João 12

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ilesi nkensíé abʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ a, Yesu lɔ́yɔ Lasaro amʋ́ʋ́ ɔlɔkʋsʋ́a tsu afúlitɔ ámʋ wúlutɔ Betania.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Mʋ́ ntʋ́pwɛsʋ bɔtswɩ ɔpʋ́nʋ́ há mʋ. Marta léye atogyihɛ ɔpʋ́nʋ́ ámʋ asɩ. Lasaro mʋa ahá ámʋ́ʋ́ bɛtɩ ámʋ bɔwa ɩbɩ gyi atɔ́ Yesu wá.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ɩnʋ Maria lɔ́pʋ ofobí fánfáánfán ánɩ́ ɩbʋ ibíá prɛntʋa yílé ɔbɔ bɛtsɛɩ́ wʋ́lɩ́ Yesu ayabisʋ, ɔlɔpʋ mʋ nwunsʋ-imi tsítsi mʋ́. Ofobí ámʋ ɔfan lɔhɔ wóyí ámʋtɔ fɛ́ɛ́.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Támɛ Yuda Iskariot, ogyi Yesu akasɩ́pʋ́ amʋtɔ ɔkʋlɛ, ɔbɛ́lɛ Yesu há ámʋ mʋ́ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Ofobí ánfɩ bʋ bíá. Ntogyi sʋ́ bʋmɛfɛ mʋ́, pʋ́ kɔ́ba amʋ há ahiánfɔ? Mʋ́ bíá bɔ́bwɛ ɔbakʋ́lɛ ofi ɔkʋlɛ akatua.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Megyí ahiánfɔ nwewúun sʋ Yuda dɛ́ asʋ́n ánfɩ blɩ́. Owikplu ógyi sʋ. Mʋ wá sika okentebi bʋ, otetsíá wí kʋ lɛ́ mʋ́tɔ́.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Yesu lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsi mʋ ɔpʋ ofobí ánfɩ wʋlɩ mɩ́ ha mɩ́ opulákɛ́.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ahiánfɔ mʋ́ bétsiá mlɩ wá ekekegyíɛkɛ, támɛ mɩ́ mʋ́ mméetsiá mlɩ wá yɔ́.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bonu ánɩ́ Yesu laba Betania. Mʋ́ sʋ begya ɔkpa yɔ́ mʋ ɔkɩ́kpa. Megyí mʋ nkʋlɛ sʋ bɔyɔ́ ɩnʋ. Bɛyɛ́kɩ Lasaro amʋ́ʋ́ Yesu lɔ́kʋsʋ́a tsu afúlitɔ ámʋ ɛ́.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Mʋ́ sʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ bɔ́mɔ Lasaro ɛ́.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Tsúfɛ́ mʋ kʋsʋ́a tsu afúlitɔ sʋ Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bʋdɛ ɔma yinkí bɔhɔ Yesu gyi.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Ɔyɩ kɛhɛ a, ɔdɔm amʋ́ʋ́ baba nkɛ ogyíkpá amʋ bonu ánɩ́ Yesu ɔbá Yerusalem.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Mʋ́ sʋ bɛka mbláa, bɔpʋ ɔkpa beyéfia mʋ. Bʋdɛ okitikíti bɛɛ, “Hosiána! Bulu oyúla ɔhá anfɩ́ ɔna anɩ Wíe Bulu dátɔ́ ɔbá ánfɩ! Bulu oyúla Israel Owíe amʋ!”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Yesu lénya afrímú ɔkʋ, ɔlɔdʋ bian mʋsʋ, fɛ́ alɩá bɔwanlɩ́n wá Bulu asʋ́ntɔ́ bɛɛ,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 — ausente —
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmɔkɔsɩ́ nú asʋ́n ánfɩ asɩ. Támɛ brɛ́á Bulu lɔ́kʋsʋ́a Yesu tsú afúlitɔ, wá mʋ numnyam ɔma a, bɛkaɩ́n ánɩ́ bɔwanlɩ́n asʋ́n ánfɩ tsú mʋ ɩwɩ. Mʋ́ bɔbwɛ há mʋ a.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Aha ánɩ́ bobuo Yesu brɛ́á ɔlɛtɩ Lasaro fúli-ɔbɔ́tɔ́, kʋ́sʋ́a mʋ tsú afúlitɔ bɔyɔ mʋ́sʋ́ dá asʋ́n ánfɩ ɔkan.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Ɩ́nɩ sʋ ɔdɔm amʋ beyéfia mʋ nɩ. Bonu ánɩ́ alabwɛ́ osúna anfɩ.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Farisifɔ amʋ bɛbláa aba bɛɛ, “Mlɩlawun ánɩ́ anɩlabwɛ́ kásíán. Mlɩkɩ, ahá fɛɛ bayɔ́ bʋbuo mʋ o!”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Griikifɔ akʋ bʋbʋ ahá ámʋ́ʋ́ bɛba Bulu osúmkpá Yerusalem Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋtɔ.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Bɔyɔ Filipo ánɩ́ otsu Betsaida ánɩ́ ɩbʋ Galilea ɔmátɔ́ wá yɛ́bláa mʋ bɛɛ, “Owíé, anɩdékléá abówun Yesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipo lɛ́bláa Andrea, mʋa mʋnyɔ bɛyɛ́bláa Yesu.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ lafʋn ánɩ́ bɔ́wa Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ numnyam.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ɔnɔkwalɩ ndɛ mlɩ bláa. Nɩ́ kpolibí mɔkʋ́wíé ɔbɔ́tɔ́, ɩkwɛ, plɔ́ á, kpoli ibi-kʋlɛ amʋ kɛ́n igyi. Támɛ nɩ́ ɩkwɛ, plɔ́ á, ɩtɔbwɛ́ abí tsɔtsɔɔtsɔ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Nɩ́ ɔkʋ tɔdwɛ́ mʋ nkpa ɔyɩ́ ánfɩtɔ á, ɔbɔ́hʋlɩ́ɩ mʋ́. Nɩ́ ɔkʋ ɛ́ tamadwɛ́ mʋ nkpa á, obénya nkpa ánɩ́ ɩtamatá.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Nɩ́ mlɩtɔ ɔkʋ ɔbɛ́ɛ mósum mɩ́ á, ilehián ánɩ́ obóbuo mɩ, mɛ́nɩ obétsiá ɔtɩ́nɛ́á mbʋ. Nɩ́ ɔkʋ dɛ́ mɩ́ sum á, mɩ́ Sɩ́ ɔbɔ́wa mʋ numnyam.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Yesu lɔ́yɔ mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Séi á, asʋ́n dɛ́ mɩ́ klʋn háan! Amansʋ nɛ́blɩ́? Blɩ́ ntɛblɩ́ mbɛ́ɛ, Mɩ́ Sɩ́, lɛ mɩ́ tsu asʋn wunhɛ anfɩtɔ lóó? Ó-o, mʋ́ sʋ nɛba nɩ.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Mɩ́ Sɩ́, wa fʋ́ ɩwɩ numnyam!” Ɩnʋ á, ɔmɛ ɔkʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ ba ɔbɛ́ɛ, “Nawá mɩ́ ɩwɩ numnyam dodo. Nɛ́trá wa mʋ́.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Brɛ́á ɔdɔm amʋ́ʋ́ bʋlɩɩ́ ɩnʋ ámʋ bonu ɔmɛ amʋ a, bɛblɩ́ bɛɛ “Ɔpráda lapʋ́tɩ́.” Akʋ ɛ́ bɛɛ, “Bulu-ɔbɔpʋ lábláa mʋ asʋ́n!”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Ɩnʋ Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ sʋ ɔmɛ anfɩ lalɩn, megyí mɩ́.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Brɛ́á Bulu obégyi ɔyɩ́tɔ́fɔ asʋ́n nɩ́. Brɛ́á Bulu ɔbɛ́kplɩ́ Ɔbʋnsám, ɔyɩ́sʋ́ ogyípʋ́ amʋ obíásʋ́ nɩ́.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Támɛ mɩ́ mʋ́ á, nɩ́ bɛdá mɩ́ mántá oyikpalíhɛsʋ, tsú mʋ́ lɩ́ɩ́ á, nɛ́kpa ahá fɛ́ɛ́ ba mɩ́ ɩwɩ wá.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 (Yesu lɛ́blɩ́ asʋ́n ánfɩ pʋ́súná lowu oduá mówu.)
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Ɩnʋ ɔdɔm amʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Anɩ mʋ́ anɩlónu tsú anɩ Mbla ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ ánɩ́ Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ) obétsiá brɛ́ fɛ́ɛ́. Mʋ́ ntogyi sʋ fʋ́dɛblɩ́ fɛɛ, ilehián ánɩ́ bɛdá Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ mántá oyísʋ́, tsú mʋ́ lɩ́ɩ́? Ma gyí Nyankpʋsa-Mʋ-Bi ámʋ?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Brɛ́ kpalobí kʋ pɛ́ ɩlasí ánɩ́ Wankɩ amʋ ɔbɛ́trá tsiá mlɩ wá. Ɩ́nɩá Wankɩ amʋ trá ɔbʋ mlɩ wá á, mlɩnatɩ wankɩ amʋtɔ, mɛ́nɩ owí mɛ́ɛta wá mlɩ. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ ɔna oklúntɔ tamabɩ́ ɔtɩnɛ́á ɔyɔ́.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Brɛ́ ánfɩ wankɩamʋ trá ɔbʋ mlɩ wá á, mlɩhɔ mʋ gyi, mɛ́nɩ mlɔ́bwɛ wankɩ amʋ abí.” Yudafɔ Yesu Máhogyi Brɛ́á Yesu lɛ́bláa amʋ́ asʋn anfɩ tá á, ɔlɛnatɩ́ yéŋaín.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Ɩ́nɩá ɔlɔbwɛ osúna tsɔtsɔɔtsɔ amʋ́ ansɩ́tɔ́ ó á, bʋmɔhɔ mʋ gyi.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Ɩ́nɩ lɛ́ha Bulu ɔnɔ́sʋ́ ɔtɔɩ́pʋ́ Yesaia asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔlɛblɩ́ tswɩ dodo amʋ lɛ́ba mʋ́tɔ́. Ɔbɛ́ɛ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Mʋ́ sʋ bʋmɛtálɩ́ hɔ Yesu gyi, tsúfɛ́ Yesaia lɛ́trá blɩ́ ɔbɛ́ɛ,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 — ausente —
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yesaia lówun Yesu numnyam. Mʋ́ sʋ ɔlɛblɩ́ asʋ́n ánfɩ tsú mʋ ɩwɩ nɩ́.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Mʋ́ ó á, Yudafɔ ahandɛ amʋ tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ mʋ gyi, támɛ bʋmɛlɛ amʋ́ hógyi ɔwan. Tsúfɛ́ benya ifú ánɩ́ Farisifɔ ámʋ bɛ́bɩ amʋ́, gya amʋ́ lɛ́ amʋ́ ofíakpa.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Tsúfɛ́ bʋtekle bɛɛ ahá bʋkánfʋ amʋ́ dʋn ánɩ́ Bulu ɔbɛ́kanfʋ́ amʋ́.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Yesu lɔ́kplʋn blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí mɩ́ nkʋlɛ ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi déhógyi. Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔdɛ mɩ́ wúun dɛ́ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔwa mɩ́ sɩ́sɩ́ ámʋ ɛ́ wúun.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Naba ɔyɩ́ ánfɩtɔ fɛ́ wankɩ, fɛ́kɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ ɩwankɩ, mɛ́nɩ ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi méesin oklúntɔ.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Nɩ́ ɔkʋ onú mɩ́ asʋ́n, támɛ omegyi mʋ́sʋ́ á, megyí mɩ́ ɔbɛ́ha mʋ ɩpɔ́n. Tsúfɛ́ mmɛba asʋ́n ogyíkpá. Ahá nkpa ɔhɔ́kpa nɛba.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ɔha ánɩ́ okíná mɩ́, ɔmɔhɔ mɩ́ asʋ́n ɛ́ bʋ asʋ́n ánɩ́ bɔ́pʋhá mʋ ɩpɔ́n. Mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ amʋ ɩbɛ́ha mʋ ɩpɔ́n ɛkɛ tráhɛ amʋ.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Tsúfɛ́ megyí mɩ́ onutó túmi nɔpʋtɔ́ɩ́. Mɩ́ Sɩ́ lɔ́wa mɩ́ sɩ́sɩ́. Mʋlɛ́ha mɩ́ asʋ́n ánɩ́ mblɩ́ɩ, pʋ́ alɩá mblɩ́ɩ mʋ́.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Nyin ánɩ́ mʋ asʋ́n ámʋ ɩtɛhá nkpa ánɩ́ ɩtamatá. Mʋ́ sʋ asʋ́n ánɩ́ ɔtɔwá mɩ́ blɩ́ kóún ntɛblɩ́.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.