Lucas 11

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛkɛ ɔkʋ Yesu bʋ ɔtɩnɛkʋ ɔdɛ mpáɩ bɔ. Brɛ́á ɔlɔbɔ mpáɩ ámʋ tá á, mʋ akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, suna anɩ mpáɩ bɔ fɛ́ alɩá Asú Ɔbɔpʋ́ Yohane lósuná mʋ akasɩ́pʋ́.”
1 Um dia Jesus estava orando num certo lugar. Quando acabou de orar, um dos seus discípulos pediu: — Senhor, nos ensine a orar, como João ensinou os discípulos dele.
2 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɔ́bɔ mpáɩ á, mlɩbɔ mʋ́ alɩ.
2 Jesus respondeu:
3 — ausente —
3 Dá-nos cada dia o alimento
4 — ausente —
4 Perdoa os nossos pecados,
5 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ bʋ onyawíe a, ɔbɔ́kʋsʋ́ yɔ́ mʋ wá ɔyɩ́nsɩnɛ́ yɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ nyáwíé, pan mɩ bodobodo apin asa.
5 Então Jesus disse aos seus discípulos:
6 Mɩ́ nyáwíe ɔkʋ labɔswɩɩ́ mɩ́ sésééséi. Mma tɔtɔá nɛ́ha mʋ obégyi.’
6 É que um amigo meu acaba de chegar de viagem, e eu não tenho nada para lhe oferecer.”
7 “Mʋ nyawie amʋ ɔbɛ́bláa mʋ sɩ́sɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Máwa mɩ́ tɔ́ɩ. Mɩ́a mɩ́ abí anɩladɩ́. Nafin obu, mmɛ́ɛtalɩ́ kʋ́sʋ́ bɛha fʋ́ tɔtɔ.’
7 — E imaginem que o amigo responda lá de dentro: “Não me amole! A porta já está trancada, e eu e os meus filhos estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães.”
8 Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, fíalɩ onyawíe ɔkpasʋ á, ɔmɔ́ɔkʋsʋ́ há mʋ. Támɛ alɩá ɔdɛ mʋ kokóli kótóó sʋ á, ɔbɔ́kʋsʋ́ há mʋ alɩá odeklé.
8 Jesus disse:
9 “Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, mlɩkʋlɩ Bulu, ɔbɛ́ha mlɩ. Mlɩdunka, mlówun. Mlɩda mʋ klʋnsʋ, obéfinkí mʋ́ há mlɩ.
9 Por isso eu digo: peçam e vocês receberão; procurem e vocês acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔtɔkʋ́lɩ́ atɔ́ tenyá. Ɔhá ánɩ́ otodúnká atɔ́ towun. Ɔhá ánɩ́ ɔtɛdá klʋnsʋ bʋ́tefínkí há.
10 Porque todos aqueles que pedem recebem; aqueles que procuram acham; e a porta será aberta para quem bate.
11 Ɔsɩ́ ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋ, mʋ bi ɔkʋ́lɩ́ mʋ iye a, ɔbɛ́kɩtá ɩwɔ wá mʋ ɩbɩtɔ?
11 Por acaso algum de vocês será capaz de dar uma cobra ao seu filho, quando ele pede um peixe?
12 Ntɛ́ɛ nɩ́ ɔkʋ́lɩ́ mʋ bɔnɔ a, ɔbɛ́kɩtá nyankpʋkpíe wá mʋ ɩbɩtɔ?
12 Ou, se o filho pedir um ovo, vai lhe dar um escorpião?
13 Mlɩ lakpan abwɛpʋ́ kʋ́ráá mlɩyin alɩá bʋtɔpʋ́ atɔ wankláán há mlɩ abí. Ntogyi sʋ́ mlɩ Sɩ́ ámʋ́ʋ́ ɔbʋ ɔsʋ́sʋ́ ámʋ mʋ́ mɔ́ɔpʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ há ahá ánɩ́ bʋdɛ mʋ kʋlɩ́?”
13 Vocês, mesmo sendo maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos. Quanto mais o Pai, que está no céu, dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Yesu légya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ oyin ɔkʋá alatɔ́ omúmutɔ. Brɛ́á ɔŋɛ laláhɛ amʋ lɛ́dalɩ a, oyin ámʋ lɔ́wa tɔɩ́ bɩ. Mʋ́ sʋ ɔnɔ́ lobwie ɔdɔm amʋ.
14 Jesus estava expulsando de certo homem um demônio que não o deixava falar. Quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Ɔŋɛ laláhɛ owíe Beelsebul túmi ɔdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ.”
15 mas alguns disseram: — É
16 Amʋ́tɔ́ akʋ ɛ́ bekleá bɔ́sɔ Yesu kɩ. Mʋ́ sʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, ɔbwɛ́ɛ osúna pʋsuna ánɩ́ lɛ́lɛ́ otsú Bulu wá.
16 Outros, querendo conseguir alguma prova contra Jesus, pediam que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha de Deus.
17 Támɛ Yesu lɛ́bɩ amʋ́ agywɩɩn. Mʋ́ sʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Iwíe ogyíkpá ánɩ́ ɩlaye anyɔ, bʋdɛ aba kɔ tɛdɩda. Wóyí oduá mʋ́tɔ́ atsiápʋ́ bʋdɛ aba kɔ ɛ́ tobwíé.
17 Mas Jesus, conhecendo os pensamentos deles, disse:
18 Nɩ́ Satan iwíe ogyíkpá labɔ́ɩ́ anyɔ, bʋdɛ aba kɔ á, mʋ iwíegyí bɛ́dɩda. Támɛ mlɩdɛ́blɩ́ mlɩaa, Beelsebul dátɔ́ ndɛ ɔŋɛ laláhɛ gyáa lɛ ahátɔ.
18 Se o reino de Satanás tem grupos que lutam entre si, como continuará a existir? Vocês dizem que é Belzebu que me dá poder para expulsar demônios.
19 Nɩ́ Beelsebul túmi ndɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ á, mʋ́mʋ́ ma túmi mlɩ abí ɛ́ bʋdɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ? Mlɩ abí ámʋ onutó obégyi mlɩ asʋ́n.
19 Mas, se é assim, quem dá aos seguidores de vocês o poder para expulsar demônios? Assim, os seus próprios seguidores provam que vocês estão completamente enganados.
20 Támɛ ɩ́nɩá Bulu túmi ndɛpʋgya ɔŋɛ laláhɛ sʋ á, mlɩbɩ ánɩ́ Bulu iwíegyí ámʋ laba mlɩ wá dodo.
20 Na verdade é pelo poder de Deus que eu expulso demônios, e isso prova que o
21 “Tsúfɛ́ nɩ́ ɔwʋnlɩ́npʋ́ bʋ akɔtɔ́, ɔdɛ mʋ wóyí gyo a, mʋ tɔtɔ tamafwɩ́.
21 — Quando um homem forte e bem-armado guarda a sua própria casa, tudo o que ele tem está seguro.
22 Támɛ nɩ́ ɔhá ánɩ́ ɔbʋ ɔwʋnlɩ́n dʋn mʋ ɔbá begyi mʋsʋ á, ɔtɔswɩ́ɩ́ mʋ mʋ akɔtɔ́ ámʋ́ʋ́ mʋ ansɩ́ dɩn mʋ́sʋ́ ámʋ, yée mʋ atɔ́á olenya ɛ́tɔ́.
22 Mas, quando um homem mais forte o ataca e vence, leva todas as armas em que o outro confiava e reparte tudo o que tomou dele.
23 “Ɔhá ánɩ́ omobuo mɩ dɛ́ mɩ́ lu. Ɔhá ánɩ́ ɔmɛdɛ́ mɩ́ tsa akpa ahá ba Bulu ɛ́ dɛ́ amʋ́ gyáa tɛɩ́a mɩ.
23 — Quem não é a meu favor é contra mim; e quem não me ajuda a ajuntar está espalhando.
24 “Nɩ́ ɔŋɛ laláhɛ ɩdálɩ ɔhatɔ á, iteyéki dimbísʋ́ dúnká otsiákpá, támɛ ɩtamanyá. Ɩnʋ ɩtɛblɩ́ ánɩ́ ibéyinkí yɔ́ mʋ́ wóyí dadatɔ.
24 Jesus continuou:
25 Nɩ́ ɩsánkí yɔ́ á, itowun ánɩ́ bafɛ́ɩ́ mʋ́tɔ́, lá mʋ́tɔ́ wankláán.
25 Aí volta e encontra a casa varrida e arrumada.
26 Iteyínkí yɛ́kpa mʋ́ aba asienɔ́ ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ lalahɛ dʋn mʋ, bʋtɛba betsiá ɩnʋ. Ɩnʋ ɔhá ámʋ tsiátɔ́ teyíntá dʋn alɩá igyi yáɩ́.”
26 Depois sai e vai buscar outros sete espíritos piores ainda, e todos ficam morando ali. Assim a situação daquela pessoa fica pior do que antes.
27 Brɛ́á Yesu dɛ́ asʋ́n ánfɩ blɩ́ á, ɔtsɩ ɔkʋ bʋ ɔdɔm amʋtɔ. Ɔtsɩ ámʋ lótsu ɔmɛ fʋ́á blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Bulu layúlá opúni amʋ́ʋ́ fɛdɩ mʋ́tɔ́ pʋ́ nyɔ́pʋ amʋ́ʋ́ fɔnyɔpʋ́ ámʋ.”
27 Quando Jesus acabou de dizer isso, uma mulher que estava no meio da multidão gritou para ele: — Como é feliz a mulher que pôs o senhor no mundo e o amamentou!
28 Támɛ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Ahá ánɩ́ bʋtonú Bulu asʋ́n, gyí mʋ́sʋ́ mboún Bulu layúlá!”
28 Mas Jesus respondeu:
29 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bʋdemoní tsɩ́a a, Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ndɛmba-abí laláhɛ, mlɩdɛ́ osúna dunká amlɩwun, támɛ mlɩmóowun kʋkʋʋkʋ dʋn Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yona osúna amʋ.
29 Quando a multidão se ajuntou em volta de Jesus, ele começou a falar e disse o seguinte:
30 Tsúfɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ Yona lɔ́bwɛ osúna há Niniwefɔ ámʋ a, alɩ mɩ́, Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ánfɩ ɛ́ nɔ́bwɛ osúna há ndɛmba-abí nɩ́.
30 Assim como o
31 Seba owíe tsɩhɛ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́, há mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ olotsu ɔsaasɩ́ ɔmá kʋtɔ kéín gya ɔkpa ba, bonu Salomo nyánsa atosunáhɛ́. Mlɩkɩ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Salomo lɩ́ɩ́ nfɩ á.
31 No Dia do Juízo a rainha de Sabá vai se levantar e acusar vocês, pois ela veio de muito longe para ouvir os sábios ensinamentos de Salomão. E eu afirmo que o que está aqui é mais importante do que Salomão.
32 Niniwefɔ ɛ́ bɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Bulu asʋ́n ogyíkɛ́ amʋ, há mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ brɛ́á Yona lɛ́da Bulu asʋ́n ɔkan súná amʋ́ á, bɛdamlí klʋntɔ ba Bulu wá. Mlɩkɩ, ɔhá ánɩ́ ɔdʋn Yona onutó lɩ́ɩ́ nfɩ á.
32 No Dia do Juízo o povo de Nínive vai se levantar e acusar vocês porque, quando ouviram a mensagem de Jonas, eles se arrependeram dos seus pecados. E eu afirmo que o que está aqui é mais importante do que Jonas.
33 “Ɔhaa tamanywɛ́ ɔkandɩ́ɛ pʋ́ŋáín, ntɛ́ɛ pʋ́ ɔlɔ́ bun mʋ́sʋ́. Ɔfʋákpá ɔtɔpʋ́bian, mɛ́nɩ ɩbɔ́wankɩ́ há ahá ánɩ́ bɛ́ba wóyí ámʋtɔ.
33 Jesus continuou:
34 Fʋ́ ansíbi igyi ɔkandɩ́ɛ há fʋ́ nyankpʋsa-oyí. Nɩ́ fʋ́ ansíbi bʋ alɛ́ á, fʋ́ nyankpʋsa-oyí ámʋ fɛ́ɛ́ bɔ́wankɩ́. Támɛ nɩ́ fʋ́ ansíbi ma alɛ a, fʋ́ nyankpʋsa-oyí ámʋ fɛ́ɛ́ ibóklun.
34 Os olhos são como uma luz para o corpo: quando os olhos de você são bons, todo o seu corpo fica cheio de luz. Porém, se os seus olhos forem maus, o seu corpo ficará cheio de escuridão.
35 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ ánɩ́ wankɩ onutó bʋ́ mlɩtɔ, megyí oklún.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não seja escuridão.
36 Nɩ́ fʋ́ nyankpʋsa-oyí ámʋ lɔ́wankɩ́, oklún ma ɔtɩnɛtɩnɛ a, fʋ́ ɩwɩ fɛ́ɛ́ bɔ́wankɩ́ fɛ́ alɩá ɔkandɩ́ɛ tɔwánkɩ́ wʋ́lɩ́ fʋ́sʋ́.”
36 Pois, se o seu corpo estiver completamente luminoso, e nenhuma parte estiver escura, então ele ficará todo cheio de luz como acontece quando você é iluminado pelo brilho de uma lamparina.
37 Brɛ́á Yesu lɔ́tɔɩ́ tá á, Farisiyin ɔkʋ lɛ́tɩ mʋ atɔ́ ogyíkpá mʋ wóyítɔ́. Mʋ́ sʋ Yesu lɔ́yɔ yétsiá ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ.
37 Quando Jesus acabou de falar, um fariseu o convidou para jantar na casa dele. Jesus foi e sentou-se à mesa.
38 Ɩlɔwa Farisiyin amʋ wánwan ánɩ́ Yesu mɔ́fwɩ ɩbɩ pʋ́gyʋ́ra ɩwɩ asa ɔdɛ atɔ́ ámʋ gyí.
38 O fariseu ficou admirado quando viu que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Ɩ́nɩ sʋ Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ Farisifɔ mlɩtɔfwɩ́ mlɩ nwɛ pʋ́ mlɩ ablanwɛ́ wankláán, támɛ ɔnsɩ́pɛ mʋ́a owuntɔlɩn sɔ́ɔ́n lábʋ́lá mlɩ.
39 Então o Senhor disse a ele:
40 Mlɩ aha mimláhɛ, megyí mʋ́tɔ́ mʋ́a mʋ́ ɔma fɛ́ɛ́ Bulu lɔ́bwɛ?
40 Seus tolos! Quem fez o lado de fora não é o mesmo que fez o lado de dentro?
41 Mlɩpʋ mlɩ atonyahɛ́ ámʋ ha ahiánfɔ, tógyítɔ́ ɩwɩ bɛ́tɩn ha mlɩ.
41 Portanto, deem aos pobres o que está dentro dos seus copos e pratos, e assim tudo ficará limpo para vocês.
42 “Farisifɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́! Mlɩteye mlɩ ɔtsʋtsʋ́ pʋ́ kpántánkplámá aná fɛ́ɛ́tɔ́ idú, pʋ́ idúsɩ́ amʋ há Bulu. Támɛ mlɩmɛ́dɛ́ Bulu mbla ámʋ́ʋ́ ɩhɩ́ɛ́ dehián, igyi asʋ́ngyí ɔnɔkwalɩsʋ pʋ́ Buludwɛ ámʋsʋ gyí. Mʋ́déhián nɩ, támɛ mlɩmákiná iyétɔ dúsɩ́ amʋ ɛ́ ha.
42 — Ai de vocês, fariseus! Pois dão para Deus a décima parte até mesmo da hortelã, da arruda e de todas as verduras, mas não são justos com os outros e não amam a Deus. E são exatamente essas coisas que vocês devem fazer sem deixar de lado as outras.
43 “Farisifɔ, mlɩgyɔwɩ nɩ́! Mlɩtekle otsiákpá yílé tsiá Yudafɔ ofíakpa. Mlɩtekle mlɩaa, ahá bʋbún ha mlɩ itsiá dɩnsʋ.
43 — Ai de vocês, fariseus! Pois gostam demais dos lugares de honra nas
44 Mlɩgyɔwɩ nɩ́! Mlɩlabwɛ́ fɛ́ ntsán ánɩ́ bʋmɛhɩɛ mʋ́ nsʋ, ahá bʋtɔtsʋn mʋ́sʋ́ bʋmeyín ánɩ́ ntsán igyi.”
44 — Ai de vocês! Pois são como sepulturas que não se veem, sepulturas que as pessoas pisam sem perceber.
45 Mose mbla asunápʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́, nɩ́ fɛblɩ́ alɩ á, fasíá anɩ ɛ́ o.”
45 Então um mestre da Lei disse a Jesus: — Mestre, falando assim, o senhor está nos ofendendo também.
46 Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mose mbla asunápʋ́, mlɩ ɛ́ mlɩgyɔwɩ nɩ́! Tsúfɛ́ mlɩtɔpʋ́ atɔ dwindwín sʋ́rá ahá, támɛ mlɩtamapʋ́ osrebi ɔkʋlɛ kʋ́ráá tsá amʋ́ sʋrá.
46 Jesus respondeu:
47 Mlɩgyɔwɩ nɩ́! Tsúfɛ́ mlɩtɔpwɛ́ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ mlɩ anáin bɔmɔ ámʋ ntsán wankláán.
47 Ai de vocês! Pois fazem túmulos bonitos para os
48 Ɩ́nɩ désuná ánɩ́ mlɩlatsúlá dɩ́nká mlɩ anáin bwɛhɛ́ ámʋsʋ nɩ́. Tsúfɛ́ mlɩ anáin bɔmɔ amʋ́, mlɩ ɛ́ mlɩlapwɛ́ amʋ́ ntsán.
48 Com isso vocês mostram que concordam com o que os seus antepassados fizeram, pois eles mataram os profetas, e vocês fazem túmulos para eles.
49 Mʋ́ sʋ Bulu lɔ́pʋ mʋ nyánsa blɩ́ ɔbɛ́ɛ, ‘Nɔ́wa mɩ́ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ mɩ́ sumbí ayɔpʋ́ amʋ́tɔ́. Bɔ́mɔ akʋ, dɩ́nká akʋ ɛ́sʋ́.’
49 Por isso a Sabedoria de Deus disse: “Mandarei para eles profetas e mensageiros, e eles matarão alguns e perseguirão outros.”
50 Bulu ɔbɛ́fɩtɛ́ mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ mʋ ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ ámʋ obugya amʋ́ʋ́ ɩlɔwʋlɩ́ asɩ tsú brɛ́á ɔyɩ́ lɛlɩn ɔpá ámʋ.
50 Por causa disso esta gente de hoje será castigada pela morte de todos os profetas assassinados desde a criação do mundo,
51 Ɔbɛ́fɩtɛ́ tsú Habel obugyasʋ alɩɩ bɔfʋn Sakaria klɛ́sʋ. Mʋ bɔmɔ afɔdɩɛ-asubwi mʋ́a Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ nsɩnɛ́ nɩ́. Ee! Ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, Bulu ɔbɛ́fɩtɛ́ mʋ́ tsú mlɩ ndɛmba-abí ánfɩ wá.
51 começando pela morte de Abel até a morte de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o
52 “Mose mbla asunápʋ́, mlɩgyɔwɩ nɩ́! Tsúfɛ́ mlɩdɛ́ asʋ́nbɩ sáafɩ amʋ. Mlɩméfínkí wíé, mlɩmɛ́há ahá ɔkpa ɛ́ abʋwie.”
52 — Ai de vocês, mestres da Lei! Pois guardam a chave que abre a porta da casa da Sabedoria. E assim nem vocês mesmos entram, nem deixam os outros entrarem.
53 Brɛ́á Yesu lɛ́natɩ́ ɩnʋ ɔyɔ́ á, Mose mbla asunápʋ́ pʋ́ Farisifɔ ámʋ bɔpʋ mʋ ɩwɩ ɔblɔ́, yɔ́ bʋdɛ mʋ asʋ́n tsɔtsɔɔtsɔ fɩtɛ́ pʋ́fɩ́nɩ mʋ yibi,
53 Quando Jesus saiu dali, os mestres da Lei e os fariseus começaram a criticá-lo com raiva e a lhe fazer perguntas sobre muitos assuntos.
54 kɩ bɛɛ bénya mʋ ɔnɔ́tɔ́ asʋankʋ pʋ́kɩ́tá mʋ.
54 Eles queriam levá-lo a dizer alguma coisa que pudesse lhes servir de motivo para acusá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.