João 12
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Ilesi nkensíé abʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ a, Yesu lɔ́yɔ Lasaro amʋ́ʋ́ ɔlɔkʋsʋ́a tsu afúlitɔ ámʋ wúlutɔ Betania.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Mʋ́ ntʋ́pwɛsʋ bɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́ há mʋ. Marta léye atogyihɛ ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ. Lasaro mʋa ahá ámʋ́ʋ́ bɛtɩ ámʋ bɔwa ɩbɩ gyi atɔ́ Yesu wá.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ɩnʋ Maria lɔ́pʋ ofobí fánfáánfán ánɩ́ ɩbʋ ibíá prɛntʋa yílé ɔbɔ bɛtsɛɩ́ wʋ́lɩ́ Yesu ayabisʋ, ɔlɔpʋ mʋ nwunsʋ-imi tsítsi mʋ́. Ofobí ámʋ ɔfan lɔhɔ wóyí ámʋtɔ fɛ́ɛ́.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Támɛ Yuda Iskariot, ogyi Yesu akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ, ɔbɛ́lɛ Yesu há ámʋ mʋ́ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Ofobí ánfɩ bʋ bíá. Ntogyi sʋ́ bʋmɛfɛ mʋ́, pʋ́ kɔ́ba amʋ há ahiánfɔ? Mʋ́ bíá bɔ́bwɛ ɔbakʋ́lɛ ofi ɔkʋlɛ akatua.”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Megyí ahiánfɔ nwewúun sʋ Yuda dɛ́ asʋ́n ánfɩ blɩ́. Owikplu ógyi sʋ. Mʋ wá sika okentebi bʋ, otetsíá wí kʋ lɛ́ mʋ́tɔ́.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi mʋ ɔpʋ ofobí ánfɩ wʋlɩ mɩ́ ha mɩ́ opulákɛ́.
7 Então Jesus respondeu:
8 Ahiánfɔ mʋ́ bétsiá mlɩ wá ekekegyíɛkɛ, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩ wá yɔ́.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bonu ánɩ́ Yesu laba Betania. Mʋ́ sʋ begya ɔkpa yɔ́ mʋ ɔkɩ́kpa. Megyí mʋ nkʋlɛ sʋ bɔyɔ́ ɩnʋ. Bɛyɛ́kɩ Lasaro amʋ́ʋ́ Yesu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ ámʋ ɛ́.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Mʋ́ sʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ bɔ́mɔ Lasaro ɛ́.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Tsúfɛ́ mʋ kʋsʋ́a tsu afúlitɔ sʋ Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bʋdɛ ɔma yinkí bɔhɔ Yesu gyi.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Ɔyɩ kɛhɛ a, ɔdɔm amʋ́ʋ́ baba nkɛ ogyíkpá amʋ bonu ánɩ́ Yesu ɔbá Yerusalem.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Mʋ́ sʋ bɛka mbláa, bɔpʋ ɔkpa beyéfia mʋ. Bʋdɛ okitikíti bɛɛ, “Hosiána! Bulu oyúla ɔhá anfɩ́ ɔna anɩ Wíe Bulu dátɔ́ ɔbá ánfɩ! Bulu oyúla Israel Owíe amʋ!” Mʋ́ sʋ bɛka mbláa, bɔpʋ ɔkpa beyéfia mʋ. Bʋdɛ okitikíti bɛɛ, “Hosiána”|src="CN01784B.TIF" size="span" loc="JHN12:12-19" copy="David C. Cook Foundation" ref="Yohane 12:13"
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Yesu lénya afrímú ɔkʋ, ɔlɔdʋ bian mʋsʋ, fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́ntɔ́ bɛɛ,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Sionfɔ, mlɩmánya ifú!
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmɔkɔsɩ́ nú asʋ́n ánfɩ asɩ. Támɛ brɛ́á Bulu lɔ́kʋsʋ́a Yesu tsú afúlitɔ, wá mʋ numnyam ɔma a, bɛkaɩ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n asʋ́n ánfɩ tsú mʋ ɩwɩ. Mʋ́ bɔbwɛ há mʋ a.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Aha ánɩ́ bobuo Yesu brɛ́á ɔlɛtɩ Lasaro fúli-ɔbɔ́tɔ́, kʋ́sʋ́a mʋ tsú afúlitɔ bɔyɔ mʋ́sʋ́ dá asʋ́n ánfɩ ɔkan.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Ɩ́nɩ sʋ ɔdɔm amʋ beyéfia mʋ nɩ. Bonu ánɩ́ alabwɛ́ osúna anfɩ.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Farisifɔ amʋ bɛbláa aba bɛɛ, “Mlɩlawun ánɩ́ anɩlabwɛ́ kásíán. Mlɩkɩ, ahá fɛɛ bayɔ́ bʋbuo mʋ o!”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Griikifɔ akʋ bʋbʋ ahá ámʋ́ʋ́ bɛba Bulu osúmkpá Yerusalem Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋtɔ.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Bɔyɔ Filipo ánɩ́ otsu Betsaida ánɩ́ ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ wá yɛ́bláa mʋ bɛɛ, “Owíé, anɩdékléá abówun Yesu.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Filipo lɛ́bláa Andrea, mʋa mʋnyɔ bɛyɛ́bláa Yesu.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ lafʋn ánɩ́ bɔ́wa Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ numnyam.
23 Então ele respondeu:
24 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Nɩ́ kpolibí mɔkʋ́wíé ɔbɔ́tɔ́, ɩkwɛ, plɔ́ á, kpoli ibi-kʋlɛ amʋ kɛ́n igyi. Támɛ nɩ́ ɩkwɛ, plɔ́ á, ɩtɔbwɛ́ abí tsɔtsɔɔtsɔ.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Nɩ́ ɔkʋ tɔdwɛ́ mʋ nkpa ɔyɩ́ ánfɩtɔ á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tamadwɛ́ mʋ nkpa á, obénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ɔbɛ́ɛ mósum mɩ́ á, ilehián ánɩ́ obóbuo mɩ, mɛ́nɩ obétsiá ɔtɩ́nɛ́á mbʋ. Nɩ́ ɔkʋ dɛ́ mɩ́ sum á, mɩ́ Sɩ́ ɔbɔ́wa mʋ numnyam.”
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Yesu lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi á, asʋ́n dɛ́ mɩ́ klʋn háan! Amansʋ nɛ́blɩ́? Blɩ́ ntɛblɩ́ mbɛ́ɛ, Mɩ́ Sɩ́, lɛ mɩ́ tsu asʋn wunhɛ anfɩtɔ lóó? Ó-o, mʋ́ sʋ nɛba nɩ.
27 Jesus continuou:
28 Mɩ́ Sɩ́, wa fʋ́ ɩwɩ numnyam!”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Brɛ́á ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ bonu ɔmɛ amʋ a, bɛblɩ́ bɛɛ “Ɔpráda lapʋ́tɩ́.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu-ɔbɔpʋ lábláa mʋ asʋ́n!”
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ sʋ ɔmɛ anfɩ lalɩn, megyí mɩ́.
30 Mas ele disse:
31 Brɛ́á Bulu obégyi ɔyɩ́tɔ́fɔ asʋ́n nɩ́. Brɛ́á Bulu ɔbɛ́kplɩ́ Ɔbʋnsám, ɔyɩ́sʋ́ ogyípʋ́ amʋ obíásʋ́ nɩ́.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Támɛ mɩ́ mʋ́ á, nɩ́ bɛdá mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ, tsú mʋ́ lɩ́ɩ́ á, nɛ́kpa ahá fɛ́ɛ́ ba mɩ́ ɩwɩ wá.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 (Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ pʋ́súná lowu oduá mówu.)
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Ɩnʋ ɔdɔm amʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ mʋ́ anɩlónu tsú anɩ Mbla ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ ánɩ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obétsiá brɛ́ fɛ́ɛ́. Mʋ́ ntogyi sʋ fʋ́dɛblɩ́ fɛɛ, ilehián ánɩ́ bɛdá Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ mántá oyísʋ́, tsú mʋ́ lɩ́ɩ́? Ma gyí Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ kpalobí kʋ pɛ́ ɩlasí ánɩ́ Wankɩ amʋ ɔbɛ́trá tsiá mlɩ wá. Ɩ́nɩá Wankɩ amʋ trá ɔbʋ mlɩ wá á, mlɩnatɩ wankɩ amʋtɔ, mɛ́nɩ owí mɛ́ɛta wá mlɩ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔna oklúntɔ tamabɩ́ ɔtɩnɛ́á ɔyɔ́.
35 Jesus respondeu:
36 Brɛ́ ánfɩ wankɩ amʋ trá ɔbʋ mlɩ wá á, mlɩhɔ mʋ gyi, mɛ́nɩ mlɔ́bwɛ wankɩ amʋ abí.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Ɩ́nɩá ɔlɔbwɛ osúna tsɔtsɔɔtsɔ amʋ́ ansɩ́tɔ́ ó á, bʋmɔhɔ mʋ gyi.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Ɩ́nɩ lɛ́ha Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ tswɩ dodo amʋ lɛ́ba mʋ́tɔ́. Ɔbɛ́ɛ,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Mʋ́ sʋ bʋmɛtálɩ́ hɔ Yesu gyi, tsúfɛ́ Yesaia lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Anɩ Wíe Bulu lahá bʋmedéwúun,
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Yesaia lówun Yesu numnyam. Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ tsú mʋ ɩwɩ nɩ́.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Mʋ́ ó á, Yudafɔ ahandɛ amʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ mʋ gyi, támɛ bʋmɛlɛ amʋ́ hógyi ɔwan. Tsúfɛ́ benya ifú ánɩ́ Farisifɔ ámʋ bɛ́bɩ amʋ́, gya amʋ́ lɛ́ amʋ́ ofíakpa.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Tsúfɛ́ bʋtekle bɛɛ ahá bʋkánfʋ amʋ́ dʋn ánɩ́ Bulu ɔbɛ́kanfʋ́ amʋ́.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Yesu lɔ́kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mɩ́ nkʋlɛ ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi déhógyi. Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́.
44 Jesus disse bem alto:
45 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔdɛ mɩ́ wúun dɛ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́ wúun.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Naba ɔyɩ́ ánfɩtɔ fɛ́ wankɩ, fɛ́kɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ ɩwankɩ, mɛ́nɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi méesin oklúntɔ.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Nɩ́ ɔkʋ onú mɩ́ asʋ́n, támɛ omegyi mʋ́sʋ́ á, megyí mɩ́ ɔbɛ́ha mʋ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ mmɛba asʋ́n ogyíkpá. Ahá nkpa ɔhɔ́kpa nɛba.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Ɔha ánɩ́ okíná mɩ́, ɔmɔhɔ mɩ́ asʋ́n ɛ́ bʋ asʋ́n ánɩ́ bɔ́pʋhá mʋ ɩpɔ́n. Mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ amʋ ɩbɛ́ha mʋ ɩpɔ́n ɛkɛ tráhɛ amʋ.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Tsúfɛ́ megyí mɩ́ onutó túmi nɔpʋtɔ́ɩ́. Mɩ́ Sɩ́ lɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́. Mʋlɛ́ha mɩ́ asʋ́n ánɩ́ mblɩ́ɩ, pʋ́ alɩá mblɩ́ɩ mʋ́.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Nyin ánɩ́ mʋ asʋ́n ámʋ ɩtɛhá nkpa ánɩ́ ɩtamatá. Mʋ́ sʋ asʋ́n ánɩ́ ɔtɔwá mɩ́ blɩ́ kóún ntɛblɩ́.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.