Lucas 15
nmx (NMX) vs NAA
1 Mani kafégh ár a yaufiyam téfnár méinyotio káumendawét áyárghét yáfaf.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Wénde Farasi ár a nák watamegh ár mike nufngoyénd, “Yéné árom eumyote yaufiyam ár ménát yémafe nénet.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Féyo Yesum tawaufrotau yéné rengerenge si,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Njam ámbiro ároene em 100 sif a kolindangé ámbiro, némé so yafrote? Yémon efaloe so tafrangongé 99 marat sifayan a nguwanongé olingégh sif ronjaghét kétánotio yémo tinjongé.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Táf yémon njam tinjongé, yémo áuwéghafé tambnangé sif téfayongé yáne fader tukén.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Fá so nguwanongé méngot. Féyo yémon emotai yáne fútaréf a ámb kaka ár a norayai yéfefaf, 'Áuwégh yangotam yéndfé. Yéndon té yinjon tane olingégh sif.'
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Yéndon emndetan fém kété njafaran ndenéyameyo kété so yém ndimbal áuwégh. Efaloe áuwégh 99 mbarkánd árfenemén efe em yaufiyamofnar, yéné siyém némbnarfifi, wénde minde áuwégh yém ámbiro yaufiyam ár efe njam kawengongé yánjo yaufita.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Némé so yafrote amafom táf yáne 10 silfé mani mbwe em a kolindangé ámbiro? Yémon táf lambefé tuwarongé a sámburégh méngo tafngongé ronjagh merkéráye kétánotio yémon tinjongé.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Féyo yémon njam yinjoi, yémon emotai fútaréf a ámb kaka ár a norayai yéfefaf, 'Áuwégh yangotam yéndfé, yéndon té yinjon tane olingégh mani mbwe.'
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Yéndon emndetan fém, ndené endeyo, kété so yém áuwégh Ngánjánene njafar si résagh ár sáfrére ámbiro yaufiyam ár efe njam kawengongé yaufita.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesum wéikor si yéngwafngoi, “Kété témorwén ár sómbio ambumafé.
11 Jesus continuou:
12 Kertrom yémndai yárefé, 'Afé, yénd yau so nawanjetan kétán fém kér ném. Sénonjo kwaram fene rokarta tane némé so em.' Féyo yémon ewafaleyai rokar néndkéfan yánjo sómbio ambumat.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Féyo tekofnaye, kertrom ewanai yáne némé tamorwén, náfrendam nuwanoi nayu yuwot a mani taranégh yéngwafngoi yaufi ghérsayan.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Yéné soramé yémon njam ewifoi méinyotio rokar, kété nuyai káukáu yéné yuwon, féyo fá áronjagh nufngoi sioghmén.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Féyo fá nuwanoi ásáfoghét nómnendai ámb árfefaf yéné yuwon, a árom yéngwáfáretam fá kimb wanjengét.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Fá minde siogh témorwén, fá ménde témorwén kimbafene njamke mbarmbar nénet. Wénde emo yau taramangai yáyot némndafi.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Fá njam nénangoi mwighat, fá norayai, 'Méinyotio tane afane faiofnar ásáfogh ár féyotaro njamkeyan em, a yéna yénd swém krotro wémǃ
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Yénd so nangotan tane afafaf a témndan, “Afé, yéndon yaufiyam té tafrotan njafarot a fefaf.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Yénd yau féyotaro wém sái wémndeta fene ambum. Yénd kuyáto ndenanit fene faiofnar ásáfogh ár.”'
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Féyo fá nokayoi a nuwanoi yárefafaf.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 “Ambumom yémndai yárefé, 'Afé, yéndon yaufiyam té tafrotan njafarot a fefaf. Yénd yau wémndeta fene ambum yénd wém.'
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Wénde yárefam yémndai yáne faiofnar ásáfogh ár, 'Wékeyeǃ Mer totér sáláme ténmawanangi a tawongi. Talawend ghil yáne ngángayan tawend sandol kafkafan.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ténmanengi yarsafé kau tésmangi. So téménd yafrotam a áuwégh yangotam,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 ménamén yéné tane ambum efe kér yémormén sénonjo ghérsé yém. Fá té nolindai a sénonjo té yinjongém.' Féyo yémofem áuwégh tangotawét. Olingégh ambum: yárefé nérse kertér ambumoefaf (Luk 15.20)|src="GR-gn33n_noLabel.tif" size="col" copy="© Global Recordings Network, globalrecordings.net." ref="15.20"
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Táfandio, fronde sénko ambum témorwén ndawan. Fá njam nénáyátoi méngo kaka, fá náyárayéng wagh ke a ermángégh.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Féyo yémon yanmoi ámb faiofnar ásáfogh ár a yémotai némé yam nufrote.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Yémon yawangoi, 'Fene néngén té nufar, a fene afam yarsafé kau té yésém ménamén fá yéna yém a merro yém.'
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Féyo fronde sénko ambum nékw náwerai a yau nélawai méngo kénjút. Yárefé néntoryéng a yamnendai élaughét.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Wénde yémo yawangoi yárefai, 'Kéretaǃ Méinyotio yunjéf yéndon ásáfogh tafrotan feyot a yau kwawalinde fene si. Wénde fémon némé ámb yau waramai ta tosé gout ménát yéndfem téménd sái tafrotawém tane fútarafé.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Wénde njam yéné fene ambum emo fene mani tátérnawéng yaufi ghérayan kénangote méngot, fémon yesmang yarésafé kau yáyotǃ'
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Yárefé norayai, 'Tane ambum, fém túmén yéndfé ténre. Méinyotio rokar tane sem fene em.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Wénde yéndfem ásneghafé a áuwégh tafrotam ménamén fengén kér yémormén a sénonjo ghérsé yém. Fá nolindai a sénonjo yéna yém.'”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.