João 6
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Ɩ́nɩ ɔma a, Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛfa Galilea ɔpʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Tiberia amʋ yɔ́ mʋ́ ɔbɩn.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Ɔdɔm betsiá buo mʋ, tsúfɛ́ ɔdɛ alɔpʋ tsa wánwansʋ.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɔdʋ yɔ́ okúku kʋsʋ, yétsiá asɩ ɩnʋ.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 (Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yudafɔ nkɛá bɔ́pʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ ɩlafʋn ta.)
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ɩnʋ Yesu lótsu ansɩ́ fʋ́á wun ánɩ́ ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bɛbá mʋ wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ Filipo ɔbɛ́ɛ, “Nkʋ́nʋ́ abénya atogyihɛ hɔ ha ahá ánfɩ bégyi?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 (Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ pʋ́sɔ Filipo kɩ, tsúfɛ́ oyin tɔ́á ɔbɔ́bwɛ dodo.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filipo lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ apʋ́ tsra kwe ɩkɔká hɔ atogyihɛ kʋ́ráá á, ɩmɔ́ɔfʋn ánɩ́ okugyíɔkʋ obénya kpalobí gyí!”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Simon Petro mʋ pio Andrea, ogyi akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ,
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Oyimbi ɔkʋ dɛ́ bodobodo apín pútúpútú anu pʋ́ ntsutso iye bwáhɛ́ anyɔ. Támɛ ntɔ ɩ́nɩ bɔ́bwɛ ahá tsɔtsɔɔtsɔ ánfɩ?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha amʋ́ abʋtsiatsia asɩ.” Ahá ámʋ fɛ́ɛ́ betsiá ɩfásʋ́. Ayin ánɩ́ bʋbʋ amʋ́tɔ́ bɔ́bwɛ fɛ́ mpɩ́m-nu (5,000).
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Mʋ́ʋ́ Yesu lɔ́hɔ bodobodo amʋ, dá Bulu ɩpán, ɔlɛha beye mʋ́ há ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie ɩnʋ ámʋ. Alɩ kɛ́n ɔlɔbwɛ ntsabi bʋáhɛ́ amʋ ɛ́ nɩ́. Amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ lénya alɩá odeklé.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Begyi mwɛ sian. Yesu lɛ́bláa akasɩ́pʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkʋla síanhɛ amʋ, mɛ́nɩ ɩmɔ́ɔbwɛ atɔ yintáhɛ́.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Lɛ́lɛ́, bɔtɔsɩ́ síanhɛ amʋ́ʋ́ benya tsú bodobodo anu ámʋtɔ ámʋ. Ɩlɔbʋlá alakpá dúanyɔ kɛ́kɛ́.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ahá ámʋ bowun osúna anfɩ Yesu labwɛ́ ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Lɛ́lɛ́, oyin ánfɩ gyí Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bɔwanlɩ́n mʋ ɩwɩ asʋ́n wá Bulu asʋ́ntɔ́ bɛɛ, ɔbɛ́ba ɔyɩ́tɔ́ ámʋ nɩ́.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Yesu lówun ánɩ́ ahá ámʋ babwɛ́ agywɩɩn bɛɛ, bɛ́ba bɛkɩtá mʋ ɔwʋnlɩ́ntɔ́ yáɩ́ mʋ iwíe. Mʋ́ sʋ mʋ nkʋlɛ ɔlɛladʋ́ yɔ́ nkpá sí amʋ́.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Brɛ́á owí lɔpɔn a, Yesu akasɩ́pʋ́ bɛkplɩ́ ba Galilea ɔpʋ ɔnɔ́.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Owí latá, támɛ Yesu mɔ́kʋ́yínkí bɔtʋ amʋ́. Mʋ́ sʋ bɔdʋ wíé ɔklʋntɔ, bʋdɛfa bɔyɔ́ Kapernaum.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Afú kpɔnkpɔntɩ kʋ lɛ́ba ɩdɛtsʋ́ʋn, ɔpʋ amʋ lɔ́wa dabɩ.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, akasɩ́pʋ́ amʋ baplá ɔklʋn amʋ yɔ́ fɛ́ máɩlɩ asa ntɛ́ɛ ana. Ɩnʋ bowun ánɩ́ Yesu ná ɔpʋ amʋsʋ ɔbá amʋ́ wá. Mʋ́ sʋ ifú lɛkɩtá amʋ́.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Támɛ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ nɩ́, mlɩmánya ifú!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ɩnʋ botsu mʋ wá ɔklʋn amʋtɔ ansigyísʋ́. Ilotsutsúa ɩwankɩ amʋ́ á, ɔklʋn amʋ lawíé otsubúnɔ, ɔtɩ́nɛ́ amʋ́ʋ́ bɔyɔ́ ámʋ.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Ɔyɩ́ kɛhɛ a, ɔdɔm amʋ́ʋ́ besi bʋbʋ ɔpʋ amʋ ɔbɩn ɩnʋ ámʋ bowun ánɩ́ ɔklʋn kʋkʋ ɩtráa mɛlɩ́ɩ́ ɩnʋ. Mʋ́á tɛkɩ ɩlɩɩ́ ɩnʋtɔ akasɩ́pʋ́ amʋ bowie nátɩ́ nɩ́. Bowun ánɩ́ Yesu mówie mʋ́tɔ́ asa bɛnatɩ́.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Mʋ́ ɔma a, nklʋn akʋ lótsu Tiberia wúlutɔ bɛlɩɩ́ mantáa ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ begyi bodobodo amʋ́ʋ́ Yesu lɛ́da Bulu ɩpán pʋ́há amʋ́ ámʋ.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Ɔdɔm amʋ bowun ánɩ́ Yesu lanátɩ́ ɩnʋ, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ ɛ́ bʋma ɩnʋ. Mʋ́ sʋ bɔdʋ wíé nklʋn amʋtɔ yɔ́ Kapernaum, bʋdɛ Yesu dunká.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Brɛ́á ɔdɔm amʋ boyówun Yesu ntsu ɔbɩn ɩnʋ á, bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, brɛ́ mɔmʋ fobowie nfɩ?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Megyí osúna amʋ́ʋ́ ndɛbwɛ mlɩdéwúun amʋ sʋ mlɩgyá mɩ́ ɔkpa. Mboún bodobodo amʋ́ʋ́ nɛha mlɩ, mlɩlégyí mwɛ ámʋ sʋ.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Mlɩmáwun ipian atogyihɛ ánɩ́ iteyíntá sʋ. Mboún mlɩwun ipian mʋ́á ibétsiá yɔ́, ɩbɛ́ha nkpa ánɩ́ ɩtamatá, ánɩ́ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ nɛ́ha mlɩ sʋ. Tsúfɛ́ mɩ́ mɩ́ Sɩ́ Bulu lahɩɛ nsʋ ánɩ́ mbʋ ɔkpa há mʋ́.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Gyʋma mɔmʋ abwɛ́ɛ isuna ánɩ́ anɩdɛ́ tɔ́á Bulu tekle bwɛ?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Tɔ́á Bulu déklé ɔbɛ́ɛ mlɩbwɛ́ɛ gyí, mlɩhɔ mɩ́ ánfɩ ɔlɔwa sɩ́sɩ́ ánfɩ gyi.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Ɩnʋ bɛfɩtɛ́ Yesu bɛɛ, “Osúna mɔmʋ fɔ́bwɛ abówun, mɛ́nɩ abɔ́hɔ fʋ gyi? Ntɔ fɔ́bwɛ?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Anɩ anáin begyi mana dimbí ámʋsʋ. Bɔwanlɩ́n mʋ́ wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ bɛɛ, ‘Mose lɛ́ha amʋ́ atɔ́á ilotsu ɔsʋ́sʋ́ bá begyi.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Megyí Mose lɛ́ha mlɩ atogyihɛ amʋ tsú ɔsʋ́sʋ́. Mɩ́ Sɩ́ lɛ́ha mlɩ bodobodo onutónutó ámʋ tsú ɔsʋ́sʋ́.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Tsúfɛ́ bodobodo ánɩ́ Bulu tɛhá gyí mɩ́ ánfɩ natsú ɔsʋ́sʋ́ bá, nɛbá bɛha ɔyɩ́tɔ́ ahá nkpa ánfɩ.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ahá ámʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Owíé, tsia ha anɩ bodobodo anfɩ brégyíbrɛ́, tsú séi pʋ́ya.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́gyí bodobodo amʋ́ʋ́ ɩtɛhá nkpa ámʋ nɩ. Akʋ́n mɛ́ɛkɩtá ɔhá ánɩ́ ɔlɛba mɩ́ wá ɛkɛkɛɛkɛ. Ɔmɛwʋ́lɩ mɛ́ɛkɩtá ɔhá ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi ɛ́ ɛkɛkɛɛkɛ.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Fɛ́ alɩá nɛbláa mlɩ á, mlɩlawun mɩ, támɛ mlɩmɔ́kʋ́hɔ mɩ gyi bɔfʋn séi.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Ɔhagyíɔha ánɩ́ Ɔsɩ́ ámʋ lɛ́ha mɩ́ ɔbɛ́ba mɩ́ wá. Mméegya ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɛba mɩ́ wá.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Tsúfɛ́ mmotsu ɔsʋ́sʋ́ ba mbɛ́ɛ, nɛbá bɔbwɛ tɔ́á ndeklé. Mboún tɔ́á ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ déklé ɔbwɛkpá nɛba.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Tɔ́á ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ déklé gyí, ahá ámʋ́ʋ́ ɔlɔpʋhá mɩ́ ámʋtɔ ɔkʋkʋ mádalɩ mɩ́ ɩbɩ. Mboún nkʋ́sʋa amʋ́ fɛ́ɛ́ tsu afúlitɔ ɛkɛ tráhɛ amʋ.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Tɔ́á mɩ́ Sɩ́ ámʋ tekle gyí, ɔhagyíɔha ánɩ́ olowun mɩ́, mʋ Bi ánfɩ, hɔ mɩ gyi obénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá. Nɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ ɛkɛ tráhɛ amʋ.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 — ausente —
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 — ausente —
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi wuntí mlɩ wʋlɛwʋlɛ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ ba mɩ́ wá, nkɛ́tɩ mɩ́ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ lakpá mʋ ba mɩ. Mɩ́ ɛ́ nɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ ɛkɛ tráhɛ amʋ.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋ lɔ́wanlɩ́n tswɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Bulu obósuná ahá fɛ́ɛ́ atɔ́.’ Ɔhagyíɔha ánɩ́ alanú mɩ́ Sɩ́ asʋ́n, kásɩ́ mʋ́ tsú mʋ wá tɛba mɩ́ wá.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Ɔhaa mɔ́kʋ́wun Ɔsɩ́ ámʋ kɩ. Mɩ́ ánfɩ notsu Bulu wá bá anfɩ nkʋlɛ láwun mʋ kɩ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi bʋ nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Mɩ́gyí bodobodoá ɩtɛhá nkpa nɩ́.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ɩ́nɩá mlɩ anáin begyi mana dimbísʋ́ óó á, amʋ́ fɛ́ɛ́ bowu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Támɛ bodobodo anfɩ gyí mʋ́a ɩlatsú ɔsʋ́sʋ́ bá, mɛ́nɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ obégyi mʋ́ móowu nɩ́.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Mɩ́gyí bodobodo amʋ́ʋ́ ntɛhá nkpa, natsú ɔsʋ́sʋ́ ba amʋ nɩ. Ɔhagyíɔha ánɩ́ ogyi bodobodo anfɩ obétsiá nkpa, omóowu ɛkɛkɛɛkɛ. Mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ gyí bodobodo amʋ. Mʋ́ nési há, mɛ́nɩ ɔyɩ́tɔ́fɔ bénya nkpa nɩ́.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Ɩnʋ Yudafɔ ámʋ benya asʋ́n anfɩ́ Yesu lablɩ́ ánfɩ ɩwɩ ɔblɔ́. Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ begyi aba nwɛ́ɛn bɛɛ, “Nkálɩ oyin ánfɩ ɔbɛ́talɩ́ pʋ́ mʋ ɔyʋlʋ́ʋ há anɩ ɔbɛ́ɛ agyíi?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Nɩ́ mlɩmégyi mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɔyʋlʋ́ʋ, nu mɩ́ obugya a, mlɩmá nkpa ánɩ́ ɩtamatá kʋkʋʋkʋ mlɩtɔ.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ɔhá ánɩ́ olegyi mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ, nu mɩ́ obugya bʋ nkpa ánɩ́ ɩtamatá. Nɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ ɛkɛ tráhɛ amʋ.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Tsúfɛ́ mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ igyi atogyihɛ onutó, mɩ́ obugya ɛ́ igyi atonuhɛ onutó.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ɔhá ánɩ́ ogyi mɩ́ ɔyʋlʋ́ʋ, nu mɩ́ obugya tsie mɩtɔ, mɩ́ ɛ́ ntsie mʋtɔ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Mɩ́ Sɩ́ Ɔkɩankpapʋ amʋ lɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́. Mʋ sʋ́ mbʋ nkpa. Mʋ́ sʋ fʋ́á fegyi mɩ a, mɩ́ sʋ fʋ́ ɛ́ fʋbʋ nkpa.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Mɩ́gyí bodobodo onutóá notsu ɔsʋ́sʋ́ ba nɩ. Mlɩ anáin begyi mána, támɛ bowu. Ɔhá ánɩ́ ogyi bodobodo anfɩ mʋ́ obétsiá nkpa ánɩ́ ɩtamatá.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ brɛ́á ɔdɛ atɔ́ suná Kapernaum, Yudafɔ ofíakpa.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Yesu abúopʋ tsɔtsɔɔtsɔ ámʋtɔ akʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛblɩ́ bɛɛ, “Atosunáhɛ́ ánfɩ mʋ́ bʋ ɔnlɩn o! Ma ɔbɛ́talɩ́ hɔ mʋ́?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yesu lówun ánɩ́ mʋ abúopʋ amʋtɔ akʋ bʋdɛ wunti ánɩ́ alablɩ́ alɩ sʋ á, ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asʋ́n ánfɩ ɩlahan mlɩ?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Mʋ́mʋ́ nɩ́ mlowun Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ ɔyɔ́ ɔtɩ́nɛ́á olotsu ba mɛ, nkálɩ mlɔ́bwɛ?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Bulu Ɔŋɛ́ ámʋ tɛ́há nkpa. Nyankpʋsa ɔwʋnlɩ́n mʋ́ á, kpaalɩ ígyi. Asʋ́n ánfɩ ndɛ mlɩ bláa anfɩ itsú Ɔŋɛ́ ámʋ́ʋ́ ɔtɛhá nkpa ámʋ wá,
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 támɛ mlɩtɔ akʋ bʋmɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi.” Yesu lówun amʋ́á bʋmɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi pʋ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́lɛ mʋ há yáɩ́ dodoodo.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Ɔlɛtrá bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɩ́nɩ sʋ́ nɛbláa mlɩ mbɛ́ɛ, ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ ba mɩ́ wá, nkɛ́tɩ mɩ́ Sɩ́ lakpá mʋ ba mɩ” nɩ́.
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Tsú ɛkɛ ámʋ a, Yesu abúopʋ amʋ tsɔtsɔɔtsɔ beyinkí mʋ ɔma, bʋmɛtrá buo mʋ.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Mʋ́ sʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ɛ́ mlɩdékléá mléyinkí mɩ́ ɔma lóó?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Owíé, ma wá abɔ́yɔ? Fʋ́ wá asʋ́n ánɩ́ ɩtɛhá nkpá ánɩ́ ɩtamatá bʋ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Anɩlahogyi, anɩlabɩ́ ánɩ́ fʋ́gyí Ɔha Wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ fotsú Bulu wá ámʋ nɩ.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ ahá dúanyɔ nɛlɛ, támɛ mlɩtɔ ɔkʋ gyí ɔbʋnsám!”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 (Simon Iskariot mʋ bi Yuda ɔdɛ á. Tsúfɛ́ ogyi akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋtɔ ɔkʋlɛ. Mʋ ɔbɛ́lɛ mʋ há nɩ́.)
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.