Hebreus 12

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Anɩbʋ ɔdɔm anfɩ bɔpʋ hógyi tsíá ánfɩ odu bómlí anɩ. Mʋ́ sʋ mlɩha anɩ ɛ́ atswɩ tógyítɔ́á ɩdɛ anɩ bɩtɩ́a ya ɔma pʋ́ lakpan ánɩ́ ɩlakɩ́klɩ anɩ kínkíínkín tsalɩfwɩ, atomi tsii ɔsrɩ́ɩ amʋ́ʋ́ ɩda anɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Mlɩha apʋ ansɩ́ dɩnka Yesusʋ. Mʋgyí anɩ hógyi nfiasɩ́ pʋ́ mʋ́ ɔnɔ́mɔ. Ɩ́nɩá oyin ansigyí oduá ɩda gyo mʋ sʋ á, olotomi wun ipian oyikpalíhɛsʋ wú. Omobu kpɔɩ́ ánɩ́ bɔ́kpɔɩ́ mʋ tɔtɔ, alayɔ́ otsie Bulu owíe obíá ámʋ gyɔpɩsʋ.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Mlɩpʋkɩ ipian ánɩ́ olotomi wun lakpan abwɛpʋ́ ɩbɩtɔ, brɛ́á bolu mʋ, wá mʋ ɩwɩɔsɩntɔ, mɛ́nɩ ɔŋɛ́ mɛ́ɛta mlɩ, mlɩméesi mʋ hógyi.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Ɩwɩá mlɩdɛ́prɩ lɛ ɩwɩ lakpantɔ á, mlɩmɔ́kʋ́tálɩ́ prɩ yɔ́fʋn brɛ́á mlési mlɩ nkpa há.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Mlɩmátan ɩtɔ́ɩ ánɩ́ Bulu lɔ́tɔɩ́ kplá mlɩ ánfɩ mlɩgyí mʋ abísʋ́. Ɔbɛ́ɛ,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 — ausente —
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Tomi wun ipian fɛ́ ɩsʋ bʋdɛ fʋ́ bɩtɩ́. Bulu dɛ́ mlɩ ɩsʋbɩtɩ́ fɛ́ mʋ abí. Tsúfɛ́ obí ɔmɔmʋ bʋ ɩnʋá mʋ sɩ tamabɩ́tɩ́ mʋ ɩsʋ?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Nɩ́ ɔmɛbɩtɩ́ fʋ́ ɩsʋ fɛ́ alɩá ɔtɔbwɛ́ mʋ abí fɛ́ɛ́ á, idesuná ánɩ́ megyí mʋ bi onutó fʋ́gyi, klɛ́tobi fʋgyi mʋ.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Anɩ ɔsʋlʋ́ʋ anfɩsʋ asɩ́ bʋtɛbɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ, anɩtobú amʋ́ ɛ́. Ntogyi sʋ́ anɩmóotsulá ba ɩwɩasɩ há anɩ Sɩ́ Bulu dʋn amʋ́, anya nkpa ánɩ́ ɩtamatá?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Brɛ́ itinbí pɛ́ anɩ ɔsʋlʋ́sʋ asɩ́ bʋtɔpʋ́bɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ alɩá bʋdeklé. Bulu mʋ́ á, alɩá abɔ́wa alɛ́ sʋ ɔtɛbɩ́tɩ́ anɩ ɩsʋ, mɛ́nɩ anɩ ɛ́ anɩ ɩwɩ bɛ́tɩn fɛ́ mʋ.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Nɩ́ bʋdɛ anɩ ɩsʋ bɩtɩ́ á, ɩtɛhan anɩ alɩ brɛ́ ámʋtɔ. Ansɩ́ tamagyi anɩ. Támɛ ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ ɔma a, anɩtɔbwɛ́ yilé, tsíá iwilwiitɔ.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Mʋ́ sʋ mlɩmáha abatɔ iwu mlɩ, akpawunutɔ ɩkpɩnkɩ mlɩ. Mlɩwa ɩwɩ ɔwʋnlɩ́n!
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Mlɩha mlɩ tsiátɔ́ ɩwa alɛ́, mɛ́nɩ abubúpʋ amʋ bʋméesin tsukʋlɛ, mboún bénya ɩlɔtsá.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Mlɩbɔ mbɔ́dɩ́ amlɩha iwilwii itsia mlɩa ɔhagyíɔha nsɩnɛ́. Mlɩtsia nkpa ánɩ́ mʋ́ ɩwɩ lɛtɩn, tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ mʋ ɩwɩ mɛ́tɩn móowun anɩ Wíe.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Mlɩkɩ ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋʋkʋ mɔ́ɔhʋlɩ́ɩ Bulu awɩtɔlɛ amʋ. Mlɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mási asʋ́n wá mʋ klʋntɔ, mɛ́nɩ ɔmɔ́ɔpʋ asʋ́n wá mlɩ nsɩnɛ́, iyinta mlɩtɔ akʋ.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Mlɩkɩ ánɩ́ mlɩtɔ ɔkʋkʋ ɛ́ mɔ́ɔbwɛ mʋ ɩwɩ mbʋa ɔtɔpʋ́, ntɛ́ɛ ɔhá ánɩ́ ɔtamabú Bulu fɛ́ Esau. Mʋlɔ́pʋ mʋ handɛ tsɛ ɔtsáwʋlɛ atogyihɛ.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Fɛ́ alɩá mlɩyin yaɩ́ á, ɔma a, olobodunká obi dɛhɛn oyúla tsú mʋ sɩ wá, támɛ mʋ sɩ lékiná mʋ ha. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔlɛhɩɛ su kokóli mʋ sɩ, támɛ omenya mʋ́tɔ́ ɔkpa.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Megyí ɩbʋá mlɛ́talɩ́ pʋ ɩbɩ da asɩ mlɩlaba. Ɔtɩ́nɛ́á oklún tuun pʋ́ afú kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ bʋ, ogyá ɛ́ idetsií fɛ́ Sinaibʋ ámʋ́ʋ́ Israelfɔ bɔyɔ mʋ́ asɩ brɛ́á Bulu dɛ́pʋ mʋ mbla há amʋ́ ámʋ asɩ mlɩlaba.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Ɩnʋ́ bonu ɔkpɛ lɔfʋlɩ́ kʋ́klʋ́ʋ́kʋ́ʋ́, bonu ɔmɛ kpɔnkpɔɔnkpɔntɩ kʋ lɛlɩn bláa amʋ́ asʋ́n, sʋ bokokóli bɛɛ itsía alɩ, bʋmedékléá bɛtrá nu asʋansʋ.
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 Tsúfɛ́ bʋmɛtalɩ́ gyí mbla ámʋ́ʋ́ Bulu lɔ́wa há amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ɔbwɩ ɔkʋ kʋ́ráá ɩwɩ ɩda ɩbʋ ámʋ a, bʋdáa mʋ abwi mɔ” ámʋsʋ.
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Tɔ́á bowun ɩnʋ lɔ́wa amʋ́ ifú. Mʋ́ sʋ Mose óó lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ifú lahá mɩ́ ndɛkpɩnkɩ́!”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Mlɩ mʋ́ á, Sionbʋ asɩ mlɩlaba. Bulu Ɔkɩankpapʋ amʋ wúlu yilé, igyi ɔsʋ́sʋ́ Yerusalem pʋ́ Bulu-abɔpʋ mpɩ́m-mpɩ́m ansɩ́ ogyíkpa mlɩlaba.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Bulu bitɩ́ ámʋ abí, bʋgyi ahá ámʋ́ʋ́ bawánlɩ́n amʋ́ adá ɔsʋ́sʋ́ ámʋ ofíakpa mlɩlaba. Bulu, ogyi ahá fɛ́ɛ́ asʋ́n ogyípʋ́ amʋ wá mlɩlaba. Mlɩlaba ahá ámʋ́ʋ́ Bulu latsú amʋ́ ánɩ́ bafʋn amʋ akláa wá.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Yesu wá mlɩlaba. Mʋgyí Bulu mʋa anyánkpʋ́sa nsɩnɛ́ ntam ɔma ɔlɩɩ́pʋ́ nɩ. Yesu obugya wúnyáhɛ amʋ́ʋ́ ɩlɔpʋ yilé ba dʋn Habel obugya amʋ wá mlɩlaba.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Mʋ́ sʋ mlɩkɩ wankláán, mɛ́nɩ mlɩméekiná Bulu ámʋ́ʋ́ ɔdɛ mlɩ asʋ́n bláa amʋ. Tsúfɛ́ Israelfɔ ámʋ́ʋ́ bekiná asʋ́n ánɩ́ ɔlɔwa Mose blɩ́ Sinaibʋ asɩ nu ámʋ bʋmɛtalɩ́ srɩ́ sí ɩsʋbɩtɩ́ ámʋ. Nɩ́ anɩ ɛ́ akíná ɔhá ánfɩ ɔdɛtɔɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ ánfɩ ɔmɛ nu á, anɩ ɩsʋbɩtɩ́ bɔ́dʋn amʋ́ klɛ́.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Brɛ́á Bulu lɔ́tɔɩ́ Sinaibʋsʋ á, mʋ ɔmɛ lɛ́ha ɔsʋlʋ́ʋ lɛkpɩnkɩ́. Támɛ séi á, alahɩ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɛ́trá kpɩnkɩ́ ɔsʋlʋ́ʋ ɔtsáwʋlɛ, kpɩ́nkɩ́ ɔsʋ́sʋ́ ɛ́ tsɩ́a mʋ́tɔ́.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 “Nɛ́trá kpɩnkɩ́ mʋ́ ɔtsáwʋlɛ” anfɩ idesuná ánɩ́ Bulu ɔbɛ́kpɩnkɩ́ atɔ bwɛhɛ́ ámʋ, lɛ́ mʋ́ ɩnʋ. Tɔ́á ɩmɛ́ɛkpɩnkɩ́ ɛkɛkɛɛkɛ pɛ́ obésian.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Mʋ́ sʋ mlɩha ada Bulu ɩpán. Tsúfɛ́ iwíegyí ánɩ́ ɩmɛ́ɛkpɩnkɩ́ abénya tsú mʋ wá. Mlɩha abu mʋ, anya mʋ ifú, mɛ́nɩ abégyi mʋ ansɩ́.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Tsúfɛ́ lɛ́lɛ́ mʋ́ á, ogyá anɩ Bulu ámʋ gyí, ɔtɔhɔ atɔ́ plɩ́plɩ́plɩ́plɩ́.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.