Atos 23
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 Polə ywàń Zwifə-ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba, à mʋ̀ waa con, à wà yoo nɩ, à nə dwá kʋ wa, Yɩɩ yáá con, kʋ ja bà kʋ yí zə̀n».
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Zwifə-ba Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa Ananɩasə pɩn nii lɩ̀à tə, ba nə bwələ Polə yɩra, sə ba mà ʋ nii tə nə.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Polə dàń ma swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Yɩɩ wá mà mʋ́, bə́rə́ pwə! N yɩ n jə̀ń, sə n twá də Yɩɩ *nii tə, ʋ nə pɩn *Moyizə nə, n ma bʋ̀rɩ̀ à bʋ̀rà, yá n yɩ n zɩga Yɩɩ nii təntə nə, də n nə pɩn nii, sə ba mà nə».
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Lɩ̀à tə, ba nə wulə lá nə, swɩ̀n ba wʋ́: «Kʋ yɩ n twɩn Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa tə».
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Polə ma le, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba, à yà yə̀rì də, kʋ yɩ Yɩɩ joŋwana yun tɩ̀án nəkwɩa. Kʋ dí yáá, kʋ swɩ̀n Yɩɩ sʋ̀ràn saga tə wa, kʋ wʋ́: ‹N wà mɛ, sə n swɩ̀n n lʋʋ nii lɩ̀à tə yáá tíú tə yolwan›.»
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Polə yà yə̀ə́ də, ba púlí tə vàn don yà yɩ *Sadɩsɩan-ba, kʋ vàn don də ga yɩ *Farɩzɩan-ba. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ bubwi Zwifə-ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə, yáá con, ʋ wʋ́: «À nubɩa-ba, à mʋ̀ yɩ Farɩzɩan. Farɩzɩan-ba nə lʋrɩ nə. Kʋ yɩ à nə pɩn cɩ́gá də, tɩga wàá ba bwin ba naŋa tə, nə pɩn, ba wulə ba bʋ̀rɩ̀ à bʋ̀rà».
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Polə nə swɩ̀n kʋ nətʋ tə, ʋ zwɛ̀e, tʋ́tʋ̀ná nyɩ́ tə zàn Farɩzɩan-ba də Sadɩsɩan-ba pwərə wa. Púlí tə dàń pwɛ̀e púlə́ bələ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Sadɩsɩan-ba mʋ̀ yà swɩ̀n də, tɩga ka bwin ka nan, də *malɩka, də siŋu tə̀lə́. Yá Farɩzɩan-ba də con nə, ba də wʋ́, tə wulə.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Kʋ zɩ̀n tʋ́tʋ̀ná nəfarʋ. Farɩzɩan-ba wa Yɩɩ nii *yənu tɩ̀án dàń ma zàn ba caga kʋ zənzən, ba ga swɩ̀n, ba wʋ́: «Nə ba lwanɩ yiri mama na, kʋ bɛɛ wà tə yuu wa. Kʋ wàá kʋ yanɩ siŋu, nə à yə̀ə́ malɩka nə, swɩ̀n ʋ con».
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Tʋ́tʋ̀ná tə dàń nə súrí zənzən tə, kʋ pɩn fən zʋ pamana yuu tíú tə. Ʋ yà bʋŋa də, ba wá za Polə, ba pwɛ̀e kɩkaran ba tətəŋi wa. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, ʋ ma pa nii ʋ pamana púlí nə, sə ba lɩ Polə ba tətəŋi wa, ba ja va pamana sàń tə wa.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Kʋ tɩa tə nə yì, *Yuu-Tiu twi Polə con, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Pa n jɩɩn dàn! Nətʋ tə, n nə swɩ̀n à yoo n bɩrɩ *Zwerizalɛmə nə, kʋ mɛ, sə n tə swɩ̀n à yoo *Romə də wa».
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Kʋ tɩa tə nə pʋrɩ, *Zwifə-ba duən ken tɩjaŋa. Ba dùə̀ ba kə ba tɩ̀àn nə, ba ga kə ba sírí, də ba bá də́ wodiu, ba bá nyʋ mama, kʋ ja vəli máŋá tə, ba nə wá gʋ Polə.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Lɩ̀à tə, ba yà nə fwa kʋ tɩjaŋa təntə yà dwə lɩ̀à sapwilə.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Ba vəli ba yí *Zwifə-ba Yɩɩ *joŋwana yun tɩ̀án tə, də Zwifə-ba *nəkwɩna tə, ba swɩ̀n ba con, ba wʋ́: «Nə mʋ̀ dùə̀ nə kə nə tɩ̀àn nə, nə ken nə sírí, sə nə dàn ká də́ wodiu, də nə nə wà Polə gwɩ.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Á mʋ̀ də nə yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə, dàń kəni nimarʋ, sə á va á yí pamana yuu tíú tə. Á dàń wá swɩ̀n ʋ con, sə ʋ ja Polə, ʋ bà á yáá con, sə kʋ ya ndə á pɩ̀à, sə á kwɛn á balɩ ʋ yoo tə cɩ́gá cɩ́gá. Nə mʋ̀ ken nə sírí, sə nə gʋ Polə, də ʋ tə wà aba yí».
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Polə nakwabiu nì kʋ tɩjaŋa sʋ̀ràn təntə. Yá ʋ zàn, ʋ va ʋ zʋ pamana sàń tə wa, sə ʋ swɩ̀n Polə con.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Polə ma bon pamana bíí yuu tíú tə don, ʋ swɩ̀n ʋ con, ʋ wʋ́: «Ja balandʋrʋ wà tə, n va pamana yuu tíú tə con, ʋ jə yoo ʋ pɩ̀à, sə ʋ swɩ̀n ʋ bɩrɩ wá».
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Pamana bíí yuu tíú tə jɩn wá, ʋ ja va ʋ yuu tíú tə con, ʋ ga swɩ̀n, ʋ wʋ́: «Polə, ʋ nə wulə bàń dìə̀ tə wa, nə bon nə, ʋ ga lòrì nə, sə à ja balandʋrʋ wà tə, à bà n con. Ʋ wʋ́ ʋ jə yoo, ʋ pɩ̀à, sə ʋ swɩ̀n ʋ bɩrɩ mʋ́».
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Pamana yuu tíú tə ma ja ʋ jɩɩn nə, ʋ ga ja wá, ʋ nan kwa. Ʋ dàń ma bwe wá, ʋ wʋ́: «Bɛ̀eɛ̀e yoo nə, n jə n pɩ̀à, sə n swɩ̀n n bɩrɩ nə?»
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ʋ ma le wá, ʋ wʋ́: «Zwifə-ba ken nimarʋ, sə ba lòrì mʋ́, sə n jwɩan ja Polə, n ja bà ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ bʋ̀rà tə yáá con, sə kʋ ya, ndə ba pɩ̀à ba kwɛn ba balɩ ʋ yoo tə zəni.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Dàn ká cʋgʋ ba lòrì tə. Ba wa lɩ̀à dwə sapwilə ba nə tanɩ, sə ba sə̀gə̀ ba gʋ Polə. Kʋ tɩ̀án tə dùə̀ ba kə ba tɩ̀àn nə, ba dàn ká də́ wodiu mama, ba dàn ká nyʋ nɩ́á, də ba nə wà Polə gwɩ. Ba ken ba sírí ba zwɛ̀e, sɩ́ʋ́n nə, kʋ dàń yɩ ba dànɩ̀, sə n sɛ̀e kʋ yoo təntə».
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Pamana yuu tíú tə ma swɩ̀n ʋ con, sə ʋ dàn ká swɩ̀n kʋ yoo təntə, ʋ bɩrɩ lìù don. Kʋ kwa nə, ʋ pɩn wá cwəŋə, sə ʋ vìí.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Kʋ kwa nə, pamana yuu tíú tə bon pamana bíí yun tɩ̀án bələ, ʋ swɩ̀n ba con, ʋ wʋ́: «Á tana pamana biələ (200), də sɩsadɩra sapwɩtwa də fugə, də pamana biələ (200), ba nə wá tì cwiən, sə tɩtɩn lugu nʋgʋ máŋá wa, sə ba va Sezare.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Á tana vàná tə, á nə wá dɩ̀ tə yuu, sə kʋ pa á wànɩ́ Polə á ja va á pa yáá tíú Felikəsə nə, pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə lɩ ʋ tún, də yazurə».
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Pamana yuu tíú tə pʋ́pʋ́nɩ́ sagɩ kʋ tə, ʋ pa ba:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 «À mʋ̀ Kəlodə Lɩsɩasə nə pʋ́pʋ́nɩ́ à yáá tíú nəzəŋu Felikəsə nə. À jʋ̀nɩ̀ mʋ́.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Bɛɛ wà tə yɩ *Zwifə-ba yà nə jɩn wá, sə ba gʋ. Kʋ máŋá tə wa, à nì də, ʋ yɩ *Romə-ba bìú, à dàń ma ja pamana púlí à ja va à ma jon wá ba tətəŋi wa.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 À yà pɩ̀à, sə à lwarɩ won tə yɩrɩ, ba nə zɩga ʋ nə. À ja wá à va ba yáá tɩ̀án tə, ba nə bʋ̀rɩ̀ *bʋ̀rà tə yáá con.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 À nɩ də, ba nə zɩga ʋ nə, kʋ ya yìə̀n tʋ́tʋ̀ná yuu wa, tə nə wulə ba tətə Yɩɩ *nii tə wa, ʋ nə pɩn *Moyizə nə. Yá kʋ mʋ̀ təntə kwa nə, won don mama tə̀lə́, kʋ nə bɩrɩ də, ʋ mɛ gʋrɩ, kʋ nə bɩrɩ də, ʋ mɛ, sə ba vwa wá də banzala.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 À nì də, ba ken nii nədʋ, sə ba ma gʋ kʋ bɛɛ wà tə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, à də kʋ́ʋ̀ pɩn wá mʋ́ lala. À pɩn nii ʋ jara duən tə nə, sə ba bà ba bon wá n yáá con kʋ yoo tə yɩrɩ».
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Pamana tə jon ba yuu tíú tə nii, ba ga tì Polə tɩtɩn nə, ba ja va ba yí Antipatərisə.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Kʋ tɩa tə nə pʋrɩ, ba tə, ba nə vəli də nɛɛ tə pìí ba bà pamana sàń tə wa, ba ga yá sɩsadɩra tə, sə ba ja Polə ba yí Sezare.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ba nə vəli ba yí lá, sɩsadɩra tə pɩn sagɩ tə yáá tíú, pɩ̀ʋ́ nəfarʋ tə nə lɩ ʋ tún tə nə, ba ga tì Polə, ba pa wá.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Yáá tíú tə nə kàrɩ̀ sagɩ tə ʋ zwɛ̀e, ʋ bwe, sə ʋ jə́n Polə yɩ lʋʋ nii kʋ kwa lìù. Ʋ nə nì də, ʋ yɩ Silisi lʋʋ nii tə wa lìù,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ʋ dàń ma swɩ̀n, ʋ wʋ́: «À wá dɩ̀àn mʋ́, də n jarɩ duən tə nə twi, ba yí máŋá tə wa». Ʋ ga pa nii, sə ba kə wá pɩ̀ʋ́ *Erodə sàń tə wa.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.