João 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARA
1 Ɛkɛ sáásɩ́ a, betsiá ɔká Kana wúlu ánɩ́ ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́. Yesu mʋ yin bʋ ɩnʋ.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, achando-se ali a mãe de Jesus.
2 Bɛtɩ Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ ɛ́ mʋ́ asɩ.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Brɛ́á amʋ́ ntá lɛta á, Yesu mʋ yin lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Bʋtráa bʋma ntá.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Eles não têm mais vinho.
4 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Amʋ́ yín, yɛ́ɛ megyí mɩ́ asʋ́n igyi o! Mɩ́ brɛ́ mɔkʋ́nyá fʋn.”
4 Mas Jesus lhe disse: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Mʋ yin lɛ́bláa wóyí ámʋtɔ asúmpʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbwɛ dɩnka asʋ́ngyíasʋ́n ánɩ́ ɔbɛ́bláa mlɩsʋ.”
5 Então, ela falou aos serventes: Fazei tudo o que ele vos disser.
6 Yudafɔ bʋtɔfwɩ́ ɩwɩ amʋ́ amándɩ́ɛ́ ɔkpasʋ. Mʋ́ sʋ bɔpʋ awʋndɩ akpɔnkpɔɔnkpɔntɩ asie yáɩ́ wóyí ámʋtɔ.
6 Estavam ali seis talhas de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e cada uma levava duas ou três metretas.
7 Yesu lɛ́bláa ɩnʋ asúmpʋ́ amʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsa ntsu bʋla awʋndɩ ámʋ fɛ́ɛ́.” Lɛ́lɛ́ bɛsa. Asúmpʋ́ amʋ bɛsa bʋ́lá awʋndɩ ámʋ fɛ́ɛ́.|src="lb00135b.tif" size="span" loc="JHN2:1-11" copy="Louise Bass, The Bible Society, London" ref="Yohane 2:7"
7 Jesus lhes disse: Enchei de água as talhas. E eles as encheram totalmente.
8 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsa ɩkʋ ya nkɛsʋ ɔkɩ́pʋ amʋ.” Bɛsa ya mʋ.
8 Então, lhes determinou: Tirai agora e levai ao mestre-sala. Eles o fizeram.
9 Ɔlɛda mʋ́ ɔnɔ́ á, ɩladámlí bwɛ́ ntá. Omeyín ɔtɩ́nɛ́á benya ntá ámʋ tsú. (Támɛ asúmpʋ́ amʋ mʋ́ bʋyin.) Ɩnʋ ɔlɛtɩ ɔká otsiápʋ amʋ ya ɩtsɛ́tɔ́,
9 Tendo o mestre-sala provado a água transformada em vinho (não sabendo donde viera, se bem que o sabiam os serventes que haviam tirado a água), chamou o noivo
10 ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nta wankláán ɔhagyíɔha tegyankpá yáɩ́. Nɩ́ bonu mʋ́ tá asa bʋtɔpʋ́ mʋ́á ɩma alɛ ba. Támɛ fʋ́ mʋ́ fapʋ́ wankláán ámʋ yáɩ́ bɔfʋn séi.”
10 e lhe disse: Todos costumam pôr primeiro o bom vinho e, quando já beberam fartamente, servem o inferior; tu, porém, guardaste o bom vinho até agora.
11 Ɩ́nɩ gyí osúna gyankpapʋ ánɩ́ Yesu lɔ́bwɛ nɩ́. Ɔlɔbwɛ mʋ́ Kana ánɩ́ ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́, pʋ́lɛ́ mʋ numnyam ɔwan. Ɩlɛha mʋ akasɩ́pʋ́ bɔhɔ mʋ gyi.
11 Com este, deu Jesus princípio a seus sinais em Caná da Galileia; manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Ɩ́nɩ ɔma a, Yesu mʋa mʋ yin, mʋ apíó pʋ́ mʋ akasɩ́pʋ́ bɔyɔ Kapernaum wúlutɔ, yétsiá ɩnʋ nkɛ kpalobí.
12 Depois disto, desceu ele para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Brɛ́á nkɛá Yudafɔ bɔ́pʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ lowie wóyí tá á, Yesu lɔ́dʋ yɔ́ Yerusalem.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, subiu Jesus para Jerusalém.
14 Ɔlɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ wunsɩnɛ́sʋ́ yówun ánɩ́ ahá bʋdɛ nnantswie, akúfa pʋ́ abrɔ́dʋma fɛ. Olowun akʋ ɛ́ bʋtsie mpʋ́nʋ́asɩ bʋdɛ kɔ́ba tsɛ́ɛ.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados;
15 Ɩnʋ ɔlɔbwɛ mplɩ, wíé amʋ́tɔ́, gyáa amʋ́a mbwɩ ámʋ fɛ́ɛ́ dálɩ. Olowutá kɔ́ba atsɛ́pʋ amʋ mpʋ́nʋ́ dá, dá amʋ́ kɔ́ba sáɩ́n.
15 tendo feito um azorrague de cordas, expulsou todos do templo, bem como as ovelhas e os bois, derramou pelo chão o dinheiro dos cambistas, virou as mesas
16 Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa abrɔ́dʋma afɛpʋ́ ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlɛ amʋ́ nfɩ! Mlɩmápʋ mɩ́ Sɩ́ wóyítɔ́ bwɛ́ mlɩ ibíá ogyíkpá.”
16 e disse aos que vendiam as pombas: Tirai daqui estas coisas; não façais da casa de meu Pai casa de negócio.
17 Ɩ́nɩá ɩlɛba alɩ sʋ á, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkaɩ́n Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩsʋ. “Fʋ́ osúmkpá amʋ asʋ́n ɩhɩ́ɛ́ igyi mɩ́ asʋnbogya.”
17 Lembraram-se os seus discípulos de que está escrito: O zelo da tua casa me consumirá.
18 Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛba Yesu wá bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osúna mɔmʋ fɔ́bwɛ pʋ́súná anɩ ánɩ́ Bulu túmitɔ fʋ́dɛ ɩ́nɩ bwɛ?”
18 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Que sinal nos mostras, para fazeres estas coisas?
19 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbwie Bulu ɔtswɛ́kpa anfɩ, nɔ́pʋ nkɛnsá yí mʋ́.”
19 Jesus lhes respondeu: Destruí este santuário, e em três dias o reconstruirei.
20 Yudafɔ ahandɛ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Nfí adʋana-sie kɛ́kɛ́ bɔpʋyi obu ánfɩ. Mʋ́ fʋ́ mʋ́ fɛɛ, fɔ́pʋ nkɛnsá yí mʋ́?”
20 Replicaram os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este santuário, e tu, em três dias, o levantarás?
21 Támɛ mʋ nyankpʋsa-oyí ɩwɩ asʋ́n ɔdɛblɩ́, megyí Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Brɛ́á Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ tsú afúlitɔ ɔma a, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛkaɩ́n ánɩ́ ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɔhɔ Bulu asʋ́n pʋ́ Yesu asʋn blɩ́hɛ́ amʋsʋ gyi.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, lembraram-se os seus discípulos de que ele dissera isto; e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Yesu lɔ́bwɛ osúna tsɔtsɔɔtsɔ Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋtɔ brɛ́á ɔbʋ Yerusalem, ahá tsɔtsɔɔtsɔ bowun. Mʋ́ sʋ bɔhɔ mʋ gyi.
23 Estando ele em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos, vendo os sinais que ele fazia, creram no seu nome;
24 Támɛ Yesu mɔ́pʋ ansɩ́ dɩ́nká amʋ́sʋ́, tsúfɛ́ oyin alɩá amʋ́ fɛ́ɛ́ bʋgyi.
24 mas o próprio Jesus não se confiava a eles, porque os conhecia a todos.
25 Mehián ánɩ́ ɔhaa ɔbɛ́bláa mʋ ɔha ɩwɩ asʋ́n, tsúfɛ́ mʋ onutó oyin asʋ́n ánɩ́ ɩbʋ nyankpʋsa klʋntɔ.
25 E não precisava de que alguém lhe desse testemunho a respeito do homem, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.