Hebreus 3

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɩ́nɩ sʋ apíó aba ánɩ́ Bulu latɩ́ mlɩ wá ɔsʋ́sʋ́ ayɔpʋ́tɔ́, mlɩpʋ ansɩ́ dɩnka Yesusʋ. Mʋgyí Bulu sumbí ɔyɔpʋ́ pʋ́ mʋ igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn amʋ́ʋ́ anɩdɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ámʋ nɩ.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Ɔlɔwa ɔnɔkwalɩ há Bulu, Bulu lɛ́lɛ mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔbɔ́yɔ mʋ agyʋ́má fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Mose lɔ́wa ɔnɔkwalɩ há Bulu, Bulu lɔ́pʋ mʋ wóyí fɛ́ɛ́ wá mʋ ɩbɩtɔ ámʋ.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Támɛ obú bʋ Yesusʋ dʋn Mose, fɛ́ alɩá bʋtobú wóyí oyípʋ dʋn wóyí ámʋ.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Wóyígyíwóyí á, ɔha léyi mʋ́, támɛ atɔ́ fɛ́ɛ́ ɔbwɛpʋ́ gyí Bulu.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Mose lɔ́bwɛ osúmpʋ́ ɔnɔkwalɩpʋá ɔdɛ Bulu wóyísʋ́ kɩ́ɩ. Ɔlɛbláa amʋ́ asʋ́n ánɩ́ Bulu ɔbɛ́blɩ́ ɛkɛkʋ́.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Támɛ Kristo lɔ́bwɛ obí ɔnɔkwalɩpʋá ɔdɛ Bulu wóyísʋ́ kɩ́ɩ. Bulu wóyítɔ́ abí anɩgyí, nɩ́ anɩlɔ́wa klʋn kɩ́tá mʋ ɔkpakɩ́tɔ kínkíínkín yɔ́fʋn mʋ́ ɔnɔ́mɔkɛ́.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Mʋ́ sʋ ɩbʋ Bulu asʋ́n ámʋtɔ ánɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 mlɩmáwa asʋtɔ-ɔnlɩn, fɛ́ alɩá mlɩ anáin Israelfɔ
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Ɩnʋ́ mlɩ anáin bɔsɔ mɩ kɩ nɩ.
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ɩ́nɩ sʋ nenya ɔblɔ́ wa amʋ́, blɩ́ mbɛ́ɛ,
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Mʋ́ sʋ nenya ɔblɔ́ ká ntam mbɛ́ɛ,
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Mɩ́ apíó, mlɩkɩ wankláán ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋ méenya klʋn laláhɛ ánɩ́ ɩtamahɔ Bulu gyi, mɛ́nɩ ɩmɛ́ɛha mʋ ɔdalɩ Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ ɔma.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Mboún mlɩtɔɩ kpla aba ekekegyíɛkɛá ɔyɩ́ lɛkɛ, bɛtɩ mʋ́ “Ndɛ,” fɛ́ alɩá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ anfɩ ɩdɛblɩ́. Fówun lakpan mɛ́ɛmlɛ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋ, há mʋ ɔwa asʋtɔ-ɔnlɩn.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Tsúfɛ́ nɩ́ akɩ́tá anɩ hógyitɔ kínkíínkín, fɛ́ brɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩlɔ́tsɔ hógyi amʋ yɔ́fʋn mʋ́ ɔnɔ́mɔ a, anɩa Kristonyɔ abɛ́kan, bwɛ́ toku kʋlɛ.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Fɛ́ alɩá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́. Ɔbɛ́ɛ,
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Amɛndɩ lónu Bulu asʋn blɩ́hɛ́, támɛ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ? Megyí ahá ámʋ́ʋ́ Mose lɛ́kpa tsú Egyipte ɔsʋlʋ́sʋ ámʋ fɛ́ɛ́?
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Amɛndɩ Bulu lénya ɔblɔ́ wá nfí adʋana (40) kɛ́kɛ́? Megyí amʋ́ kɛ́n lɔ́bwɛ lakpan, bowu sin dimbísʋ́ ɩnʋ nɩ́?
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Amɛndɩ Bulu lɛ́ka ntam há ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ bówie mɩ́ ɔkpʋ́nʋ́ ɔdakpá ɩnʋ fíín! Nɛká nɔtʋ́n?” Megyí ahá ámʋ́ʋ́ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ mʋsʋ ámʋ?
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Mʋ́mʋ́ ɩlawánkɩ́ anɩ ánɩ́ amʋ́ Bulu máhógyi sʋ́ bʋmɔyɔ ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ yɛ́da ɔkpʋ́nʋ́.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.