Atos 27

Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ Máŋá don wa, yáá tíú Fɛsətisə pɩn nii, sə nə zʋ nɩ́á yuu bori, nə va Yitali nagwanaa wa. Yá ba dàń pɩn Polə də bàń dìə̀ lɩ̀à duən pamana bíí yuu tíú don nə, ʋ yɩrɩ nə yɩ Zwiliyisə. Ʋ yà wulə pamana púlí don wa, ba nə boŋə ‹*Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ pamana púlí›.

¹ Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.

² Nə dàń tì nɩ́á yuu bori don, kʋ nə nan Adəramitə. Kʋ mʋ̀ yà nə mɛ, sə kʋ twá tɩan tə nə wulə Azi nagwanaa tə vàn nə, kʋ kɩkarɩ kʋ lɛ. Mə kʋ mʋ̀ nə jə nəba kʋ vìí. Bɛɛ don də yɩn lá, ʋ yɩrɩ nə yɩ Arisətarəkə. Ʋ yɩ Tɛsalonikə tíú, Masedwanə nagwanaa tə wa.

² Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.

³ Kʋ tɩpʋrɩ nə, nə yí Sidon. Romə-ba pamana bíí yuu tíú Zwiliyisə pɩn yuywaŋʋ Polə nə, sə ʋ va ʋ dabara con, sə ba pa wá kʋ tə, ʋ nə pɩ̀à.

³ No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.

⁴ Nə zàn lá, nə twá Swipərə nagwanaa tə, kʋ nə wulə mʋʋ tətəŋi wa, vàn nə, sə nə ma kwálɩ́ nə tɩ̀àn nə vʋʋ tə yɩrɩ, kʋ nə zɩga nə nə.

⁴ Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.

⁵ Nə vəli nə bɛn mʋʋ tə, kʋ nə jə Silisi lʋʋ nii tə yɩra, də Panfili nagwanaa tə, nə va nə yí Mira, Lisi nagwanaa tə wa.

⁵ Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.

⁶ Kʋ bwálɩ́ təntə nə, pamana bíí yuu tíú tə nɩ nɩ́á yuu bori, kʋ nə nan Alɛkəzandəri, kʋ vələ Yitali nagwanaa wa. Ʋ dàń ma pa, nə va nə zʋ kʋ nɩ́á yuu bori təntə wa.

⁶ Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.

⁷ Nə fwa dɩan də dɩan, də nɩ́á yuu bori tə yɩ kʋ vəli mancɩn mancɩn. Yá nə dí càn zənzən, nə ma va nə bwələ Kənidə. Vʋʋ tə yà cɩ̀gà nə nə, kʋ pa nə wàrɩ̀ yáá nə vəli kʋ vàn təntə yuu. Nə vəli nə twá Kərɛtə nagwanaa tə, kʋ nə wulə mʋʋ tətəŋi wa, jɩgwiə saparʋ con nə kɛ̀eń nə va nə twá Saləmone, nə lɛ.

⁷ Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.

⁸ Nə dí càn nə ma kɩkarɩ kʋ, nə va nə yí bwálɩ́ don, ba nə boŋə ‹nɩ́á yuu bwərə yizɩga nəzəŋu›. Kʋ mʋ̀ nii nə Lase tɩfarʋ də yà wulə lá.

⁸ Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.

⁹ Nə dɩ́án zənzən, yá nɩ́á yuu bori tə vəli tə dàń yà jə fən zənzən. Kʋ máŋá tə wa də nivori tə lɛ.

⁹ Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:

¹⁰ Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Polə dàń ma kwè ba, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «À dabara-ba! À na də, nɩ́á yuu bori tə bá va kʋ yí də yazurə. À na də, nətʋ tə kʋ nə ye nɩ́á tə, kʋ yɩ kʋ pɩ̀à, sə kʋ fwa nəba yoo. Kʋ wá ya càn zənzən. Kʋ tà nɩ́á yuu bori tə də kʋ zɩla tə cɩcɩ nə wá jén, kʋ yɩ də nə tətə mɛ».

¹⁰ "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".

¹¹ Kʋ máŋá tə wa, Romə-ba pamana bíí yuu tíú tə yà ken ʋ yala lìù tə nə, ʋ nə pa nɩ́á yuu bori tə vəli, də nɩ́á yuu bori tə tíú nə, ʋ doni Polə sʋ̀ràn tə.

¹¹ Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.

¹² Bwálɩ́ tə, nɩ́á yuu bwərə tə nə zɩga lá, waran máŋá wa nɩ́á yuu bori wàrɩ̀ lá nə kʋ zɩga. Lɩ̀à tə zʋnɩ dàń ma sɛ̀e, sə ba zɩgɩ lá nə, ba pìí ba fwa kʋ tə mama, ba nə wàá, sə ba yí nɩ́á yuu bwərə yizɩga tə, ba nə boŋə Fenikəsə, kʋ nə wulə Kərɛtə nagwanaa, kʋ nə wulə mʋʋ tətəŋi wa, tə wa. Kʋ bwálɩ́ tə yáá don yà wulə jɩzən saparʋ də yɩɩ yizwɩa wa. Kʋ yáá don də yà wulə jɩgwiə saparʋ də yɩɩ yizwɩa con. Nə yà pɩ̀à, sə nə ya kʋ bwálɩ́ təntə wa, də waran máŋá tə kɛ̀eń.

¹² Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.

¹³ Vʋʋ kɩkala wulə kʋ naŋa jɩzən saparʋ con kʋ fuli. Ba dàń yà bʋŋa də, ba pubʋŋa tə pɩ̀à kʋ jì. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba ma yá nɩ́á yuu bori tə kʋ vìí. Yá ba dàń ga kɩkarɩ, ba boli Kərɛtə nagwanaa mʋʋ tətəŋi wa tə yɩra.

¹³ Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.

¹⁴ Kʋ wà dɩ́án də dwà vʋʋ don, ba nə boŋə Erakilon, nyɩ́ kʋ zàn, kʋ naŋa nagwanaa tə con, kʋ wulə kʋ fuli.

¹⁴ Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.

¹⁵ Nɩ́á yuu bori tə dɩ̀àn wà vʋʋ tə yí. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə yá nə pa vʋʋ tə yugu nəba, kʋ jə kɛ̀eń.

¹⁵ O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.

¹⁶ Máŋá tə wa, nə nə vəli, sə nə twá mʋʋ tətəŋi wa tɩa nəmanbiə don, ba nə boŋə ‹Kəloda›, jɩzən saparʋ con nə lɛ, kʋ yɩn càn zənzən kʋ pa nəba, sə nə ma wànɩ́, nə van nɩ́á yuu bori tə kwa, nɩ́á yuu boribiə tə, nə kə nə con.

¹⁶ Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.

¹⁷ Nə nə wànɩ́ nə van ka, nə pa ka dɩ̀ kwa nə, nə vwə ka, sə ka dàn ká tʋ, nə ga vwə nɩ́á yuu bori tə tətə tətəŋi wa də ŋoni, sə kʋ dàn ká lwa. Fən də yà jə nəba də dɩɩn don, nə nə wá va, nə bwɩn nə tɩ̀àn kasɩlʋ tə nə, kʋ nə wulə Sirətə nə. Nə dàń ma lɩ nɩ́á yuu bori tə wiən duən, tə yà nə pɩn kʋ vəli tə yɩ bwà bwà. Yá mə nətʋ nə, nə dàń ma vəli bwálɩ́ tə mama, vʋʋ tə nə yugə nəba kʋ kəni lá.

¹⁷ Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.

¹⁸ Vʋʋ tə zʋzʋgʋ nəba zənzən də dɩ̀àn. Kʋ tɩa tə nə pʋrɩ, nə lɩ nɩ́á yuu bori tə wa galwaran tə, tə nə dù, nə dʋgʋ.

¹⁸ No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.

¹⁹ Kʋ dɩan batwa dɩɩn nə, ba tətə nə lɩ nɩ́á yuu bori tə yɩra zɩla duən, tə nə pɩn kʋ vəli, də jɩ̀àn ba dʋgʋ mʋʋ tə wa.

¹⁹ No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.

²⁰ Dɩan də dɩan yɩcaʋ ba naŋa, kacɩlacɛ ba naŋa. Yá vʋʋ nəfarʋ tə mʋ̀ yɩ kʋ fuli də dɩ̀àn, kʋ pa nə pwìí cʋ̀gʋ̀. Nə kʋ́ʋ̀ ba bʋŋa də, nə mɩɩ kʋ́ʋ̀ wá sìí lʋʋ wa.

²⁰ Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.

²¹ Nə dɩ́án zənzən nə wà wodiu dí, kʋ fɩra nə ba nəba jə yɩrɩ. Polə dàń ma zàn bara tə tətəŋi wa, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á yà mɛ, sə á zìlí à nii tə, sə á kʋ́ʋ̀ dàn ká nan Kərɛtə nə á vìí. Á yà wàá nə ka mɛ mʋʋ kʋ tə wa nətən tə də càn tə tə yáá nə, á cɩ̀.

²¹ Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.

²² Sɩ́ʋ́n nə, à dàń tə kwè aba, sə á dàn á waa. Á lìù nədʋ tətə mɩɩ ba nan, də kʋ nə tà nɩ́á yuu bori tə cɩcɩ nə wá mɛ mʋʋ tə wa.

²² Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.

²³ Yɩɩ tə, ʋ nə tɩ nə tə, ʋ mʋ̀ Yɩɩ təntə, à nə tʋŋa à pɩn wá tə, *malɩka twi à con, tɩtɩn tə nə.

²³ Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:

²⁴ Ka swɩ̀n à con, ka wʋ́: ‹Polə, dàn ká pa fən ja mʋ́. Kʋ mɛ, sə n va n nan *Romə-ba pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə yáá con nə. Yá Yɩɩ, n mʋ̀ yɩrɩ nə, ʋ wá lɩ n mʋ̀ də lɩ̀à tə mama, ba nə wulə nɩ́á yuu bori tə wa›.

²⁴ ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.

²⁵ À dabara-ba, kʋ mʋ̀ nə pɩn, à ma wʋ́, á daŋa á jɩ̀àn. À ken à waa Yɩɩ nə də kʋ tə, ʋ nə swɩ̀n tə, kʋ wá tʋn, ndə ʋ nə swɩ̀n kʋ à con nətʋ tə.

²⁵ Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.

²⁶ Nə wá va nə lwá mʋʋ tətəŋi wa tɩa don yuu».

²⁶ Devemos ser arrastados para alguma ilha".

²⁷ Nə dɩan fugə də banɩa tɩtɩn nə, də nə tə wulə mʋʋ tə, ba boŋə Mediterane tə yuu wa, nə vin vʋʋ tə wa. Kʋ tɩtɩkwɩʋn nə, lɩ̀à tə, ba nə pɩn nɩ́á yuu bori tə vəli tə, bʋ́n ba waa con də, kʋ yɩ ndə nə bwələ tɩa don bəbəru.

²⁷ Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.

²⁸ Ba lɩ won don, ba nə ma maŋa nɩ́á, ba dɩlɩ nɩ́á tə wa. Ba nɩ də, tə luŋə yɩ mɛtərə fɩtwa də barpɛ. Ba kʋ́ʋ̀ vəli yáá mancɩn, ba bwé ba dɩlɩ kʋ. Ba nɩ də, kʋ luŋə yɩ mɛtərə sapʋa də nana.

²⁸ Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.

²⁹ Fən yà jə ba, də nɩ́á yuu bori tə nə wá va kʋ bwɩn kapana nə nɩ́á tə wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ba dàń ma pɩn nɩ́á yuu bori tə vəli tə mun. Ba dàń yà yɩ ba dànɩ̀, sə tɩa pʋrɩ də yabɩbara.

²⁹ Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.

³⁰ Lɩ̀à tə, ba nə pɩn nɩ́á yuu bori tə, vəli tə dàń yà pɩ̀à, sə ba nan ba yá nɩ́á yuu bori tə. Ba lɩ nɩ́á yuu boribiə tə, ba nə yàá zʋ, ba ma jén tə, ba tún nɩ́á tə yuu. Yá ba ga fwa ndə kʋ yɩ ba pɩ̀à, ba kə nɩ́á yuu bori yɩra wiən tə duən nɩ́á yuu bori tə yáá con də.

³⁰ Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.

³¹ Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Polə ma swɩ̀n Romə-ba pamana bíí yuu tíú tə, də pamana tə con, ʋ wʋ́: «Də lɩ̀à-ba tə nə wà nɩ́á yuu bori tə wa yɩn, á bá wànɩ́ á nan mʋʋ tə wa».

³¹ Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".

³² Pamana tə dàń ma gwəŋə nɩ́á yuu boribiə tə ŋoni tə, ba ga yá ka, ka tʋ nɩ́á tə wa.

³² Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.

³³ Kʋ fwa máŋá mancɩn, də tɩa tə wà pʋrɩ, Polə swɩ̀n ba mama con, sə ba də́ wodiu. Ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Nə jə dɩan fugə də banɩa zə̀n nə, á nə dànɩ̀, á ga ba wodiu də́.

³³ Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.

³⁴ À dàń swɩ̀n á con, sə á də́ wodiu. Kʋ mɛ, sə á də́ kʋ, sə á ma á wànɩ́ á jon á tɩ̀àn. Á lìù mama bá kwɩ̀n ʋ yukʋʋ nədʋ də tətə nə».

³⁴ Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".

³⁵ Polə nə swɩ̀n tə sʋ̀ràn təntə kwa nə, ʋ tì dipɛn, ʋ ga kə Yɩɩ lɛ̀eɛ̀e ba mama yáá con, ʋ ja kʋ ʋ fʋ ʋ wulə ʋ də́.

³⁵ Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.

³⁶ Ba də mama jɩɩn dàń pìí tə dàn, ba ga də́ wodiu.

³⁶ Todos se reanimaram e também comeram algo.

³⁷ Nə yɩn lɩ̀à biələ də sapwɩtwa də fugə də bardʋ (276) nɩ́á yuu bori tə wa.

³⁷ Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.

³⁸ Máŋá tə, ba nə dí wodiu tə, ba sú, ba kòrí mɩna tə nɩ́á yuu bori tə wa, ba dɩlɩ mʋʋ tə wa, sə kʋ dun tə fʋ tə mun.

³⁸ Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.

³⁹ Tɩa nə pʋrɩ, máŋá tə wa, lɩ̀à tə, ba nə pɩn nɩ́á yuu bori tə vəli tə, wà kʋ bwálɩ́ tə lwarɩ. Ba nɩ tɩa bwálɩ́ don, ba nə na də ba wàá kʋ bwálɩ́ tə nə ba cwi. Ba dàń ken ba sírí, sə ba pa nɩ́á yuu bori tə zɩgɩ kʋ bwálɩ́ təntə wa.

³⁹ Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.

⁴⁰ Ba kʋ̀rɩ̀ nɩ́á yuu bori yɩra won tə, ba dʋgʋ mʋʋ tə wa. Kʋ máŋá təntə tətə wa, ba kʋ̀rɩ̀ ŋoni tə, tə yà nə vwə nɩ́á yuu bori tə danyungulən tə, tə nə kəni nɩ́á yuu bori tə cwəŋə wa. Ba ga kə tapoli nɩ́á yuu bori tə yáá con, sə kʋ pa vʋʋ tə yigu ba. Yá ba dàń ma vəli bwálɩ́ tə con, ba nə pɩ̀à ba zɩgɩ lá.

⁴⁰ Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ Kʋ máŋá təntə wa, nɩ́á yuu bori tə vəli kʋ bwɩn kasɩlʋ dədolu don nə, kʋ nə wulə navwɩ bələ pwərə wa. Nɩ́á yuu bori tə cən kʋ bwálɩ́ təntə wa. Kʋ yáá con tə dàń yà mʋrɩ kasɩlʋ tə wa, kʋ pa kʋ kʋ́ʋ̀ wàrɩ̀ kʋ sʋsʋga. Yá navwɩ tə dɩ̀àn tə pʋpʋgʋ kʋ kwa con tə mʋ̀.

⁴¹ Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.

⁴² Pamana dàń yà pɩ̀à ba gʋ bàń dìə̀ lɩ̀à tə, sə ba lìù mama dàn ká ye nɩ́á tə wa ʋ jén.

⁴² Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.

⁴³ Yá *Romə-ba pamana bíí yuu tíú tə də yà nə pɩ̀à, sə ʋ jon Polə tə, ʋ cɩ̀gà ba nə, sə ba fwa kʋ yoo təntə. Ʋ pɩn nii lɩ̀à tə nə, ba nə yə̀ə́ nɩ́á yiu, sə ba dí yáá ba fan ba tʋ nɩ́á tə wa ba ye, ba nan mʋʋ tə wa.

⁴³ Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.

⁴⁴ Kʋ kwa nə, ba duən tə də wá marɩ daran nə, nə à yə̀ə́ nɩ́á yuu bori tə kɩkaran tə nə, ba jə pú ba kwa. Mə nətʋ nə, kʋ yɩn ba mama tə ma nan mʋʋ tə wa, ba mɩɩ nə.

⁴⁴ Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →