1 Coríntios 3
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ACF
1 Apíó, brɛ́á nɛba mlɩ wá á, mmɛtalɩ́ tɔ́ɩ́ mlɩ ansɩ́tɔ́ fɛ́ ahá ánɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bʋ amʋ́tɔ́. Nɛbláa mlɩ asʋ́n fɛ́ ahá ánɩ́ amʋ́ agywɩɩn ɩdɩn ɔyɩ́ ánfɩtɔ atɔ́sʋ́, bʋmɔkʋ́dan Kristotɔ.
1 E eu, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, mas como a carnais, como a meninos em Cristo.
2 Nyɔ́pʋ-ntsu nɛha mlɩ. Mmɛha mlɩ atogyihɛ onutó. Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, mlɩmɔ́kʋ́fʋn atogyihɛ onutó gyí.
2 Com leite vos criei, e não com carne, porque ainda não podíeis, nem tampouco ainda agora podeis,
3 Tsúfɛ́ ɔyɩ́ ánfɩtɔ tsiátɔ́ ɩtráa bʋ mlɩtɔ. Mlɩdɛ́ aba lu, mlɩdɛ́trɛ́. Nɩ́ mlɩdɛ́ ɩ́nɩ bwɛ mɛ́, imosuná ánɩ́ mlɩ agywɩɩn trá dɩn ɔyɩ́ ánfɩtɔ atɔ́sʋ́, mlɩgyí fɛ́ ɔmátɔ́fɔ?
3 Porque ainda sois carnais; pois, havendo entre vós inveja, contendas e dissensões, não sois porventura carnais, e não andais segundo os homens?
4 Mlɩtɔ akʋ mlɩaa, “Paulo mbuo.” Mlɩtɔ akʋ ɛ́ mlɩaa, “Apolo mbuo.” Mbɛ́ɛ, ɩ́nɩ medésuná ánɩ́ mlɩgyí fɛ́ ɔmátɔ́fɔ?
4 Porque, dizendo um: Eu sou de Paulo; e outro: Eu de Apolo; porventura não sois carnais?
5 Mbɛ́ɛ, ma gyí Apolo, ntɛ́ɛ ma gyí Paulo, sʋ́ mlɩdɛ́trɛ́ anɩ sʋ? Bulu asúmpʋ́ kɛkɛ anɩgyí, mlɩlatsʋn anɩ ɩbɩtɔ mlí mʋ ahógyipʋ. Anɩtɔ okugyíɔkʋ légyi gyʋma ánɩ́ Bulu lɛ́ha mʋ.
5 Pois, quem é Paulo, e quem é Apolo, senão ministros pelos quais crestes, e conforme o que o Senhor deu a cada um?
6 Mɩ́lódu, Apolo lɔ́wʋlɩ́ mʋ́ ntsu, támɛ Bulu lɛ́ha mʋ́ ɩlɛdan.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas Deus deu o crescimento.
7 Megyí odupʋ́ mʋ́a ntsu ɔwʋlɩ́pʋ́ lɔ́bwɛ tɔtɔ. Bulu nkʋlɛ tɔ́bwɛ, tsúfɛ́ mʋtɛ́há mʋ́ ɩtɛdan.
7 Por isso, nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Odupʋ́ mʋ́a ntsu ɔwʋlɩ́pʋ́ fɛ́ɛ́ bʋgyi kɛ́kɛ́ɛ Bulu ansɩ́tɔ́, ɔbɛ́ka okugyíɔkʋ ɩkɔ mʋ bwɛhɛ́ ɔnɔ́.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; mas cada um receberá o seu galardão segundo o seu trabalho.
9 Agyʋ́má ayɔpʋ́ mɩ́a Apolo anɩgyí há Bulu. Mlɩgyí Bulu ndɔ, mlɩgyí mʋ obu ɛ́ nɩ́.
9 Porque nós somos cooperadores de Deus; vós sois lavoura de Deus e edifício de Deus.
10 Bulu lɔ́wa awɩtɔlɛ há mɩ́, bwɛ́ mɩ́ obu oyípʋ ɔtɩansɩpʋ. Mʋ́ sʋ́ nɔpʋ abwi wá obu ámʋ ntswɩasɩ, aha bambá bɛtalɩ́ bʋdɛpwɛ dɩ́nká mʋ́sʋ́ nɩ́. Támɛ ɔhagyíɔha ɔkɩ́ɩ wankláán obu ámʋ pwɛtɔ́.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, pus eu, como sábio arquiteto, o fundamento, e outro edifica sobre ele; mas veja cada um como edifica sobre ele.
11 Tsúfɛ́ ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ wá ntswɩasɩ bámbá dʋn mʋ́ ámʋ́ʋ́ ɩda yaɩ́, igyi Yesu Kristo amʋ.
11 Porque ninguém pode pôr outro fundamento além do que já está posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Nɩ́ ɔkʋ ɔpʋ́ sika pɛpɛ o, sika futútú o, abwi ánɩ́ ɩbʋ bíá o, nyí o, afɩtáa ntɛ́ɛ ipí yi dɩ́nká ntswɩasɩ ámʋsʋ á,
12 E, se alguém sobre este fundamento formar um edifício de ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 ɔbɩ́ɩ ánɩ́ kugyíkʋ ɩbɛ́lɩn ɔwan ɛkɛ ámʋ́ʋ́ Bulu obégyi anɩ asʋ́n ámʋ. Ogyá ɔbɔ́pʋsɔ mʋ́ kɩ bɛɛ, ɔlɔbwɛ mʋ́ wankláán.
13 A obra de cada um se manifestará; na verdade o dia a declarará, porque pelo fogo será descoberta; e o fogo provará qual seja a obra de cada um.
14 Nɩ́ ogyá ámʋ mɔhɔ obu ámʋ yíntá á, Bulu ɔbɛ́da mʋ ɩpán.
14 Se a obra que alguém edificou nessa parte permanecer, esse receberá galardão.
15 Támɛ nɩ́ obu ámʋ lɔ́hɔ a, ɔbɛ́hɩɛ hʋ́lɩ atɔ́. Bulu ɔbɔ́hɔ mʋ nkpa, támɛ obófuflu fɛ́ ɔhá ánɩ́ alasrɩ́ dalɩ ogya plɛnplɛntɔ.
15 Se a obra de alguém se queimar, sofrerá detrimento; mas o tal será salvo, todavia como pelo fogo.
16 Mlɩméyín ánɩ́ Bulu ɔtswɛ́kpa mlɩgyí, Bulu Ɔŋɛ́ ámʋ tsie mlɩtɔ?
16 Não sabeis vós que sois o templo de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Ɔhagyíɔha ánɩ́ oleyintá mʋ ɔtswɛ́kpa a, Bulu ɛ́ obéyintá mʋ, tsúfɛ́ Bulu ɔtswɛ́kpa lɔwankɩ́. Mʋ ɔtswɛ́kpa amʋ gyí mlɩ á.
17 Se alguém destruir o templo de Deus, Deus o destruirá; porque o templo de Deus, que sois vós, é santo.
18 Ɔhaa mámlɛ́ mʋ ɩwɩ! Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ dɛ́ mʋ ɩwɩ tɩ ɔtɩansɩpʋ ndɛ ɔyɩ́ ánfɩtɔ á, ilehián ánɩ́ ɔbɔ́bwɛ mʋ ɩwɩ ɔha mimláhɛ, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ ɔtɩansɩpʋ onutó.
18 Ninguém se engane a si mesmo. Se alguém dentre vós se tem por sábio neste mundo, faça-se louco para ser sábio.
19 Tsúfɛ́ ɔyɩ́ ánfɩtɔ ansɩtɩ́ɩn igyi mimlála Bulu ansɩ́tɔ́. Fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋtɔ bɛɛ, “Ɔtɩansɩpʋ agywɩɩn laláhɛ Bulu tɔpʋ́kɩ́tá mʋ.”
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; pois está escrito: Ele apanha os sábios na sua própria astúcia.
20 Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu yin ánɩ́ ɔtɩansɩpʋ agywɩɩn itépí ma labi.”
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são vãos.
21 Ɩ́nɩ sʋ ɔhaa mápʋ ansɩ́ dɩ́nká ɔhaasʋ tsú ɩwɩ. Mlɩbʋ́ tógyítɔ́.
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso;
22 Paulo o, Apolo o, Petro o, ɔyɩ́ ánfɩ o, nkpa ntɛ́ɛ lowu o, ndɛ o, ɔkɛ o, mlɩbʋ́ mʋ́ fɛ́ɛ́.
22 Seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, seja o presente, seja o futuro; tudo é vosso,
23 Kristo bʋ́ mlɩ, Kristo ɛ́ gyí Bulu klɛ́.
23 E vós de Cristo, e Cristo de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.