Lucas 10
nmx (NMX) vs BKJ
1 Yéné soramé Yuram ewaferyéng 72 ámb waitogh ár a sómbiosómbioe ewáfáretam méinyotio tesenot a yuwot ándan fá álighét ménde témorwén.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Yémon emndai, “Wau yu njamke téfén tarégh siyém tárfár, wénde ásáfogh ár em nambio. Yénémaménnde témndangi wau yuwan njamke téfén Yuré, so ewáfárete ásáfogh ár yáne njamke téfén ndawot.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Kuwanongiǃ Yéndon fém ewáfáretan ndené wáutáréghofnar tosé sifnit yéfe kénjún munjan ághé.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Yau ersati mani yáf a áwogh yáf. Ámb sandol yau ersati. Yau teke árfé asneghét endén.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 “Njam fém kélawangi méngon fronde korayangi, 'Frengégh yém yéné méngon.'
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Yéné frengégh ár njam kété yém, féfene frengégh so nene yáfaf, yau njam, féfefaf so kénangongé.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Kété táf emor yéné méngon, njamke nu némé njam ewarametat nénet, ménamén ásáfogh árém táf ersat yéfenjo fai. Yau nusanati wélafé méngomé.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Njam tesenot kélawangi a taumyongi, enetati féfeyot némé em frengéghkaf.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Enjne téfnár mer eyátotati efe kété em ewaufrotati ndené, 'Ngánjánene limánégh siyém kaka yém féfefaf.'
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Wénde njam tesenot kélawangi a yau taumyongi, endmé kuwanongi a korayangi,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 'Féfene tesenmén ngwérméng nakayongi téfene kafkafan, yéndfem ewainangém féfe matot. Wénde nawafarotati yénémamén: Ngánjánene limánégh kaka yém.'
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Yéndon ewaufrotan, falogh efghon Sodommén némbnare yénmormén wénde minde tukén falogh so yém yéné tesenan.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Nderé yaufi so yém féfeyot, Korasinǃ Nderé yaufi so yém féfeyot, Betsaidaǃ Yéné sélngwélafé yam árké kufrotawét féfefaf té kufrotawét kété Taire a Sidonén, fá fiya kawengongayénd tándái, fá tamorangérwén saghafé a sakwéfafé.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Falogh efghon Taire a Sidon yéfene tékrat so yém minde tukén, wénde féfene tékratam so taindangé yéfene tékrat.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 A fém, Káfenam, so kuyongi njafarot? Yau, fém so keworngi kémboghofnar yékwét.”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Yesum emndai yánjo waitogh ár, “Emo fém njam niyáreta, yénd yémon so wiyárete, Njam emo fém nékena, yénd yémon wékene, wénde emo wékene yénd, fá yékene emo yénd wénmáfáretam.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 72 waitogh ár kénangotawét áuwéghafé fá nafroyénd, “Yuré, yaufi mbérmbér mé kénamnyongayénd téfefaf fene yétkwénan.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Yesum ewawangoi, “Yéndon yinjon Sáifér nénuyai toyanit njafarta.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Káyárangiǃ Yéndon muyé ewaramayénd álighét kamban a ndérkamé yátmé a waingéghét mék téfnárfene wafté, némé yam yau so némaghne.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Wénde yau náuwétati ménamén yaufi mbérmbér namnyongi féfefaf, wénde áuwégh féfeyot ménamén féfene yétkwén ekai njafaran.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Yéné efghon, Ngánján Mbérmbéram Yesu áuwéghe yafoi norayai, “Yéndon némuwetan fém, Afé, Yuré njafarmén a mbandmén, ménamén fémon némé etnoi yéné yam kétándmé mer mwighé ár a matyam ár tambén wénde sáfét tawakmetau kor matyamofnar árét ambumnit. Néméwét, Afé, yéné témorwén fene mer frengéghafé.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 “Méinyotio yam enramai tafaf tane Afam. Efe ámb yau mat yém Ambumoenemén mé Afaro, a efe ámb yau mat yém efe Afé yém mé Ambumro a fáro efe Ambumom ewaferyéng yá uyafoghét.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Féyo Yesu nawengoi yánjo waitogh árfefaf emndai yéfembiaye, “Frengégh yém yéfeyot emofem yinjoyénd fémofem némé yéfandati.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Ménamén yéndo emndetan ndené tárfár Ngánjánene mat yátogh ár a warsagh ár ménde em fandaghét fémofem némé yinjongi, wénde yau yinjoyénd, a náyárangi fémofem némé náyáretati, wénde yau náyárayénd.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ámb efghon ámb nák watamegh ár nokayoi Yesue ufoghét a yémotai, “Watamegh ár, yéndon némé so yafrotan efalo tuot ghérsé résaghét?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yesum yawangoi, “Némé si yékai nák kénjún? Fémo ndernáye yafene?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Yémo yawangoi, “'Yuwetang Yuré fene Ngánján méinyotio fene tikfe, méinyotio fene mbérmbére, méinyotio fene waftaye, méinyotio fene mwighaye,' a 'Yuweta fenjo kaka ár ndenéyameyo fémyo ndernáye náuwete.'”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yesum yawangoi, “Efalo, yéné yafrota a fém so nakete.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Wénde fá ménde témorwén fáyo sái kauyafongai, féyo yémo Yesu yémotai, “A efe yém tane fútar?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Yesum yawangoi, “Ár nuwanoi Jerusalemta kétán Jeriko, endén yésmetamén oro téfnáram. Yémofem sáláme yéfitérnaménd, yésmetaménd yéfrangoyénd krotro fá nuwanoyénd táf,
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 ghéngén wárogh ár téngmorwén yéné endmayo wénde njam yinjoi ár, yamnjai téndomé.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Yéné endmayo Lefi mérénmén ár ténmorwén yinjoi fá yamnjai téndomé.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Wénde Samariamén ár nénwanoi yéné endmayo njam yinjoi karémbkarémb a tikfan ghérghérsisé nawerai.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Fá néwanoi yáfaf, tiyátotau olif wékére a wéri nue, tumbwetau ngifafmé. Féyo yémon yéfayoi yánjo ndonkiyan a térsau fá kétán yánjo wanjengégh méngot a tanjetau.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Ámb efghon yémo sómbio silfé mani mbwe yaramai méngo wanjengégh téfnárai. Fá noyarai, 'Yanjeta fá, yénd njam nénangotan, fémon njam tárfár mani etarna, yéndon so kémawasongén.' Mer Samaria ár (Luk 10.31-32)|src="SPP-231.tif" size="col" copy="Nan Pollard © 1998 Standard Publishing." ref="10.31-32"
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 “Yéné nambio mérénta fém ndernáye nemne efe fútar yém yáyot efe oro téfnáram yésmetaménd?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Nák watamegh árom yawangoi, “Yéné ár fiyém emon ghérghérsisafé yinjoi.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Yesu a yánjo waitogh ár tanmorwén néndkéfan, nufaryénd méngotuot, amaf yétkwén Mata Yesu yumyoi yánjo méngot.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Matane yánngén yétkwén Meri efe námnjoi Yurane kafkaffaf tiyáretau fá némé korayau.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Wénde Mata mwighayam tawérsotau ásáfogh tárfármén. Féyo Mata yénmormén Yesuefaf yémotai, “Yuré, fém mat ném Merim yénd té wéfrango tambia ásáfoghan? Ténémnde ta wáutárghét.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Yuram yawangoi, “Mata, Mata, fém némawérsotat a mwighat néméindat tárfár rokaram,
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 wénde ámbiro rokar náláite. Merim té yafer némé mer yém, a yau so tanangé yá tambén.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.