Lucas 19
nmx (NMX) vs BKJ
1 Yesu téngmorwén Jerikomé.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ár yétkwén kété témorwén Jekies, fá témorwén mani kafégh sénko ár efe témorwén wemár.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Fá ménde témorwén Yesue fandaghét, wénde ndémbndémb ármén yau yinyoyéng ménamén ár mérén kénjún takayongérwén.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Féyo fá frondeyo nengoi a narmboi ndimbal wénan ndenanit wanj wén Yesue winjoghét, táf Yesu mé téngmorwén yéné endmé.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Njam Yesu nufaryéng yéné sifayan, Yesu néwewoi tukét a yémndai fá, “Jekies, kénewor wékeye yuwot. Fene méngon sénonjo so wémor.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Féyo fá néneworyéng wékeye a Yesu áuwéghafé yumyoi yánjo méngot.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Méinyotio árém yinjoyénd yéné yam a mikemike nufngoyénd, “Fá néngwanoi wan téfnár náyátoi yaufi ároefaf.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Wénde Jekies nokayoi a norayai Yurafaf, “Kéreta, Yuréǃ Sénonjo yénandmé yéndon efalotan néndkéfan tane rokar yauyau árét, a yénd njam té kuindan árfefaf rokarmén, so ewangotan yéfene fai fo mbinotma.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yesu norayai yáfaf, “Sénonjo wanjarégh yém yéné méngot, ménamén yéné ár siyém Ebraamene ákimén.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Ménamén Ároene Ambum yénmormén ronjaghét olingégh ár wanjarghét.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Njam fá káyáretawét yénémamén, yémon tawawaitotau rengerenge si ménamén fá témorwén Jerusalem kaka a ár kemnawét ndenénde Ngánjánene limánégh kar sélngwéle so kufarngai.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Fá norayai, “Ámb sénko ár nuwanoi nayu yuwot ménát fáyo náyátoi warsagh ár a so wéi nénangote.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Féyo yémon emotai ten faiofnar ásáfogh ár a yéfeyot ewarametam ámb rérero ndimbal mani. Fá norayai, 'Takmangi yéné mani ásáfoghét kétánotio yénd nénangotan.'
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Wénde yánjo árém méndméndat tafandawét a ewáfáretam fénaté ásáfogh mérén soramé fá norayayénd, 'Yénd méndefnar yéném yéné ár sái kamndangé téfene warsagh ár.'
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Fá náyátoi warsagh ár féyo fá nénangotam méngotuot. Féyo yémon ewáfáretam faiofnar ásáfogh ár kétán endefet mani ewarametam ménát matot njénamb mani ewafrotaménd.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Fronde ámbiro ár yénmormén a norayai, 'Yuré, fene maniam té efuna ámb ten.'
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Yáne yuram yawangoi, 'Mer yém. Tane mer faiofnar ásáfogh árǃ Ménamén fém té efalo náyáto némbne mani funaghan, fémon so ewanjete ten ndimbal tesen.'
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Sómbiomén yénmormén a norayai, 'Yuré, fene maniam té efuna ámb 5.'
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Yáne yuram yawangoi, 'Fémon so ewanjete 5 ndimbal tesen.'
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nambiomén faiofnar ásáfogh ár yénmormén a norayai, 'Yuré, fene mani siyém. Yéndon fene mani tamndan a etnoyén sáláme sutafé.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Yénd fenemén férfér kwémorwén ménamén fém ném táikér ár. Fémon totér némé yau yélawai a yétane némé yau yiyáyéng.'
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Yánjo yuram yawangoi, 'Yéndon so kémawitérmbon fe fenjo sieyo, fém yaufi faiofnar ásáfogh árǃ Fém mat ném ndené yénd wém táikér ár a yéndon ewangotan árkéméné yau em tane a etanan yéné árkéméné yéndon yau eitamén.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Némamén wét tane mani yau yélawai mani funagh sifayan ménát yénd njam nénangotan, yéndon so tinjongén minaghkaf?'
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Féyo yémon fá emndai efe tawakayongérwén kaka, 'Takawangi yáne mani yá tambén a taramangi yá efe ten maniafé yém.'
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Fá norayayénd, 'Yuré, té náyátongi ten mani yáneǃ'
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Yémon tawangongé, 'Yéndon némndetan ndenáye méinyotio endene tárfár em, yá so taramangi tárfár, wénde endene yau em, so takawangi.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Wénde tane mék téfnár efe em méndefnar fá em yénd sái wém yéfene warsagh ár, tanwasrongi a tásmetangi tane sáfrére.'”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yéné si soramé Yesu téngmorwén frondeyo Jerusalemét.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Njam kaka náyátoi Betefes a Betani mband tunakéf yu yétkwén olifén, yémon ewáfáretangeyai yánjo sómbio waitogh ár, emndeyai fá,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Kuwanend méngotuot fronde, njam kélawend, so tinjend ndonki rényéghkaf, efe yau yéfayongérmén. Ténferend a yénémnjét yénan.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ámb árom njam tamotangé, 'Némat fémofem yéferét?' taufrend yá, 'Yuré ménde yém.'”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Yéné efe ewafareméng nuwaneyayénd a yinjeyayénd ndernáye té engémndeyai fá.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Njamandio yémofem téferwét ndonki, yéné yuram emotangeyai fá, “Némamén fémofem yéferét ndonki?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Yémofem yawangeyayénd, “Yurane ménde yém.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Yémofem yénémnjeménd Yesuefaf, yéfenjo sáláme efayeyayénd ndonkiyan a Yesu nafayoi yéné tukén.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Njamandio Yesu téngmorwén, árém yéfenjo sáláme tangéfyangotawét endmé.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Fá njam téngmorwén kaka néngamndai yéné sifayan ánde end ngewonau Olif Mband tunakfot, méinyotio Yesuene waitogh ár nufngoyénd wagh áuwéghafé Ngánjánefaf marat kéme, téfén ménamén sélngwélafé ásáfogh téfandawét Yesuefaf:
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Frengégh ném warsagh ár efe néném Yurane yétkwénanǃ
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ámb Farasi ár kénjún norayayénd Yesuefaf, “Watamegh ár, táwárna fene waitogh árǃ”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Yémon ewawangoi, “Yéndon emndetan fém, njam fá métar ekmbo, wím so nutnatǃ”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Njam Yesu kaka ufarghétro témorwén Jerusalemét, yéngwinjoi yéné tesen, Yesu táf ye nufngoi yénémamén
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 a norayai, “Jerusalemén ár, yénd ménde wém fém mat kamndangi sénonjo némé yam krufrát yénérse féfefaf, wénde yau mat em. Ménamén ténoghe yém kétándmé féfene ghékéfta.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Efogh yéna eném féfeyot njam féfene mék téfnáram so tawarendangi fém a tawanawangi féfe méinyotio téndomé.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Yémofem so tawalindangi fém kétán mbandot, fém a ambumtértér fene sifayan. Yémofem ámb yau so taurongi wím kwéndkwéndan yaufifi, ménamén fémofem yau yáyamngongi Ngánjánene wanjarégh féfeyot.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Féyo Yesu nélawai wáwefnogh méngo sifayan a wifarégh ewafngoi emofem rokar téwáfnamotawét.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Fá norayai yéfefaf, “Buk sian yékai, 'Tane méngo so yém Ngánjánafé orayégh méngo,' wénde fémofem yiyátongi oro téfnárafene átnogh yékw.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Méinyotio efghon fá témorwén watameghan wáwefnogh méngon. Wénde limánégh ghéngén wárogh ár, nák watamegh ár a limánégh ár ménde tamorwén Yesue ngiot.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Wénde yémofem yau end ewinjoyénd yá ngiot, ménamén méinyotio árfene mwighé tarnyangérwén yáne sifaf.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.