Lucas 15

Ngindo New Testament (NNQ_TWF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Lichoba limwe akatocha kodi na bina mabaja ajingi ngabajenda kumpenekeya Yesu.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Mafalisayo na akaboli ba Malagilo ga Musa ngabatumbu kuchonjoya, “Munnolakeye mundu ojo! Babandakila bina mabaja, na kabe atenda kulye nabo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesu ngabajanga kwa kulandanakia,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Nhwacha panakati jinu jumwe anda akweti mambelele makomi komi, anda nnoi kube limwe liobite ntenda bole? Mpakagaleka gaga makomi tisa na tisa papongote nu kujenda kulipalapala lyale eliobite mpaka mulibone.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Anda mulibweni mpakuala mwojo nu kulipoto pilipamba
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 nu kubuja nalyo kachakwe. Na kakema akandami ajinu na akamaganja binu pamwe na kalenge benia, ‘Mbi na laa muno nilibweni limbelele lyango iliobite. Aja tuinange!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Uyo, nannenge, papakube na laa kumbengu kwa magambu ga mundu jumwe kulapa mabaja gakwe, kupeta bandu makomi tisa na tisa ababikibona bambone, bangapala kugaleka malemwa gabe.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Andaje nnolabo? Tulenge akiba munkege jumwe anda akweti uloi komi anda aoite jimwe atenda bole? Apamba lumuli, nu kupyagila nyumba joa na kupala kwa kuingakia muno mpaka kuibona.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Anda ajipatite, mabakemanga akaganja mundu na akandami mundu nu kulenga, ‘Nhwalalilange pamwe na nenga, magambu nupatite uloi gwango oguobite.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Uyo nannengelanga, nga apabapakualalilanga akapakachi ba Nnoongo kwa magambu ga juna malemwa jumwe ojwalapa.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu ngajendekea kulongela, “Pakiba na mundu jumwe ojwakiba na ingota ibele ikanalome.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Nchokujola ngabalengela awamundu, ‘Awawa, umbe ulichi gwango.’ Bombe ngababaganakia mali gabe.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Kuboka pa machoba machoko, nchokujola ngaucha ulichi gwakwe, ngaboka mwanja na uloi gwakwe ogwa patite, ngajabwa kilambo cha kutaali kwenio ngajomola uloi gwoa kwa ilebe ya kipuchi.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Apajomola uloi gwoa, ngukupiti njala ngolongwa mukilambo chenie, jwombe ngatumbu kulolalola.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ngajopa liengo kwa akola kilambo bakwenio bombe ngabampeleka kunng'onda gwakwe kugape chakulya magolobe.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Alokalela kulye mangai agagalya magolobe, nambu akibaje mundu ojwampile kilebe chukulye.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Apatumbula kolamalango, ngawacha, ‘Mboni babi akakamwamaengo ndu ba awabango abalye na kuigaya, na nenga nhwe njala?
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Mamuja kawabango na kalengela, Awawa, nijilemwite mbengu, na mwenga uyo nannemwite.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Mbaligwije ata ukemigwa mwana gwinu. Undendi andi jumwe jwa akakamwa maengo binu.’ ”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ngatumbu mwanja gwa kubuja ka awamundu. “Apakiba tango abi kutaali, awamundu ngaba mmona, na kwamwojo gwa kia ngabammutakila, ngankumbatila.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Mwana ngabalengela, ‘Awawa, nijilemwite mbengu na mwe uyo nannemwite. Mbaligwije ata ukemigwa namwana binu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Nambu awamundu ngabalengela akapakachi bakwe, ‘Nnyombaketange! Nnetange ngobo inachwapi makankwindiyange! Makankwindiyange pete ni ilatu!
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Manchinjilange likoga eliatite, tulye nu kualalila!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Kwa magambu ga manango jono akiba awile, nambu ngoe abi mmomi, akate kuoba, nambu ngoe abonikine.’ ” Ngaba tumbu kutenda mpapala.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Mangobu genia akakamundu bakiba tango kunng'onda. Apakiba akabandakila kachakwe, ngajoa ilulu na ng'oma.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ngankema mpakachi jumwe, ngankonya, ‘Kibi nike?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Mmanda jwenio ngannengela, ‘Nnuna gwinu abujite ukaja, na awabinu banchinji likoga eliatite kwa magambu bampatite abi telatela.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Kakombo jwenio nkolo ngabe nililaka na ngakana kujingila unyumba. Awamundu ngabapita panja nukumpembela ajingile unyumba.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Nambu jwombe ngabajanga, ‘Nkombakele! Yaka yoa nammegalile, nanakanaje amuli jinu. Umbi nike? Umbije ata mwana mbui jumwe nakatendi mpapala na akaganja bango!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Nambu mwana gwinu ojwajitine uloi gwinu kwa upuchi pamwe na akangongola, kingobu tu apaika manchinjile likoga eliatite!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Awamundu ngabannyanga, ‘Manango, mwe mmi pamwe na nenga machoba goa, na kila echimbinacho nga chinu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ngutupaligwa kutengenecha mpapala na kualalila, kwa magambu ununa gwinu jono, akiba awile, nambu abi momi, akiba aobite, nambu ngoe abonikine.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.