Atos 7
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NAA
1 *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə bwe Etɩyɛnə nə, ʋ wʋ́: «Mə yìə̀n tə nɛɛ nə nətən cɩ́gá?»
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Etɩyɛnə ma le, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba, də à nyɩna-ba, á cʋga nə! Yɩɩ tə, ʋ jə dun, nə nan nə nɩbɛɛ *Abərahamə nə. Kʋ máŋá tə wa, də ʋ wulə Mezopotami nagwanaa wa, ʋ tə wà vəli, sə ʋ jə̀ń Aran nə.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Yɩɩ swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Nan, n ga yá n lʋʋ nii, də n dwíí tɩ̀án, sə n ga va lʋʋ nii tə wa, à nə wá bɩrɩ mʋ́›.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Abərahamə ma nan Kaləde, ʋ va ʋ jə̀ń Aran nə. Ʋ nyɩna tɩan kwa nə, kʋ bwálɩ́ təntə wa, Yɩɩ dàń pɩn ʋ nan Aran, ʋ bà lʋʋ nii kʋ tə nətən wa, á nə wulə kʋ wa zə̀n.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Kʋ máŋá tə wa, Yɩɩ wà wá bwálɩ́ pɩn, sə ʋ tɩnɩ kʋ. Ʋ wà bwálɩ́ tətə pɩn, sə ʋ tún ʋ naa kʋ wa. Kʋ ya Yɩɩ kàn nikana mʋ̀ də, ʋ wá pa kʋ lʋʋ nii təntə Abərahamə də ʋ dwíí tə nə, ʋ nə wá kə lʋʋ wa. Abərahamə yà ga tə ba bìú jə.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Á nəŋə kʋ tə, Yɩɩ nə swɩ̀n: ‹Abərahamə dwíí tə wá jə̀ń lʋʋ nii don nə. Ba wá jì lʋʋ nii təntə ywəŋə, yá ba wá də́ càn bɩna biənɩa.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Lʋʋ tə, ba nə wá yà kʋ tɩ̀án ywəŋə, à mʋ̀ Yɩɩ nə wá bʋ̀rɩ̀ kʋ bʋ̀rà. Kʋ mʋ̀ təntə kwa nə, ba dàń wá bà, ba fwa yɩjʋnɩ bwálɩ́ kʋ tə wa, à nə dí yáá à kàn kʋ nii də ba›.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Yɩɩ dàń ma kàn nikanɩ də Abərahamə. Kʋ mɩmɩnʋ nə ya bɛɛ *gwəŋə tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Abərahamə ma goŋi ʋ bìú *Yɩzakə, ʋ lʋrɩ dɩan nana dɩɩn nə. Yɩzakə də nə lʋrɩ *Zwakɔbə, ʋ də goŋi wá. Zwakɔbə də goŋi ʋ bɩa fugə bələ tə, ba nə yɩ nə nɩbara fugə də bələ tə.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Nə nɩbara-ba tə jɩn wʋgwɩʋ də ba nyánʋ́ Zwʋzɛfə, ba ma yə̀ wá lɩ̀à yuu wa, ba nə vəli *Ezwipətə lʋʋ nii.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Yɩɩ dàń yɩn də wá. Ʋ lɩ wá ʋ wʋwalʋ mama wa. Yɩɩ pɩn ʋ na pubwanʋ də wʋbʋŋa Ezwipətə pɩ̀ʋ́ *Farawon yáá con. Farawon lɩ Zwʋzɛfə ʋ tún, sə ʋ tɩnɩ Ezwipətə lʋʋ nii, də ʋ dìə̀ tə ʋ ywàń tə yuu.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Niən dàń twi tə zʋ Ezwipətə lʋʋ nii tə, də Kanan lʋʋ nii tə mama wa. Kʋ yɩn càn zənzən, nə nɩbara-ba tə dàń yà kʋ́ʋ̀ ba won na ba də́.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Zwakɔbə nə nì də, mɩna wulə Ezwipətə nə, ʋ təntən ʋ tʋn nə nɩbara-ba tə naa nədʋ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Yá ba nə vəli nɛɛ bələ tə nii nə, Zwʋzɛfə pɩn ʋ nubɩa tə lwarɩ wá, Farawon də dàń lwarɩ Zwʋzɛfə dwíí tɩ̀án tə.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Zwʋzɛfə dàń ma tʋn ʋ pa, ba ja ʋ nyɩna Zwakɔbə də ʋ dìə̀ lɩ̀à, ba nə yí sapwɩtwa də fugə də bonu, ba bà.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Mə nətʋ nə, Zwakɔbə vəli Ezwipətə. Yá mə lá nə, ʋ tɩga. Nə nɩbara tə də mama tɩga lá nə.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ba zɩn ba tɩga tə, ba jə va Siswɛmə nə, ba gùrì ləbəri tə wa, Abərahamə yə̀ də səbiu Emɔrə bɩa tə con Siswɛmə nə.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Yá máŋá tə wa, Yɩɩ nikanɩ tə, ʋ nə kàn də Abərahamə nii nə, bwələ, sə kʋ sú, nə dwíí tə dàń pùlì zənzən Ezwipətə nə.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kʋ kwa nə, pɩ̀ʋ́ don də kʋ́ʋ̀ jon pàrɩ̀ tə, ʋ nə wà Zwʋzɛfə yəni.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ʋ mʋ̀ pɩ̀ʋ́ təntə dàń nə tʋn yɩ́á swɩan nə dwíí tə yɩra. Ʋ dàń fɩfɩn nə nɩbara-ba tə, ʋ pa, ba vɩ ba bìsɩ̀nɩ́ ba dʋga, sə kʋ pa ba tɩ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Kʋ máŋá təntə wa nə, ba lʋrɩ Moyizə. Ʋ yɩ binanʋnʋ Yɩɩ yɩ́á yuu. Ba kʋnɩ wá cànɩ̀ batwa ʋ nyɩna dìə̀ tə wa.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Máŋá tə wa, ba nə dʋgʋ wá, Farawon bʋ̀á nɩ wá, ʋ tì ʋ ja va, ʋ kʋnɩ, ndə ʋ tətə bilʋra nə.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ezwipətə tɩ̀án wʋbʋŋa tə nə, ba ma kwè wá. Moyizə yɩ dɩ̀àn tíú, kʋ twá də ʋ nii sʋgʋ də ʋ tʋtʋnɛɛ nə.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Ʋ bɩna sapwilə nii nə, ʋ ken sírí, sə ʋ va ʋ nubɩa *Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə con.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ʋ nɩ Ezwipətə tíú don də, ʋ wulə ʋ fɩfɩn ʋ dwíí tə wa lìù don. Yá ʋ dàń gʋa Ezwipətə tíú tə, sə ʋ ma wànɩ́ ʋ jon ʋ nubiu tə, Ezwipətə tíú tə yà nə fɩfɩn.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ʋ yà bʋŋa də, ʋ nubɩa Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə yà wá lwarɩ də, kʋ wá twá də wá, sə Yɩɩ ma jon ba. Yá ba wà kʋ lwarɩ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kʋ tɩa nə pʋrɩ, ʋ kʋ́ʋ̀ nɩ Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə bələ, ba wulə ba mà duən, ʋ ma kʋ́ʋ̀ pɩ̀à, sə ʋ kwɛ̀e ba. Ʋ dàń ma swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: ‹À dabara-ba, á yɩ nubɩa, bɛ̀eɛ̀e nə pɩn, á də ma fɩfɩn duən?›
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Yá ba lìù tə, ʋ nə fɩfɩn ʋ don tə, yugu Moyizə, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: ‹Wàà nə tún mʋ́, sə n ya pɩ̀ʋ́, sə n bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà nə yuu wa?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 N pɩ̀à, sə n gʋ à də, ndə n dɩɩn nə gʋa Ezwipətə tíú tə, naaa?›
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Kʋ sʋgʋ təntə pɩn Moyizə dəri, ʋ va Madɩan nagwanaa wa. Ʋ lʋrɩ bɩa bələ, kʋ lʋʋ nii təntə wa.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Kʋ bɩna sapwilə nii nə, *malɩka nan ʋ nə, kasɔɔ lanworu tə wa, *Sinayi paan tə yuu, mənvoo kʋ nə jə tuni wa.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Kʋ yiri tə gwárɩ́ Moyizə. Ʋ dàń ma va, sə ʋ ywàń kʋ ʋ lwarɩ. Ʋ dàń ma nì *Yuu-Tiu kori, kʋ nə wʋ́:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‹À yɩ Yɩɩ tə, n nɩbara-ba tə nə jʋ̀nɩ̀! À yɩ Yɩɩ tə, n nɩbara Abərahamə, də Yɩzakə, də Zwakɔbə, ba nə jʋ̀nɩ̀!› Moyizə dàń vɩvaga, yá ʋ kʋ́ʋ̀ ba wʋdɩʋ jə, sə ʋ ywàń.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Yuu-Tiu dàń ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: ‹Lɩ n natʋra tə n nɛɛ nə! Bwálɩ́ təntə, n nə zɩga lá, yɩ à mʋ̀ tətə bwálɩ́.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 À nɩ wʋwalʋ tə à lɩ̀à tə wulə kʋ wa Ezwipətə nə. À nì ba yinəgə kwirə tə. Yá à cuə, sə à jon ba ba càn tə wa. N dàń bàá sɩ́ʋ́n nə, à wá tʋn mʋ́ Ezwipətə nə›.»
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Etɩyɛnə ma kʋ́ʋ̀ swɩ̀n ʋ súrí lá, ʋ wʋ́: «Ʋ mʋ̀ Moyizə təntə, ba yà tɛn, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: ‹Wàà nə tún mʋ́, sə n yà pɩ̀ʋ́ də n bʋ̀rɩ̀ nə bʋ̀rà?› Mə ʋ mʋ̀ nə Yɩɩ tʋn, sə ʋ yà pɩ̀ʋ́, də ʋ lɩ ba ba càn wa. Kʋ twá də malɩka tə, ʋ nɩ tuni tə wa, saŋʋ.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ʋ mʋ̀ nə lɩ ba Ezwipətə lʋʋ nii tə wa. Kʋ twá də ʋ nə tʋn yomɩlan də Yɩɩ dɩ̀àn mɩmɩnan yìə̀n, Ezwipətə lʋʋ nii tə wa, də ‹mʋʋ nəsɩan› tə wa, də kasɔɔ lanworu tə wa bɩna sapwilə.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mə ʋ mʋ̀ Moyizə təntə nə swɩ̀n Yɩzərayɛlə lɩ̀à tə con, ʋ wʋ́: ‹Yɩɩ wá lɩ á wa lìù, sə ʋ yà Yɩɩ nii *sʋ̀sʋ̀nʋ̀, ndə à mʋ̀ nə›.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Máŋá tə nə, Moyizə nə yɩn də Yɩzərayɛlə púlí tə kasɔɔ lanworu tə wa, ʋ nə yɩn də nə nɩbara-ba tə, ʋ ga ya də malɩka tə. Ʋ mʋ̀ con nə malɩka tə swɩ̀n Sinayi paan tə yuu wa, ʋ ga jon Yɩɩ sʋgʋ tə, kʋ nə pɩn mɩɩ ʋ pa nəba.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Nə nɩbara-ba tə yà ba pɩ̀à, sə ba zìlí ʋ nii. Ba vɩga wá, ba pubʋŋa ga pìí, kʋ wulə Ezwipətə lʋʋ nii nə.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba swɩ̀n *Arɔn con, ba wʋ́: ‹Fwa yɩa, n pa nəba, sə tə yà nə yáá. Ʋ mʋ̀ Moyizə təntə, ʋ nə pɩn, nə nan Ezwipətə lʋʋ nii tə wa, nə kʋ́ʋ̀ yə̀rì kʋ tə, ʋ nə jigə›.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Kʋ mʋ̀ dɩan təntə wa, ba fwa woŋwanʋ, kʋ nə nyɩn ndə nabiə nə, ba ga gʋ wiən, ba ma fwa *joŋi kʋ mʋ̀ woŋwanʋ təntə yuu wa. Ba dàń ga jwɛ kʋ mʋ̀ won təntə yɩrɩ, ba tətə nə fwa.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Yɩɩ ma vəvəri ʋ kwa, ʋ ma te ba, ʋ ga yá ba, kʋ pa, ba dàń jʋ̀nɩ̀ yɩcaʋ də cànà də kacɩlacɛ tə, lanworu tə wa. Yoo təntə pʋ́pʋ́nɩ́ Yɩɩ sagɩ tə wa, kʋ twá də Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə, kʋ wʋ́:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Kʋ yɩ á zɩn yɩɩ Molɔkə gansili tə, də á yɩɩ Ronfan kacɩlacɔ tə, á tətə nə fwa. Tə mʋ̀ kʋnkʋn yɩa təntə mama yɩ á tətə nə fwa, sə á bʋ tə nə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à dàń wá pa, á va á galɩ *Babɩlɔnə lʋʋ nii yuu›.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Kasɔɔ lanworu tə wa, á nɩbara-ba yà jɩn Yɩɩ *wulu gansili tə. Kʋ yɩ kʋ fwa ndə nətʋ tə, Yɩɩ nə swɩ̀n Moyizə con, sə kʋ fwa, ndə Moyizə tətə nə nɩ kʋ yiri tə.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nə nɩbara tə, ba də nə kʋ́ʋ̀ púə́ ba kwa, də nə kʋ́ʋ̀ jon kʋ mʋ̀ gansili təntə, ba zɩn, máŋá tə wa, Zwozuwe də nə kʋ́ʋ̀ yɩn ba yáá tíú, ba ja bà lʋʋ nii kʋ tə wa. Yɩɩ ma san ʋ ta lʋʋ nii təntə tɩ̀án, ʋ dɩŋɩ ba yáá con. Yɩɩ wulu gansili tə yɩn bwálɩ́ kʋ tə wa, kʋ ja va kʋ yí pɩ̀ʋ́ *Davidə pàrɩ̀ tə máŋá.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Davidə nɩ yuywaŋʋ Yɩɩ yáá con, ʋ dàń ma lòrì cwəŋə, sə ʋ lwà bwálɩ́ ʋ kə Zwakɔbə Yɩɩ tə lá nə.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Yá kʋ yɩ *Salʋmʋn nə lwə̀ dìə̀ təntə.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Yɩɩ tə, ʋ nə wulə ban ban, ga ba dìə̀ tə, ləzwənə nə lwə̀, wa yanɩ. Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nʋ̀ swɩ̀n də, Yuu-Tiu swɩ̀n, ʋ wʋ́:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‹Lanworu tə nə yɩ à padaʋ, yá tɩa tə mʋ̀ yɩ goli, à naa cɩcɩ kə tún bwálɩ́. Bakʋn dìə̀ yiri nə, á wàá á lwè, á pɩn nə? Bwálɩ́ kʋkwa wa nə, à wàá à pəni, à sìí?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kʋ tà à mʋ̀ nə fwa won mama, naaa?›
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Á mʋ̀, á yɩ lɩ̀à tə, á yɩ vɩʋ lɩ̀à. Á mantɩa á gwəŋə bɛɛ. Yá á waa tə də á zɩan mʋ̀ ba Yɩɩ sʋgʋ tə sɛ̀e, Yɩɩ-*Siŋu tə nə swɩ̀n á con. Á də á nɩbara-ba tə nə yɩ won nədʋ.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Yɩɩ nii sʋ̀sʋ̀nà tə wa, ba wà tətə nə, á nɩbara-ba tə nə wà fɩfɩn? Lɩ̀à tə, ba nə dí yáá ba swɩ̀n cɩ́gá tíú tə túrí tə yoo, á nɩbara-ba tə nə gʋa ba. Yá mə kʋ lìù təntə, á də kʋ́ʋ̀ gɩgɩra á gʋ.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Á mʋ̀ yɩ lɩ̀à tə, á nə twá də malɩkɛ, á ma na Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn Moyizə nə. Yá də kʋ nətʋ mɛ, á wà kʋ nii təntə zìlí».
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Etɩyɛnə nə tún ʋ nii wuuu, ʋ va ʋ zwɛ̀e. Ʋ sʋ̀ràn tə ma pɩn, ba bɩcanɩ sú də lɩŋa ʋ yuu wa. Ba ga vwa ba nipʋrʋ.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Etɩyɛnə, súə́ də Yɩɩ-*Siŋu tə, ʋ zɩ̀n ʋ yáá ʋ kə lanworu tə wa, ʋ ga na Yɩɩ dun tə, də Zwezi ʋ zàn ʋ zɩga Yɩɩ jɩzən vàn nə.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Ʋ ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Á cʋga, à na lanworu tə kʋ súrí, yá *Ləzwənə-Biu tə zɩga Yɩɩ jɩzən vàn tə yuu».
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ba mama dàń ma mà cə̀rí zəgə zəgə ba sun ba zɩan, ba ga gàrɩ̀ duən ʋ yuu wa.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ba tùrì wá, ba ja nan tɩʋ tə nii nə. Ba dàń ga wulə ba dɩlɩ wá də kapana, sə ba gʋ. Balandʋrʋ don, ʋ yɩrɩ nə yɩ Solə nə cɩ̀gà lɩ̀à tə, ba nə dɩlɩ Etɩyɛnə, ganan nə.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Máŋá tə wa, ba nə wulə ba dɩlɩ wá də kapana tə, Etɩyɛnə lòrì Zwezi, ʋ wʋ́: «*Yuu-Tiu Zwezi, jon à siŋu tə n kə n con».
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ʋ ga jə̀ń ʋ nadwana yuu, ʋ bubwi, ʋ wʋ́: «Yuu-Tiu, dàn ká jələ cʋna tə tə, n kə ba yuu wa». Etɩyɛnə nə swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə, ʋ zwɛ̀e kwa nə, ʋ mɩɩ zwɛ̀e.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.