Apocalipse 10
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ɩnʋ nɛlawun Bulu-ɔbɔpʋ ɔwʋnlɩ́npʋ́ bambá ɔkʋá otsú ɔsʋ́sʋ́. Agyinde lobomlí mʋ, nyankpʋtáa ɩlan mʋ awunso. Mʋ ansɩ́tɔ́ lɔwankɩ́ fɛ́ owí, mʋ ayabi igyi fɛ́ ɔsɔtɩ ánɩ́ ogyá bʋ mʋ́tɔ́.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Ɔdɛ ɔwʋlʋ́ túkúrííbi kʋá ɔlɛtɛɩ́ mʋ́tɔ́. Mʋ gyɔpɩ yabi iyi ɔpʋsʋ, mʋ bɩna yabi ɛ́ iyi ɔsʋlʋ́sʋ.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Ɔlɔkplʋ́n kʋ́klʋ́kʋ́ʋ́ fɛ́ gyatá dékpoún, ɔpráda asienɔ́ ámʋ lɔpʋtɩ́.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Brɛ́á ɔpráda asienɔ́ ámʋ lɔpʋtɩ́, mbɛ́ɛ anwanlɩn asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩlɛblɩ́ ámʋ a, nonu ɔmɛ bámbá tsú ɔsʋ́sʋ́. Ɔmɛ amʋ dɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Máwanlɩ́n asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔpráda asienɔ́ ámʋ ɩlablɩ́ ámʋ. Pʋwa fʋ́ kpawunutɔ.”
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Mʋ́ʋ́ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ́ʋ́ nowun, ɔlɩɩ́ ɔpʋ mʋ́a ɔsʋlʋ́sʋ ámʋ lótsu mʋ gyɔpɩ ɩbɩ fʋ́á yɔ́ ɔsʋ́sʋ́.
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 Ɩnʋ ɔlɛka ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔbʋ nkpa brɛ́ fɛ́ɛ́tɔ́ ámʋ ntam. Mʋlɔ́bwɛ ɔsʋ́ mʋ́a asɩ, ɔpʋ mʋ́a mʋ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bʋmɛ́ɛtrá si tsiá!
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 Támɛ brɛ́á Bulu-ɔbɔpʋ síénɔ́sɩ́ amʋ ɔbɔ́fʋlɩ́ mʋ ɔkpɛ a, alɩ brɛ́ ámʋtɔ Bulu asʋn ŋaínhɛ́ amʋ́ʋ́ ɔlɛhɩɛ yáɩ́ ɔbɛ́ɛ, mɔ́bwɛ ámʋ ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ nɩ́. Ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ fɛ́ alɩá ɔlɛbláa mʋ asúmpʋ́, bʋgyi mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ.”
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Ɩnʋ ɔmɛ amʋ́ʋ́ ɩdɛ mɩ́ asʋ́n bláa tsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋ lɛ́trá bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, “Yɔhɔ ɔwʋlʋ́ ámʋ́ʋ́ ɩlafínkí ámʋ lɛ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ́ʋ́ ɔlɩɩ́ ɔpʋ mʋ́a ɔsʋlʋ́sʋ ámʋ ɩbɩtɔ.”
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Mʋ́ sʋ nɔyɔ Bulu-ɔbɔpʋ amʋ wá mbɛ́ɛ, ɔpʋ́ʋ ɔwʋlʋ́bi ámʋ ha mɩ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa mɩ ɔbɛ́ɛ, “Hɔ, afʋwɩ mʋ́! Ɩbɔ́wa fʋ́ ɔdwɛ débídébí fɛ́ ɔkwɛ́n, támɛ ɩmɛ́ɛkanáa fʋ́ iputɔ.”
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Ɩnʋ nɔhɔ ɔwʋlʋ́bi ámʋ lɛ́ mʋ ɩbɩtɔ, nɔwɩ mʋ́. Ɩlɔwa mɩ́ ɔdwɛ débídébí fɛ́ ɔkwɛ́n, támɛ imetepí kanáa mɩ́ iputɔ.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Mʋ́ʋ́ ɔlɛtrá bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, “Ilehián ánɩ́ fɛ́lablɩ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɩbɛ́ba ahá fɛ́ɛ́sʋ́ ámʋ. Ɩbɛ́ba ɔmá fɛ́ɛ́, ɔblɩ́ɩ ɔtsan-ɔtsan ablɩ́pʋ́ pʋ́ awíe fɛ́ɛ́sʋ́, fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Bulu lalɛ́ súná fʋ́ ámʋ!”
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.