Atos 9

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Alɩ brɛ́ ánfɩtɔ fɛ́ɛ́ á, Saulo mɔ́kʋ́sí Yesu akasɩ́pʋ́ amʋ bláa ɔbɛ́ɛ, mɔ́mɔ amʋ́. Mʋ́ sʋ ɔlɔyɔ Bulu igyí ɔhapʋ́ dɛhɛn wá yɔ́kʋlɩ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, ɔwánlɩn ɔwʋlʋ́ pʋlɛ mʋ suna Damasko Yudafɔ ofíakpa ahandɛ, mɛ́nɩ nɩ́ mʋ ɩbɩ da oyin ntɛ́ɛ ɔtsɩ ɔkʋ, ɔna anɩ Wíe ɔkpa ámʋsʋ a, mɛ́kɩtá mʋ, kpá mʋ ba Yerusalem.
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Saulo lɔ́pʋ ɔkpa ɔyɔ́ Damasko. Ɔlɛta wie tá á, nsaɩntɔ lɛkpa ogyá wa mʋ.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ɔlɛdɩda ɔsʋlʋ́tɔ kpla. Ɩnʋ olonu ɔmɛ kʋ. Ɔmɛ amʋ lɛ́fɩtɛ́ mʋ ɔbɛ́ɛ, “Saulo, Saulo, ntogyi sʋ́ fʋ́dɩn mɩ́sʋ́ alɩ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Saulo lɛ́fɩtɛ́ ɔbɛ́ɛ, “Fʋ́ ma nɩ, mɩ́ Wíé?” Mʋ́ʋ́ ɔmɛ amʋ lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Yesu nɩ. Mɩ́sʋ́ fʋdɩn nɩ́.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Kʋsʋ, afʋyɔ wúlutɔ ɩnʋ. Ɔkʋ obósuná fʋ́ tɔ́á lehián ánɩ́ fɔ́bwɛ.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Saulo aba ánɩ́ mʋa amʋ́nyɔ bʋna besi lɩ́ɩ́ díín. Bonu ɔmɛ amʋ, támɛ bʋmowun ɔhaa.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Saulo lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́. Olobwií ansíbi, támɛ ɔmɛdɛ́ atɔ́ wúun. Mʋ́ sʋ bɛkɩtá mʋ ɩbɩ, kpá mʋ ya Damasko wúlutɔ.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Oletsiá nkɛnsá owítɔ́ omowun atɔ́. Omegyi atɔ́, omonu tɔtɔ ɛ́ alɩ brɛ́ ámʋtɔ.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, Yesu ɔkasɩ́pʋ́ ɔkʋ bʋ Damasko, bʋtɛtɩ́ mʋ Anania. Olowun atɔ́. Mʋ́tɔ́ á, anɩ Wíe Yesu lókpolí mʋ ɔbɛ́ɛ, “Anania!” Olotsulá ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, mɩ́ nɩ́.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Mʋ́ʋ́ anɩ Wíe lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ, yɔ brɔnʋ ámʋ́ʋ́ bʋtɛtɩ́ mʋ́ ‘Ɔkpa Tswííhɛ́’ amʋsʋ. Wie Yuda wóyítɔ́, afʋfɩtɛ oyin ámʋ́ʋ́ otsú Tarso, bʋtɛtɩ́ mʋ Saulo amʋsʋ. Alaba, ɔbʋ ɩnʋ ɔdɛ mpáɩ bɔ.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Alawun ánɩ́ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Anania laba bɔpʋ ɩbɩ dɩ́nká mʋsʋ, mʋ ansíbi labwíí.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Mʋ́ʋ́ Anania lɛ́bláa anɩ Wíe ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ Wíé, nanú oyin ánfɩ ɩwɩ asʋ́n. Alɩá ɔdɛpʋ lalahɛ gyi fʋ́ ahá ánɩ́ bʋbʋ Yerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ ɛ́ bahá mʋ túmi bɛɛ, ɔbá Damasko bɛkɩtá ahá ánɩ́ bʋtɔbɔ́ mpáɩ fʋ́ dátɔ́ fɛ́ɛ́.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Anɩ Wíe lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Yɔ, mɩ́lalɛ́ mʋ mbɛ́ɛ, ɔbwɛ́ɛ mɩ́ osúmpʋ́, ɔha ɔmá bámbátɔ́fɔ, amʋ́ awíe pʋ́ Israelfɔ fɛ́ɛ́ abʋbɩ mɩ́.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Mɩ́ onutó nósuná mʋ alɩá ɔbɔ́kʋkʋ wun ipian mɩ́ sʋ.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Mʋ́ sʋ Anania lɔ́yɔ Yuda wóyítɔ́, yɔ́pʋ ɩbɩ dɩ́nká Saulosʋ, bláa mʋ ɔbɛ́ɛ “Opíó Saulo, anɩ Wíe Yesu amʋ́ʋ́ ɔlɛlɛ ɩwɩ ɔwan súná fʋ́ brɛ́ ámʋ́ʋ́ fɛbá nfɩ ámʋ láwá mɩ́ fʋ́ wá. Ɔbɛ́ɛ, mbɛha fʋ́ afʋlawun atɔ́, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ ɔbʋla fʋ́tɔ́.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Tɔkʋá igyi fɛ́ klɛmɛtɩ́ afwɩ lɛ́maɩ́n lɛ́ mʋ ansíbisʋ kpádá ɩnʋnʋ. Mʋ́ sʋ ɔlɛla ɔdɛ atɔ́ wúun. Ɩnʋ ɔlɔkʋsʋ́, bɔbɔ mʋ asú.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Bɛha mʋ atɔ́ olegyi, ɔwʋnlɩ́n lɛlawíé mʋ. Saulo Bulu Asʋ́n Ɔkanda Damasko Saulo létsiá akasɩ́pʋ́ amʋ wá nkɛ kpalobí.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ɩnʋnʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ amʋ́ ofíakpa, yéfi Yesu ɩwɩ asʋ́n ɔkan da asɩ ɔbɛ́ɛ, “Yesu gyí Bulu mʋ bi ámʋ nɩ.”
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ahá ánɩ́ bonu mʋ asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ fɛ́ɛ́ ɔnɔ́ lobwie amʋ́. Mʋ́ sʋ bɛfɩtɛ́ bɛɛ, “Megyí mʋdɛ́ Yesu asúmpʋ́ mɔ Yerusalem nɩ? Megyí amʋ́ ɔkɩtákpá ɔlɛba nfɩ, ɔkpa amʋ́ ya igyí ahapʋ́ dɛhɛn amʋ?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Támɛ Saulo lɛ́lanyá túmi blɩ́ asʋ́n ámʋ ɔwʋnlɩ́nsʋ́ ɔbɛ́ɛ, lɛ́lɛ́ Yesu gyí Kristo, (ɔhá ámʋ́ʋ́ Bulu ladá mʋ ofúli amʋ). Alɩá ɔlɛhɩɛ lɛ́ asʋ́n ámʋtɔ lɛha Yudafɔ ánɩ́ bʋbʋ Damasko ɩnʋ bɔbwɛ basaa. Bʋmowun mʋ́á bótsu.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ ɔma a, Yudafɔ ámʋ befia kɩ́tá agywɩɩn bɛɛ bɔ́mɔ Saulo.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Mʋ́ sʋ betsiá gyo wúlu amʋ ɔnɔ́ ɔpa onyé, mɛ́nɩ bénya mʋ mɔ́ mʋ. Támɛ akʋ bowi tsá Saulosʋ bɛɛ, alɩ́ Yudafɔ ámʋ babwɛ́ agywɩɩn nɩ́.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Mʋ́ sʋ ɛkɛ ɔkʋ onyé á, Saulo abúopʋ amʋtɔ akʋ botsu mʋ wá lakpátɔ́, pʋ́ mʋ tsʋn ikwitɔ kplɩ́ mʋ yi ɩban ɔma, ɔlɛsrɩ́ nátɩ́.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Brɛ́á Saulo lówie Yerusalem a, ɔlɔtsʋn ɔkpa kugyíkʋsʋ ánɩ́ obówie Yesu akasɩ́pʋ́ amʋtɔ. Támɛ bʋmohogyi ánɩ́ alabwɛ́ ɔkasɩ́pʋ́. Mʋ́ sʋ benya mʋ ifú.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ɩnʋ Barnaba lɛ́kpa mʋ ya, yɛ́lɛ mʋ súná sumbí ayɔpʋ́ amʋ. Ɔlɛbláa amʋ́ alɩá anɩ Wíe lɛ́lɛ ɩwɩ ɔwan súná Saulo Damasko ɔkpatɔ, mʋa Yesunyɔ batɔ́ɩ́; pʋ́ alɩá Saulo lɔ́wa klʋn dá Bulu asʋ́n ámʋ ɔkan ɔwʋnlɩ́nsʋ́ Yesu dátɔ́ Damasko wúlutɔ.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Mʋ́ sʋ Saulo lówie amʋ́tɔ́, beki Yerusalem wúlutɔ. Ɔlɔwa klʋn blɩ́ Bulu asʋ́n ámʋ Yesu dátɔ́.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Mʋa Yudafɔ ámʋ́ʋ́ bʋtɛblɩ́ Griiki ɔblɩ́ɩ amʋ betsiá tɔ́ɩ́, gyi aba nwɛ́ɛn. Támɛ alɩ brɛ́ ámʋtɔ fɛ́ɛ́ á, bʋdɛ agywɩɩn bwɛ ánɩ́ bɔ́mɔ mʋ.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Brɛ́á mʋ́ afú lɔwʋlɩ́ ahógyipʋ amʋ a, bɛkpa mʋ yáa Kaesarea, há mʋ ɔlɛnatɩ́ yɔ́ Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Mʋ́ sʋ ɩwɩ lolwií ɔpasua ánɩ́ bʋ Yudea, Galilea pʋ́ Samaria ɔmátɔ́. Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́kpa amʋ́ bɛklɛɩ́, dan hógyitɔ, betsiá tsiátɔ́á ilegyi anɩ Wíe Yesu ansɩ́.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Petro lɛ́natɩ́ ki Samaria nkudasɩ. Ɛkɛ ɔkʋ ɔlɛyɛ́kɩ Bulu ahá ánɩ́ bʋbʋ Lida wúlutɔ.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Ɩnʋ á, oleyéfia oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Enea, olesin tsukʋlɛ nfikwe nɩ́.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Petro lɛ́bláa mʋ ɔbɛ́ɛ, “Enea, Yesu Kristo latsá fʋ́ ɩlɔ. Kʋsʋ kunta fʋ́ ɔklan.” Ɩnʋ Enea lɔ́kʋsʋ́.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ahá ánɩ́ bʋtsie Lida wúlutɔ pʋ́ Saron nsáɩntɔ fɛ́ɛ́ bowun oyin ámʋ. Mʋ́ sʋ bohogyi, bobuo anɩ Wíe.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Ɔtsɩ ɔkʋ bʋ Yopa wúlutɔ, ogyi ɔkasɩ́pʋ́. Bʋtɛtɩ́ mʋ Tabita. Mʋ dá ámʋ asɩ Griiki ɔblɩ́tɔ gyí, “Dorka.” Mʋ́ asɩ gyí, “Abrɛ.” Yilé ɔbwɛpʋ́ ogyi. Ɔbʋ awɩtɔlɛ há ahiánfɔ.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Brɛ́á Petro bʋ Lida a, ɩlɔ lɛda Tabitasʋ. Olowu, bebie mʋ ntsu, sí mʋ tswɩ abansʋ́rʋ kʋtɔ.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Yopa mʋ́a Lida awúlu ɩmafɔ́ aba wá. Mʋ́ sʋ brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ́ʋ́ bʋbʋ Yopa amʋ bonu lowu ánfɩ á, bɔwa abi anyɔ sɩ́sɩ́ Petro bɛɛ, bobwíí ɩpa há mʋ, ɔwáa ɔsa tʋ amʋ́.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ɩnʋ Petro lɔ́wa ɔsa bwɛ́, mʋ́a amʋ́nyɔ bɛnatɩ́. Brɛ́á olobowie ɩnʋ á, bɛkpa mʋ ya abansʋ́rʋ amʋtɔ. Wúlu amʋtɔ asʋrapʋ fɛ́ɛ́ bʋbʋ fúli amʋ asɩ. Bɛkpa pútá Petro bʋdesú, bʋdɛ atadɩɛá Dorka lɔ́bwɛ brɛ́á otsie nkpa pʋsúná mʋ.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Petro légya asʋrapʋ amʋ fɛ́ɛ́ lɛ́ obu ámʋtɔ. Mʋ́ʋ́ ɔlɛda akpawunu bɔ́ mpáɩ, asa ɔlɛdamlɩ́ kɩ fúli amʋ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Tabita, kʋsʋ.” Ɩnʋ Tabita lóbwií ansíbi. Brɛ́á olowun Petro a, ɔlɔkʋsʋ́ tsíá.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ɩnʋ Petro lɛ́kɩtá mʋ bɩ, ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́. Petro lɛ́tɩ asʋrapʋ amʋ pʋ́ ahógyipʋ atráhɛ amʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ Tabita súná amʋ́ ánɩ́ alatsínkí.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Asʋ́n ánfɩ lɛklɛɩ́ wá Yopa wúlutɔ. Mʋ́ sʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ anɩ Wíe gyi.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Petro létsiá Simon ánɩ́ ɔtɔyɔ́ ɔwʋlʋ́-kpákpá ɩwɩ agyʋ́má wá Yopa ɩnʋ wá ɔpá.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.