Atos 28
Ngindo New Testament 2015 (NNQ) vs VC
1 Aputuika kujomo tengela, ngutumanya kutenda kichelu che kikemigwa Malita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Bandu ba penia bakiba maganja muno na twenga. Ula jakiba jakatumbula koma na bakiba na malili, kuyenie ngabakoya mwoto, ngubutupokela.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Paulo ngalokota nhwigo nchokochoko gwa anju na ngakolake pamwoto. Penia, magambu ga mwoto, lijoka ngilipita muanju mola ngilinnyengelela Paulo mukuboko.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Bandu ba penia apabilibona lijoka linyengali mukuboko jakwe ngabalengelana, “Pangaje mundu ojo nkomi, iganukube akombwike mubaali, haki jannekaje ajendeke kulama.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Nambu Paulo ngalimichila lijoka lyenie pamwoto na apotekigwije ati kachoko.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Bandu bala ngabalolela jwenio atupe andaje kingobucho kabi agwile pae nu kuwe. Kuboka pa kulendela kwa kingobu muno panga lola kutenda Paulo champatite kile chochoa chela changa pemelela, ngabaailicha mawacho gabe ngabalenga, “Jwenio nnoongo!”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Papipi na penia pakiba na nng'onda gwa Pubulio, nkolongwa jwa kichilu chela. Pubulio ngatupokela kwambone, kwa machoba matatu takiba takageni mundu.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Awamundu Pubulio bakiba pikindanda, atamwe, bakweti mbenduka nu kualicha. Paulo ngajenda muchumbi chabe, nganng'ongalela Nnoongo, ngabeka maboko gakwe panani jabe, ngannamia.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Kingobu apagapitila genia, bandu akatamwe bange boa ba kichilu chenie ngabaika ngabalamiigwa.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Bandu ngubutupe hupo ndu na kingobu pututumbula kabena mwanja, ngababeka nkati ja meli machulupu agatagapaile.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Kuboka pa myei mitatu ngututumbwa kabe mwanja gwito kwa meli jimwe ja kilambo echikikemigwa Alekizandalia ejikemigwa, “Milongo Mabela.” Meli jenie jakiba jijemite pikichilu kingobu cha malili choa.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ngutuika pikilambo cha Silakusa, ngututama penia kwa machoba matatu.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Kuboka kwenio ngutujenda ngututindila ngutuika kilambo cha Legio. Lichoba elikengima upepo ngutumbu kuguguma kuboka kubanda, na machoba mabele agakengama ngutuika kubandali ja Potioli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Kwenio ngatakolela abaamine bange benia ngubutujopa tutame na angweto kwa machoba saba. Na ngutuika ku Loma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Abaamine buku Loma apabajoa minhalo jito, ngabaika kutupokela kuchoko ja Apio na Mikahawa Mitatu. Paulo apababona ngannumba Nnoongo, ngabe na makakala.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Aputuika ku Loma, Paulo ngajeketiligwa atame jika jakwe pamwe na linjolinjoli limwe lya kunnenda.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Kuboka pa machoba matatu, Paulo ngabakema pamwe akiilongoi ba Akayahudi ba paali penia. Apabakongana, Paulo ngabalengela, “Makalongo Makasilaeli, nenga, ng'anukube ndeije chachoa kibaja wala kutauka lukobo lya akinahota bito, ngambukaligwa okwo Kuyelusalemu na ngambukaligwa na bandu ba Loma.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Apabangonya nu kulola kutenda nakibaje ni lilemwa, ngabapala kuneka.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Nambu Akayahudi bange ngabakana kile chenie, nane ngambaligwa kujopa tengela kwa Angwana akolongwa ba Loma, iganukube nakibaje na kilebe chochoa cha katakiana bandu akajango.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Kwa magambu genia nnyopite kongana nu kulongela na mangweto. Ndabigwe mitondolo jenje gambu gwa kilebe echibahyobalela bandu Kuisilaeli.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Angweto ngabannengela, “Twenga tupokije balua jajoa jela kuboka ku Yudea, wala nnongo gwito ojwaike pamba kulenga minhalo jenie andaje kile chochoa kibaja nhwalo gwinu mwenga.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Nambu ipaligwa kunnyoa mmene manhwacho ginu, magambu tumanyi kutenda kila paali bandu batenda kutauka kunhwalo gwa kikuta chenie echimmi mwenga.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Penia ngabapangania na Paulo lichoba elibapakongana, na bandu ajingi ngabaika kwenio okwakiba akatama. Kuboke kindabi mpaka kimuyo Paulo ngabalandulila na nhwalo gwa kingwana cha Nnoongo na akajiga bajeketele nhwalo gwa Yesu kupete Malagilo ga Musa na majandiko ga akalondoli ba Nnoongo.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Bange kati jabe ngabajeketela malobe gakwe, nambu bange baaminingije.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Kuyenie ngabaleka, ngukube na kupwilikana na mumawacho kati jabe. Apabakiba bakajabula, Paulo ngalenga, “Kweli nga tela Uhuke jwa Chwapi agalongela kupete nnondoli Isaya kwa akahoka binu!
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Gambu alenga,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 magambu malango ga bandu bamba gatekupunganikwa,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Penia Paulo ngalenga, “Mmanyange kube, lilobe lya Nnoongo nhwalo gwa ukomboligwa upelekigwe kwa bandu banga Akayahudi. Angweto mabupenakia!”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Paulo apajomola kulonge genia, Akayahudi ngababoka kongo bakataukana muno bene akangweto.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Kukingobu cha yaka ibena Paulo ngabe akatama munyumba ejajaika mwene, ngabe akapokela bandu boa abakiba bakaika kunnola.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Akiba akatangacha nhwalo gwa kingwana cha Nnoongo nukubola nhwalo gwa Angwana ana Yesu Kilisto panga jogopa na kwa agabwa.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.