Lucas 8

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɩmɔwa ɔpá kʋkʋ, Yesu léki awúlu mʋ́a nkuda asɩ, ɔdɛ Bulu iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋn wankláán ɔkan da. Mʋ akasɩ́pʋ́ dúanyɔ ámʋ pʋ́ atsɩ akʋá olegya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ amʋ́tɔ́, tsá amʋ́ ɩlɔ bobuo mʋ. Atsɩ ámʋ gyí, Magdalayintse Maria ánɩ́ Yesu légya ɔŋɛ laláhɛ asienɔ́ lɛ́ mʋtɔ.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 — ausente —
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Owíe Herode wóyísʋ́ ɔkɩ́pʋ Kusa mʋ ka Yohana. Ɔtsɩ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Susana pʋ́ atsɩ tsɔtsɔɔtsɔá betsiá pʋ́ amʋ́ atɔ́ kɩ Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́sʋ.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Brɛ́á ɔdɔm kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ botsu awúlu-awúlusʋ ba befia Yesu wá á, ɔlɛha amʋ́ yébi ɔbɛ́ɛ,
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Ɔdɔtɔpʋ ɔkʋ lɔ́yɔ atɔ́-abí owunyákpa. Brɛ́á ɔdɛ mʋ́ wunyáa a, ɩkʋ lɔ́wʋlɩ́ ɔkpatɔ, ahá bɛtsatsáa mʋ́sʋ́, mbubwi ɛ́ bɔtswɛtswɛ́ɛ mʋ́ fɛ́ɛ́.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ɩkʋ lɔ́wʋlɩ́ abʋtásʋ́, ɔtɩ́nɛ́á ɩsɩ kpalobí dɩn. Ɩlɔwa ɔsa kwɛ, támɛ brɛ́á owí lɛlɩn a, ɩlɔtɔ mʋ́ mɔ́, tsúfɛ́ imenya ntsu.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Abí ámʋ kʋ lɔwʋlɩ́ awutɔ, awu ámʋ lɔbʋlá kɩ́tá mʋ́, ɩmɛdan.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Abí ámʋ kʋ lɔwʋlɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ wankláánsʋ́, dan. Iloswie abí tsɔtsɔɔtsɔ fɛ́ mʋ́ ámʋ́ʋ́ olodu ámʋ odu tsé lafa.” Yesu lɔ́mɔ mʋ asʋ́n ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhá ánɩ́ ɔbʋ asʋ onúu.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Yesu akasɩ́pʋ́ bɛfɩtɛ́ mʋ yébi anfɩ asɩ.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu lahá mlɩ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, mlɩbɩ́ɩ mʋ iwíegyí ámʋ ɩwɩ asʋn ŋaínhɛ́. Támɛ ndɛ aha bambá asʋ́n bláa ayébisʋ, mɛ́nɩ bówun, támɛ bʋmɛ́ɛbɩ. Bónu, támɛ bʋmóonu mʋ́ asɩ.
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 “Yébi amʋ asɩ nɩ́. Atɔ́-abí ámʋ gyí Bulu asʋ́n.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ ɔkpatɔ ámʋ gyí ahá ánɩ́ bʋtonú asʋ́n ámʋ, támɛ Ɔbʋnsám tɛba bɛlɛ mʋ́ lɛ́ amʋ́ klʋntɔ, mɛ́nɩ bʋmɔ́ɔhɔ mʋ́sʋ́ gyi, fówun bénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ abʋtásʋ́ amʋ gyí ahá ámʋ́ʋ́ bonú asʋ́n ámʋ pɛ́, bahɔ mʋ́ ansigyísʋ́, támɛ bʋma nlín. Mʋ́ sʋ bʋtamahogyi wa ɔpá. Nɩ́ ɩsɔ́kɩ kʋ inyá tʋ́ amʋ́ pɛ́, badɩda.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ awutɔ ámʋ gyí ahá ánɩ́ bonú asʋ́n ámʋ a, bahɔ mʋ́, támɛ ɔyɩ́ ánfɩtɔ atɔ hiánhɛ ɩwɩ gywɩɩ́n, pʋ́ mʋ́tɔ́ atonyahɛ́ ɩwɩ ansigyí tegyi asʋ́n ámʋsʋ. Ɩ́nɩ sʋ bʋtamaswíé abí dan.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Abí ámʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ wankláánsʋ́ ámʋ gyí ahá ámʋ́ʋ́ bonú asʋ́n ámʋ a, bʋtɔhɔ mʋ wá klʋn wankláán ánɩ́ itonú asʋ́n, gyi mʋ́sʋ́tɔ́. Ɩ́nɩ sʋ bʋtotomi swíé abí tsɔtsɔɔtsɔ.
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 “Ɔhaa tamanywɛ́ ɔkandɩ́ɛ pʋ́ atɔ́ bun mʋ́sʋ́, ntɛ́ɛ pʋ́wá mpá ayasɩ. Ɔfʋákpá ɔtɔpʋ́bian, mɛ́nɩ ɩbɔ́wankɩ́ há ahá ánɩ́ bɛ́ba wóyí ámʋtɔ.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 “Tsúfɛ́ tɔtɔ má ɩnʋá ibéŋaín, ɩmɛ́ɛlɩn ɔwan. Asʋn ŋaínhɛ́ kʋkʋ ɛ́ ma ɩnʋá bʋmɛ́ɛbɩ mʋ́.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Mlɩkɩ wankláán mlɩ asʋ́n-nutɔ́. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ odekléá obónu mɩ́ atosunáhɛ́ amʋ asɩ á, Bulu ɔbɔ́pʋ ɩkʋ tsɩ́a mʋ́tɔ́ há mʋ. Támɛ ɔhá ánɩ́ omedékléá obónu mʋ́ asɩ á, Bulu ɔbɔ́swɩɩ́ mʋ kpalobí ámʋ́ʋ́ olosusúu ánɩ́ alabɩ́ ámʋ kʋ́ráá.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Yesu mʋ yin mʋa mʋ apíó bɛba mʋ wá, támɛ ɔdɔm amʋ sʋ bʋmɛtalɩ́ wíé ba mʋ wá.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ahá ámʋtɔ ɔkʋ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ yín mʋa fʋ́ apíó bʋlɩɩ́ kpankpá, bʋdekléá bówun fʋ.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ yín mʋa mɩ́ apíó gyí ahá ánɩ́ bʋtonú Bulu asʋ́n ámʋ, gyi mʋ́sʋ́.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu lɛ́bláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha afa Galilea ɔpʋ yɔ mʋ́ ɔbɩn.” Mʋ́ sʋ bɔpʋ ɔkpa bɔyɔ́.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Brɛ́á bɔyɔ́ á, Yesu lɛ́dɩdɩ. Ɩnʋ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn bɩ. Ntsu ámʋ ɩdɛda wíé ɔklʋn amʋtɔ, ideklé ɩmɛ. Ɩlɔtʋ amʋ́ ansɩ́ pɛpɛ.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Mʋ́ sʋ betsinkí Yesu, bláa mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe! Anɩdɛ́ ntsu wie!” Yesu lɔ́kʋsʋ́ lɛ́ ɔnɔ́ wa afú mʋ́a ntsu ámʋ, ɩnʋ fɛ́ɛ́ lɔlʋá.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Ɩnʋ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ hógyi mɛ?” Ifú lɛkɩtá amʋ́, ɔnɔ́ lobwie amʋ́, bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nyankpʋsa ɔmɔmʋ nɩ, alalɛ́ ɔnɔ́ wa afú mʋ́a ntsu kʋ́ráá, banú mʋ ɔmɛ alɩ?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Yesu mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ bɛfa ɔpʋ tsú Galilea yówie Gerasefɔɔsʋlʋ́sʋ.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Brɛ́á Yesu dɛ́dalɩ ɔklʋn amʋtɔ á, oyin ɔkʋá otsú wúlu amʋtɔ, ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ lébefia mʋ. Oyin ánfɩ lɛ́kpa atɔ́, tú dálɩ wóyítɔ́, yɔ́ otsie afúli opulákpá ɩlawá ɔpá.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 Brɛ́á olowun Yesu a, ɔlɔsʋrá okitikíti, dá akpawunu Yesu ayabitɔ, kplʋ́n blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔsʋ́sʋ́ʋ́sʋ́ Bulu mʋ Bi Yesu, amansʋ igyi? Kókoli, mápɩtɩ́ mɩ́ atɔ́.”
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yesu lakplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɔbɛ́ɛ, ɩdálɩ mʋtɔ dodo. Mʋ́ sʋ oyin ámʋ lɛ́blɩ́ alɩ nɩ́. Ɔŋɛ́ laláhɛ amʋ itowíé mʋtɔ brégyíbrɛ́. Mʋ́ sʋ bʋtɔwá mʋ ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi ɩkan, gyo mʋ ɩwɩ. Mʋ́ óó á, otebíá ɩkan amʋ, ɔŋɛ laláhɛ amʋ ɩtɛhá mʋ ɔtɛsrɩ́ wíé aputu.
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Ɩnʋ Yesu lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nkálɩ bʋtɛtɩ́ fʋ́?” Oyin ámʋ lɛ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ dá gyí ‘Ɔdɔm.’ ” Tsúfɛ́ ɔŋɛ laláhɛ tsɔtsɔɔtsɔ bʋ mʋtɔ.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Ɔŋɛ laláhɛ amʋ bokokóli Yesu ɔbɛ́ɛ, ɔmágya amʋ́ yɔ́wa ɩlán klúklúúklúá ɩma ɔkatɔ.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Mprákuo tsɔtsɔɔtsɔ akʋ bʋdegyí okúku kʋsʋ ɩnʋ fʋ́n. Mʋ́ sʋ ɔŋɛ laláhɛ amʋ bokokóli Yesu bɛɛ, ɔhá abʋyowie mprákuo ámʋtɔ. Ɔlɛha amʋ́ ɔkpa ɔbɛ́ɛ bʋyɔ́.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Ɩnʋnʋ bɛdalɩ oyin ámʋtɔ yówie mprákuo ámʋtɔ, amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛsrɩ́ kpákplɩ́ okúku amʋ wíé ɔpʋtɔ, wúwu.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Brɛ́á mprákuo akpapʋ́ ámʋ bowun tɔ́á ɩlaba a, bɛsrɩ́ yɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ wúlutɔ pʋ́ ɔmá ámʋtɔ.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ɩnʋ ahá bɛba bɛkɩ tɔ́á ɩlaba. Bowun ánɩ́ oyin ámʋ́ʋ́ tɛkɩ ɔŋɛ laláhɛ bʋbʋ mʋtɔ ámʋ ansɩ́tɔ́ ladɩ́, alawá atadɩɛ otsie Yesu wá. Ɩlɔwa amʋ́ ifú.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Ahá ámʋ́ʋ́ bowun ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ ɩlɛba amʋ bɛbláa amʋ́ alɩá oyín ámʋ́ʋ́ ɔŋɛ laláhɛ bʋbʋ mʋtɔ ámʋ lénya mʋ ɩlɔtsá.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Ɔmá ámʋtɔ ahá fɛ́ɛ́ bokokóli Yesu bɛɛ, ɔdálɩ amʋ́ ɔmátɔ́, tsúfɛ́ ifú lɛhɩɛ kɩ́tá amʋ́. Mʋ́ sʋ Yesu lówie ɔklʋn amʋtɔ ɔbɛ́ɛ amʋnatɩ.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Oyin ámʋ́ʋ́ tɛkɩ ɔŋɛ laláhɛ tsie mʋtɔ ámʋ lókokóli mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ha mɩ́ ambuo fʋ yɔ.” Támɛ Yesu mɛ́ha mʋ ɔkpa.
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Mboún ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yinki yɔ wóyí, afʋyɛbláa mlɩ pɩ toyiléá Bulu labwɛ́ há fʋ́.” Mʋ́ sʋ oyin ámʋ léki wúlu amʋ fɛ́ɛ́ fíá, ɔdɛ toyilé ámʋ́ʋ́ Yesu labwɛ́ há mʋ amʋ blɩ́ wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Brɛ́á Yesu léyinkí yówie ɔpʋ amʋ ɔbɩn a, ɔdɔm bɔhɔ mʋ atúu, tsúfɛ́ bʋdɛ mʋ ɔkpa kɩ́ɩ.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Ɩnʋ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yairo, ogyi Yudafɔ ofíakpa ɔhandɛ lɛ́ba bɛda akpawunu mʋ ayabitɔ, kókóli mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔbá abʋyɔ mʋ wóyítɔ́.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Mʋ bi tsɩ́hɛ́ ɔkʋlɛ pɛ́á ɔbʋ, alahɔ nfí dúanyɔ da odewu. Brɛ́á Yesu lɔ́pʋ ɔyɔ́ ɩnʋ á, ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ bɛkpa buo mʋ yɛɛ.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Ɔtsɩ ɔkʋá obugya dɛ mʋ wʋlɩ́ nfí dúanyɔ nɩ́, ɔhaa mɔ́kʋ́tálɩ́ tsá mʋ, alayíntá mʋ́ ɩwɩsʋ atɔ́ fɛ́ɛ́ ɩlɔ atsapʋ́ ɩbɩtɔ bʋ ahá ámʋtɔ.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Ɔtsɩ ánfɩ lɔ́tsʋn yɔ Yesu ɔma, pʋ́ ɩbɩ da mʋ tati osiebí. Ɩnʋnʋ obugya amʋ lɛka itin.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ “Ma lápʋ́ ɩbɩ da mɩ?” Brɛ́á ahá ámʋ fɛ́ɛ́ bɛɛ bʋmɔkʋ́pʋ́ ɩbɩ da mʋ a, Petro lɛ́fɩtɛ́ Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ɔdɔm anfɩ́ bʋpu fʋ́ ánfɩ á, mʋ́ fʋ́dɛ asʋ́n ánfɩ fɩtɛ́?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Támɛ Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔkʋ lapʋ́ ɩbɩ da mɩ. Nawun ánɩ́ ɔŋɛ́ kʋ ladálɩ mɩtɔ.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Brɛ́á ɔtsɩ ámʋ lówun ánɩ́ ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ mabwɛ́ ámʋ lalɩn ɔwan á, ɔlɛdalɩ ba. Ɔdɛkpɩnkɩ́ kpakpakpakpa, ɔlɛyɛ́da akpawunu Yesu ayabitɔ, bláa mʋ ahá ámʋ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́ tɔ́á sʋá mɔpʋ ɩbɩ da mʋ, pʋ́ alɩá manyá ɩlɔtsá.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ bí, fʋ́ hógyi latsá fʋ́ ɩlɔ. Natɩ iwilwiitɔ.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Brɛ́á Yesu bʋ mʋ tɔ́ɩ anfɩsʋ á, ɔkʋ lɛ́srɩ́ tsú Yairo wóyítɔ́ ba bɛbláa Yairo ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ bí ámʋ ɔdɩkpa mɔwa alɛ́. Mátepí trá wa osunápʋ́ tɔ́ɩ.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Brɛ́á Yesu lónu asʋ́n ánfɩ á, ɔlɛbláa Yairo ɔbɛ́ɛ, “Mánya ifú. Fʋ́ mʋ́ hogyi wʋlɛ, obénya nkpa.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Brɛ́á Yesu lówie wóyítɔ́ ɩnʋ á, ɔmɛha ɔhaa obuo mʋ yɔ obuá kebi ámʋ da mʋ́tɔ́, dʋn Petro, Yohane, Yakobo pʋ́ kebi ámʋ akwɩɩ́pʋ́.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, ahá ámʋ fɛ́ɛ́ bʋdesú, bʋdɛ okitikíti. Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi okitikíti sʋrá. Ɔmɔkʋ́wú, dɩdɩ́ ɔdɛ.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ahá ámʋ fɛ́ɛ́ bʋyin ánɩ́ otsibi amʋ lawú. Mʋ́ sʋ bɔmɔsɩ́ Yesu.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Ɩnʋ Yesu lɛ́kɩtá otsibi amʋ ɩbɩ, kpólí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Obí, kʋsʋ!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Ɔŋɛ́ lɛlawíé mʋ, ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́. Mʋ́ʋ́ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩdunka tɔkʋ ha mʋ ogyi.”
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Ɔnɔ́ lobwie otsibi amʋ akwɩɩ́pʋ́, támɛ Yesu lɛ́da amʋ́ ɔlá ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmábláa ɔhaa asʋ́n ánfɩ.”
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.