Ləzwənə-Biu tə də wá bɩrɩ Yɩɩ *malɩkɛ tə yáá con də, ʋ yɩ ʋ mʋ̀ cɩ́gá nə tɩ wá.
8 E digo-vos que todo aquele que me confessar diante dos homens também o Filho do homem o confessará diante dos anjos de Deus.
9 Yá lìù tə, ʋ nə wá bɩrɩ də, ʋ yə̀rì nə, lɩ̀à yáá con, Ləzwənə-Biu tə də wá bɩrɩ Yɩɩ malɩkɛ tə yáá con, də ʋ yə̀rì wá.
9 Mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Lìù tə mɛ, ʋ nə wá swɩ̀n sʋgʋ, ʋ zɩgɩ Ləzwənə-Biu tə nə kʋ tíú wàá ʋ cʋna kwɩʋn ʋ nɩ. Yá lìù tə, ʋ nə wá twɩn Yɩɩ-*Siŋu tə, kʋ tíú wàrɩ̀ ʋ cʋna kwɩʋn ʋ nɩ, abada.
10 E a todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do homem ser-lhe-á perdoada, mas ao que blasfemar contra o Espírito Santo não lhe será perdoado.
11 Ba wá ja aba ba va *Zwifə-ba *jə́rə́ dii wa, nə à yə̀ə́ tɩʋ tɩ̀án yáá con nə, sə ba bʋ̀rɩ̀ á bʋ̀rà. Kʋ máŋá tə wa, á dànà ká pa kʋ tə, á nə wá fwa, sə á ma jon á tɩ̀àn, nə à yə̀ə́ kʋ tə, á nə wá swɩ̀n, yoo ja aba.
11 E, quando vos conduzirem às sinagogas, aos magistrados e potestades, não estejais solícitos de como ou do que haveis de responder, nem do que haveis de dizer.
12 Yɩɩ-Siŋu tə wá kàrɩ̀ aba, kʋ máŋá təntə wa, kʋ tə á nə mɛ, sə á swɩ̀n».
12 Porque na mesma hora vos ensinará o Espírito Santo o que vos convenha falar.
13 Lalʋʋ tə wa, lìù don wulə ʋ swɩ̀n Zwezi con, ʋ wʋ́: «Karnyɩna, swɩ̀n à nubiu con, sə ʋ tàrà də nə, wiən tə nə nyɩna nə yá də nəba».
13 E disse-lhe um da multidão: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Zwezi le wá, ʋ wʋ́: «À dabɛɛ, wàà nə tún nə, sə à bʋ̀rɩ̀ á wiən bʋ̀rà, nə à yə̀ə́, sə à tàrà á wiən?»
14 Mas ele lhe disse: Homem, quem me pôs a mim por juiz ou repartidor entre vós?
15 Ʋ ma pìí ʋ swɩ̀n ba mɛ con nə, ʋ wʋ́: «Á zurə á yɩra, á cɩa á tɩ̀àn nə zəni də lɩ̀à duən wiən ka ja yimən tə pa aba. Ləzwənə mɩɩ cɩ́gá tà kʋ wulə ʋ wojan wa, də ʋ nə swə ʋ yá jɩjə tíú nəfarʋ də».
15 E disse-lhes: Acautelai-vos e guardai-vos da avareza; porque a vida de qualquer não consiste na abundância do que possui.
16 Ʋ dàń ma sɩsarɩ zwansɩsara kʋ tə ba con, ʋ wʋ́: «Bɛɛ don kárɩ́ wodirən bɩga zəni.
16 E propôs-lhe uma parábola, dizendo: A herdade de um homem rico tinha produzido com abundância;
17 Ʋ dàń ma dʋ̀ ʋ ga swɩ̀n ʋ tɩ̀àn con, ʋ wʋ́: ‹À wá fwa nətə? À ba bwálɩ́ jə, à keni à wodirən tə mɛ lá›.
17 E arrazoava ele entre si, dizendo: Que farei? Não tenho onde recolher os meus frutos.
18 Ʋ ma ga ʋ swɩ̀n ʋ tɩ̀àn con, ʋ wʋ́: ‹Nə̀ń, kʋ tə à nə wá fwa: À wá mà à təkələ tə, à pìí à lwà nəfaran, à pɛ̀e à mɩbɩa tə mama, də à wiən tə duən à kə tə wa.
18 E disse: Farei isto: Derrubarei os meus celeiros, e edificarei outros maiores, e ali recolherei todas as minhas novidades e os meus bens;
19 Kʋ kwa nə, à dàń wá swɩ̀n à tɩ̀àn con, à wʋ́: Bìú, n jə wiən zənzən, n də́ kʋ nə ja vələ bɩna də bɩna, n dàń wá piən, n sìí n nyʋ, n də́ cànà!›
19 E direi a minha alma: Alma, tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e folga.
20 Yá Yɩɩ swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Bɛɛ ləyəru! Tɩtɩn kʋ tə tətə nə, n mɩɩ wá zwɛ̀e! Yá wiən tə mama nə kwɛn n tún n tɩ̀àn nə wá jì lìù don nyiən!› »
20 Mas Deus lhe disse: Louco! esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Zwezi ma súrí lá, ʋ wʋ́: «Mə kʋ wá yà nətʋ kʋ pa lìù tə nə, ʋ nə pɛ̀e wiən tə, tə kwənə nə dáá, ʋ pɩn ʋ tɩ̀àn nə, yá ʋ ga ba won ja Yɩɩ yáá con nə».
21 Assim é aquele que para si ajunta tesouros, e não é rico para com Deus.
22 Kʋ kwa nə, Zwezi swɩ̀n ʋ karbɩa tə con, ʋ wʋ́: «Nə̀ń, won tə nə pɩn à swɩ̀n á con nə, à wʋ́: Á dànà ká pa á mɩɩ twara ja aba, də kʋ tə, á nə wá də́, nə à yə̀ə́ də kʋ tə, á nə wá zʋ á yɩra nə.
22 E disse aos seus discípulos: Portanto vos digo: Não estejais apreensivos pela vossa vida, sobre o que comereis, nem pelo corpo, sobre o que vestireis.
23 Á mɩɩ tə jə funə, kʋ doni wodiu. Yá á yɩra tə də jə funə, kʋ doni gànʋ̀.
23 Mais é a vida do que o sustento, e o corpo mais do que as vestes.
24 Á ywàŋá batɩɛnkanan. Tə ba dwì, tə ma ba ce, tə ba pɛ̀e tə kəni təkələ wa. Yá Yɩɩ ga pɩn tə tə nii wodiu! Á kʋkwa zənbii tə mama zənzən!
24 Considerai os corvos, que nem semeiam, nem segam, nem têm despensa nem celeiro, e Deus os alimenta; quanto mais valeis vós do que as aves?
25 Á wa twara tə, ʋ nə jə, wàá ʋ mɩɩ tə kʋ təni mancɩn tətə?
25 E qual de vós, sendo solícito, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26 Də á nə wàrɩ̀ kʋ tə nə mun tətə á fwa, bɛ̀eɛ̀e dàń nə pɩn yoo don twara jə aba?
26 Pois, se nem ainda podeis as coisas mínimas, por que estais ansiosos pelas outras?
27 Á ywàŋá á jə́n kárɩ́ gapunə nə naŋa nətʋ, tə ba tʋŋa tə ma ba gànʋ̀ də swɩ. À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con nə də, pɩ̀ʋ́ *Salʋmʋn tətə də ʋ jɩjə tə mama, ʋ wà gànʋ̀ zwɩ, kʋ nə ziən kʋ doni gapunə təntə nədʋ də.
27 Considerai os lírios, como eles crescem; não trabalham, nem fiam; e digo-vos que nem ainda Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28 Yá Yɩɩ dàń nə ywàŋá tə mʋ̀ kárɩ́ wa garan tətə yuu, tə nə yɩ tʋtʋ, də á mʋ̀, á nə jə funə zənzən á doni tə, ʋ wá ywàń á yuu nətə? Tə mʋ̀ garan wulə kárɩ́ wa zə̀n tə nə, wá kʋ̀, ba dɩ mən nə jwɩan nə, Yɩɩ dàń wá zʋ aba də ganan nətə! Á wà á waa ken à nə wuuu!
28 E, se Deus assim veste a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais a vós, homens de pouca fé?
29 Á dànà ká gʋ á tɩ̀àn á pɩ̀à máŋá mama kʋ tə, á nə wá də́, də kʋ tə, á nə wá nyʋ.
29 Não pergunteis, pois, que haveis de comer, ou que haveis de beber, e não andeis inquietos.
30 Kʋ ya lɩ̀à tə, lʋʋ nə tɩ ba, ba nə yə̀rì Yɩɩ tə, nə gwɩ ba tɩ̀àn ba pɩ̀à tə mʋ̀ təntə máŋá mama. Yá á mʋ̀ á ja nyɩna Yɩɩ, ʋ nə yə̀ə́ kʋ tə nə mɛ aba.
30 Porque as nações do mundo buscam todas essas coisas; mas vosso Pai sabe que precisais delas.
31 Á təntən á kə á yáá lá, á pɩ̀à Yɩɩ pàrɩ̀ tə, yá kʋ kwa nə, Yɩɩ wá pa aba tə tə mama, tə nə mùrì aba».
31 Buscai antes o reino de Deus, e todas estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Dàn ká pa fən ja mʋ́, pulibiə, kʋ nə ywán də á nyɩna tə yɩrɩ, sə ʋ pa á twá á də́ ʋ pàrɩ̀ tə.
32 Não temais, ó pequeno rebanho, porque a vosso Pai agradou dar-vos o reino.
33 Á yəgə á wiən, á ga pa tə səbiu tə, á nə nɩ, zʋra nə! Á tíə́ səbɩa lwaran tə, tə nə ba cʋ̀gà. Á pɩ̀à Yɩɩ *sàń wozəŋə tə mʋ̀ wiən tə, tə nə wàrɩ̀ tə jén, abada. Tə wiən təntə ŋʋ̀nà nə wàrɩ̀ tə ba yí, zʋnzʋran də ga wàrɩ̀ tə cʋ̀gà.
33 Vendei o que tendes, e dai esmolas. Fazei para vós bolsas que não se envelheçam; tesouro nos céus que nunca acabe, aonde não chega ladrão e a traça não rói.
34 Bwálɩ́ tə nə, á wiən tə, tə kwənə nə dáá, nə wulə lá, mə lá nə á waa tə də wulə».
34 Porque, onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á vwiə á tàŋá də voru, sə á sʋrʋ á canan, á ja!
35 Estejam cingidos os vossos lombos, e acesas as vossas candeias.
36 Á yana ndə lɩ̀à tə nə, ba nə dànɩ̀ ba yuu tíú, ʋ naŋa fúrú vwiu cànà ʋ pìí ʋ bɩ̀àn, ʋ nə mà, sə ba súrú ba pa, ʋ zʋ.
36 E sede vós semelhantes aos homens que esperam o seu senhor, quando houver de voltar das bodas, para que, quando vier, e bater, logo possam abrir-lhe.
37 Pupwən wá yà də tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə yuu tíú nə wá bà, ʋ na də, ba nəŋə! Cɩ́gá mama, à mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con: Ʋ wá vwa ʋ tàŋá ʋ pa, ba jə̀ń wodiu yuu wa. Yá ʋ ga twá ba ladʋa ladʋa nii nə, ʋ pa ba, ba də́.
37 Bem-aventurados aqueles servos, os quais, quando o Senhor vier, achar vigiando! Em verdade vos digo que se cingirá, e os fará assentar à mesa e, chegando-se, os servirá.
38 Ʋ nə twi tɩtɩn kwɩʋn nə, nə à yə̀ə́ tɩbɩnakʋnʋ wa, yá ʋ ga na də, ba nəŋə, ba wá yà pupwən wa!
38 E, se vier na segunda vigília, e se vier na terceira vigília, e os achar assim, bem-aventurados são os tais servos.
39 À wá tì, à ma man kʋ tə: Də dìə̀ tíú yà nə yə̀ə́ máŋá tə, ŋwɩ̀àn yàá nə wá bà, ʋ yàá bá yá wá, ʋ pa ʋ zʋ dìə̀ tə wa.
39 Sabei, porém, isto: que, se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, vigiaria, e não deixaria minar a sua casa.
40 Á kənə á sírí, á də nyiən nə. *Ləzwənə-Biu tə wá bà, máŋá tə nə, á nə ba bʋŋa».
40 Portanto, estai vós também apercebidos; porque virá o Filho do homem à hora que não imaginais.
41 Piyɛrə dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu, zwansɩsara tə yɩ nə cɩcɩ nyiən mʋ̀ naaa, kʋ yɩ lɩ̀à mama nyiən?»
41 E disse-lhe Pedro: Senhor, dizes essa parábola a nós, ou também a todos?
42 Yuu-Tiu ma le, ʋ wʋ́: «Wàà dàń nə yɩ kʋ mʋ̀ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ yuu tíú təntə, ʋ nə jə pùə́ nədʋ, ʋ ga jə wʋbʋŋa. Ʋ nə wá yà tʋ̀tʋ̀nà tə duən tə yuu wa, sə ʋ pa ba wodiu, máŋá tə nə, kʋ nə mɛ.
42 E disse o Senhor: Qual é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor pôs sobre os seus servos, para lhes dar a tempo a ração?
43 Kʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ təntə wá yà pupwən wa, də yuu tíú tə ka pìí ka bà dìə̀ wa nə, ʋ nə yí wá də ʋ wulə kʋ tʋtʋŋɩ tə wa.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con, cɩ́gá mama: Yuu tíú tə wá pa wá, ʋ wiən tə mama yuu ywàŋʋ́.
44 Em verdade vos digo que sobre todos os seus bens o porá.
45 Yá də kʋ mʋ̀ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ təntə, nə swɩ̀n ʋ təntɩan con nə, ʋ wʋ́: ‹À yuu tíú tə dánɩ́, ʋ ba twi.› Ʋ dàń zàn ʋ tʋ ʋ tʋtʋnduən tə yuu wa, ʋ mà ba, ʋ ga zʋ diŋu də sanyʋra wa, sə ʋ bʋbʋnɩ.
45 Mas, se aquele servo disser em seu coração: O meu senhor tarda em vir; e começar a espancar os criados e criadas, e a comer, e a beber, e a embriagar-se,
46 Kʋ mʋ̀ tə wa nə, yuu tíú tə dàń wá bà dɩɩn don nə, ʋ dɩ̀ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə yuu wa, máŋá tə wa, ʋ nə ba wá dànɩ̀. Ʋ dàń wá kə kʋ tʋ̀tʋ̀nʋ̀ təntə càn wa zənzən, kʋ ja vəli ʋ tɩan. Ʋ ga wá pa ba kə ʋ mʋ̀ də lɩ̀à tə, ba nə yə̀rì Yɩɩ bwálɩ́ nədʋ.
46 Virá o senhor daquele servo no dia em que o não espera, e numa hora que ele não sabe, e separá-lo-á, e lhe dará a sua parte com os infiéis.
47 Tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə, ʋ nə yə̀ə́ kʋ tə, ʋ yuu tíú nə pɩ̀à, yá ʋ ga ba ʋ sírí keni, ʋ ga ba kʋ tə fwa ʋ yuu tíú nə pɩ̀à, ʋ wá na kafɩʋ yɩ́á zənzən.
47 E o servo que soube a vontade do seu senhor, e não se aprontou, nem fez conforme a sua vontade, será castigado com muitos açoites;
48 Kʋ ga nə ya tʋ̀tʋ̀nʋ̀ tə, ʋ nə yə̀rì kʋ tə, ʋ yuu tíú nə pɩ̀à nə tʋn, yìə̀n tə nə mɛ, sə ba mà wa tə yɩra ba wá mà kafɩʋ yɩ́á mancɩn. Lìù tə nə, ba nə pɩn zənzən, ba wá jon kʋ tíú con nə zənzən. Lìù tə con nə, ba nə tún zənzən, ba wá bwe kʋ tíú con nə, ba jon ba pàlɩ́ lá».
48 Mas o que a não soube, e fez coisas dignas de açoites, com poucos açoites será castigado. E, a qualquer que muito for dado, muito se lhe pedirá, e ao que muito se lhe confiou, muito mais se lhe pedirá.
49 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À yɩ à twi, sə à kə mən tɩa yuu wa. Yá à swə zənzən, sə tə manwarɩ tə sʋrʋ!
49 Vim lançar fogo na terra; e que mais quero, se já está aceso?
50 À mɛ, sə ba kə nə càn wa, ndə ba nə ləgə lìù nɩ́á wa. Yá à wulə pucʋnɩ zənzən wa, kʋ ja vələ máŋá tə, kʋ nii nə wá sú!
50 Importa, porém, que seja batizado com um certo batismo; e como me angustio até que venha a cumprir-se!
51 Á bʋŋa də à twi, sə à kə bɩcan sìə́ tɩa yuu wa, yá kʋ tà nətʋ. À mʋ̀ nə swɩ̀n kʋ á con də, kʋ yɩ pwɩa, à wá kə tɩa yuu wa.
51 Cuidais vós que vim trazer paz à terra? Não, vos digo, mas antes dissensão;
52 Kʋ nə zɩgɩ sɩ́ʋ́n, lɩ̀à nə yɩ bonu dìə̀ wa ba wá pwɛ̀e, batwa zɩgɩ bələ nə, bələ zɩgɩ batwa nə.
52 Porque daqui em diante estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Nyɩna wá zɩgɩ bìú nə, bìú wá zɩgɩ nyɩna nə. Nuu wá zɩgɩ bʋ̀á nə, bʋ̀á də ga wá zɩgɩ nuu nə. Barɩ nuu wá zɩgɩ ʋ bikɩnɩ nə, bikɩnɩ də wá zɩgɩ ʋ barɩ nuu nə».
53 O pai estará dividido contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra sua nora, e a nora contra sua sogra.
54 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n lalʋʋ tə con nə, ʋ wʋ́: «Máŋá tə wa, á nə nɩ bakwan, də kʋ zaŋa yɩɩ yizwɩa con, də á swɩ̀n, lala, á wʋ́: ‹Dwà wá nà›. Yá mə kʋ mʋ̀ nə yàá tʋn.
54 E dizia também à multidão: Quando vedes a nuvem que vem do ocidente, logo dizeis: Lá vem chuva, e assim sucede.
55 Yá də á nə nɩ vʋʋ kʋ fuli, kʋ naŋa jɩzən vàn yuu, á yàá swɩ̀n, á wʋ́: ‹Tɩa tə wá cɛn›. Yá mə kʋ mʋ̀ nə yàá tʋn.
55 E, quando assopra o sul, dizeis: Haverá calma; e assim sucede.
56 Níə́ bələ tɩ̀án-ba! Á wàá lʋʋ yuu də lanworu mɩmɩnan tətə mʋ̀ də̀ń á lwarɩ. Kʋ dàń ya nətə, á ma wàrɩ̀ sɩ́ʋ́n máŋá tə mʋ̀ yáá á lwarɩ?»
56 Hipócritas, sabeis discernir a face da terra e do céu; como não sabeis então discernir este tempo?
57 Zwezi kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á ba na á tɩ̀àn con nə, á tə mɛ, sə á tʋn nətʋ tə?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Á nəŋə kʋ nyɩnyɩga: Kə cɩ́gá, sə n də n jarɩ don kə duən nə, də á tə nə wulə cwəŋə wa. Kʋ nə tà kʋ mʋ̀, kʋ wàá kʋ pɩn, ʋ kəni mʋ́ lìù tə nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə jɩɩn wa. Sə kʋ dàn ká yà talɩkwa kʋ pa mʋ́, də ba nə wá kə mʋ́ bàń dìə̀ nəcɩrʋ jɩɩn wa, sə ba dɩlɩ mʋ́ bàń dìə̀ wa.
58 Quando, pois, vais com o teu adversário ao magistrado, procura livrar-te dele no caminho; para que não suceda que te conduza ao juiz, e o juiz te entregue ao meirinho, e o meirinho te encerre na prisão.
59 Kʋ ya cɩ́gá mama nə, à swɩ̀n n con: N bá nan ka bàń dìə̀ təntə wa, də n wà kʋ jɩŋɩ təntə talɩkwa tanya tə ŋwɩ́n».
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o derradeiro ceitil.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.