Atos 23
nmx (NMX) vs NVI
1 Fol néngretai mbarkánde kétán Ju sénko árfene áumengéghfaf a norayai, “Tane fútaréf, yéndon tafrotan tanjo ásáfogh Ngánjáne sénonjo méinyotio mer mwighaye.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Féyo Ananias limánégh ghéngén wárogh árom ewáfáretai ár efe kaka tawakayongérwén Folefaf mbírmbíran ngiot.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Féyo Fol norayai yáfaf, “Ngánjánam so kéntarmangé, fém farun nérete mer wénde kénjún yau! Fém yéné nénámnjo ta moghét Mosesene nákafé, wénde fémon yéráfne nák yénaye yénd swésmetati.”
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 Efe tawakayongérwén Fole kaka norayayénd, “Fémon yasalite Ngánjánene limánégh ghéngén wárogh ár!”
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Folém ewawangoi, “Fútaréf, yénd yau mat kwémorwén ndené fá siyém limánégh ghéngén wárogh ár. Ménamén si ndené yékai, 'Yaufi si yau norayati féfenjo limánégh ároefaf.'”
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Fol mat náyátoi ndené ámb ár tamorwén Saduki ár a ámb Farasi ár, fá néngutnayéng ár mérnafefaf, “Tane fútaréf, yénd swém Farasi ár, Farasi árfene ambum. Yénd wakayong ufoghamé ménamén tane méghmégh kérta anoghmén.”
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Njam fá norayai yéné si, Farasi ár a Saduki ár nafaloyénd a éwigh yérnyayénd.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Ménamén Saduki ár korayawét ndené kér ár yau so nanotat ghérsat, yémofem efalo yau tiyátotawét ndené njafar si résagh ár a mbérmbér kété em. Wénde Farasi árém efalo tiyátotawét méinyotio yéné yam.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 Yénémamén kété témorwén ndimbal sarake, ámb nák watamegh ár efe tamorwén Farasi ár tawakayongérwén éwigh nufngoyénd, yémofem norayayénd, “Yéndfem yau yinjongém yéné ároene yaufi, némé mbérmbér o njafar si résagh ár korayat yáfaf?”
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 Yéné éwigh minde tukén namndai, yénémamén fiyarafene ndimbal sénko ár férféram yifoi ménamén Fol mété téftérnawét árém. Yémon ewáfáretai fiyaré yéngwanayénd Fol yéfenemén wékeye kétán fiyarafene sifayat.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 Yéné sémbáran Yuré nokayoi kaka Folefaf a yémndai, “Férfér yau némǃ Ndené fété kés noraye tanemén Jerusalem kénjún, ndenéyameyo tanemén so wéi nafrote kété Romén.”
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Ámb akwan ámb Ju ár náumendayénd a unyéghofnar si norayayénd, “Njamke a nu yau so enetam kétánotio Fol kor yésmetam krotio.”
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Kété tamorwén tárfáryo 40 Ju ár tambén emofem mwighé téfaronawét mérne.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Fá néngaflayénd limánégh ghéngén wárogh árfefaf a norayayénd, “Yéndfem unyéghofnar si norayam ndené yau so mé enetam kétánotio Fol kor yésmetam krotio.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Fém a áumengégh ár tangém kétán fiyaré ndimbal sénko ároefaf a taunyangi ndené ménde yéném kor ronjaghét matot Folenemén. Tamnendangi fá a ténmasrongi fene sáfrére moghét. Yénd yéna so nawanjetam end néndkéfan Fole ngiot.”
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Wénde njam Fole yánjafam náyárai ndernáye Ju ár mwighé kémnawét yá ngiot, fá táf néngaflai fiyarafene sifayat a Fole yaufroi.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Féyo Folém yémotai ámb fiyaré sénko ár a témndangé, “Téngwasro yéné totér ár kétán fiyaré ndimbal sénko ároefaf, ménamén yáfaf ámb si em yá waufroghét.”
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Féyo yémo yéngémnjoi fiyaré ndimbal sénko ároefaf.
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Fiyaré ndimbal sénko árom yéngwasroi totér ár téndot ménát ár yau so káyárangayénd a témotangé, “Fene ménde némé yém kwaufro?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 Yémon korayangé, “Ámb Ju árém mwighé téfaronat ménát fém sái kénmotangi Fole wasroghét Ju sénko árfene áumengégh sifayat kaitau. Fá ménde em kor sái tawinjongi mbarkánd si yánemén, wénde fá so nuindat.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Yau yafrota némat fá namotangi wafroghét, ménamén tárfáryo 40 árta nawanjetat Fole ngiot. Yémofem unyéghofnar si norayayénd yau njamke a nu nénet kétánotio Fol yésmetat. Sénonjo fá nawanjetat fene uwangogh siotro.”
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Fiyaré ndimbal sénko árom yémndai totér ár, “Yau taufro ende ndené fémo té waufro yéné ta.” Féyo yémo yéngwatembai totér ár.
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Yémon emotangeyayai yánjo sómbio fiyaré sénko ár a emndeyai, “Takafend 200 fiyaré, 70 os wérse ár a 200 námb táikér ár so kuwanongi Kaisariat 9 aklok sénonjo sémbár.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Ámb os taramend Fole ménát fá merro so néngérse gafana Feliksefaf.”
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Yémo yéné férén yéfarotam ndené,
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Klaudius Lisias,
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 Yéné ár yerayénd Ju árém a yémofem ngiot térametawét, wénde yénd tanjo fiyaré mérnafé wénmormén wanjarghét, ménamén yénd mat namndayén ndené fá témorwén Rommén ár.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 Yénd ménde kwémorwén matot némamén yémofem tánangotawét, yénémamén yéndon yéngwasroyén yéfene sénko árfene áumengégh sifayat.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Yéndon yinjon yéné wátaranégh siyém moghan so yém yéfene nákan, wénde kété ámb téfén yau témorwén yáfaf árkémamén krot so yém o kwéfkwéf méngon tényawangi.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Njam yénd mat wiyátoyénd yéfene wátaranéghmén krot yéné ároenemén, yéndon táf fété yéngwáfáretayén fefaf.
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Fiyaram yéfenjo si ewaitoyénd. Yémofem yéngwasroyénd Fol sémbáran a yéngémnjoyénd Antifatris yuwot.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Ámb efghon ámb fiyaré nénangotaménd Jerusalemét fiyarafene sifayat, wénde os wérse ár mé tangmorwén Folfé.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Njam fá nufaryénd Kaisariat, yémofem yaramayénd férén Gafana Felikse, a yafnamoyénd Fol yáfaf.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Gafanam férén yaftam a yémotai árké yumén fá témorwén. Njam fá mat náyátoi ndené Silisiamén témorwén,
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 yémon yémndai, “Yénd so náyáretan fene kérté njam fene wátaranégh ár kufarngi.” Féyo yémon ewáfáretai fiyaré Fole wanjengét warsagh ár Erodene méngon.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.