Atos 27
New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVI
1 Brɛ́á bɛblɩ́ alɩ tá á, bɛkɩtá agywɩɩn bɛɛ, abɔ́tsʋn ɔpʋsʋ yɔ́ Italia ɔmátɔ́. Bɔpʋ Paulo mʋa obu adɩpʋ́ akʋ ɛ́ wá Romafɔ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Yulio ɩbɩtɔ. Ɔhandɛ anfɩ bʋ Roma Owíe Dɛhɛn Augusto ɩsá akɔpʋ́ ɔpasuatɔ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Anɩlówie ntsusʋ-yibi kʋá itsú Adramitio fʋ́n, ɩyɔ́ ɔpʋ ɔnɔ́ awúluá ɩbʋ Asia ɔmátɔ́. Makedoniayin Aristarko, otsú Tesalonika amʋ ɛ́ bʋ anɩtɔ.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ɔyɩ kɛhɛ a, anɩlɛ́lɩɩ́ Sidon ɔpʋ ɔnɔ́. Ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ Yulio lówun Paulo nwɛ, ɔlɛha mʋ ɔlɔyɔ mʋ aba wá, mɛ́nɩ bɛ́ha mʋ atɔ́á ibéhián mʋ.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Anɩlɔ́kʋsʋ́ tsú ɩnʋ, afú lefia anɩ ɔpʋ amʋsʋ. Mʋ́ʋ́ anɩlɔ́yɔtsʋn Kipro ɔsʋlʋ́ʋ awunso fʋ́n, tsúfɛ́ afú ámʋ mɛdɛ́tsʋ́ʋn ɩnʋ mʋ́.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Anɩlɔ́tsʋn ɔpʋsʋ yɔ́tsʋn Kilikia pʋ́ Pamfilia fʋ́nsʋ́ yówie Likia ɔsʋlʋ́sʋ, Mira wúlutɔ.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lówun ntsusʋ-yibi kʋá itsú Aleksandria wúlutɔ ɩyɔ́ Italia ɔmátɔ́, ɔlɛlɛ anɩ wá mʋ́tɔ́.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Anɩdɩ́n ɔpʋ amʋsʋ pʋtɔɔ. Mʋ́ sʋ anɩlégyí nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ ɔkpatɔ. Ilepian anɩ asa anɩlówie Knido. Afú ámʋ mɛ́ha anɩ ɔkpa. Mʋ́ sʋ anɩlɔ́pʋ yɔ́tsʋn mantáa Kreta ɔmá. Ɩnʋ á, anɩlɔ́pʋkplɩ́ tsʋn Salmone wúlu ɔsaasɩ́ fʋ́n. Tsúfɛ́ afú mɛdɛ́tsʋ́ʋn ɩnʋ mʋ́.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Ɩ́nɩá anɩlɔ́tsʋn ɔpʋ ɔnɔ́-ɔnɔ́ kʋ́ráá ó á, ilepian anɩ asa anɩlóbowie ɔtɩnɛkʋá bʋtɛtɩ́ ɩnʋ “Otsubúnɔ Wankláán,” ɩbʋ mantáa Lasea wúlutɔ.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ lɔ́bɔtsʋn, nkɛá bʋtɔpʋ́klɩ́ ɔnɔ́ kʋ́lɩ́ lakpansikíé ɛ́ ɩlɔtsʋn. Nkɛ ámʋtɔ ɛ́ á, ɔpʋ amʋ ɩdɛda. Mʋ́ sʋ mʋ́sʋ́ tsʋn lɔwa ifú. Ɩ́nɩ sʋ Paulo lɔ́tɔɩ́ kplá amʋ́ ɔbɛ́ɛ,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Mɩ́ awíé, nawun ánɩ́ nɩ́ anɩmɛ́kɩ wankláán anɩ ɔkpa ánfɩ natɩ́tɔ́ a, abɔ́hʋlɩ́ɩ atɔ́ tsɔtsɔɔtsɔ. Megyí atɔ́ pʋ́ ntsusʋ-yibi ámʋ wʋlɛ, anɩ onutónutó ɛ́ abésin mʋ́tɔ́.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Támɛ ɩsá akɔpʋ́ ɔhandɛ amʋ lɔ́hɔ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ ɔhandɛ pʋ́ mʋ wie asʋ́n sí Paulo.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ɩ́nɩá otsubúnɔ ɩnʋ ɩma alɛá abétsiá ɩnʋ nyankpʋtswíebɩ sʋ á, amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛblɩ́ bɛɛ abɛ́natɩ́ ɩnʋ. Amʋ́ ansɩ́ dɩn ánɩ́ abóyówie Foinike, igyi Kreta otsubúnɔ, ɩbʋ owí ɔkplɩ́wíékpá fʋ́n, tsíá ɩnʋ nyankpʋtswíebɩ amʋ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ɩnʋ afú kʋá itsú gyɔpɩsʋ lɔ́wa tsʋ́ʋn brɛʋʋ bɩ. Ɩ́nɩ sʋ ahá ámʋtɔ akʋ bosusúu ánɩ́ amʋ́ agywɩɩn ámʋ bɛ́kanáa. Mʋ sʋ bɛlatsú símpiá ɩtɛhá ntsusʋ-yibi tɛlɩ́ɩ́ tsukʋlɛ wá ntsusʋ-yibi ámʋtɔ, bɔpʋtsʋn Kreta ɔpʋ ɔnɔ́-ɔnɔ́.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Támɛ ɩmɔwa ɔpá kʋkʋ afú kpɔnkpɔntɩ kʋ lɔ́kʋsʋ́ tsú Kreta ɩfʋ́nsʋ́. Afú ámʋ dá gyí “Bɩnasʋ-owí-ɔdalɩkpa-afú.”
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Afú ámʋ lébefia anɩ. Ɩ́nɩá anɩmɛ́talɩ́ sánkɩ́a ntsusʋ-yibi ámʋ sʋ á, anɩlési ɩwɩ há afú ámʋ, ɩlɔpʋ ntsusʋ-yibi ámʋ nátɩ́.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ɩlɔpʋ mʋ́ srɩ́ yɔ́tsʋn mantáa ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋá bʋtɛtɩ́ mʋ́ Kauda asɩ. Ɩlɔwa ɔnlɩn asa bɛtalɩ́ tsú ɔklʋnbi ámʋ́ʋ́ bʋtɔpʋ́lɛ́ ahá ánɩ́ bʋdɛ ntsu wie, isian ntsusʋ-yibi ámʋ ɔma amʋ wá yibi ámʋtɔ.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ɩnʋ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ agyʋ́má ayɔpʋ́ bɛbɩtɩ́a ɔklʋnbi ámʋ wá ntsusʋ-yibi ámʋtɔ. Bɔpʋ ɔfɛ́ klɩ́ ntsusʋ-yibi ámʋ kínkíínkín, mɛ́nɩ ɩmɛ́ɛmaɩ́n. Benya ifú bɛɛ afú ámʋ ɩbɔ́tsʋan ntsusʋ-yibi ámʋ yówie Libia otsubúnɔ osublútɔ. Mʋ́ sʋ bɛlɛ tati ánɩ́ isian ntsusʋ-yibi ámʋsʋ, mɛ́nɩ ntsusʋ-yibi ámʋ bɛ́natɩ́ pʋtɔɔ. Mʋ́ óó á, afú ámʋ lɔ́tsʋan ntsusʋ-yibi ámʋ nátɩ́ ɔwʋnlɩ́nsʋ́.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, afú ámʋ ɔnɔ́ lɛhɩɛ́ wá ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ bɔwa amʋ́ atɔ sʋráhɛ́ lɛ wá ɔpʋtɔ bɩ.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ɔkɛ sáásɩ́ a, bɛlɛ ntsusʋ-yibi ámʋ ɩwɩ ntobí kugyíkʋá amʋ́ ɩbɩ lɛ́da wá ɔpʋ amʋtɔ.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Anɩtráa anɩmɛ́dɛ́ owí mʋ́a ntsrakpabi wúun nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ, afú ámʋ ɔnɔ́ ɛ́ ɩtráa bʋ ɔnlɩn. Mʋ́ sʋ anɩ ansɩ́ mɛtrá dɩnká tɔtɔsʋ dʋn lowu.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ lɔtsʋn, ahá ámʋ bʋtráa bʋmɛdɛ́ atɔ́ gyí. Ɩnʋ Paulo lɔ́kʋsʋ́ lɩ́ɩ́ amʋ́ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́, bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ awíé, tɛkɩ nɩ́ mlɩlónu mɩ́ ɔmɛ, anɩmɛ́natɩ́ Kreta otsubúnɔ a, tɛkɩ anɩmɔ́kʋ́ befia ipian, hʋ́lɩ anɩ atɔ́ alɩ.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Támɛ séi á, mbláa mlɩ amlɩnu. Mlɩwa klʋn, tsúfɛ́ anɩtɔ ɔkʋkʋ móowu, ntsusʋ-yibi ánfɩ wʋlɛ obéyintá.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ígye onyé á, mɩ́ Buluá ntosúm lɔ́wa mʋ ɔbɔpʋ mɩ́ wá.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Ɔlɛbláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Paulo, mánya ifú. Ɩbwɛ́bwɛ́ɛ́bwɛ́ á, fɛ́lɩɩ́ Roma Owíe Dɛhɛn ansɩ́tɔ́. Bulu lawá awɩtɔlɛ há fʋ́. Mʋ́ sʋ alahɔ ahá ánfɩ fʋ́a amʋ́nyɔ mlɩná ánfɩ fɛ́ɛ́ nkpa.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Mʋ́ sʋ mɩ́ awíé, mlɩnya klʋn, tsúfɛ́ mɩ́ ansɩ́ dɩn ánɩ́ Bulu ɔbɛ́ha ɩbɛ́ba mʋ́tɔ́ fɛ́ alɩá mʋ ɔbɔpʋ labɛbláa mɩ.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Támɛ ɩbwɛ́bwɛ́ɛ́bwɛ́ á, afú ámʋ ɩbɛ́da anɩ ya ɔpʋ nsɩnɛ́ ɔsʋlʋ́ʋ kʋsʋ.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ɛkɛ dúanasɩ onyé á, afú ámʋ bʋ mʋ́sʋ́ ɩdɛ anɩda yáa nsɩnɛ́ ɩnʋ ɔpʋá bʋ́tɛtɩ́ mʋ́ Adriasʋ. Mʋ́ ɔyɩ́nsɩnɛ́ á, ntsusʋ-yibi ámʋtɔ agyʋ́má ayɔpʋ́ bosusúu ánɩ́ anɩlatá ɔsʋlʋ́ʋ tʋ tá.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Mʋ́ sʋ bɔpʋ ɔfɛ́ kápʋ́ ɔpʋ amʋ oklú kɩ. Benya ayabi lafakʋlɛ adʋanyɔ (120). Brɛ́ kpalobí ɔma bɛtrá kapʋ́ mʋ́ kɩ a, benya ayabi adukwebá (90).
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ifú lɛkɩtá ntsusʋ-yibitɔ agyʋ́má ayɔpʋ́ ámʋ ánɩ́ abɔ́dʋ abʋtásʋ́. Mʋ́ sʋ bɛda asímpi ánɩ́ bʋtɔpʋ́kɩ́tá ntsusʋ-yibi lɩ́ɩ́ ana kɛ́kɛ́ síán mʋ́ ɔma, sí mʋ́ wá ɔpʋ amʋtɔ. Bokokóli Bulu bɛɛ ɔyɩ́ ɩkɛ́ɛ amʋ́.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Agyʋ́má ayɔpʋ́ amʋ akʋ bekleá bɛ́srɩ́ dalɩ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ. Mʋ́ sʋ bɛkɩ ansɩ́ lɛ́ ɔklʋn kusubi ámʋ dɩ́nká ɔpʋ amʋsʋ hɩ́ɛ́ɛ́, fɛ́ símpi ámʋ bʋdɛpʋsíán ɔklʋn ámʋ ɔnɔ́sʋ́.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Támɛ Paulo lɛ́bláa ɩsá akɔpʋ́ ámʋ pʋ́ amʋ́ ɔhandɛ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ agyʋ́má ayɔpʋ́ bʋmetsiá mʋ́tɔ́ á, mlɩméenya nkpa.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Mʋ́ sʋ ɩsá akɔpʋ́ amʋ bɛka ɔklʋn kusubi ámʋ ɔfɛ́ tɩn, há afú lɔtsʋan mʋ́ nátɩ́.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ɔyɩ́ ɩbá bɛkɛ a, Paulo lóbwií ɩpa há amʋ́ fɛ́ɛ́ ɔbɛ́ɛ, bʋgyíi atɔ́. Ɔlɛblɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Kwasieda anyɔ sɔ́ɔ́n nɩ́, atogyihɛ mɛdɩnká mlɩ ɔwɔ́lɩ. Mlɩmɔ́kʋ́gyi tɔtɔɔtɔ.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nobwíí ɩpa há mlɩ, mlɩgyi atɔ́ ngya, mɛ́nɩ mlɩmóowu. Mlɩtɔ ɔkʋkʋ nwunsʋ-imi kʋlɛ kʋ́ráá mɔ́ɔfwɩ.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Paulo lɔ́tɔɩ́ tá á, ɔlɛlɛ bodobodo ipín, dá Bulu ɩpán amʋ́ fɛ́ɛ́ ansɩ́tɔ́, ɔlɛmaɩ́n kʋ wá gyí bɩ.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ɩnʋ anɩtɔ okugyíɔkʋ lɔ́wa klʋn gyi atɔ́.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Anɩ ahá lafanyɔ aduesienɔ́-sie (276) bʋ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Brɛ́á amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi atɔ́ alɩá bɛ́talɩ́ á, bɛlɛ ayó ámʋ́ʋ́ ɩbʋ ntsusʋ-yibi ámʋtɔ ámʋ fɛ́ɛ́ wá ɔpʋtɔ, há ntsusʋ-yibi ámʋ lɛta odwin.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Brɛ́á ɔyɩ́ dɛkɛ́ a, agyʋ́má ayɔpʋ́ ámʋ bowun ánɩ́ ɔpʋ amʋ bámbi lowie ɔsʋlʋ́ʋ kʋsʋ, támɛ bʋmɛbɩ otsubúnɔ oduá igyi. Ɩnʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ bɛ́kan ntsusʋ-yibi ámʋ ya ɩnʋ.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Mʋ́ sʋ bɛkakáa símpi ámʋ tɩntɩn wa ɔpʋtɔ. Bɛsankɩ́ ntsusʋ-yibi ámʋ mpaɩ ɛ́. Mʋ́ʋ́ botsu tati yílé ámʋ́ʋ́ isian ntsusʋ-yibi ámʋ ansɩ́tɔ́ ámʋ fʋ́á, fía afú ámʋ, bɔpʋ bɔyɔ́ ɔpʋ ɔnɔ́.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Támɛ ntsusʋ-yibi ámʋ lɔyɔ́dʋ ŋɛsɩsʋ, sin ɩnʋ, ɔpʋ amʋ lɛda wʋ́lɩ́ ɔklʋn amʋ ɔma máɩ́n-máɩ́n mʋ́.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ɩsá akɔpʋ́ ámʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ bɔ́mɔ obu adɩpʋ́ ámʋ fɛ́ɛ́, mɛ́nɩ ɔkʋkʋ mɛ́ɛpɩtɩ́ dalɩ, srɩ́.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Támɛ amʋ́ ɔhandɛ léklé ánɩ́ ɔbɔ́hɔ Paulo nkpa. Mʋ́ sʋ ɔmɛha amʋ́ ɔkpa ánɩ́ bʋmɔ́ɔ obu adɩpʋ́ ámʋ. Támɛ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́talɩ́ á, otúu wie ɔpʋ amʋtɔ, ɔpɩtɩ dalɩ.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ɔma a, ɔlɛha atráhɛ amʋ ɛ́ bɔdʋ dɩ́nká ntsusʋ-yibi ámʋ afʋnsʋ yówie ogbémgbesʋ. Amʋ́ fɛ́ɛ́ begyi mbla ámʋsʋ, bɔyɔ ogbémgbesʋ ɩnʋ.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.