Apocalipse 16
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kpɔnkpɔntɩ kʋá ɩlɛdalɩ tsu Bulu Ɔwankɩ́kpá ɩnʋ. Ɩdɛ abɔpʋ asienɔ́ ámʋ bláa ɔbɛ́ɛ, “Mlɩyɔ, amlɩyɛtsɛɩ́ Bulu ɔblɔ́ ablanwébi asienɔ́ ámʋ wʋlɩ́ ɔsʋlʋ́sʋ.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Mʋ́ sʋ ɔbɔpʋ gyankpapʋ lɛ́dalɩ tsu Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ yɛtsɛɩ́ mʋ klɛ wʋ́lɩ́ ɔsʋlʋ́sʋ. Ɩnʋ ahá ámʋ́ʋ́ ɔbwɩ ámʋ nsʋhɩ́ɛtɔ ɩdɩn amʋ́sʋ́, bʋdɛ ɔkpɩ ámʋ sum ámʋ ɩwɩ létsitsíi nlɔ akpɔnkpɔntɩ, ɩdɛ amʋ́ dwiín.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ɔbɔpʋ nyɔɔsɩ lɛ́tsɛɩ́ mʋ klɛ wá ɔpʋtɔ. Ɔpʋ amʋ lémlí fɛ́ fúli obugya. Tógyítɔ́á ɔbʋ ɔpʋ amʋtɔ lówu.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ɔbɔpʋ sáásɩ́ lɛ́tsɛɩ́ mʋ klɛ wá ntsu tsʋnhɛ pʋ́ abʋnkpabi fɛ́ɛ́tɔ́. Mʋ́ fɛ́ɛ́ ilemlí obugya.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ɩnʋ nonuá Bulu-ɔbɔpʋá ɔtɛkɩ ntsusʋ lɛ́bláa Bulu ɔbɛ́ɛ, “Óo Ɔwankɩ́pʋ́á fʋ́bʋ ɩnʋ brɛ́ fɛ́ɛ́. Fʋ́ asʋ́n da ɔkpa ánɩ́ fabɩ́tɩ́ amʋ́ ɩsʋ alɩ.
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Tsúfɛ́ bamɔ́ fʋ́ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ fʋ́ ahá, tsɛ́ɩ́ amʋ́ obugya wʋ́lɩ́ ɔsʋlʋ́sʋ. Mʋ́ sʋ́ fahá bapʋ́ obugya há amʋ́ fɛɛ, bʋnúu nɩ. Ɩ́nɩ lɛ́kanáa ha amʋ́ nɩ́.”
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋá ɩlɛdalɩ tsu afɔdɩɛ-asubwi ámʋ asɩ ɔbɛ́ɛ, “Ee, anɩ Wíe Bulu Otúmípʋ, fʋ́ ɩsʋbɩtɩ́ igyi ɔnɔkwalɩ, ɩda ɔkpa.”
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Mʋ́ʋ́ ɔbɔpʋ náásɩ́ lɛ́tsɛɩ́ mʋ klɛ wʋ́lɩ́ owí. Mʋ́ sʋ owí ɔnɔ́ lɔwa ɔnlɩn, ɩlɛha mʋ́ ɩdɛ ahá tɔ fɛ́ ogyá.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Owí ámʋ ɩlɔtɔ okugyíɔkʋ. Bulu bʋ́ʋ túmi asʋn wunhɛ anfɩ fɛ́ɛ́sʋ́, támɛ bekiná bʋmɛdamlí klʋntɔ; pʋ́wá mʋ numnyam, mboún lwɩɩ́ bɔlwɩɩ́ mʋ.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Onuusɩ lɛ́tsɛɩ́ mʋ klɛ wʋ́lɩ́ ɔbwɩ ámʋ owíe obíásʋ́. Ɔbwɩ ámʋ iwíe ogyíkpá fɛ́ɛ́ iloklun. Ɩwɩɔsɩn sʋ mʋ abúopʋ amʋ bɔwɩ amʋ́ ɔdandʋ.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Támɛ bekiná bʋmɛdamlí klʋntɔ sí amʋ́ lalahɛ amʋ fɛ́ɛ́ bwɛ. Mboún bɔlwɩɩ́ ɔsʋ́sʋ́ Bulu, ɩwɩɔsɩn ámʋ́ʋ́ bʋdewúun amʋ sʋ.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Osiesɩ lɛ́tsɛɩ́ mʋ klɛ wá ntsu yílé Efratetɔ. Ntsu ámʋ fɛ́ɛ́ ɩlɛkpɩ lɛ́ mʋ́ ɔbʋ́ntɔ́. Ɩ́nɩ lɛ́la ɔkpa há awíeá botsú owí ɔdalɩkpa pʋ́ amʋ́ ɩsá akɔpʋ́ bɛ́talɩ́ tsʋn ba ɩnʋ.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ɩnʋ nowun ɔŋɛ laláhɛ asa akʋá bʋgyi fɛ́ agyóngyo, bɛdalɩ tsu bʋ́tɩ́ ámʋ ɔnɔ́tɔ́, ɔbwɩ ámʋ ɔnɔ́tɔ́ pʋ́ ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ ofunupʋ amʋ ɔnɔ́tɔ́.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ɔŋɛ laláhɛ anfɩ bʋbʋ túmi bwɛ́ osúna akpɔnkpɔntɩ. Bɔtsʋn ɔsʋlʋ́sʋ awíe fɛ́ɛ́sʋ́, mɛ́nɩ bɛ́kpa amʋ́ fɛ́ɛ́ wá abatɔ, bɛ́ba bɔkɔ anɩ Wíe Bulu Otúmípʋ ɩsá ɛkɛ yilé ámʋ́ʋ́ igyi mʋ asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Anɩ Wíe ɔbɛ́ɛ, “Kɩ, nɛ́ba fɛ́ owikplu. Bulu obóyulá ɔhá ánɩ́ ɔlɛda ɩwɩsʋ, alalá mʋ atadɩɛ yáɩ́, mɛ́nɩ ɔmɛ́ɛnatɩ́ yayá, pɛ́lɩ mɛ́ɛkɩtá mʋ.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Mʋ́ʋ́ ɔŋɛ laláhɛ amʋ bɛkpa awíe amʋ yéfia ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ Hebrifɔ ɔblɩ́tɔ bɛɛ, “Harmagedon.”
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ɩnʋ Bulu-ɔbɔpʋ síénɔ́sɩ́ lɛ́tsɛɩ́ mʋ klɛ wá afútɔ́. Ɔmɛ kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ kʋ lɛdalɩ tsu Bulu ɔtswɛ́kpa ɩnʋ owíe obíá ámʋtɔ ɔbɛ́ɛ, “Ɩlatá!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Ɩnʋ nyankpʋ lɔ́wa ɩbɩ fwɩ bɩ. Odekpie, ɔpráda dɛpʋtɩ́. Ɔmɛ ɔtsan-ɔtsan lɛlɩn kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́, ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́ kpɩnkɩ́ kʋá mʋ́ odu ɩmɔkʋ́ba kɩ tsú brɛ́á ahá bɛlɩn ɔyɩ́tɔ́ ɔpá.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Wúlu yilé Babilontɔ léye asa. Awúlu yiléá ɩbʋ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ ilobwiebwíe. Ɩnʋ Bulu lɛ́kaɩ́n Babilon lakpan fɛ́ɛ́sʋ́, ɔlɔpʋ mʋ ɔblɔ́ kpɔnkpɔntɩ ɛwɛtɔ-ntá ámʋ há mʋ olonu.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kugyíkʋ lɔ́fwɩ, abʋ ɛ́ fɛ́ɛ́ ɩlɛŋa.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Atsufolibi akpɔnkpɔntɩá mʋ́ odwintɔ bɔ́bwɛ fɛ́ kílo aduenu (50) lɛkpa tsú nwʋlʋ́táasʋ bɛda ahásʋ. Atsufolibi amʋ ɔnɔ́ ɔnlɩn sʋ bɔlwɩɩ́ Bulu.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.