Atos 22
nmx (NMX) vs ARA
1 “Fútaréf a afaf, kénáyárangi tane awamarogh sifaf.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Njam yémofem yiyárayénd Fol korayau Ibru sie, fá métar namndayénd.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Yénd swém Ju ár, náráftamén Tarsus tesenan Silisia yuwon, wénde nanotamén Jerusalemén. Wémormén watametaménd afafene náke a Gamaliel siyém tane watamegh ár. Yénd ménde kwémorwén sái tiyáretawén Ngánján merkéráye ndené méinyotio fémofem sewafrotati sénonjo.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Yéndon tásmetawén ár kérotio efe kuwaitotawét yéné Endén, taweretawén ár a amaf a tangwitawén kwéfkwéf méngot.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ghéngén wárogh sénko téfnár a méinyotio Ju sénko árfene áumengégh téfnáram so nafrotat yéné simén efalo yém. Yémofem kwaramangayénd férén Ju árfefaf Damaskos kénjún. Féyo yénd kwéngmorwén kétán yéné ár tánémnjawén ndené fété kwéfkwéf méngo ásáfogh ár kétán Jerusalemét kértayan kémghét.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ámb efogh sotan, njam kaka yéngyátoyén Damaskos, sélngwéle njafarmén ndimbal kwayaghayam wélálái yénd.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Yénd nuyáyén mbandot a náyárayén kém a norayai tafaf ndené, 'Solǃ Solǃ Fémo némamén yénd wésmete?'
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Yénd namotayén, 'Fém efe ném, Yuré?'
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Tane mérnam yinjoyénd kwayaghé, wénde yémofem yau yáyámngoyénd yáne kém efe korayau tafaf.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Yéndon yémotayén, 'Némé so yéndon yafrotan, Yuré?'
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Tane mérnam kwémnjawét Damaskos kénjút, ménamén ndimbal kwayaghayam ghékéf kwéfkwéf wiyátoi.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ár yétkwén Ananias yénmormén ta fandaghét. Fá témorwén Ngánján wáwefnogh ár a ndimbal kéráye tutémndawét Ju árém efe méinyotio kété tamorangérwén.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Fá nokayoi ta kaka korayangé, 'Fútar Sol, kéretaǃ' Táf fété néretayén yinjoyén Ananias.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Féyo Ananias norayai, 'Téfene ákifene Ngánjánam némafer fém ménát yáne mwighé mat fém so ném a ménát so tinjo mbarkánd ár a náyáreta si yáne mbírmbírta.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Fém so ném yáne fandagh ár méinyotio árfefaf némé té téfandau a káyáretau.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Sénonjo némat fém nawanjete? Kokai, so némálitotat a Ngánján so tawalindangé fene yaufi táf njam Ngánjánafé oraighan ném Kerisoene yétkwénan.'
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Yéné soramé yénd néngangoyén Jerusalemét a Ngánjánafé koraiwém wáwefnogh méngon. Yéndon yinjoyén ghékéf waingégh yam
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 a Yuram kwémndetau, 'Wékeye kuwano Jerusalem téfrango ménamén yémofem yau so tumyongi fene afrogh si tanemén.'
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Yéndon yawangoyén, 'Yuré, yéné ár mat em tanemén ndené yénd kwiotau tárfár Ju árfene áumengégh méngomé. Yéndon taweretawén kwéfkwéf méngot élaughét a tásmetawén ár emofem efalo kényátotawét fém.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Njam árém yésmetaménd Stifen ménamén fá korayau árfefaf fenemén, yénd kété kwakayongérwén a ámbiro tikéfan ténmorwén yémafé. Yéndo tawanjetawén yéfene sáláme emofem tésmetawét kérot Stifen.'
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Féyo Yuré norayai tafaf, 'Kuwano, yéndon so némáfáretan fém nayu yuwot kétán Téndo árfefaf.'”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ár mérnam kor merkéráye káyáretawét Folefaf kétánotio njam fá norayai téndo árfenemén. Yémofem kém euyoyénd nékwan a kutnawét, “Yéné ár titérmbongi yéné yutaǃ Fá yau féyotaro yém mé ghérsé sái yémǃ”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Fá ke kutnawét a tafnendawét yéfenjo sáláme a ngwérméng tétnendawét tukét.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Fiyaré ndimbal sénko árém yánjo ár ewáfáretai Fole wasroghét kétán fiyarafene sifayat. Yémon emndai yánjo ár Fole ngiot. Yéné ende fá ménde témorwén yáne árém so tinjongayénd némamén ár mérén kutnawét Folefaf.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Njam fiyaram ngiot yafngoyénd, yémon yémndai fiyaré sénko ár, “Yufi yém Rommén ár ngiot endene yaufi yau yinjongi!”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Njam fiyaré sénko ár náyárai yéné si, fá naflai kétán fiyaré ndimbal sénko ároefaf a yémndai, “Yau yafrota yéné yam yéné árofefaf. Yéné ár siyém Rommén ár.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Fiyaré ndimbal sénko ár néngaflai Folefaf a yémotai, “Kwaufro ta, fém fété ném Rommén ár?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Féyo fiyaré ndimbal sénko ár norayai, “Yéndo ndimbal mani té ekman so kamndangé Rommén ár.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Fiyaré efe ngiot a ámoghétro femormén Folefaf, táf fété yau yafrotaménd. Fiyaré ndimbal sénko ár férféram yifoi, ménamén yémon emndai yánjo ár Fole umbghét, wénde Fol témorwén Rommén ár.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ámb efghon, fiyaré ndimbal sénko árom téronjau téfén némamén Fol tékarotawét Ju árém. Féyo ámb efghon fiyaré ndimbal sénko árom Folene sein yaferyéng. Fá wéi emndai limánégh ghéngén wárogh ár a méinyotio Ju sénko ár áumengéghét. Yémon yéngémnjoi Fol a Ju sénko árfene sáfrére nokayoi. Foléf korayawét Ju árfene limánégh árfé (Acts 22.30)|src="CN02020B.tif" size="col" copy="© 1996 David C Cook. Used by permission." ref="23.30"
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.