Hebreus 2
New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVI
1 Ɩ́nɩ sʋ ilehián ánɩ́ abɛ́kɩtá ɔnɔkwalɩ asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩlanú ámʋtɔ kínkíínkín, mɛ́nɩ ɩmɛ́ɛdalɩ anɩ ɩbɩ.
1 Por isso é preciso que prestemos maior atenção ao que temos ouvido, para que jamais nos desviemos.
2 Tsúfɛ́ mbla ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́wa há anɩ anáin tsʋn mʋ abɔpʋsʋ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ. Ɩ́nɩ sʋ ahá ámʋ́ʋ́ bɔwa asʋtɔ-ɔnlɩn, bʋmegyi mʋ́sʋ́ ámʋ benya ɩsʋbɩtɩ́ ánɩ́ ɩda ɔkpa.
2 Porque se a mensagem transmitida por anjos provou a sua firmeza, e toda transgressão e desobediência recebeu a devida punição,
3 Nkálɩ anɩ mʋ́ abɛ́talɩ́ srɩ́ ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ, nɩ́ akíná nkpahɔ́ɔ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ ánfɩ? Anɩ Wíe onutó légyankpá blɩ́ mʋ́ asʋ́n. Ahá ámʋ́ʋ́ bonu mʋ́ ámʋ ɛ́ begyi mʋ́ ɩwɩ adánsɩɛ súná anɩ bɛɛ, ɩbʋ mʋ́tɔ́.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? Esta salvação, primeiramente anunciada pelo Senhor, foi-nos confirmada pelos que a ouviram.
4 Bulu onutó ɛ́ lɔ́bwɛ ofúla pʋ́ osúna ɔtsan-ɔtsan mʋ túmitɔ, ɔlɛha ahá mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ atokiehɛ́ brɛ́á iletsiá mʋ, pʋ́dɩ́nká ibwi mʋ́sʋ́ ánɩ́ ɔnɔkwalɩ igyi.
4 Deus também deu testemunho dela por meio de sinais, maravilhas, diversos milagres e dons do Espírito Santo distribuídos de acordo com a sua vontade.
5 Bulu mɔ́pʋ ɔyɩ́ ámʋ́ʋ́ ɩbá, anɩdɛ́ mʋ́ ɩwɩ asʋ́n blɩ́ ámʋ wá mʋ abɔpʋ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, bʋgyíi mʋ́sʋ́.
5 Não foi a anjos que ele sujeitou o mundo que há de vir, a respeito do qual estamos falando,
6 Mboún fɛ́ alɩá ɔkʋ lɔ́wanlɩ́n wá Bulu asʋ́n ámʋtɔ ɔtɩnɛkʋ ɔbɛ́ɛ,
6 mas alguém em certo lugar testemunhou, dizendo: "Que é o homem, para que com ele te importes? E o filho do homem, para que com ele te preocupes?
7 — ausente —
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos e o coroaste de glória e de honra;
8 Nɩ́ Bulu asʋ́n ánfɩ dɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Atɔ́ fɛ́ɛ́” á, idesuná ánɩ́ tɔtɔ mesian ánɩ́ ɔmɛdɛ́ mʋ́sʋ́ gyí. Séi ánfɩ á, anɩmɔ́kʋ́nyá wun ánɩ́ ɔdɛ atɔ́ fɛ́ɛ́sʋ́ gyí.
8 tudo sujeitaste debaixo dos seus pés". Ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou que não lhe estivesse sujeito. Agora, porém, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Támɛ anɩlawun Yesu. Bulu lɛ́ba mʋ asɩ dʋn mʋ abɔpʋ brɛ́ itinbí kʋtɔ. Awɩtɔlɛ Bulu lɔ́wa bwɛ́ mʋ́ alɩ, tsúfɛ́ ɔlɛha Yesu lówu ɔhagyíɔha nwunsʋ. Anɩlabɩ́ ánɩ́ séi á, Bulu lapʋ́ numnyam pʋ́ obú dɩ́nká mʋsʋ, ɩwɩɔsɩn ámʋ́ʋ́ olowun, wú ámʋ sʋ.
9 Vemos, todavia, aquele que por um pouco foi feito menor do que os anjos, Jesus, coroado de honra e glória por ter sofrido a morte, para que, pela graça de Deus, em favor de todos, experimentasse a morte.
10 Bulu, atɔ́ fɛ́ɛ́ Ɔlɛpʋ́ pʋ́ mʋ́sʋ́ Ɔkɩ́pʋ amʋ ɔbɛ́kpa mʋ abí tsɔtsɔɔtsɔ ba mʋ numnyamtɔ. Mʋ́ sʋ ɩbʋ alɛ́á ɔlɔtsʋn Yesu amʋ́ʋ́ ogyi amʋ́ Nkpa Ɔhɔ́pʋ amʋ lowusʋ há mʋ ɔlɔfʋn, mɛ́nɩ ɔbɔ́hɔ amʋ́ nkpa.
10 Ao levar muitos filhos à glória, convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem tudo existe, tornasse perfeito, mediante o sofrimento, o autor da salvação deles.
11 Yesu amʋ́ʋ́ ɔtɔgyʋ́ráa ahá lɛ́ amʋ́ lakpantɔ ámʋ mʋa ahá ámʋ́ʋ́ alagyʋ́ra amʋ fɛ́ɛ́ babwɛ́ Ɔsɩ́ ɔkʋlɛ abí. Mʋ́ sʋ ɩma mʋ pɛ́lɩ ánɩ́ ɔbɛ́tɩ amʋ́ ɔbɛ́ɛ mʋ apíó.
11 Ora, tanto o que santifica quanto os que são santificados provêm de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos.
12 Ɔlɛbláa Bulu ɔbɛ́ɛ,
12 Ele diz: "Proclamarei o teu nome a meus irmãos; na assembléia te louvarei".
13 Ɔlɛblɩ́ brɛ́ bámbátɔ́ ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɔ́pʋ ansɩ́ dɩ́nká Bulusʋ.” Ɔlɛtrá blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Kɩ, mɩ́a abí ámʋ́ʋ́ Bulu lapʋ́há mɩ́ ámʋ lɩ́ɩ́ á.”
13 E também: "Nele porei a minha confiança". Novamente ele diz: "Aqui estou eu com os filhos que Deus me deu".
14 Ɩ́nɩá anyánkpʋ́sa abí ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́pʋhá mʋ amʋ bʋgyi sʋ á, ɔlɔbwɛ mʋ ɩwɩ nyankpʋsa fɛ́ amʋ́, mɛ́nɩ ɔbɔ́tsʋn mʋ lowusʋ swɩ́ɩ́ Ɔbʋnsám túmi, yíntá mʋ.
14 Portanto, visto que os filhos são pessoas de carne e sangue, ele também participou dessa condição humana, para que, por sua morte, derrotasse aquele que tem o poder da morte, isto é, o diabo,
15 Ɔkpa ánfɩ pɛ́sʋ́ ɔbɛ́talɩ́ tsʋn há ahá ámʋ́ʋ́ benya lowu ifú, sʋ bɔbwɛ nkpábi amʋ́ nkpatɔ fɛ́ɛ́ ámʋ bégyi ɩwɩ nɩ́.
15 e libertasse aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Tsúfɛ́ ɩda yaɩ́ ánɩ́ megyí Bulu-abɔpʋ nkpa ɔhɔ́kpa ɔlɛba, mboún Abraham abí-aná.
16 Pois é claro que não é a anjos que ele ajuda, mas aos descendentes de Abraão.
17 Ɩ́nɩ sʋ ilehián ánɩ́ ɔbɛ́lɩan mʋ apíó tógyítɔ́tɔ́, mɛ́nɩ ɔbɔ́bwɛ amʋ́ igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn ánɩ́ obówun ahá nwɛ, wá ɔnɔkwalɩ Bulu ansɩ́tɔ́. Fówun ɔbɛ́talɩ́ bɔ́ amʋ́ lakpan ɩwɩ afɔdɩɛ há Bulu, obésikíé amʋ́.
17 Por essa razão era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, para se tornar sumo sacerdote misericordioso e fiel com relação a Deus e fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Bɔsɔ mʋ kɩ, mʋ onutó ɛ́ ɔlɔtsʋn ɩwɩɔsɩntɔ. Mʋ́ sʋ ɔbɛ́talɩ́ gyí ahá ánɩ́ bʋtɔsɔ amʋ́ kɩ ɛ́ bʋalɛ.
18 Porque, tendo em vista o que ele mesmo sofreu quando tentado, ele é capaz de socorrer aqueles que também estão sendo tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.