Atos 12

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Owíe Herode lɛ́dɩnká ɔpasua ámʋtɔ akʋsʋ, wá amʋ́ amʋmʋyɔ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Ɔlɛha bɛtɩn Yohane mʋ pio Yakobo ɔdayítɔ́.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herode lówun ánɩ́ ɩbʋ Yudafɔ ámʋ ɔdwɛ. Mʋ́ sʋ omesi, ɔlɛyɛ́kɩtá Petro ɛ́. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ bʋdɛ Israelfɔ Bodobodo Mátúhɛ́Nkɛ gyí.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Mʋ́ sʋ brɛ́á ɔlɛkɩtá Petro a, ɔlɔpʋ mʋ tswɩ obu, ɔlɛlɛ ɩsá akɔpʋ́ dúasie ɔbɛ́ɛ, bʋtsía gyo mʋ ɩwɩ abaná-abaná. Ɔlɔbwɛ agywɩɩn ɔbɛ́ɛ, begyi Nkɛ ámʋ tá á, mégyi Petro asʋ́n dɩnsʋ.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Bɔwa Petro obu, támɛ ɔpasua ámʋ bɔbɔ mpáɩ kínkíínkín há mʋ.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Onyé asa ɔyɩ́ ɔbɛ́kɛ Owíe Herode ɔbɛ́lɛ Petro ba dɩnsʋ begyi mʋ asʋ́n á, bɔwa Petro ɩkan anyɔ kɛ́kɛ́, ɔda ɔdɛdɩdɩ ɩsá akɔpʋ́ abanyɔ́ nsɩnɛ́. Ɩsá akɔpʋ́ akʋ ɛ́ bʋlɩɩ́ bʋdɛ obu ámʋ ɔnɔ́ gyo.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ɔtsáwʋlɛ pɛ́ á, Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ lɛ́bɛlɩɩ́ amʋ́ wá obuto ɩnʋ, ɩnʋ fɛ́ɛ́ lɔ́wankɩ́. Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɔ́pʋ ɩbɩ da Petro abɩntɔ, oletsinkí. Ɔlɛbláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Wa ɔsa kʋsʋ.” Ɩnʋ ɩkan amʋ lɔ́wɔɩ́ lɛ́ mʋ ɩbɩ.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Mʋ́ʋ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ pʋ ɔfɛ́ klɩ́ osíétɔ́, afʋtsu fʋ́ ntʋkʋta wa.” Petro lɔ́bwɛ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛtrá bláa Petro ɔbɛ́ɛ, “Tsu fʋ́ ligá wa afʋba ayɔ.”
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Petro lóbuo Bulu-ɔbɔpʋ amʋ dálɩ obu ámʋtɔ. Ɩmɔwankɩ́ Petro nɩ́ akɩ́ankpatɔ ntɛ́ɛ atowunhɛtɔ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ dɛ́ mʋ asʋ́n bláa.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Mʋa Bulu-ɔbɔpʋ amʋ bɔtsʋn obu-ɔnɔ́ gyankpapʋ pʋ́ nyɔɔsɩ agyópʋsʋ. Bɛba bɔtʋ dátɔ ɩklʋn ánɩ́ fɔ́pʋdálɩ wie wúlutɔ. Ɩklʋn amʋ onutó lefinkí há amʋ́ bɔtsʋn. Bɔpʋtsʋn brɔnʋ kʋsʋ bɔyɔ́ á, Bulu-ɔbɔpʋ amʋ lɔ́fwɩ sí Petro.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Brɛ́á Petro ansɩ́tɔ́ lɛtɩtɩ́ɩ mʋ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi mʋ́ nawun ánɩ́ lɛ́lɛ́ Bulu lawá mʋ ɔbɔpʋ, alabɛlɛ mɩ́ Owíe Herode ɩbɩ pʋ́ tɔ́á Yudafɔ bʋdɛ ɔkpa kɩ́tɔ.”
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Ɩ́nɩá Petro lówun mʋ́ alɩ sʋ á, ɔlɛnatɩ́ yɔ́ Yohane ánɩ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Marko mʋ yin Maria wóyí. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ahá tsɔtsɔɔtsɔ bafia ɩnʋ bʋdɛ mpáɩ bɔ.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Petro lɛ́da amʋ́ ɩklʋnsʋ, osúmbi tsɩhɛ́ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Rode lɛ́bɛkɩ ɔhá ánɩ́ ogyi.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Brɛ́á Rode lɛ́bɩ ánɩ́ Petro ɔmɛ nɩ á, ansɩ́ lɛhɩɛ gyi mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɛtan obu ámʋ finkí. Mboún oleyinkí srɩ́ yɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Petro laba ɔlɩɩ́ obu-ɔnɔ́.”
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Ahá ámʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Fʋ́ nwun layíntá.” Támɛ ɔlɔyɔ mʋ́sʋ́, ɔdɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Lɛ́lɛ́ a.” Mʋ́ sʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ fíalɩ Bulu-ɔbɔpʋá ɔtɛkɩ Petrosʋ nɩ́.”
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́ á, Petro trá ɔdɛ ɩklʋn amʋsʋ da. Brɛ́á bɔyɔ yéfinkí mʋ́, bowun Petro a, ɔnɔ́ lobwie amʋ́.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Petro lɔ́bwɛ ɩbɩ súná amʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋkásʋ, ɔlɛbláa amʋ́ alɩá anɩ Wíe lalɛ́ mʋ obu. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩbla Yakobo mʋa apíó ahógyipʋ atráhɛ amʋ asʋ́n ánfɩ.” Mʋ́ʋ́ ɔlɛnatɩ́ amʋ́ wá yɔ́ ɔtɩnɛ bambá á.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Brɛ́á ɔyɩ́ lɛkɛ a, ɩsá akɔpʋ́ ámʋ fɛ́ɛ́ begyigyáa, fɩ́tɛ́ aba bɛɛ, “Nkɩ́ɩ Petro mɛ?”
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Owíe Herode lɛ́ha bodunká Petro ɔtɩ́nɛgyíɔtɩ́nɛ́, támɛ bʋmowun mʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɛtɩ obu adɩpʋ́sʋ́ akɩ́pʋ amʋ, fɩ́tɛ́ amʋ́ asʋ́n, ɔlɛha bɔmɔ amʋ́.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Brɛ́ kʋtɔ á, ɔblɔ́ lɛhɩɛ kɩ́tá Owíe Herode Tiro mʋ́a Sidonfɔ sʋ. Mʋ́ sʋ awúlu anyɔ ánfɩ bɛlɛ abí bɛɛ bʋyókokóli mʋ, iwilwii itsia amʋ́ nsɩnɛ́. Tsúfɛ́ Owíe Herode ɔmátɔ́ bʋtenyá atogyihɛ tsú. Ahá ámʋ begyankpá yɛ́lɛ asʋ́ntɔ́ súná Owíe Herode wóyísʋ́ ɔkɩ́pʋ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Blasto, olotsulá gya amʋ́ nkpá bɔyɔ Owíe Herode wá yókokóli mʋ.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Owíe Herode lɛ́hɩɛ amʋ́ ɛkɛ. Ɛkɛ ámʋ lɔ́fʋn a, ɔlɛhɩhɩ́ɛ ɩwɩ dálɩ betsiá mʋ obíásʋ́, bláa amʋ́ asʋ́n.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Ahá ámʋ bɔkplʋ́n blɩ́ bɛɛ, “Megyí nyankpʋsa dɛ́tɔɩ́, mboún ɔkpɩ dɛ́tɔɩ́ o!”
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Ɩnʋnʋ Bulu-ɔbɔpʋ lɛ́da Herode, anyambi bɔwɩ mʋ, olowu. Tsúfɛ́ ɔmɔpʋ numnyam há Bulu.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Bulu asʋ́n lɔyɔ mʋ́sʋ́, klɛ́ɩ́ yɔ́ tsútsúútsú.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnaba mʋa Saulo bɔyɔ amʋ́ agyʋ́má tá Yerusalem, bɛkpa Yohane ánɩ́ bʋtɛtráa tɩ mʋ Marko buo ɩwɩ yínkí yɔ́ Antiokia.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.