Lucas 12

nmx (NMX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Njam ár mérén náumendaménd, féyo fárofáro kafkafe katumndawét. Yesum si yérnyai fronde yánjo waitogh árfefaf korayau, “Fém so nawarawenati kétándmé Farasi árfé unyégh ghérsé tambén.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Efogh yéném némé méinyotio yafar so kanendangé, a némé ténoghe yém so nufanat.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Fém némé noraye kwéfitayan so kufarngé kwayaghat, a fémon némé yawanjai ténganan kénjúnro so yaitote kétándmé méngo sémsota.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Yéndon ewaufrotan, tane fútaréf, férfér yau em emofem fifi esmetat a yéné soramé yémofem yau némé so yafrotat.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Wénde yéndon ewauyafotan féfeyot efe so férférafé yéfandati: férférafé yéfandati Ngánján, féfene ngi soramé, fá muyafé yém emo so ewite fését. Néméwét, fá yéné yém efalofifi fémofem efe so férférafé yéfandati.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Némé 5 némbne men tamorwén 20 toyaye? Wénde némé yau wawalingé yém Ngánjánene kénjún.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Néméwét, féne sénko séf sem Ngánjánene waféghkaf em. Fém yau férférafé em. Fémofem ewaindati némbne men tértér.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Yéndon ewaufrotan, emofem yénd wiyátotat safén nde fá em tane, ndenéyameyo Ároene Ambumom so efalo tayátongé nde fá em tane kété Ngánjánene njafar si résagh árfene sáfrére.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Wénde emofem njam wékenat yénd ár safén wéi so ekenan Ngánjánene njafar si résagh árfene sáfrére.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Efe njam noraya Ároene Ambumoeta so tawalindangé, wénde efe njam noraya yaufi si Ngánján Mbérmbéroefaf yau so tawalindangé.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Njam fém nénémnjat áumengégh méngot, limánégh ár a muyafé árfefaf, fém yau mámé mwighé em ndernáye fém so nawamarotati o fém némé so norayati,
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 ménamén Ngánján Mbérmbéram so ewatamete fém yéné efghon némé so norayati.”
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Ámb ár norayai mérén kénjún yáfaf, “Watamegh ár, témnde tane ané faloghét némé tane afam euroi.”
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Yesum yawangoi, “Fútar, emo wékafai yénd ménát yéndon efalotan rokarrokar féfene néndkéfan sómbio ár?”
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Ndenaye fá norayai yéfefaf, “Kor fété! Ménamén féfene méinyotio fénatafénaté kwénjtamén; ménamén féfene ghérsé yau so rokaram tawanjarngé.”
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Féyo Yesum emndayéng yéné rengerenge si: “Kété témorwén ámb wemár ár efe témorwén mband yuré némé kanotawét mer rokar ndawan.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Fá nemnayéng, 'Yéndo némé so yafrotan? Tane yau kor sifayé yém ánde tane méinyotio rokar so ewamndan.'
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 “Féyo fá norayai, 'Yéné fiyém yéndon némé so yafrotan. Yéndon so yironan tane wamángégh méngo so yérametan ndimbalfifi, a kété yéndon tanjo ndau rokar a tanjo ámb rokar so ewamndan.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Yénd so korayangén tandio táf, “Tafaf em tárfár mer rokar ekmang tárfár yunjéf. Afrát ghérsaye so némor; njamke néne kénjún, wéri nu néneyan a so náuwéte.”'
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 “Wénde Ngánjánam yémndai fá, 'Fém mámáfi árǃ Yéné sémbáran fémon fene ghérsé so téram. Féyo emon so tawanangé méinyotio rokar fémon némé té táfrende fendio?'
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 “Yéné fiyém ndernáye so yém ámb ár emon rokar ewamnde yandio wénde yau em wemár ár Ngánján kénjún.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Féyo Yesum emndai yánjo waitogh ár, “Yénémamén yéndon emndetan, mwighayam yau ewawérsota ménamén féfene ghérsamén, némé so enetati; ménamén féfene fifimén a némé so ewawo.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Ghérsé siyém minde tukén, wénde njamke siyém yuwanyo yém, a fifi siyém minde tukén, wénde sáláme siyém yuwanyo yém.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Kéretangi kétán kwagh kés em: yémofem yau eitat o etanat, yéfene wamángégh méngo yau ewam; wénde Ngánjánam emanjne fá. Fém em minde tukén Ngánjánene ghékfan a ewaindati yéné men!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Fém so féyotaro em ndené teke sái emor ménáyan mwighé wawérsoghan yénémamén?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Táf njam yau ewafrotati yéné némbne rokar, fém némamén mámé mwighé so nemnati ámb rokarmén?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “Kéretangi ndernáye kéghat mbumbu nanotat. Fá yau násáfotat minde yéfenjo sálámet. Wénde yéndon emndetan, yau mer ndené Solomon yáne méinyotio merfifi rokar kénjún fá umaneghkaf témorwén ndené mbumbu kés em.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Fá Ngánján yém emo ewamanete kéghat yus, árkéméné sénonjo yéna em káye kawaindangi a ewite fését. Nderé minde tukén yémon némamanete fém? Nderé némbne mwighafé fém emǃ
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Fém yau féfenjo tikéfan nuitati njamkemén a numén, fém yau mwighayam ewawérsota yénémamén.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Ménamén téndo ár yéné mband maratan nérsat yéné rokarot, a fene Afé mat yém féfene némé ménde em.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Wénde yéronjati Ngánjánene limánégh, a yéné rokar so tawaramangé féfeyot féyotaro.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Férfér yau em, némbne mérén, ménamén féfene Afé áuwéghan yém so tawaramangé Ngánjánene limánégh.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Fémofem tátérnangi féfene némé ewam a tawaramangi yauyau árét. Néusnati mani yáf féfendio árkéméné yau so kefongi, féfene ngonjél so njafaran yém kété ánde yau so kefongi, ménamén yau oro téfnáram so tawanangi a yau so ghénjam ewasérmbotat.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Ménamén ánde féfene ngonjél yém, féfene tikéf kété so em.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Túmén afrengéghkaf aem Ngánjánene ásáfoghét méinyotio efogh a sémbár,
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 ndenanit ásáfogh ár kawanjetawét ménát yéfene ndimbal ár so nénangote awerégh téméndta, fá njam nénangota a náutána, yémofem sésafne táfandio so tasawérngi yáyot.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Nderé áuwégh so yém yéfeyot yéné ásáfogh árét yéfenjo yuram tawinjongé fá táf afrengéghkaf njam em fá sái nénangota. Yéndon féfe ewaufrotan efaloe, yémon so téfitrarngé awerégh sáláme ménát sái efrenda faiofnar ásáfogh ár, so tamndangé ámnjoghét njamke sifayan a sái ewarameta yéfeyot njamke.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Nderé áuwégh so yém yéfeyot ásáfogh árét yéfene yuram njam tawinjongé afrengéghkaf, fá njam nénangota yéné efghon sémbár néndkéfan o akwan faurghan.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Wénde fém so mat em: Méngo yuré mat njam té témorwén árké efogh fénefénean oro téfnár so ténmorwén, yémo yau so tumyongé oro téfnár yáne méngo fétrarghét.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Fém so afrengéghkaf em, ménamén Ároene Ambum sái yéném yéné efoghféneféneyan fém yau njam nawanjeta.”
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Fitam yémotai, “Yuré, Fémo yéné rengerenge si noraye téfendro o méinyotio árét?”
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Yuram yawawangoi, “Efe ndené yém ndimbal mwighafé a mer wanjengégh ár? Fá yéné féyém yánjo yuram so tékmangé méngo wanjengét sái ewarameta njamke efoghféneféneyan?
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Nderé mer yém yéné ásáfogh téfnárai yáne yuram tinjongé yáne ásáfoghan fá njam nénangota.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Yéndon némaufrotan efaloe, yémo so tékmangé fá wanjengét yáne méinyotio rokaran.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Wénde táf faiofnar ásáfogh ár norayai yandio, 'Tane yuram yérse teke efogh angoghét,' a yémon ngi ewafngoi ásáfogh ár a amaf, a njamke nénet a wéri nu nénet ménát wériot.
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Yéné ásáfogh téfnárane yuré so nénangote yéné efghon njam fá yau yánjeta fá a yau yéné efghon mat yém. Yáne yuram so tékrátan tékmangé kéran a yémon so ewite yémafé áyáréghofnar árfé.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Ásáfogh téfnár efe mat yém yáne ndimbaloene ménde wénde yau náfrenda o yau yafrota yáne yurane ménde, fá so efmote minde.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Wénde ásáfogh téfnár efe yau mat yém a emo yaufi yafrote, fá so efmote némbnare. Kétándmé méinyotio árét endefet ewaramete ndimbal yéfeyot, ndené ndimbalyo so taramangé. A kétándmé emon njam efalo yiyátota ndimbale, ndené ndimbaleyo so taramangé.
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Yénd wénmormén fés yénérsamén yéné mbandot, yénd nemnan fés té nawaro wénde yau nawaroǃ
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Fronde yénd táf so wém ndimbal tékrátan, a nderé kérté yamamé so wiota kétánotio tane tékrát kefongéǃ
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Fém nemne yénd wénmormén krufrát yénérsamén yéné mbandot? Yau, yau krufrát, wénde falogh.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Yénandmé sénonjo ámbiro mérén 5 so nafalotat mé fáro, nambiota kétándmé sómbio a sómbiota kétándmé nambio.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Fá so nafalotat, afé kétándmé ambum a ambum kétándmé afé, amé kétándmé mérés a mérés kétándmé amé, tanat alé kétándmé nakum alé a nakum alé kétándmé tanat alé.”
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Fá norayai mérénfaf, “Njam fémofem tawinjongi nu kwéf nénarmbotat mbormborta, efaloe fém so korayangi, 'Nuwét yém,' a so nafamnde.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 A njam náikái mbormbor yénéfnje, fém so korayangi, 'So yém wafté,' a so nufrote.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Efe farun mer néretati wénde kénjún yauǃ Fém mat em ndernáye so tayamngongi yam mbandan a njafaran. Fém yau mat em ndernáye so tayamngongi sénonjo efoghmén.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “Fém fémyo mat em némé yém mbarkánd.
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Emon njam tawinjongé fém kérté wafroghan mato kérté efrendati soramé so engém mogh sifayat. Yau njam, so tawerangi mogh sifayat. Féyo nák wanjengégh árém taramangi kétán félismanefaf a félismaném tákmangi kwéfkwéf sifayan.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Yéndon emndetan, fem yau so kéntorngi kétánotio fém njam méinyotio fai nufrotati.”
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.