Lucas 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu bʋ ɔtɩnɛkʋ ɔdɛ mpáɩ bɔ. Brɛ́á ɔlɔbɔ mpáɩ ámʋ tá á, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, suna anɩ mpáɩ bɔ fɛ́ alɩá Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lósuná mʋ akasɩ́pʋ́.”
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɔ́bɔ mpáɩ á, mlɩbɔ mʋ́ alɩ.
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Ha anɩ atogyihɛá ɩbɔ́fʋn anɩ ekekegyíɛkɛ.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Si anɩ lakpan kie anɩ,
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ bʋ onyawíe a, ɔbɔ́kʋsʋ́ yɔ́ mʋ wá ɔyɩ́nsɩnɛ́ yɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ nyáwíé, pan mɩ bodobodo apin asa.
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Mɩ́ nyáwíe ɔkʋ labɔswɩɩ́ mɩ́ sésééséi. Mma tɔtɔá nɛ́ha mʋ obégyi.’
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 “Mʋ nyawie amʋ ɔbɛ́bláa mʋ sɩ́sɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Máwa mɩ́ tɔ́ɩ. Mɩ́a mɩ́ abí anɩladɩ́. Nafin obu, mmɛ́ɛtalɩ́ kʋ́sʋ́ bɛha fʋ́ tɔtɔ.’
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, fíalɩ onyawíe ɔkpasʋ á, ɔmɔ́ɔkʋsʋ́ há mʋ. Támɛ alɩá ɔdɛ mʋ kokóli kótóó sʋ á, ɔbɔ́kʋsʋ́ há mʋ alɩá odeklé.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 “Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩkʋlɩ Bulu, ɔbɛ́ha mlɩ. Mlɩdunka, mlówun. Mlɩda mʋ klʋnsʋ, obéfinkí mʋ́ há mlɩ.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔtɔkʋ́lɩ́ atɔ́ tenyá. Ɔhá ánɩ́ otodúnká atɔ́ towun. Ɔhá ánɩ́ ɔtɛdá klʋnsʋ bʋ́tefínkí há.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 Ɔsɩ́ ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋ, mʋ bi ɔkʋ́lɩ́ mʋ iye a, ɔbɛ́kɩtá ɩwɔ wá mʋ ɩbɩtɔ?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 Ntɛ́ɛ nɩ́ ɔkʋ́lɩ́ mʋ bɔnɔ a, ɔbɛ́kɩtá nyankpʋkpíe wá mʋ ɩbɩtɔ?
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Mlɩ lakpan abwɛpʋ́ kʋ́ráá mlɩyin alɩá bʋtɔpʋ́ atɔ wankláán há mlɩ abí. Ntogyi sʋ́ mlɩ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔbʋ ɔsʋ́sʋ́ ámʋ mʋ́ mɔ́ɔpʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ há ahá ánɩ́ bʋdɛ mʋ kʋlɩ́?”
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Yesu légya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ oyin ɔkʋá alatɔ́ omúmutɔ. Brɛ́á ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɛ́dalɩ a, oyin ámʋ lɔ́wa tɔɩ́ bɩ. Mʋ́ sʋ ɔnɔ́ lobwie ɔdɔm amʋ.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ owíe Beelsebul túmi ɔdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ.”
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Amʋ́tɔ́ akʋ ɛ́ bekleá bɔ́sɔ Yesu kɩ. Mʋ́ sʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, ɔbwɛ́ɛ osúna pʋsuna ánɩ́ lɛ́lɛ́ otsú Bulu wá.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Támɛ Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Iwíe ogyíkpá ánɩ́ ɩlaye anyɔ, bʋdɛ aba kɔ tɛdɩda. Wóyí oduá mʋ́tɔ́ atsiápʋ́ bʋdɛ aba kɔ ɛ́ tobwíé.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Nɩ́ Satan iwíe ogyíkpá labɔ́ɩ́ anyɔ, bʋdɛ aba kɔ á, mʋ iwíegyí bɛ́dɩda. Támɛ mlɩdɛ́blɩ́ mlɩaa, Beelsebul dátɔ́ ndɛ ɔŋɛ laláhɛ gyáa lɛ ahátɔ.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Nɩ́ Beelsebul túmi ndɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ á, mʋ́mʋ́ ma túmi mlɩ abí ɛ́ bʋdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ? Mlɩ abí ámʋ onutó obégyi mlɩ asʋ́n.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Támɛ ɩ́nɩá Bulu túmi ndɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ sʋ á, mlɩbɩ ánɩ́ Bulu iwíegyí ámʋ laba mlɩ wá dodo.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 “Tsúfɛ́ nɩ́ ɔwʋnlɩ́npʋ́ bʋ akɔtɔ́, ɔdɛ mʋ wóyí gyo a, mʋ tɔtɔ tamafwɩ́.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 Támɛ nɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔbʋ ɔwʋnlɩ́n dʋn mʋ ɔbá begyi mʋsʋ á, ɔtɔswɩ́ɩ́ mʋ mʋ akɔtɔ́ ámʋ́ʋ́ mʋ ansɩ́ dɩn mʋ́sʋ́ ámʋ, yée mʋ atɔ́á olenya ɛ́tɔ́.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 “Ɔhá ánɩ́ omobuo mɩ dɛ́ mɩ́ lu. Ɔhá ánɩ́ ɔmɛdɛ́ mɩ́ tsa akpa ahá ba Bulu ɛ́ dɛ́ amʋ́ gyáa tɛɩ́a mɩ.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 “Nɩ́ ɔŋɛ laláhɛ ɩdálɩ ɔhatɔ á, iteyéki dimbísʋ́ dúnká otsiákpá, támɛ ɩtamanyá. Ɩnʋ ɩtɛblɩ́ ánɩ́ ibéyinkí yɔ́ mʋ́ wóyí dadatɔ.
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Nɩ́ ɩsánkí yɔ́ á, itowun ánɩ́ bafɛ́ɩ́ mʋ́tɔ́, lá mʋ́tɔ́ wankláán.
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 Iteyínkí yɛ́kpa mʋ́ aba asienɔ́ ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ lalahɛ dʋn mʋ, bʋtɛba betsiá ɩnʋ. Ɩnʋ ɔhá ámʋ tsiátɔ́ teyíntá dʋn alɩá igyi yáɩ́.”
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Brɛ́á Yesu dɛ́ asʋ́n ánfɩ blɩ́ á, ɔtsɩ ɔkʋ bʋ ɔdɔm amʋtɔ. Ɔtsɩ ámʋ lótsu ɔmɛ fʋ́á blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu layúlá opúni amʋ́ʋ́ fɛdɩ mʋ́tɔ́ pʋ́ nyɔ́pʋ amʋ́ʋ́ fɔnyɔpʋ́ ámʋ.”
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Támɛ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ahá ánɩ́ bʋtonú Bulu asʋ́n, gyí mʋ́sʋ́ mboún Bulu layúlá!”
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bʋdemoní tsɩ́a a, Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abí laláhɛ, mlɩdɛ́ osúna dunká amlɩwun, támɛ mlɩmóowun kʋkʋʋkʋ dʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yona osúna amʋ.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 Tsúfɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yona lɔ́bwɛ osúna há Niniwefɔ ámʋ a, alɩ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nɔ́bwɛ osúna há ndɛmba-abí nɩ́.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Seba owíe tsɩhɛ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́, há mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ olotsu ɔsaasɩ́ ɔmá kʋtɔ kéín gya ɔkpa ba, bonu Salomo nyánsa atosunáhɛ́. Mlɩkɩ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Salomo lɩ́ɩ́ nfɩ á.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Niniwefɔ ɛ́ bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ, há mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ brɛ́á Yona lɛ́da Bulu asʋ́n ɔkan súná amʋ́ á, bɛdamlí klʋntɔ ba Bulu wá. Mlɩkɩ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Yona onutó lɩ́ɩ́ nfɩ á.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Ɔhaa tamanywɛ́ ɔkandɩ́ɛ pʋ́ŋáín, ntɛ́ɛ pʋ́ ɔlɔ́ bun mʋ́sʋ́. Ɔfʋákpá ɔtɔpʋ́bian, mɛ́nɩ ɩbɔ́wankɩ́ há ahá ánɩ́ bɛ́ba wóyí ámʋtɔ.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Fʋ́ ansíbi igyi ɔkandɩ́ɛ há fʋ́ nyankpʋsa-oyí. Nɩ́ fʋ́ ansíbi bʋ alɛ́ á, fʋ́ nyankpʋsa-oyí ámʋ fɛ́ɛ́ bɔ́wankɩ́. Támɛ nɩ́ fʋ́ ansíbi ma alɛ a, fʋ́ nyankpʋsa-oyí ámʋ fɛ́ɛ́ ibóklun.
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ ánɩ́ wankɩ onutó bʋ́ mlɩtɔ, megyí oklún.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Nɩ́ fʋ́ nyankpʋsa-oyí ámʋ lɔ́wankɩ́, oklún ma ɔtɩnɛtɩnɛ a, fʋ́ ɩwɩ fɛ́ɛ́ bɔ́wankɩ́ fɛ́ alɩá ɔkandɩ́ɛ tɔwánkɩ́ wʋ́lɩ́ fʋ́sʋ́.”
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Brɛ́á Yesu lɔ́tɔɩ́ tá á, Farisiyin ɔkʋ lɛ́tɩ mʋ atɔ́ ogyíkpá mʋ wóyítɔ́. Mʋ́ sʋ Yesu lɔ́yɔ yétsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Ɩlɔwa Farisiyin amʋ wánwan ánɩ́ Yesu mɔ́fwɩ ɩbɩ pʋ́gyʋ́ra ɩwɩ asa ɔdɛ atɔ́ ámʋ gyí.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Ɩ́nɩ sʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ Farisifɔ mlɩtɔfwɩ́ mlɩ nwɛ pʋ́ mlɩ ablanwɛ́ wankláán, támɛ ɔnsɩ́pɛ mʋ́a owuntɔlɩn sɔ́ɔ́n lábʋ́lá mlɩ.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 Mlɩ aha mimláhɛ, megyí mʋ́tɔ́ mʋ́a mʋ́ ɔma fɛ́ɛ́ Bulu lɔ́bwɛ?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Mlɩpʋ mlɩ atonyahɛ́ ámʋ ha ahiánfɔ, tógyítɔ́ ɩwɩ bɛ́tɩn ha mlɩ.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 “Farisifɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́! Mlɩteye mlɩ ɔtsʋtsʋ́ pʋ́ kpántánkplámá aná fɛ́ɛ́tɔ́ idú, pʋ́ idúsɩ́ amʋ há Bulu. Támɛ mlɩmɛ́dɛ́ Bulu mbla ámʋ́ʋ́ ɩhɩ́ɛ́ dehián, igyi asʋ́ngyí ɔnɔkwalɩsʋ pʋ́ Buludwɛ ámʋsʋ gyí. Mʋ́déhián nɩ, támɛ mlɩmákiná iyétɔ dúsɩ́ amʋ ɛ́ ha.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 “Farisifɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́! Mlɩtekle otsiákpá yílé tsiá Yudafɔ ofíakpa. Mlɩtekle mlɩaa, ahá bʋbún ha mlɩ itsiá dɩnsʋ.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Mlɩgyɔwɩ nɩ́! Mlɩlabwɛ́ fɛ́ ntsán ánɩ́ bʋmɛhɩɛ mʋ́ nsʋ, ahá bʋtɔtsʋn mʋ́sʋ́ bʋmeyín ánɩ́ ntsán igyi.”
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Mose mbla asunápʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nɩ́ fɛblɩ́ alɩ á, fasíá anɩ ɛ́ o.”
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mose mbla asunápʋ́, mlɩ ɛ́ mlɩgyɔwɩ nɩ́! Tsúfɛ́ mlɩtɔpʋ́ atɔ dwindwín sʋ́rá ahá, támɛ mlɩtamapʋ́ osrebi ɔkʋlɛ kʋ́ráá tsá amʋ́ sʋrá.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 Mlɩgyɔwɩ nɩ́! Tsúfɛ́ mlɩtɔpwɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ mlɩ anáin bɔmɔ ámʋ ntsán wankláán.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Ɩ́nɩ désuná ánɩ́ mlɩlatsúlá dɩ́nká mlɩ anáin bwɛhɛ́ ámʋsʋ nɩ́. Tsúfɛ́ mlɩ anáin bɔmɔ amʋ́, mlɩ ɛ́ mlɩlapwɛ́ amʋ́ ntsán.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Mʋ́ sʋ Bulu lɔ́pʋ mʋ nyánsa blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɔ́wa mɩ́ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ mɩ́ sumbí ayɔpʋ́ amʋ́tɔ́. Bɔ́mɔ akʋ, dɩ́nká akʋ ɛ́sʋ́.’
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Bulu ɔbɛ́fɩtɛ́ mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ ámʋ obugya amʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ asɩ tsú brɛ́á ɔyɩ́ lɛlɩn ɔpá ámʋ.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Ɔbɛ́fɩtɛ́ tsú Habel obugyasʋ alɩɩ bɔfʋn Sakaria klɛ́sʋ. Mʋ bɔmɔ afɔdɩɛ-asubwi mʋ́a Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ nsɩnɛ́ nɩ́. Ee! Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́fɩtɛ́ mʋ́ tsú mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ wá.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 “Mose mbla asunápʋ́, mlɩgyɔwɩ nɩ́! Tsúfɛ́ mlɩdɛ́ asʋ́nbɩ sáafɩ amʋ. Mlɩméfínkí wíé, mlɩmɛ́há ahá ɔkpa ɛ́ abʋwie.”
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Brɛ́á Yesu lɛ́natɩ́ ɩnʋ ɔyɔ́ á, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ ámʋ bɔpʋ mʋ ɩwɩ ɔblɔ́, yɔ́ bʋdɛ mʋ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ fɩtɛ́ pʋ́fɩ́nɩ mʋ yibi,
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 kɩ bɛɛ bénya mʋ ɔnɔ́tɔ́ asʋankʋ pʋ́kɩ́tá mʋ.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.