Lucas 11
nmx (NMX) vs BKJ
1 Ámb efghon Yesu Ngánjánjafé koraiwét fénaté sifayan. Njam yifoi, ámb yánjo waitogh árém yémndai fá, “Yuré, ténmatameta Ngánjánafé orayégh, ndené fété Joném ndernáye tawatametau yánjo waitogh ár.”
1 E aconteceu que, ele estava orando em um certo lugar, e quando acabou, um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, ensina-nos a orar, como João também ensinou aos seus discípulos.
2 Yesum emndai fá,
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome. Venha o teu reino. Seja feita a tua vontade, como no céu, assim na terra.
3 Méinyotio efghon njamke so yénmaramete.
3 O pão nosso de cada dia dai-nos hoje.
4 Kénmawalindangé téfene yaufi,
4 E perdoai-nos os nossos pecados, assim como nós perdoamos a todo que nos deve. E não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Féyo Yesum emndai fá, “Fém ámb njam ném fútarafé, a fá nuwanoi yáfaf sémbár néndkéfan a norayai, 'Fútar, kwaram nambio féskaf flawé,
5 E ele disse-lhes: Qual de vós terá um amigo, e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 ménamén tane fútar té téném nayuta tafaf, a yéndon némé ámb yau téfrendan yáyot!'
6 pois um amigo meu chegou a mim de viagem, e eu não tenho nada para pôr diante dele;
7 “Efe kénjún témorwén yawangoi, 'Yau wawérsota. Sésafne siyém manéghkaf yém, tane ambumtértér a yénd kémégh yénkém. Yénd yau so kanon a némé yau so kémaraman.'
7 e ele de dentro lhe responder, e disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; eu não posso levantar-me para te dar.
8 Yéndon némndetan fém, fá yau njam kanongé a kémaramangé féskaf flawé ménamén fém ném yáne fútar, wénde fá so kanongé a kémaramangé méinyotio fém némat ménde ném, fém yau wáiwái ném ménamén mé sái nómnenda.
8 Eu digo-vos: Que ainda que ele não se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, ele se levantará e lhe dará quantos pães precisar.
9 “Féyo yénd norayan féfefaf: Kamota a so kémaramangé; yéronja a so tinjo; náutána a feyot sésafne so kasawérngé.
9 E eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e encontrareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Ménamén méinyotio ár emofem namotat so yanangi, méinyotio ár efe yéronjat so tinjongi; fá efe náutánat, sésafne so kasawérngé.
10 Porque todo aquele que pede, recebe; e o que busca, encontra; e ao que bate, se abrirá.
11 “Fém afé, fenjo ambumom njam kénmamnendangé wagifot, némé so taram kamban?
11 Se um filho pedir pão a qualquer um de vós que é pai, acaso lhe dará uma pedra? Ou se ele pedir um peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 O njam kénmamnendangé ghakér kowi mbweyot, némé so taram ndérkamé yátmé?
12 Ou se ele pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Féyo fém ndemamén yaufi ném, fém mat ném mer rokar ramégh fenjo ambumafet. Nderé mer yém minde tukén fene Afé njafaran tawaramangé Ngánján Mbérmbér yéfeyot efe nómnendat yáfafǃ”
13 Então, se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos; quanto mais o vosso Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem?
14 Ámb efghon Yesum yaufi mbérmbér yutoryéng babé ároeta, a njam yaufi mbémbéram yéfrangoi, ár efe babé témorwén si nufngoi. Ár mérén sélngwél emormén.
14 E ele estava expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se maravilharam.
15 Wénde ámb ár norayayénd, “Yaufi mbérmbérafene sénko téfnároene yétkwénan Beljebab, Yesum yaufi mbérmbér eutone.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, o chefe dos demônios.
16 Ámb árém yufotam Yesu ámogh sie yémotayénd njafar tukmén yam wiyafoghét.
16 E outros, tentando-o, buscavam dele um sinal do céu.
17 Yesu mat namndai yéfene mwighé, féyo emndai fá: “Árké yu afaloghét kufngongé yambiayot so kirorngé a árké méngo mérén afaloghét kufngongé yambiayot so kuyangé.
17 Mas ele, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado; e a casa dividida contra si mesma cairá.
18 Njam Sáifér afaloghét kufngongé yambiayot, ndernáye yáne yu so yakai? Yéndon norayan yéné ménamén fém nemnati ndené Beljebabene yétkwénan yéndon kar yaufi mbérmbér eutonan.
18 Se Satanás também está dividido contra si mesmo, como ficará de pé o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Njam yéndo eutonan yaufi mbérmbér Beljebabene yétkwénan, wét endene yétkwénan eutonat fene waitogh árém? Fenjo waitogh árém efalo niyátotat fém yau mbarkánd ném.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso eles serão os vossos juízes.
20 Wénde njam yéndon eutonan yaufi mbérmbér Ngánján waftaye táf nde Ngánján limánégh yéna yém féfefaf.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, sem dúvida é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Njam muyafé ár yakai umaneghkaf yambwete yánjo méngo táf yáne rokar mer so em.
21 Quando o forte homem, armado, guarda o seu palácio, os seus bens estão em paz;
22 Wénde njam minde muyafé árom tésmangé a taindangé fá, yémon tangwanangé mék rokar árkéménayan yuré kamyotau a efaloi némé yémon ewanai oroe.
22 mas, sobrevindo outro mais forte do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que ele confiava, e divide os seus despojos.
23 “Efe yau yéndfé yénre, fá siyém ta kenagh ár, a emon yénd yau sái wáutána umengan, fá so nironat.
23 Quem não está comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Yaufi mbérmbér njam kéntorngé ár tambén, fá nguwanongé fanfne yuwot sifayé ronjaghét enághét. Wénde yau njam sifayé tinjongé, so korayangé, 'Yénd so nangotan kétán árké méngota wénmormén.'
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, ele anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, ele diz: Eu tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Njam kénangongé tinjongé méngo sámburéghkaf njúnnjúnofnar a mer frengéghkaf.
25 E, chegando, acha-a varrida e ornamentada.
26 Féyo yaufi mbérmbér kuwanongé a tanwasrongé ámb 7 mbérmbér minde yaufi ndené fáyo, fá kélawangi a emor kété. A ároene ghérsé minde mámáfi kamndangé kétándmé fronde ndernáye témorwén.”
26 Então, ele vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele; e eles entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Yesum njam korayau yénémamén, amaf nutnayéng ár mérén kénjún, “Frengéghkaf amaf yém emo náráftam a endene nonoyan kanotau.”
27 E aconteceu que, enquanto ele falava essas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Abençoado é o ventre que te trouxe, e os seios em que mamaste.
28 Yesum yawangoi, “Frengéghkaf fá em efe náyáretat Ngánjánene si a wafroghan tékmangi.”
28 Mas ele disse: Antes, abençoados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Njam ár mérén tárfár kénáyátotau, Yesu norayai, “Yéné yaufiyaufi ár mérén em. Fá namotat Ngánjánene wafroghyamot, wénde némé yau so tawaramangan mé Jonane ufarogh yamro.
29 E aglomerando-se as multidões, ele começou a dizer: Esta é uma geração perversa; eles pedem um sinal, mas nenhum sinal lhes será dado, senão o sinal do profeta Jonas.
30 Ndené Jona témorwén Ninéfa tesenmén árét yam ufarogh, ndené endeyo Ároene Ambum so wéi yém yam ufarogh yéné ár mérnat.
30 Porque assim como Jonas foi um sinal para os ninivitas, o Filho do homem também o será para esta geração.
31 Sifa ndimbal yuoene warsagh amé so kokayongé moghét yéné ár mérnafefaf a so tawafalngonga ndené fá srem yaufiyamafé; ménamén yéné amaf yénmormén yu nayu Solomonene káfeté mwighé áyárghét, a ámb ár yéna yém yá tukén Solomon.
31 A rainha do sul se levantará no julgamento com os homens desta geração, e os condenará; porque ela veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis que um maior que Salomão está aqui.
32 Ár Ninéfamén so kokayongi moghan yéné ár mérénfaf a so tafalngongi, ménamén fá nawengoyénd Jonane si waitoghan, a ámb ár yéna yém yá tukén Jona.
32 Os homens de Nínive se levantarão no julgamento com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis que um maior do que Jonas está aqui.
33 “Árké árom kwayaghé yau so tékmangé kété ánde so yétno, o mbáfyáf mbanmbanan. Wénde yémon téfayongé yánjo fayogh sifayan, ménát efe njam eném yémofem kwayaghé so yéfandat.
33 Nenhum homem, tendo acendido uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no castiçal, para que os que entram possam ver a luz.
34 Fene ghékéf sem kwayaghé em fene fifiot. Fene ghékéf njam mer ere, fene méinyotio fifi so yém kwayaghayan. Wénde njam mámáfi ere fene ghékéf, fene fifi so yém méinyotio kwéfkwéfan.
34 A luz do corpo é o olho. Se, pois, o teu olho for bom, também todo o teu corpo será cheio de luz; mas, se o teu olho for mau, também o teu corpo será cheio de trevas.
35 Kor fém aném ménát kwayaghé fene kénjún yau táf yém kwéfkwéf.
35 Toma cuidado, portanto, para que a luz que está em ti não seja trevas.
36 Féyo táf fene méinyotio fifi sái yém ndimbal kwayaghayan, ámb fifi kafe yau so yém kwéfkwéfan, so yém méinyotio kwayaghayan njam lambefane kwayaghé kátremngongé fefaf.”
36 Se, pois, todo o teu corpo for cheio de luz, não tendo parte nas trevas, todo ele será cheio de luz, como quando a candeia te ilumina com a sua luz.
37 Yesum njam si yifoi Farasi árom yumyoi yémafe nénet. Féyo Yesu naflai a námnjoi nénet.
37 E enquanto ele falava, um certo fariseu pediu-lhe que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Wénde Farasi ár sélngwél yémormén ménamén ngángé umbarghofnar Yesum néne ewafngoi.
38 E quando o fariseu viu isso, admirou-se por ele não ter se lavado antes do jantar.
39 Yuram yémndai Farasi ár, “Fém Farasi ár kafusi a sin faruro esénnati, wénde kénjún fém sem kwénjta a yaufi kér ro.
39 E o Senhor lhe disse: Agora, vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato, mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Fém afrengéghofnar árǃ Fém mat em emo faru yafrotam, wéi ndenáyo yafrotam kénjú?
40 Tolos! Aquele que fez o exterior não fez também o interior?
41 Wénde tawaram némé enyau fene kénjún yauyau árét, méinyotio so em féfeyot njúnnjúnofnar.
41 Mas antes, dai esmola das coisas que tiverdes, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Nderé mámáfi so yém Farasi ár féfeyot, ménamén féfene ramégh siyém Ngánjáneyot méinyotio ndau tambén, wénde fémofem yékenati Ngánjánene uwégh a mbarkánd yam. Fémofem so otameghét yékmetati Ngánjánene uwégh a mbarkánd yam, a yau nékmbotati ndau njamke raméghta.
42 Mas ai de vós, fariseus, porque dizimais a hortelã, e a arruda, e todo tipo de hortaliça, mas desprezais o juízo e o amor de Deus; estas deveríeis ter feito, sem deixar as outras por fazer.
43 “Nderé mámáfi so yém Farasi ár féfeyot, ménamén fémofem méndefé yéfandati mer ámnjogh sifayé áumengégh méngon, a áuwégh si utmanégh térarégh sifayan.
43 Ai de vós, fariseus, pois amais os assentos mais altos nas sinagogas e as saudações nos mercados!
44 “Nderé mámáfi so yém Farasi ár féfeyot, ménamén fém ndenanit em wayamngoghofnar mbéwé, árkamé ár eyota matofnar.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! Porque sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam e não o sabem!
45 Ámb nák watamegh árom yawangoi, “Watamegh ár, njam fém noraye yénémamén, fémon mámáfi yénd yényátote ndenáye.”
45 Então, respondendo um dos juristas, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, tu também nos afrontas.
46 Yesum yawangoi, “Fém, nák watamegh ár, nderé mámáfi so yém féfeyot, ménamén fémofem árét ewafayotati kérté résaghét, wénde fémofem yau so ewáutánati kérté résaghét ámbiro tombé min ngángaye yéfe wáutárghét.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei! Porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos!
47 “Nderé mámáfi so yém féfeyot, ménamén fémofem mbéwé méngo erametati yéfeyot Ngánjánene mat yátogh árfet, efe féfene ákifem té esmetaménd.
47 Ai de vós! Porque edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Fém nafrotati efalo yiyátotati féfene ákifem némé té yafrotaménd; yémofem esmetaménd Ngánjánene mat yátogh ár a fémofem yéfene mbéwé méngo erametati.
48 Assim testificais que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Yéné téfnan, Ngánján yánjo káfeté mwighé norayam, 'Yéndon so ewáfáretan Ngánjánene mat yátogh ár a Yesuene muyafé ár, wénde ámb so esmetat, ámb wéi so ewifnat.'
49 Por isso, diz também a sabedoria de Deus: Eu vos enviarei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Féyo ár mérén yénanotio sénonjo efogh so em téfnot ménamén Ngánjánene mat yátogh árfene férék eréghmén kétándmayo rényégh,
50 para que o sangue de todos os profetas, derramado desde a fundação do mundo, possa ser requerido desta geração;
51 kétándmé Abelene férék kétán Jakarayane férék, efe yésmetaménd ghéngén wárogh kitaré a njúnnjúnofnar sifayé yéné néndkéfan. Néméwét, yéndon némaufrotan fe, ár mérén yénanotio sénonjo efogh so em téfeyot méinyotioat.
51 desde o sangue de Abel até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; em verdade eu vos digo que isto será cobrado desta geração.
52 “Nderé mámáfi so yém nák watamegh téfnárét, ménamén fémofem mé té tamndawét yéné ki matyam sésafne sauréghmén. Fémyo yau so kélawangi kénjút, a fémofem ekmbotati fá efe élaughét narametat.”
52 Ai de vós, doutores da lei! Porque tirastes a chave do conhecimento; vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Njam Yesu nuwanoi kété, Farasi ár a nák watamegh téfnár nékwe tasotawét a ámogh si tarametawét tárfár yammén,
53 E, dizendo-lhes ele essas coisas, começaram os escribas e os fariseus a induzi-lo com veemência, e a provocá-lo para que falasse acerca de muitas coisas,
54 kawanjetawét sái terangayénd Yesu ménáyan némé yaufi si sái korayangai.
54 espreitando e procurando captar algo de sua boca para poder acusá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.