Marcos 5
Ngindo New Testament 2015 (NNQ) vs ARA
1 Yesu na akinapunji bakwe ngabaika kukilambo cha Akagelasi, kwie ji lilaba likolongwa Kugalilaya.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kingobu Yesu apauluka muntumbwi, ngakongana na mundu aboka kamakabuli. Mundu ojwakiba ni michepela,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 na atama kamakabuli. Na akibaje mundu ojwaotwile kuntaba kabena mitondolo,
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 kingobu chenge bantabanga pingu ni mitondolo nambu kila mangobu ngaotola kueketa mitondolo nu kutunulana pingu yene, na akibaje mundu ojwaotwile kunhibilikia.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Atama kamakabuli nu kiitombi kilo na mui, akachobela nu kukikechanga mabwe.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Akiba kutaali kingobu apammona Yesu, yene ngammutakila, ngakilikitila majugwa nnongi ja Yesu,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 na ngalenga kanonoya, “Yesu, Mwana jwa Nnoongo ojwabi kunani muno! Mpala nike kwango nenga? Ku liina lya Nnoongo, nannyopa makambotekaje!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Alongela genia magambu Yesu annengi, “Nchepela nchapu, mumoke mundu jwenio.”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Yene Yesu ngankonya jwenio, “Lina linu mabeneke?” Mundu jwenio ngajanga, “Lina lyango, ‘Matyala,’ Magambu tubi tajingi.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Kubokapenia jwenio ngannyopa Yesu akajibengaje michepela mukilambo chenie.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Kikiba kipenga kikolongwa chi magolobe papipi na penia pululela kamachela gi kitombi.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Michepela jenie ngijinnyopa Yesu, “Mutupeleke kwa magolobe, takagajingile.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yesu ngajijeketela, michepela jenie ngijimpita mundu jwenio ngijijingi mumagolobe. Kipenga choa cha magolobe agakiba elufu ibena ngikielela puelelo mpaka kulilaba, ngikijingila mumache.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Akachungi ba magolobe ngabatilanga, nukutangacha nhwalo gweno kunnyini nu muilambo yoa ibandakile. Bandu ngabaikanga kugabona agapitile,
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 kingobu pabanhwikalila Yesu, ngabammona mundu ujwajo ojwakiba na matyala gi michepela atamite penia, akwinditi ngobo na abi namalango gakwe, na boa ngabajogopanga.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Bandu abibweni ikobo yenie ngabalanduli bandu ikobo eimpatite mundu jwenio ojwakiba na nchepela nhwalo gwa magolobe.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Kuboka penia bandu ngabatumbu kunnyopa Yesu aboke mukilambo chabe.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Kingobu tu Yesu ngaombe muntumbwi, mundu ojwakiba na nchepela ngannyopa kulongwana nakwe.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Yesu ajeketileje, nambu ngalenga, “Nnyabule kachinu kwakalongo binu makalandulila ilebe yoa Angwana eibantendile na kia jibakweti kwinu mwenga.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Penia, mundu jwenio ngajabula, ngatumbu kutangacha kwenio ku Dekapoli ikobo yoa Yesu eyantendile, bandu boa abajoa genia ngabaomongwa.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Kingobu Yesu pajomboka kabele kwie ji lilaba likolongwa, nkengeni nkolongwa gwa bandu nguguntindila, Yesu kiti abi umbwega ji lilaba.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Kuboka penia kilongoi jumwe jwa nyumba ji kung'ongale Nnoongo liina lyakwe Yailo, ngaika penia. Apammona Yesu, ngakilakatila nnongi ja Yesu,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ngannyopa kulenga, “Nhwenja jwango ntamwe ambajomoka. Chonde tujende, makammeke maboko ginu, jwenio malama nu kube mmomi.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Kuboka penia Yesu ngajabu nakwe. Bandu ajingi ngabankengama, nukunhwegelela tii nde.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Pakiba nu munkege juna kitamwe cha ncholo kwa yaka komi nibena,
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 aganu kulaguligwa na akaganga ajingi. Nu kutumia uloi gwakwe gwoa, nambu alamitije na ali jakwe ngijibe mbaja.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Apajoa nhwalo gwa Yesu, na yene ngapekenyela pankengeni gwa bandu kunyuma ngakunyula ngobo yakwe,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ngawacha kumwojo, “Anda ngunywile tu ngobo jakwe, manama.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ngakunyula lutando lwa Yesu, na myai jakwe ngijijoma kingobu ucho, na ngakibona mwene kutenda mmele gwakwe ulamiigwe mulilola lyakwe.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Kingobucho Yesu ngamanya kube makakala gammokite, yene ngabatendebuki bandu bala, ngakonya, “Beneke abakunywi ngobo yango?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Akinapunji bakwe ngabannyanga, “Mmikulola bandu apabunhwegelile, mboni nkonya beneke abankunywile?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Nambu Yesu ngajendekea kulola ammone ojwatei genia.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Munkege jwenio, ngamanya agampitile, yene ngaika kukilaya kwa mbwele, ngakilikatila, nu kulenga kweli.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu ngannenge jwenio, “Manango, imani jinu jinnamiye. Nnyabule kwa tengela, nname kitamwe chinu.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Kingobu Yesu apakiba akalenga genia, bandu kuboka ku nyumba ja Yailo ngabaika nu kunnenge, “Mwana jwinu ajomwike. Ku nike kujendekea kachumbuya Aboli?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu ajalitije chibalongila, “Nambu ngannenge jwenio makajobokaje nhwamina tu.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu ajeketije kujenda na bandu bange nambu Petulo na Yakobo na Yohana, ununa gwa Yakobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ngabaikanga kachakwe Yailo, Yesu ngajoa manjega, nguto nu kokaleka kujingi.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ngajingi unyumba, ngalenga, “Mboni manjega na nguto? Kamwale ajomwikije, atekugoche tu.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Angweto ngubunhweka. Penia ngabapiyanga boa panja, nambu ngabakema awamundu mwana na amamundu na akinapunji bakwe atatu, ngabajingilanga kuchumbi omubabeka mmele gwa mwana jwenio.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ngankamu luboko, ngannenge, “Talitha, kumi,” mana gakwe, “Kamwale, nannenge, nnyimuke!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Kingobucho ngajema nu kutumbu kutindi tindila. Akiba na yaka komi ni ibena. Kingobu pagapitila genia bandu ngabaomongwa muno.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Nambu Yesu ngabakelebuya kikobo chenie bakannenge munduje, na ngabalenge bampe chakulya.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.