Romanos 8
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT
1 Ɩ́nɩ sʋ séi á, Bulu mɛ́ɛtrá ha ahá ánɩ́ amʋ́a Kristo Yesunyɔ babwɛ́ kʋlɛ ɩpɔ́n.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Tsúfɛ́ Kristo Yesu sʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ túmi ánɩ́ ɩtɛhá nkpa lahá anɩlagyi ɩwɩ tsú lakpanbwɛ mʋ́a lowu ɩbɩtɔ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Mose Mbla ámʋ mɛ́talɩ́ lɛ́ anɩ tsú anɩ lakpantɔ. Tsúfɛ́ anɩ tsiátɔ́ dada amʋ́ʋ́ ɩtɛhá anɩtɔbwɛ́ lakpan ámʋ ɩmɛha anɩmégyí mbla ámʋ atosunáhɛ́sʋ. Támɛ Bulu lɔ́tsʋn ɔkpa pɔpwɛsʋ hɔ anɩ. Ɔlɔwa mʋ Bi onutó lɛ́bá fɛ́ nyankpʋsa ánɩ́ ɔtɔbwɛ́ lakpan, támɛ mʋ mʋ́ ɔmɔbwɛ lakpan. Bulu lɔ́tsʋn mʋ lowusʋ mɔ́ anɩ tsiátɔ́ dada amʋ́ʋ́ lakpan legyi mʋ́sʋ́ ámʋ.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Ɔlɔbwɛ mʋ́ alɩ, mɛ́nɩ nɩ́ anɩbuo Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ a, abɛ́talɩ́ tsíá tsiátɔ́ wankláán ámʋ́ʋ́ tɛkɩ mbla ámʋ lósuná ámʋ, anɩmɛ́ɛtrá tsiá anɩ tsiátɔ́ dada amʋ.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Tsúfɛ́ lalahɛ ahá ánɩ́ tsiátɔ́ dada ámʋ́ʋ́ ɩtɔbwɛ́ lakpan ɩdɛ amʋ́sʋ́ gyí bʋtɔgywɩ́ɩn. Támɛ ahá ánɩ́ bʋbuo Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ a, tɔ́á Ɔŋɛ́ ámʋ tekle bʋtɔgywɩ́ɩn.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Ɔhá ánɩ́ lakpan lagyi mʋ tsiátɔ́sʋ tenyá lowu tsú mʋ́tɔ́. Támɛ ɔhá ánɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lagyi mʋsʋ mʋ́ tenyá nkpa mʋ́a iwilwii.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Tsúfɛ́ ɔha ánɩ́ lakpan lagyi mʋ tsiátɔ́sʋ tolú Bulu. Ɔtamagyi Bulu mblasʋ, tsúfɛ́ ɔmɛ́ɛtalɩ́ gyi mʋ́sʋ́ ɛkɛkɛɛkɛ.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Ahá ánɩ́ lakpan lagyi amʋ́ tsiátɔ́sʋ bʋmɛ́ɛtalɩ́ gyi Bulu ansɩ́.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Támɛ Bulu Ɔŋɛ́ bʋ mlɩtɔ lɛ́lɛ́. Mʋ́ sʋ mlɩmɛ́ɛtrá tsiá mlɩ tsiátɔ́ amʋ́ʋ́ lakpan legyi mʋ́sʋ́ ámʋ. Mlɔ́bwɛ tɔ́á Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ tekle. Nɩ́ ɔkʋ má Kristo Ɔŋɛ́ ámʋ a, omegyí mʋ klɛ.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á lakpan sʋ mlɩ nyankpʋsa-oyí ánfɩ obówu. Támɛ nɩ́ Kristo bʋ mlɩtɔ á, mlɩ ɔkláa bʋ nkpa. Tsúfɛ́ Bulu latsú mlɩ ánɩ́ mlɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Bulu lɔ́kʋsʋ́a Kristo tsú afúlitɔ lɛ́lɛ́. Mʋ́ sʋ nɩ́ mʋ Ɔŋɛ́ bʋ mlɩtɔ á, mʋ́mʋ́ ɔbɔ́tsʋn Ɔŋɛ́ ámʋsʋ há mlɩ nyankpʋsa-oyí ámʋ́ʋ́ ibówu ámʋ nkpa pɔpwɛ.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Ɩ́nɩ sʋ mɩ́ apíó, imehián ánɩ́ abɛ́trá tsiá anɩ tsiátɔ́ dada amʋ, bwɛ́ tɔ́á anɩ ɔwɔ́lɩ laláhɛ tekle. Mboún lehián ánɩ́ abɔ́bwɛ tɔ́á Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ tekle.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Tsúfɛ́ nɩ́ mletsíá mlɩ tsiátɔ́ dada amʋtɔ á, mlówu tsítsá. Támɛ nɩ́ mlɔtsʋn Bulu Ɔŋɛ́ ámʋsʋ kíná mlɩ nyankpʋsa-oyí ámʋ apɛ́ bwɛ á, mlétsiá nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Tsúfɛ́ ahá ánɩ́ bahá Bulu Ɔŋɛ́ dɛ amʋ́ kpa gyí Bulu abí.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Megyí Ɔŋɛ́ ánɩ́ ɩbɛ́ha mlɔ́bwɛ nkpábi, tsíá nyá ifú Bulu lɔ́pʋwá mlɩtɔ. Mboún Ɔŋɛ́ ámʋ lɔ́bwɛ mlɩ Bulu abí. Ɔŋɛ́ ámʋ sʋ anɩtɛtálɩ́ su kpolí Bulu anɩaa, “Abba, mɩ́ Sɩ́!”
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Ɔŋɛ́ ámʋ totsúlá há anɩ ánɩ́ lɛ́lɛ́ á, Bulu abí anɩgyí.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Nɩ́ Bulu abí anɩgyí á, mʋ́mʋ́ anɩgyí mʋ atɔ́ agyípʋ́. Anɩa Kristonyɔ obégyi mʋ atɔ́. Tsúfɛ́ nɩ́ awun Kristo ipian ámʋ kʋ á, mʋ́mʋ́ abénya mʋ numnyam amʋ ɛ́ kʋ.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Nɩ́ nɛkɩ numnyam ánɩ́ ɩda gyo anɩ, Bulu ɔbɛ́lɛ súná anɩ á, ipian ánfɩ anɩdéwúun brɛ́ ánfɩtɔ ɩmɔfʋn mʋ́ ɔtɩnɛtɩnɛ.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Bulu atɔ bwɛhɛ́ fɛ́ɛ́ bʋhɩ́ɛ́ bʋdɛ ɔkpa kɩ́ɩ ha ɛkɛá Bulu ɔbɛ́lɛ mʋ abí numnyam ɔwan.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Tsúfɛ́ Bulu atɔ bwɛhɛ́ fɛ́ɛ́ lasí ɩda kɛkɛ. Megyí mʋ́ onutó apɛ́ igyi. Mboún mʋlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ, ɩha mʋ atɔ bwɛhɛ́ fɛ́ɛ́ ɩkɩ ɔkpa
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 ánɩ́ ɛkɛkʋ́ á, ɔbɛ́ha amʋ́ fɛ́ɛ́ bégyi ɩwɩ, bʋmɛ́ɛtrá yintá ɛkɛkɛɛkɛ. Mʋ atɔ bwɛhɛ́ ámʋ ibénya mʋ abí ɩwɩgyí pʋ́ amʋ́ numnyam amʋ kʋ.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Anɩyin ánɩ́ bɔtʋ ndɛ á, Bulu atɔ bwɛhɛ́ fɛ́ɛ́ ɩdɛ ɩwɩɔsɩn wúun. Ɩdɛkɩmɩ́ fɛ́ alɩá ɩkwɩ́ɩ todwíín ɔtsɩ.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Megyí Bulu atɔ bwɛhɛ́ ámʋ nkʋlɛ dɛ́kɩmɩ́. Anɩ ámʋ́ʋ́ alapʋ́ mʋ Ɔŋɛ́, igyi mʋ atokiehɛ́ gyankpapʋ wá anɩtɔ ámʋ ɛ́ anɩdɛ́kɩmɩ́ anɩ klʋntɔ. Anɩhɩ́ɛ́ anɩtsie anɩgyó ɛkɛá Bulu ɔbɛ́ha anɩ nyankpʋsa-oyí ánfɩ obégyi ɩwɩ, ɔbɔ́bwɛ anɩ mʋ abí.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Tsúfɛ́ ɔkpakɩ́ɩ anfɩ sʋ ɔlɔhɔ anɩ nkpa. Bʋtamakɩ tɔ́á fʋ́bʋ ɔkpa, tɔ́á fʋma ɔkpa bʋtɛkɩ.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Nɩ́ anɩdɛ́ tɔ́á anɩmá ɔkpa kɩ́ɩ a, anɩtenyá klʋn tsíá gyo mʋ́.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ tɛtsá anɩ anɩ pɔ́ntɔ. Tsúfɛ́ anɩméyín alɩá abɔ́kʋlɩ́ Bulu atɔ́, ibégyi mʋ ansɩ́. Ɔŋɛ́ ámʋ onutó tɛhɩ́ɛ́ kɩ́mɩ́ pʋ́kʋ́lɩ́ Bulu atɔ́ há anɩ, dʋn alɩá anɩ onutó abɛ́talɩ́.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Bulu yin ɔhagyíɔha klʋntɔ asʋ́n. Mʋ́ sʋ oyin mʋ Ɔŋɛ́ ámʋ agywɩɩn. Tsúfɛ́ Ɔŋɛ́ ámʋ tokókóli Bulu há mʋ ahá alɩá Bulu onutó dɛ́ mʋ́ klé.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Anɩyin ánɩ́ Bulu tɛhá tógyítɔ́ tɔwá alɛ́ há mʋ adwɛpʋ́. Amʋ́gyí ahá ánɩ́ mʋ onutó ɔlɛtɩ mʋ nhɩhɩɛ́ ɔnɔ́ nɩ́.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Tsúfɛ́ ahá ámʋ́ʋ́ Bulu yin yaɩ́ ámʋ a, amʋ́ ɔlɛlɛ. Ahá ámʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ ámʋ ɔlɛtɩ ɔbɛ́ɛ, bʋbɛ́lɩan mʋ Bi ámʋ. Fówun mʋ Bi ámʋ ɔbɔ́bwɛ ɔdɛ́hɛn mʋ abí tsɔtsɔɔtsɔtɔ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ahá ámʋ́ʋ́ Bulu yin yaɩ́ dodo amʋ ɔlɛtɩ. Ahá ámʋ́ʋ́ ɔlɛtɩ ámʋ olotsu ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́. Ahá ámʋ́ʋ́ olotsu ánɩ́ amʋ́ asʋ́n da ɔkpa ámʋ ɔlɔwa numnyam.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Amansʋ anɩtráa anɩbʋ blɩ́ tsú ɩ́nɩ ɩwɩ? Nɩ́ Bulu bʋ anɩ wá á, ma ɔbɛ́talɩ́ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ? Ɔhaa má ɩnʋ!
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Bulu mékiná mʋ onutó mʋ Bi ámʋ si há lowu anɩ fɛ́ɛ́ nwunsʋ. Olesi mʋ há faan. Nkálɩ sʋ́ ɔmɔ́ɔpʋ atɔ́ tráhɛ fɛ́ɛ́ tsɩ́a mʋ Bi ámʋtɔ há anɩ?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Ma ɔbɛ́talɩ́ ká asʋ́n dɩ́nká ahá ámʋ́ʋ́ Bulu lalɛ́ ámʋsʋ? Bulu lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ! Mʋgyí ɔhá ánɩ́ alatsú anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Ma ɔbɛ́talɩ́ há anɩ ɩpɔ́n? Ɔhaa má ɩnʋ! Tsúfɛ́ Kristo Yesu gyí ɔhá ánɩ́ olobowu há anɩ, Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ. Alayɔ́ otsie Bulu gyɔpɩsʋ, ɔdɛ mʋ kokóli anɩ nwunsʋ.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ma ntɛ́ɛ ntɔ ɔbɛ́talɩ́ tɩ́tɩ anɩa Kristonyɔ nsɩnɛ́ ɔdwɛtɔ? Asʋn wunhɛ lóó, ntɛ́ɛ ɩkplán? Nɩ́ bʋdɩn anɩsʋ lóó, ntɛ́ɛ akʋ́n? Yayá natɩ́ lóó, ntɛ́ɛ lowu?
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Tsúfɛ́ bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ bɛɛ,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Támɛ ɩ́nɩ fɛ́ɛ́tɔ́ a, ɔdwɛ ámʋ́ʋ́ Kristo bʋ ha anɩ ámʋ sʋ anɩlagyi ɩsʋ dáfá.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Tsúfɛ́ nhɩ́ɛ́ nyin ánɩ́ tɔtɔ mɛ́ɛtalɩ́ ká ɔdwɛá Bulu bʋ ha anɩtɔ. Lowu o, nkpa o, Bulu-abɔpʋ o, túmi kugyíkʋá ɩtráa dɛ iwíe gyí ɔsʋ́sʋ́ o, atɔ́á ɩbʋ nʋ séi pʋ́ mʋ́á ɩbɛ́ba o.
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 Tógyítɔ́á ɩbʋ ɔsʋ́ pʋ́ asɩ ntɛ́ɛ ɔsʋlʋ́ʋ ayasɩ kʋkʋʋkʋ mɛ́ɛtalɩ́ ká ɔdwɛ ámʋ́ʋ́ Bulu ladwɛ́ anɩ tsʋn anɩ Wíe Kristo Yesusʋ ámʋtɔ ɛkɛkɛɛkɛ.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.