João 11

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Lasaro mʋa mʋ apio tsɩhɛ́ Maria pʋ́ Marta betsiá Betania wúlutɔ. Oyin ámʋ lɔ́lɔ.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Maria anfɩ lɛ́tsɛɩ́ mʋ ofobí fánfáánfán wʋ́lɩ́ anɩ Wíe Yesu ayabisʋ, pʋ́ mʋ imi tsítsi mʋ́ nɩ. Mʋ pio yínhɛ́ gyí Lasaro anfɩ́ ɔda ɔdɛlɔ á.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Mʋ́ sʋ mʋ apio tsɩhɛ́ ánfɩ bɔwa abí sɩ́sɩ́ Yesu bɛɛ, “Owíé, fʋ́ ɔdwɛpʋ́ dɛ́lɔ.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Yesu lónu asʋ́n ámʋ a, ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí ɩlɔ ánfɩ ɔbɔ́mɔ mʋ, mboún ɩbɛ́lɛ Bulu numnyam ɔwan. Ɩbɔ́wa mɩ́ Bulu mʋ Bi ánfɩ ɛ́ numnyam.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu tekle Marta mʋa Maria pʋ́ Lasaro fɛ́ɛ́ asʋ́n.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Támɛ brɛ́á olonu ánɩ́ Lasaro dɛ́lɔ á, ɔlɛtrá si tsiá ɔtɩ́nɛ́á ɔbʋ nkenyɔ́ kɛ́kɛ́.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Mʋ́ ɔma a, ɔlɛbláa mʋ akasɩ́pʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha ayinki yɔ Yudea.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ, “Osunápʋ́, nwɛ́n nfɩ Yudafɔ ahandɛ bakle abʋda fʋ́ abwi mɔ. Mʋ́ fɛɛ fɛ́trá yinkí yɔ́ ɩnʋ?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Yesu lɔ́pʋ yébi lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́ ɔbɛ́ɛ, “Megyí dɔnhwɩ́rɩ dúanyɔ bʋ ɛkɛwʋ́lɛtɔ? Nɩ́ ɔha ná ɔyɩ kɛhɛtɔ á, ɔtamasúti, tsúfɛ́ nsaɩntɔ lɔ́wankɩ́, sʋ odewúun.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Támɛ nɩ́ ɔkʋ ná oklúntɔ á, otosúti, tsúfɛ́ ɔmɛdɛ́ atɔ́ wúun.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Asʋ́n ánfɩ ɔma a, ɔlɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Anɩ nyáwíe Lasaro ladɩ́dɩ, támɛ nɔyɔ́ anyetsinkí mʋ.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe, nɩ́ ɔdɛdɩdɩ mʋ́ á, ɩwɩ bɔ́wa mʋ ɔnlɩn!”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Lasaro lowu ɩwɩ asʋ́n Yesu dɛ́blɩ́, támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ mʋ́ bʋkɩ bɛɛ mʋ dɩdɩ́ kɛkɛ ɩwɩ asʋ́n ɔdɛblɩ́.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Ɩnʋ Yesu lówunáa kpa mʋ́ opulu ɔbɛ́ɛ, “Lasaro lawú.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Mlɩ sʋ ɩlawá mɩ́ ansigyí ánɩ́ mma ɩnʋ asa olowu, mɛ́nɩ mlɔ́hɔ mɩ gyi. Mlɩba ayɛkɩ mʋ.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Ɩnʋ Toma ánɩ́ ogyi Tabílɛ́bláa mʋ aba ámʋ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩha anɩa mʋnyɔ fɛ́ɛ́ ayɔ, mɛ́nɩ nɩ́ lowu ígyi kʋ́ráá á, anɩa mʋnyɔ awu!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Yesu lówie Betania wúlutɔ á, bɛbláa mʋ bɛɛ bopulá Lasaro ɩlagyi nkɛná.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Tsú Betania ya Yerusalem mɔfʋn máɩlɩ anyɔ.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mʋ́ sʋ Yudafɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛba Maria mʋa Marta gyɔwɩ ɔhakpá, amʋ́ píó lowu sʋ.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Benya bláa Marta ánɩ́ Yesu ɔbá alɩ, ɔlɔkʋsʋ́ yéfia mʋ ɔkpa. Maria mʋ́ lésin wóyítɔ́.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Mʋ́ʋ́ Marta lɛ́bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíe, tɛkɩ nɩ́ fʋbʋ nfɩ á, tɛkɩ mɩ́ píó mówu sí mɩ́.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Támɛ séi kʋ́ráá nyin ánɩ́ tógyítɔ́á fɔ́kʋlɩ́ Bulu á, ɔbɛ́ha fʋ́.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ píó ámʋ ɔbɛ́lakʋ́sʋ́.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Marta lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Nyin ánɩ́ ɔbɔ́kʋsʋ́ ɛkɛ tráhɛ amʋ́ʋ́ afúli bɔ́kʋsʋ́ ámʋ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́gyí ɔhá ánɩ́ ntɔkʋ́sʋ́a ahá tsú afúlitɔ, há amʋ́ nkpa. Ɔhá ánɩ́ ɔlɔhɔ mɩ gyi owú kʋ́ráá á, ɔbɛ́trá tsiá nkpa.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ɔhá ánɩ́ otsie nkpa, ɔlɔhɔ mɩ gyi ɛ́ móowu ɛkɛkɛɛkɛ. Fahɔ mʋ́sʋ́ gyi?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Marta lótsulá mʋ́sʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Ee! Mɩ́ Wíe, nahogyi ánɩ́ fʋ́gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli), Bulu mʋ Bi ámʋ́ʋ́ bɛɛ ɔbɛ́ba ɔyɩ́tɔ́ ámʋ nɩ.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Brɛ́á Marta lɛ́blɩ́ alɩ tá á, oleyinkí ba wóyítɔ́ bɛtɩ Maria ya ɩtsɛ́tɔ́, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Osunápʋ́ laba, ɔdɛ fʋ́ tɩ.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Maria lénya nú mʋ́ alɩ, ɔlɔkʋsʋ́ yɔ́ Yesu wá.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 (Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yesu mɔ́kʋ́nyá wíé wúlutɔ. Ɔlɩɩ́ ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ Marta lɔ́yɔ́tʋ mʋ amʋ.)
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Brɛ́á ahá ámʋ́ʋ́ bʋtsie Maria wá wóyítɔ́, bʋdɛ mʋ klʋn yiá ámʋ bowun ánɩ́ alakʋ́sʋ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́ ɔyɔ́ á, bɔkʋsʋ́ buo mʋ. Bʋkɩ bɛɛ ɔyɔ́ opulákpá ɩnʋ yósu.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Brɛ́á Maria lówie Yesu wá á, ɔlɛda akpawunu, bláa Yesu ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nɩ́ fʋbʋ nfɩ á, tɛkɩ mɩ́ píó mówu sí mɩ́!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Brɛ́á Yesu lówun ánɩ́ Maria mʋa ahá ámʋ́ʋ́ bʋbuo mʋ amʋ fɛ́ɛ́ bʋdesú a, ɩlɛhɩɛ han mʋ. Mʋ́ sʋ mʋ ansɩ́ lɛpɛ.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nkʋ́nʋ́ mlɩlópulá mʋ.” Ɩnʋ bɛbláa mʋ bɛɛ, “Anɩ Wíe, bɛkɩ.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Ɩnʋ Yesu lósú.
35 Jesus chorou.
36 Mʋ́ sʋ Yudafɔ ámʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Kɩ alɩá ɔtɛhɩ́ɛ́ dwɛ́ Lasaro!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɛblɩ́ bɛɛ, “Megyí oyin ánfɩ lóbwií ansibi obwiepʋ́ ámʋ ansíbi nɩ. Ntogyi sʋ́ ɔmɛtalɩ́ kɩ́tá Lasaro yáɩ́, alawú?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Yesu ansɩ́ lɛ́trá pɛ́, ɔlɛnatɩ́ yɔ́ opulákpá ɩnʋ. Ibwi alatɔ bopulá mʋ, bemináa ibwi tin mʋ́ ɔnɔ́.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Ɩnʋ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩmina ibwi ámʋ lɛ ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́.” Támɛ owupʋ́ ámʋ mʋ pio tsɩ́hɛ́ Marta lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, ndɛ aná mʋ́ á, alayíntá. Ndɛ ɛkɛ náásɩ́ ɔpá bopulá mʋ.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Yesu lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mmɛbláa fʋ mbɛ́ɛ nɩ́ fohogyi a, fówun alɩá Bulu ɩwɩ bʋ ifú?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ɩnʋ bemináa ibwi ámʋ lɛ́ ɔbɔ́ ámʋ ɔnɔ́. Yesu lótsu ansɩ́ fʋ́á kɩ ɔsʋ́sʋ́, blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Sɩ́, nɛdá fʋ́ ɩpán ánɩ́ fanú mɩ́ ɔmɛ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Nyin ánɩ́ fʋtonú mɩ́ mpáɩ ekekegyíɛkɛ. Támɛ ahá ánfɩ bʋlɩɩ́ nfɩ ánfɩ sʋ́ nablɩ́ alɩ, mɛ́nɩ bóhogyi ánɩ́ fʋ́lɔ́wa mɩ́.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Brɛ́á ɔlɔbɔ mpáɩ ánfɩ tá á, ɔlɔkplʋ́n blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Lasaro, dalɩ ba!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Lasaro lɛ́dalɩ a, tati klɩ mʋ ɩbɩ pʋ́ mʋ ayabi. Dúku ɛ́ klɩ mʋ ansɩ́tɔ́. Yesu lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩsankɩ mʋ ɔnatɩ.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Yudafɔ ámʋ́ʋ́ bobuo Maria ba ɩnʋ ámʋ bowun tɔ́á Yesu labwɛ́. Mʋ́ sʋ amʋ́ tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ mʋ gyi.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ bɔyɔ yɛ́bláa Farisifɔ ámʋ tɔ́á Yesu labwɛ́.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ɩnʋnʋ Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Farisifɔ ámʋ bɛtɩ aba asʋ́n agyípʋ́ fia. Mʋ́ʋ́ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nkálɩ abɔ́bwɛ? Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, oyin ánfɩ dɛ́ osúna tsɔtsɔɔtsɔ bwɛ.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Nɩ́ anɩmɛ́ka mʋ itin á, ɔhagyíɔha ɔbɔ́hɔ mʋ gyi. Ɩbɛ́ha Romafɔ bɛ́ba bobwie anɩ Bulu ɔtswɛ́kpa amʋ, yíntá anɩ ɔmá!”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Támɛ amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛá bʋtɛtɩ́ mʋ Kaiafa, ogyi Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn ofí ámʋtɔ lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩ mʋ́ mlɩméyín ɔlala!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Mlɩmɔ́kʋ́bɩ́ ánɩ́ ɩbʋ alɛ́á ɔbakʋ́lɛ obówu ahá fɛ́ɛ́ nwunsʋ, dʋn ánɩ́ ɔmá ámʋtɔ ahá fɛ́ɛ́ bɛ́hɩ?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Megyí Kaiafa onutó agywɩɩn ɔ́lɔpʋblɩ́ asʋ́n ánfɩ. Támɛ ɩ́nɩá ofí ámʋtɔ mʋgyí Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn sʋ á, igyi asʋ́n ánɩ́ ɔlɛblɩ́ tswɩ ánɩ́ ilehián ánɩ́ Yesu obówu há Yudafɔ ɔmá.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Megyí bɛɛ ɔmá ámʋ nkʋlɛ pɛ́ sʋ obówu, mboún alɩá ɔbɛ́kpa Bulu ahá ánɩ́ badásáɩ́n fɛ́ɛ́ bɔwa abatɔ, bɔ́bwɛ ɩkʋlɛ sʋ.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Tsú ɛkɛ ámʋ bɔwa agywɩɩn bwɛ ánɩ́ bɔ́mɔ Yesu bɩ.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ɩ́nɩ sʋ Yesu mɛ́trá tsiá lɛ́ ɩwɩ ɔwan Yudafɔtɔ. Mboún ɔlɛnatɩ́ yɔ́ wúlu kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Efraim, ánɩ́ ɩbʋ dimbísʋ́. Mʋa mʋ akasɩ́pʋ́ amʋ betsiá ɩnʋ.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Brɛ́ ámʋtɔ á, Yudafɔ nkɛá bɔ́pʋgyi Israelfɔsʋ Katsʋn Nkɛ ámʋ lawíé wóyí tá. Ahá tsɔtsɔɔtsɔ botsu awúlusʋ dʋ́ yɔ́ Yerusalem ánɩ́ bɔyɔ́gyʋráa ɩwɩ asa nkɛ ámʋ ɩfʋn.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Brɛ́á bɔyɔ Bulu ɔtswɛ́kpa wunsɩnɛ́sʋ́ ɩnʋ á, bodunká ánɩ́ bówun Yesu. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ aba bɛɛ, “Nkálɩ mlɩdɛ́kɩ́ɩ? Mlɩlahogyi mlɩaa, ɔbɛ́ba nkɛ ánfɩtɔ lóó?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Támɛ brɛ́ ámʋtɔ á, Bulu igyí ahapʋ́ dɛhɛn pʋ́ Farisifɔ ámʋ babláa ahá bɛɛ, nɩ́ ɔkʋ owun ɔtɩ́nɛ́á Yesu bʋ a, ɔhá amʋ́ ɩbɩ, mɛ́nɩ bɛyɛ́kɩtá mʋ.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.