Hebreus 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Hógyi gyí ansɩ́ pʋdɩ́nká tɔ́á fʋmɔkʋ́wun, támɛ fʋdɛ mʋ́ ɔkpa kɩ́sʋ.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Ahá ámʋ́ʋ́ betsiá bɩ́mbɩ́ ámʋ hógyi sʋ́ Bulu ansɩ́ légyi amʋ́ ɩwɩ.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Anɩ hógyi sʋ́ anɩlɛ́bɩ ánɩ́ asʋ́n Bulu lɛ́blɩ́ pʋ́lɛ́ ɔyɩ́. Mʋ́ sʋ tɔ́á ansíbi towun lɛdalɩ tsu tɔ́á ansíbi tamawuntɔ.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Hógyitɔ Habel lɔ́pʋ mʋ atɔ hahɛ́ ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ dʋn mʋ dɛhɛn Kain klɛ́ há Bulu igyí. Mʋ hógyi sʋ Bulu ansɩ́ legyi mʋa mʋ atɔ hahɛ́ ámʋ ɩwɩ, olotsu mʋ ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á olowu dodoodo, támɛ mʋ hógyi amʋ sʋ ɔtráa ɔdɛtɔɩ́ bɔfʋn ndɛ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Hógyi sʋ Enok mówu asa Bulu lótsu mʋ, ɔhaa mówun mʋ. Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ legyi mʋ ɩwɩ adánsɩɛ ánɩ́ olegyi Bulu ansɩ́ asa olotsu mʋ nátɩ́.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Mlɩkɩ, ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ gyi Bulu ansɩ́ nɩ́ ɔmɔhɔ mʋ gyi. Tsúfɛ́ ilehián ánɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔbɛ́ba Bulu wá obóhogyi ánɩ́ Bulu bʋ ɩnʋ, ɔtɛká ahá ánɩ́ bʋtodúnká mʋ ɩkɔ.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Hógyitɔ Noa lónu asʋ́n ánɩ́ Bulu lɛ́bláa mʋ tsú tɔ́á ɩmɔkʋ́nyá ba ɩwɩ. Olobu Bulu, sré dáka kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ, pʋ́hɔ mʋa mʋ wóyítɔ́ ahá nkpa, brɛ́á ntsu lɔbʋlá. Mʋ hógyi amʋ sʋ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá begyi pɔ́n, ɔlɔbwɛ ɔhá ánɩ́ mʋ asʋ́n da ɔkpa Bulu ansɩ́tɔ́.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Hógyi lɛ́ha Abraham lóbu Bulu brɛ́á Bulu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔdálɩ mʋ ɔmátɔ́, ɔyɔ ɔsʋlʋ́ʋ ánɩ́ mʋ Bulu lɛ́hɩɛ há mʋsʋ. Ɔlɛnatɩ́ dálɩ mʋ ɔmátɔ́, omeyín ɔtɩ́nɛ́á ɔyɔ́.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Hógyi lɛ́ha ɔlɔyɔ́bwɛ ɔfɔɔ́ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há mʋ amʋsʋ. Tati-obuto oletsiá ɩnʋ. Alɩ kɛ́n Isak mʋa Yakob ánɩ́ Bulu lɛ́hɩɛ ɔsʋlʋ́ʋ amʋ yáɩ́ há ɛ́ betsiá tati-mbuto ɔsʋlʋ́ʋ amʋsʋ nɩ́.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Tsúfɛ́ Abraham létsiá tati-obuto, ogyo wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩá Bulu lɛ́da, imóobwie ɛkɛkɛɛkɛ.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Hógyi lɛ́ha Abraham mʋa mʋ ka Sara benya obí kwɩ́ɩ́. Ɩbʋ mʋ́tɔ́ ánɩ́ badan tsʋn ɩkwɩ́ɩsʋ, Sara ɛ́ ménya ɩkwɩ́ɩ. Abraham lóhogyi ánɩ́ Bulu obégyi tɔ́á alahɩ́ɛ́ yáɩ́sʋ́.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ɩ́nɩ sʋ ɔmá kɛ́ɩ́n ánɩ́ bʋma ɩklátɔ, bʋtsɔ fɛ́ ntsrakpabi ntɛ́ɛ ɔpʋ ɔnɔ́ ɩsɩ bɛlɩn tsu Abraham ánɩ́ aladan tsʋn ɩkwɩ́ɩsʋtɔ.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Hógyitɔ ahá ánfɩ fɛ́ɛ́ bowu. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á amʋ́ ɩbɩ mɛda atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́ há amʋ́ asa bowu. Támɛ bowun mʋ́ sɩ́sɩ́, amʋ́ ansɩ́ légyi mʋ́ ɩwɩ. Botsu mʋ́ ánɩ́ afɔɔ́ pʋ́ ɔkpa atupʋ́ bʋgyi ɔyɩ́ ánfɩtɔ.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ahá ánɩ́ botsú mʋ́ alɩ bʋdɛlɛ súná ánɩ́ bʋdɛ ɔmá ánɩ́ ɩbɔ́bwɛ amʋ́ onutó klɛ́ dunká.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Nɩ́ bʋdɛ ɔmá ámʋ́ʋ́ bɛdalɩ tsu mʋ́tɔ́ ámʋ ɩwɩ susúu a, tɛkɩ bodunká ɔkpa yínkí yɔ́ ɩnʋ.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Támɛ ɔsʋ́sʋ́ ɔmá ánɩ́ ɩbʋ akɩ́lɛ dʋn mʋ́ ámʋ́ʋ́ bɛdalɩ mʋ́tɔ́ ámʋsʋ amʋ́ ansɩ́ dɩn. Mʋ́ sʋ ɩma Bulu pɛ́lɩ ánɩ́ bɛ́tɩ mʋ bɛɛ, amʋ́ Bulu. Tsúfɛ́ alalá wúlu kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ yáɩ́ há amʋ́.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Hógyi lɛ́ha Abraham lɛ́kɩtá mʋ bi Isak ɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ há Bulu brɛ́á Bulu lɔ́sɔ mʋ kɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á obí ánfɩ Bulu lɛ́hɩɛ mʋ ánɩ́ ɔbɔ́kwɩɩ́ nɩ́, támɛ ɔmɔtswɛ mʋ́ kpʋ́kpʋ. Ɔlɔkʋsʋ́ pʋ́ mʋ bi ɔkʋkʋ́nʋ́ ɔkʋlɛ amʋ ɔyɔ́bɔ afɔdɩɛ ámʋ.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu labláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ bí Isak abí-aná ɔbɔ́bwɛ fʋ́ abí-aná nɩ́.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Támɛ Abraham lótsu mʋ́ ánɩ́ Bulu ɔbɛ́talɩ́ tsínkí Isak. Lɛ́lɛ́ mʋ́, ɔkpa ɔkʋsʋ á, ɔlɛlanyá Isak fɛ́ ɔhá ánɩ́ Bulu lakʋ́sʋ́a tsu afúlitɔ.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Hógyi lɛ́ha Isak lóyulá mʋ atabí Yakob mʋa Esau. Mʋ ansɩ́ dɩn ánɩ́ Bulu ɔbɔ́bwɛ tɔ́á ɔlɛhɩɛ há amʋ́ ɛkɛkʋ́.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Hógyitɔ brɛ́á Yakob ɔbá bowu á, oloyulá Yosef abi anyɔ ámʋ, olobun mʋ oyi yiáhɛ́sʋ súm Bulu.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Hógyitɔ brɛ́á Yosef ɔbá bowu á, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́lɛ Israelfɔ tsú Egyipte ɔmátɔ́. Mʋ́ sʋ ɔlɛda amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, bʋmási mʋ awú tswɩ ɩnʋ.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Hógyi lɛ́ha brɛ́á bɔkwɩɩ́ Mose a, bɔpʋ mʋ ŋáín tsra asa. Tsúfɛ́ bowun ánɩ́ ɔbʋ akɩ́lɛ. Mʋ́ sʋ bʋmenya owíe amʋ mbla ánɩ́ ɔlɔwa tswɩ ifú.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Hógyi lɛ́ha Mose lékiná ánɩ́ bʋmátɩ mʋ Egyipte owíe mʋ bi tsɩ́hɛ́ mʋ bi brɛ́á ɔlɛdan.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Olotsulá ánɩ́ bʋwáa mʋa Bulu ahá ɩwɩɔsɩntɔ, dʋn ánɩ́ obénya lakpanbwɛ ɩwɩ ansigyí brɛ́ itinbí.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Olotsulá ánɩ́ bʋsʋ́pa mʋ Kristo sʋ. Tsúfɛ́ ɩbɛ́hɩɛ wá labi há mʋ dʋn ánɩ́ obénya Egyipte atonyahɛ́ fɛ́ɛ́. Mʋ ansɩ́ dɩn ɩkɔá Bulu ɔbɛ́ka mʋ ɛkɛkʋ́sʋ́.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Hógyi lɛ́ha Mose lɛ́natɩ́ Egyipte ɔmátɔ́, omenya owíe amʋ ɔblɔ́ ifú. Mʋ ansɩ́ dɩn Bulu ánɩ́ ɔhaa tamapʋ́ ansíbi wunsʋ. Mʋ́ sʋ olotomi, omeyinkí ɔma.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Hógyi lɛ́ha mʋ ɔlɛha Israelfɔ befi Katsʋn Nkɛ gyí asɩ. Ɔlɛha amʋ́ bɔpʋ obugya kpá amʋ́ obu-ɔnɔ́, mɛ́nɩ Bulu-ɔbɔpʋá ɔtɔmɔ́ ahá ɔmɔ́ɔpʋ ɩbɩ da amʋ́ bitɩ́.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Hógyi lɛ́ha Israelfɔ bɔtsʋn Ɔpʋ Pɛpɛ amʋtɔ fɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ wʋlɩhɛsʋ bʋ́na. Támɛ brɛ́á Egyiptefɔ ɛ́ bɛɛ abʋtsʋn a, ɔpʋ amʋ lɛ́kɩtá amʋ́.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Hógyi lɛ́ha Israelfɔ bɛnatɩ́ bómlí abuntíi ánɩ́ bɔpʋgyi ɩban wá Yeriko wúlu nkensíénɔ́, ilobwie bun gbloo.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Hógyi lɛ́ha obu-ɔnɔ́ otsiápʋ́ Rahab mówu tsɩ́a ahá ánɩ́ bʋmɔhɔ Bulu gyitɔ. Tsúfɛ́ ɔlɔhɔ Israelfɔ ansɩ́ awakɩpʋ afɔɔ́ wankláán.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Ilehián ánɩ́ nɛ́trá wanlɩ́n ɩkʋ ɛ́? Brɛ́ mɔtsɔ́ ánɩ́ nɔ́wanlɩ́n Gideon mʋa Barak pʋ́ Samson, Yefta mʋa Dawid, Samuel mʋa Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ hógyi ɩwɩ asʋ́n.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Hógyi lɛ́ha amʋ́ bɔkɔ ɔmá-ɔmá gyi amʋ́sʋ́, bɔbwɛ tɔ́á ɩda ɔkpa. Benya atɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ há amʋ́, bɛha agyatá ndatɔ lɛklɩ́.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Bodun ogyá kpɔnkpɔntɩ, bʋmesin ɩsá. Hógyi lɛ́ha amʋ́á bɔpɔn benya ɔwʋnlɩ́n, amʋ́ akʋ benya ɩkɔ́ túmi, gyi amʋ́ anyabásʋ́.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Bulu létsinkí atsɩ akʋ afúli há amʋ́. Ahá bɛpɩtɩ́ amʋ́ akʋ atɔ́ alɩɩ mɔ́ amʋ́. Mʋ́ óó á, bʋmotsulá kíná Bulu. Ɩlɔwa amʋ́ ɔdwɛá bɔ́mɔ amʋ́ dʋn ánɩ́ béyinkí Bulu ɔma, mɛ́nɩ Bulu ɔbɔ́kʋsʋ́a amʋ́, bénya nkpa ánɩ́ ɩbʋ alɛ́ dʋn.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Bɔbwɛ amʋ́tɔ́ akʋ ahinlá, pɩ́tɩ́ amʋ́ mplɩ. Bɔwa amʋ́ akʋ ɩkan, pʋ́ amʋ́ tswɩ obu.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Bɛda amʋ́tɔ́ akʋ abwi mɔ́, pʋ́ sáa bɔ́ɩ́ akʋtɔ, akʋ ɛ́ besin ɔdayí ɔnɔ́. Amʋ́ akʋ ɛ́ bɛdɩ akúfa mʋ́a akpaláa nwʋlʋ́-kpákpátɔ́ nátɩ́ kí, akʋ bɛdɩ akʋ́n. Bɛdɩnká akʋsʋ, wá amʋ́ akʋ ɛ́ ɩwɩɔsɩntɔ.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Tɛkɩ megyí ɔyɩ́ ánfɩ odutɔ ahá ánfɩ bétsiá asa. Adimbítɔ́ mʋ́a abʋsʋ bɛnatɩ́ kí fɛ́ ɔkʋn abɔpʋ́, tsíá dɩ́ abwi alatɔ mʋ́a mbɔ́tɔ́.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Amʋ́ hógyi sʋ́ Bulu ansɩ́ légyi amʋ́ fɛ́ɛ́ ɩwɩ. Ɔkʋkʋ ɩbɩ mɛda tɔ́á Bulu lɛ́hɩɛ yáɩ́.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Tsúfɛ́ atɔ́á ɩbʋ alɛ́, ɩbɔ́wa labi ɩwɩ Bulu lɔ́bwɛ agywɩɩn yáɩ́ há anɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ amʋ́ nkʋlɛ bʋmɛ́ɛtalɩ́ nyá mʋ́, yɔ́fʋn brɛ́á Bulu labwɛ́ anɩa amʋ́nyɔ fɛ́ɛ́ anɩlafʋn mʋ ansɩ́tɔ́.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.