João 1

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Asa ɔyɩ́ lɛbɛlɩn a, Asʋ́n ámʋ bʋ ɩnʋ. Asʋ́n ámʋ mʋa Bulu bʋ ɩnʋ. Asʋ́n ámʋ gyí Bulu.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava junto de Deus e o Verbo era Deus.
2 Asʋ́n ámʋ mʋa Bulu bʋ ɩnʋ asa ɔyɩ́ lɛbɛlɩn.
2 Ele estava no princípio junto de Deus.
3 Mʋsʋ́ Bulu lɔ́tsʋn bwɛ tógyítɔ́. Tɔtɔɔtɔ má ɩnʋá Bulu lɔ́bwɛ tsʋn mʋ ɔma.
3 Tudo foi feito por ele, e sem ele nada foi feito.
4 Mʋtɔ nkpa itsú. Nkpa ámʋ tɔ́pʋ́ wankɩ ba ahá fɛ́ɛ́ nɩ́.
4 Nele havia a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Wankɩ anfɩ tɔwánkɩ́ oklúntɔ, támɛ oklún mɔ́kʋ́gyi mʋ́sʋ́ kɩ.
5 A luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 Bulu lɔ́wa oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yohane sɩ́sɩ́.
6 Houve um homem, enviado por Deus, que se chamava João.
7 Ɔlɛba bɛbláa ahá wankɩ amʋ ɩwɩ asʋ́n, mɛ́nɩ ahá fɛ́ɛ́ bɔ́hɔ asʋ́n ámʋsʋ gyi.
7 Este veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.
8 Megyí Yohane onutó gyí wankɩ amʋ. Mʋ mʋ́ wankɩ amʋ ɩwɩ asʋ́n ɔlɛba bɛbláa ahá.
8 Não era ele a luz, mas veio para dar testemunho da luz.
9 Ɔhá ámʋ́ʋ́ ogyi wankɩ onutó, ɔtɔwánkɩ́ há ɔhagyíɔha amʋ ɔbá ɔyɩ́tɔ́.
9 {O Verbo} era a verdadeira luz que, vindo ao mundo, ilumina todo homem.
10 Ɔbʋ ɔyɩ́ ánfɩtɔ. Mʋsʋ́ Bulu lɔ́tsʋn bwɛ ɔyɩ́, támɛ ɔyɩ́ ánfɩtɔ atsiápʋ́ bʋmɛbɩ mʋ.
10 Estava no mundo e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o reconheceu.
11 Ɔlɛba mʋ onutó ɔmátɔ́, támɛ mʋ pɩ bʋmɔhɔ mʋ.
11 Veio para o que era seu, mas os seus não o receberam.
12 Támɛ ɔlɛha ahá ánɩ́ bɔhɔ mʋ, hɔ mʋ gyi fɛ́ɛ́ ɔkpa ánɩ́ bʋbwɛ́ɛ Bulu abí.
12 Mas a todos aqueles que o receberam, aos que crêem no seu nome, deu-lhes o poder de se tornarem filhos de Deus,
13 Amʋ́ Bulu abí bwɛ motsú ɩlɩ́ntɔ, ntɛ́ɛ nyankpʋsa apɛ́bwɛtɔ, ntɛ́ɛ oyin ɔwɔ́lɩ ɔkpasʋ. Mboún Bulu onutó lɔ́bwɛ amʋ́ mʋ abí.
13 os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas sim de Deus.
14 Asʋ́n ámʋ lébemlí nyankpʋsa, oletsiá anɩtɔ. Awɩtɔlɛ pʋ́ ɔnɔkwalɩ sɔ́ɔ́n létsiá mʋtɔ. Anɩlówun mʋ numnyam. Mʋ Sɩ lɔ́wa mʋ numnyam amʋ, tsúfɛ́ Obí ɔkʋkʋ́nʋ́ ɔkʋlɛ pɛ́ ogyi há mʋ.
14 E o Verbo se fez carne e habitou entre nós, e vimos sua glória, a glória que o Filho único recebe do seu Pai, cheio de graça e de verdade.
15 Yohane lɛ́lɛ mʋ súná, tɔ́ɩ́ tsú mʋ ɩwɩ ɔbɛ́ɛ, “Ɔ́nɩ ɩwɩ asʋ́n nɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɔhá ámʋ́ʋ́ obuo mɩ ɔbá ámʋ dʋn mɩ, tsúfɛ́ ɔbʋ ɩnʋ asa bɔkwɩɩ́ mɩ́’ ” nɩ́.
15 João dá testemunho dele, e exclama: Eis aquele de quem eu disse: O que vem depois de mim é maior do que eu, porque existia antes de mim.
16 Mʋ awɩtɔlɛ ɩtsɔ. Ɩ́nɩ sʋ́ ɔdɛ awɩtɔlɛ tsɔtsɔɔtsɔ ánfɩ wa há anɩ fɛ́ɛ́ nɩ́.
16 Todos nós recebemos da sua plenitude graça sobre graça.
17 Mosesʋ Bulu mbla ámʋ ná ɩlɛba, támɛ ɔnɔkwalɩ mʋ́a awɩtɔlɛ mʋ́ ɩna anɩ Wíe Yesu Kristosʋ ɩlɛba.
17 Pois a lei foi dada por Moisés, a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Ɔhaa mɔ́kʋ́wun Bulu kɩ. Obí ɔkʋkʋ́nʋ́ ɔkʋlɛ pɛ́, mʋ onutó ogyi Bulu, otsie Ɔsɩ́ ámʋ gyɔpɩsʋ, Ɔsɩ́ ámʋ tɛhɩ́ɛ́ kle mʋ asʋ́n ámʋ, nkʋlɛ labláa anɩ alɩá Bulu gyí.
18 Ninguém jamais viu Deus. O Filho único, que está no seio do Pai, foi quem o revelou.
19 — ausente —
19 Este foi o testemunho de João, quando os judeus lhe enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para perguntar-lhe: Quem és tu?
20 — ausente —
20 Ele fez esta declaração que confirmou sem hesitar: Eu não sou o Cristo.
21 Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ fʋ́gyí ma? Fʋ́gyí Elia?”
21 Pois, então, quem és?, perguntaram-lhe eles. És tu Elias? Disse ele: Não o sou. És tu o profeta? Ele respondeu: Não.
22 Mʋ́ʋ́ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Ma fʋhɩ́ɛ́ fʋgyi? Bla anɩ, mɛ́nɩ abɛ́yɛ́bláa ahá ámʋ́ʋ́ bɔwa anɩ ámʋ. Nkálɩ fʋ́dɛblɩ́ tsú fʋ́ onutó ɩwɩ?”
22 Perguntaram-lhe de novo: Dize-nos, afinal, quem és, para que possamos dar uma resposta aos que nos enviaram. Que dizes de ti mesmo?
23 Yohane lɔ́pʋ asʋ́n ánɩ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia lɛ́blɩ́ tswɩ lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ,
23 Ele respondeu: Eu sou a voz que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como o disse o profeta Isaías {40,3}.
24 — ausente —
24 Alguns dos emissários eram fariseus.
25 — ausente —
25 Continuaram a perguntar-lhe: Como, pois, batizas, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Yohane lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntsu ndɛpʋbɔ́ ahá asú, támɛ ɔha ɔkʋ bʋ mlɩtɔ nfɩ, mlɩméyín mʋ.
26 João respondeu: Eu batizo com água, mas no meio de vós está quem vós não conheceis.
27 Mʋgyí ɔhá ánɩ́ obuo mɩ ɔbá nɩ́. Mmɔfʋn ánɩ́ nɛ́sankɩ́ mʋ ntʋkʋta ɔfɛ́ kpán.”
27 Esse é quem vem depois de mim; e eu não sou digno de lhe desatar a correia do calçado.
28 Asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ lɛ́ba Yordan ntsu ɔbɩn Betania wúlutɔ. Ɩnʋ́ Yohane létsiá bɔ́ ahá asú nɩ́.
28 Este diálogo se passou em Betânia, além do Jordão, onde João estava batizando.
29 Ɔyɩ kɛhɛ a, Yohane lówun ánɩ́ Yesu ná ɔbá mʋ wá. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa ahá ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, Bulu Okúfabi amʋ ɔbá á. Mʋsʋ́ Bulu tɔtsʋn sí ɔyɩ́tɔ́ ahá lakpan kíé amʋ́ nɩ́!
29 No dia seguinte, João viu Jesus que vinha a ele e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Mʋ ɩwɩ asʋ́n nɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ‘Ɔkʋ buo mɩ ɔbá. Ɔdʋn mɩ, tsúfɛ́ ɔbʋ ɩnʋ asa bɔkwɩɩ́ mɩ́’ nɩ́.
30 É este de quem eu disse: Depois de mim virá um homem, que me é superior, porque existe antes de mim.
31 Mɩ́ onutó mmeyín mʋ, támɛ nɛba ndɛ ahá asú bɔ, mɛ́nɩ Israelfɔ bɛ́bɩ ɔhá ánɩ́ ogyi.”
31 Eu não o conhecia, mas, se vim batizar em água, é para que ele se torne conhecido em Israel.
32 Yohane lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nowun Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ, ɔlɛkplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ fɛ́ abrɔ́dʋma bogyonká mʋsʋ.
32 {João havia declarado: Vi o Espírito descer do céu em forma de uma pomba e repousar sobre ele.}
33 Mɩ́ onutó mmeyín mʋ, támɛ Bulu lɔ́wa mɩ́ ɔbɛ́ɛ mbá bɔpʋ ntsu bɔ ahá asú. Mʋlɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Ɔhá ámʋ́ʋ́ fówun Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɔbɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ bogyonká mʋsʋ ámʋ ɔbɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ bɔ́ ahá asú nɩ́.’
33 Eu não o conhecia, mas aquele que me mandou batizar em água disse-me: Sobre quem vires descer e repousar o Espírito, este é quem batiza no Espírito Santo.
34 Nawun ánɩ́ ɩlaba mʋ́tɔ́. Mʋ́ sʋ ndɛ mʋ ɩwɩ adánsɩɛ gyí mbɛ́ɛ, mʋgyí Bulu mʋ Bi ámʋ nɩ.”
34 Eu o vi e dou testemunho de que ele é o Filho de Deus.
35 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, Yohane mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ bɛsankí ba ɩnʋ.
35 No dia seguinte, estava lá João outra vez com dois dos seus discípulos.
36 Brɛ́á Yohane lówun Yesu dɛ́tsʋ́ʋn a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩkɩ, Bulu Okúfabi amʋ ná ɩnʋ á.”
36 E, avistando Jesus que ia passando, disse: Eis o Cordeiro de Deus.
37 Akasɩ́pʋ́ abanyɔ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɛkplá buo Yesu.
37 Os dois discípulos ouviram-no falar e seguiram Jesus.
38 Yesu lɛ́damlí kɩ wun ánɩ́ bʋbuo mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ntɔ mlɩdédunká?”
38 Voltando-se Jesus e vendo que o seguiam, perguntou-lhes: Que procurais? Disseram-lhe: Rabi {que quer dizer Mestre}, onde moras?
39 Yesu lɛ́lɛ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩba bɛkɩ.” Mʋ́ sʋ ayin abanyɔ́ ámʋ bobuo Yesu yɛ́kɩ mʋ otsiákpá. Ɩbɔ́bwɛ fɛ́ ntʋ́pwɛ dɔnatɔ. Betsiá mʋ wá tá owí.
39 Vinde e vede, respondeu-lhes ele. Foram aonde ele morava e ficaram com ele aquele dia. Era cerca da hora décima.
40 Ayin ámʋ́ʋ́ bonu asʋ́n ánɩ́ Yohane lɛ́blɩ́ tsú Yesu ɩwɩ, bɛkplá buo Yesu amʋtɔ ɔkʋlɛ gyí Simon Petro mʋ pio Andrea.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que tinham ouvido João e que o tinham seguido.
41 Mʋ́ ɔma a, ɩtɔ gyankpapʋá Andrea lɔ́bwɛ gyí, oloyódunká mʋ pio Simon, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩlawun Mesia.” (Mʋ́ asɩ gyí, “Kristo”, ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ.)
41 Foi ele então logo à procura de seu irmão e disse-lhe: Achamos o Messias {que quer dizer o Cristo}.
42 Ɩnʋ ɔlɛkpa Simon ba Yesu wá.
42 Levou-o a Jesus, e Jesus, fixando nele o olhar, disse: Tu és Simão, filho de João; serás chamado Cefas {que quer dizer pedra}.
43 Ɔyɩ́ kɛhɛ a, Yesu lɔ́bwɛ ɔbɛ́ɛ mɔ́yɔ Galilea ɔmátɔ́, olowun Filipo. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa Filipo ɔbɛ́ɛ, “Buo mɩ.”
43 No dia seguinte, tinha Jesus a intenção de dirigir-se à Galiléia. Encontra Filipe e diz-lhe: Segue-me.
44 Filipo otsú Betsaida, Andrea mʋa Petro wúlutɔ.
44 {Filipe era natural de Betsaida, cidade de André e Pedro.}
45 Filipo lówun Nataniel, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anɩlawun oyin ámʋ́ʋ́ Mose lɔ́wanlɩ́n mʋ ɩwɩ asʋ́n wá Bulu mbla ámʋtɔ, Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ ɛ́ bɔwanlɩ́n mʋ ɩwɩ asʋ́n ámʋ. Mʋ dá gyí Yesu. Mʋ sɩ gyí Yosef, otsú Nasaret wúlutɔ.”
45 Filipe encontra Natanael e diz-lhe: Achamos aquele de quem Moisés escreveu na lei e que os profetas anunciaram: é Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Nataniel lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɩtɔ yilé kʋ bɛ́talɩ́ dalɩ tsu Nasaret wúlutɔ?”
46 Respondeu-lhe Natanael: Pode, porventura, vir coisa boa de Nazaré? Filipe retrucou: Vem e vê.
47 Brɛ́á Yesu lówun Nataniel ɔbá mʋ wá á, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Israelyin onutónutó nɩ́. Afunu kʋkʋ ma mʋtɔ.”
47 Jesus vê Natanael, que lhe vem ao encontro, e diz: Eis um verdadeiro israelita, no qual não há falsidade.
48 Nataniel lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ lɔbwɛ fɛbɩ mɩ́?”
48 Natanael pergunta-lhe: Donde me conheces? Respondeu Jesus: Antes que Filipe te chamasse, eu te vi quando estavas debaixo da figueira.
49 Nataniel lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, fʋ́gyí Bulu mʋ Bi Israel Owíe amʋ nɩ.”
49 Falou-lhe Natanael: Mestre, tu és o Filho de Deus, tu és o rei de Israel.
50 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Alɩ ámʋ́ʋ́ nabláa fʋ mbɛ́ɛ, nowun fʋ pɔntɔ-oyí ámʋ asɩ ámʋ sʋ fahogyi? Fówun ofúla ánɩ́ ɩdʋn ɩ́nɩ.”
50 Jesus replicou-lhe: Porque eu te disse que te vi debaixo da figueira, crês! Verás coisas maiores do que esta.
51 Yesu lɛ́trá bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa, mlówun ánɩ́ ɔsʋ́sʋ́ lafínkí, Bulu-abɔpʋ bʋdɛ ɔsʋ́sʋ́ yɔ yínkí bá Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋsʋ.”
51 E ajuntou: Em verdade, em verdade vos digo: vereis o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.