Hebreus 6

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mʋ́ sʋ mlɩmátrá bɩtɩ́a anɩ ayabi ya ɔma. Mlɩha akasɩ mʋ́á ɩbɛ́ha anɩ abɔ́yɔ nkpá, asi Kristo ɩwɩ atosunáhɛ́ gyankpapʋ amʋtɔ plá laplá. Mehián ánɩ́ abɛ́trá suná atɔ́ tsú Bulu hógyi pʋ́ klʋntɔdamlí tsú bwɛhɛ́á ɩtɛtɩ́ lowu ɩwɩ,
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 atosunáhɛ́ tsú asúbɔ, ɩbɩ pʋdɩ́nká ɔhasʋ, afúlikʋsʋ́ pʋ́ Bulu asʋ́ngyí ɛkɛ tráhɛ amʋ ɩwɩ.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Nɩ́ Bulu lótsulá á, mʋ́mʋ́ mʋ́á ɩbɛ́ha abɔ́yɔ nkpá sɔ́ɔ́n abósuná mlɩ ngya.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Nɩ́ ahá ánɩ́ bawun Bulu wankɩ amʋ kɩ, badá ɔsʋ́sʋ́ atokiehɛ́ ɔnɔ́ kɩ, banyá Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ ɛ́ kɩ,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 bádá Bulu asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩbʋ alɛ́ ámʋ pʋ́ brɛ́ ámʋ́ʋ́ ɩbɛ́ba amʋtɔ túmi ɔnɔ́ kɩ,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 mʋ́ ɔma bɛdɩda hógyitɔ á, bʋtamatálɩ́ trá damlí klʋntɔ. Tsúfɛ́ amʋ́ onutó ámʋ trá bʋdɛ Bulu mʋ Bi ámʋ da mántá oyikpalíhɛsʋ, tsú mʋ́ lɩ́ɩ́ bɛɛ, ahá bʋbwɛ́ɛ mʋ ahinlá nɩ́.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Anyánkpʋ́sa akʋ bʋgyi fɛ́ ɔsʋlʋ́á itonu ntsuá nyankpʋ détswíe wʋlɩ́ mʋ́sʋ́, atɔ́ tɔwá alɛ́, wá labi há ahá ámʋ sʋ ámʋ́ʋ́ bɔdɔ mʋ́ ámʋ. Bulu toyúlá alɩ ahá ánfɩ odu.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Támɛ akʋ ɛ́ bʋgyi fɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ ánɩ́ tʋnkpa mʋ́a awu aná tɔkwɛ mʋ́sʋ́, bʋtamawá labi. Nɩ́ bʋmɛkɩ wankláán á, Bulu ɔbɔ́lwɩɩ́ amʋ́, wá amʋ́ ogyá.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Támɛ apíó adwɛpʋ́, nɩ́ ndɛ ɩ́nɩ blɩ́ ó á, opúni mɛdɛ́ mɩ́ tsií. Tsúfɛ́ nyin ánɩ́ mlɩdɛ́ atɔ wankláán bwɛ, idesuná ánɩ́ Bulu lahɔ mlɩ nkpa.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Tsúfɛ́ tɔ́á ɩda ɔkpa Bulu tɔbwɛ́. Ɔmɛ́ɛtan mlɩ gyumagyihɛ pʋ́ ɔdwɛá mlɩlalɛ́ súná mʋ tsú mʋ ahátsatɔ, mlɩtráa mlɩbʋ mʋ́sʋ́.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Nhɩ́ɛ́ ndeklé mbɛ́ɛ, mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɔ́wa ɩwɩ ɔwʋnlɩ́n, bwɛ́ mʋ́ yɔ́fʋn mʋ́ ɔnɔ́mɔ, fówun ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ mlɩ ansɩ́ dɩn mʋ́sʋ́ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ há mlɩ.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Mmedékléá mlɩ mlí ɔŋɛ́tɔ́ awʋlɩyɔpʋ́. Mboún mlɩkasɩ ahá ámʋ́ʋ́ amʋ́ hógyi pʋ́ amʋ́ ɩklʋnya sʋ amʋ́ ɩbɩ bɛ́da ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ ámʋ.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Brɛ́á Bulu lɛ́ka ntam há Abraham a, ɔhaa má ɩnʋá ɔdʋn mʋ Bulu. Mʋ́ sʋ mʋ onutó ɩwɩ ɔlɔ́pʋká ntam.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Ɔbɛ́ɛ, “Nɛkásɛ, nɛ́hɩɛ yúlá fʋ́. Nɛ́ha fʋ́ abí-aná bɛ́klɛɩ́ tsɔtsɔɔtsɔ!”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Abraham lénya klʋn. Mʋ́ sʋ olenya ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́ka ntam ɔbɛ́ɛ mɛ́ha mʋ amʋ.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Nɩ́ ɔkʋ ɔbɛ́ka ntam a, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn mʋ ɩdá ɔtɔpʋ́ká ntam amʋ. Isuna ánɩ́ nwɛ́ɛngyí kʋkʋ má mʋ ntam amʋ ɩwɩ.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Ɩ́nɩ sʋ brɛ́á Bulu dékléá obósuná ahá ámʋ́ʋ́ ɔlɛhɩɛ tɔ́ ámʋ há ámʋ ánɩ́ ɔmɛ́ɛtsɛ mʋ agywɩɩn ɛkɛkɛɛkɛ á, ɔlɛtanʋ mʋ ɩwɩ.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Bulu tamawá afunu! Mʋ tɔ́ ámʋ́ʋ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ ámʋ, pʋ́ ntam amʋ igyi atoku anyɔ ánɩ́ ɩmɛ́ɛtsɛ ɛkɛkɛɛkɛ. Ɩ́nɩ sʋ anɩ ahá ámʋ́ʋ́ anɩlasrɩ́ tanʋ mʋ amʋ anɩbʋ tɔ́á abɔ́pʋwá ɩwɩ ɔwʋnlɩ́n, akɩta tɔ́ ámʋ́ʋ́ anɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ amʋtɔ kínkíínkín.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Anɩ ɔkpakɩ́ɩ anfɩ lakɩ́tá anɩ yáɩ́ fɛ́ alɩá ɔtan tɛkɩ́tá obu lɩ́ɩ́. Anɩ ɔkpakɩ́ɩ anfɩ tɛkpá anɩ, anɩtɔtsʋn tati ámʋ́ʋ́ isian ɔsʋ́sʋ́ Ɔwankɩ́kpátɔ Ɔwankɩ́kpá obu-ɔnɔ́ ámʋtɔ wíé mʋ́tɔ́.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Anɩ sʋ Yesu lagyankpá yɔ́ ɔbʋ obu ámʋtɔ ɩnʋ dodo. Alamlí igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn ánɩ́ ɔbʋ ɩnʋ brɛ́ fɛ́ɛ́tɔ́ há anɩ fɛ́ Melkisedek.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.