Atos 19
New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs ARA
1 Brɛ́á Apolo bʋ Korinto a, Paulo lɔ́dʋ yɔ́tsʋn ɔsʋ́sʋ́ awúlusʋ bɛdalɩ tíí Efeso. Ɔlɔtʋ akasɩ́pʋ́ akʋ ɩnʋ.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Mʋ́ʋ́ ɔlɛfɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mlɩlénya Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ brɛ́á mlɩlóhogyi?” Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Anɩmɔ́kʋ́nú kɩ ánɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ kʋ bʋ ɩnʋ.”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Paulo lɛ́trá fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Asú mɔmʋ bɔbɔ mlɩ?” Bɛlɛ mʋ́ ɔnɔ́ bɛɛ, “Yohane asú ámʋ bɔbɔ anɩ.”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Paulo lɛ́bláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Yohane lɔ́bɔ ahá ánɩ́ badámlí klʋntɔ asú. Ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ bʋhɔ́ɔ ɔhá ámʋ́ʋ́ obuo mʋ ɔbá ámʋsʋ gyi. Mʋgyí Yesu.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Brɛ́á ahá ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, bɛha bɔbɔ amʋ́ asú anɩ Wíe Yesu dátɔ́.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Mʋ́ ɔma a, Paulo lɔ́pʋ ɩbɩ dɩ́nká amʋ́ nwunsʋ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛba amʋ́sʋ́. Bɛblɩ́ ɔblɩ́ɩ bámbá, blɩ́ Bulu ɔnɔ́ asʋ́n ɛ́.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔ́bwɛ ayin dúanyɔ.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Paulo lɛ́latsiá yɔ́ Yudafɔ ofíakpa ɩnʋ. Ɔlɔwa klʋn tɔ́ɩ́ lɛ́ asʋ́ntɔ́ súná amʋ́ tsra asa kɛ́kɛ́. Omenya ifú, mɛ́nɩ bɔ́hɔ asʋ́n ámʋ́ʋ́ ɔdɛblɩ́ tsú Bulu iwíegyí ɩwɩ ámʋsʋ gyi.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Támɛ amʋ́ akʋ bɔwa klʋntɔ odwin, bʋmɔhɔ mʋ asʋ́nsʋ́ gyi. Bɔtɔɩ́ wɔ anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ Paulo dɛ́ amʋ́ súná ámʋ ahátɔ ɩnʋ. Mʋ́ sʋ Paulo lɛ́kpa akasɩ́pʋ́ amʋ nátɩ́, oletsiá súná amʋ́ atɔ́ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Tirano atɔ́ ɔkasɩ́kpá.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Paulo lósuná amʋ́ atɔ́ nfinyɔ kɛ́kɛ́. Mʋ́ sʋ Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ ánɩ́ bʋbʋ Asia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ bonu anɩ Wíe asʋ́n ámʋ.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Bulu lɔ́tsʋn Paulosʋ bwɛ́ ofúla akpɔnkpɔntɩ kʋ.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Ahá bɔkʋlá mʋ adúkubi pʋ́ mʋ ɩwɩsʋ atɔ́ yɛ́dɩnká alɔpʋsʋ, benya ɩlɔtsá, ɔŋɛ laláhɛ ɛ́ lɛdalɩ ahátɔ.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Yudafɔ akʋ ɛ́ bʋbʋ nsɩnɛ́ ɩnʋ bʋna bʋdeki gya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ. Bɔwa klʋn bɛɛ, bɔ́pʋ anɩ Wíe Yesu dá gya ɔŋɛ laláhɛ lɛ́ ahátɔ. Mʋ́ sʋ bɔkplʋ́n wa ɔŋɛ laláhɛ bɛɛ, “Dalɩ Yesu amʋ́ʋ́ Paulo dɛ́ mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan da ámʋ dátɔ́.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Igyí ahapʋ́ ɔhandɛ ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Skewa abi yinhɛ́ abasíénɔ́ létsiá bwɛ́ ɩ́nɩ.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ɛkɛ ɔkʋ ɔŋɛ laláhɛ lɛ́fɩtɛ́ amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Nyin Yesu, nabɩ́ Paulo, mlɩ ɛ́ mɛ́, amɛndɩ mlɩgyí?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔŋɛ laláhɛ bʋ mʋtɔ ámʋ lótu wíé amʋ́tɔ́, dá amʋ́, tɩ́tɩ amʋ́ atadɩɛ fɛ́ɛ́. Ɩnʋ amʋ́ fɛ́ɛ́ bɔpʋ amʋ́ yayá pʋ́ amʋ́ ɩwɩ nlɔ srɩ́ dalɩ wóyí ámʋtɔ.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Yudafɔ pʋ́ Griikifɔá bʋbʋ Efeso ɩnʋ fɛ́ɛ́ bonu asʋ́n ánfɩ. Ifú lɛkɩtá amʋ́. Mʋ́ sʋ bɔpʋ obú há anɩ Wíe Yesu.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ahá ámʋ́ʋ́ bohogyi amʋtɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɛlɛ amʋ́ lakpan blɩ́.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Amʋ́tɔ́ akʋ bʋgyi okó alɛpʋ́. Botsu okó ámʋ nwʋlʋ́ ba bɔwa mʋ́ fɛ́ɛ́ ogyá ahá ansɩ́tɔ́ ɩnʋ. Bobu amʋ́ nwʋlʋ́ ámʋ ibíá á, ɩlɔbwɛ sika futútú mpɩ́m-aduenu (50,000).
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Ɩna anɩ Wíe Yesu túmisʋ mʋ asʋ́n ámʋ lenya ɔkpa klɛ́ɩ́ wankláán.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Asʋ́n ánfɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, Bulu Ɔŋɛ́ ámʋ lɛ́ha Paulo lɔ́bwɛ agywɩɩn ánɩ́ ɔbɔ́yɔ Makedonia pʋ́ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ, fówun ɔyɔ Yerusalem. Mʋ́ʋ́ Paulo lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Nɩ́ nowíé ɩnʋ á, ilehián ánɩ́ nɛ́yɛ́kɩ Roma wúlutɔ ɛ́.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Mʋ́ sʋ ɔlɔwa mʋ abʋápʋ abanyɔ́, bʋgyi Timoteo mʋa Erasto sɩ́sɩ́ Makedonia. Mʋ onutó olesi tsiá Asia ɔmátɔ́ kpalobí.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Alɩ brɛ́ ámʋtɔ á, anɩ Wíe Ɔkpa ámʋ́ʋ́ bʋdɛ ahá suná ámʋ sʋ asʋ́n kpɔnkpɔntɩ kʋ lɛda Efeso ɩnʋ.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Oyin ɔkʋá ɔtɔbwɛ́ sika futútú atɔ́, bʋtɛtɩ́ mʋ Demetrio bʋ ɩnʋ. Oyin ánfɩ tɔpʋ́ sika futútú bwɛ́ ɔkpɩ yílé Artemiɔtswɛ́kpa akusubi ánɩ́ ɩlɛlɩan mʋ ɔtswɛ́kpa yílé ámʋ fɛ́. Mʋa mʋ aba agyʋ́má ánfɩ ayɔpʋ́ bʋtenyá kɔ́ba tsɔtsɔɔtsɔ tsú mʋ́tɔ́.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ɔlɛtɩ mʋ aba ámʋ pʋ́ ahá ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ agyʋ́má ámʋ odu fia. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Mɩ́ apíó, mlɩyin ánɩ́ agyʋ́má ánfɩ sʋ́ anɩ fɛ́ɛ́ anɩlawá alɛ́ nɩ́.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Yɛ́ɛ mlɩtsie mlɩdénu, mlɩdéwúun tɔ́á Paulo dɛ́bwɛ? Alatá ahá bláa ta Efeso wúlutɔ pʋ́ Asia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ fía ɔbɛ́ɛ, ɩkpɩ ánɩ́ ahá bapʋ́ ɩbɩ pwɛ́ bʋmegyí tɔtɔ. Alatá ahá ɔnɔ́ mlɛ́ tá, bʋdɛ mʋ asʋ́nsʋ́ hógyi.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Megyí anɩ agyʋ́má wʋlɛ ibéyintá. Ɔhaa mɛ́ɛtrá bu ɔkpɩ tsɩ́hɛ́ Artemi ɔtswɛ́kpa yílé ámʋ. Ɔkpɩ ámʋ dá ɛ́ bɔ́fwɩ lɛ́ ɔyɩ́tɔ́. Támɛ tɛkɩ mʋgyí ɔkpɩá ahá fɛ́ɛ́ bʋtɔtswɛ Asia ɔmátɔ́ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ fɛ́ɛ́ nɩ́.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, benya ɔblɔ́, sʋ́rá okitikíti bɛɛ, “Ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ anɩ Efesofɔ ɔkpɩ Artemi gyí!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kpokiti lɛda wúlu amʋtɔ fɛ́ɛ́. Ahá ámʋ bɛkɩtá Paulo abúopʋ Gaio mʋa Aristarko ánɩ́ botsú Makedonia srɩ́ pʋ́ amʋ́ ya wúlu ofíakpa.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Paulo onutó lékléá ɔbɔ́yɔ ofíakpa ɩnʋ, ɔyɔtɔɩ́ kpla ɔdɔm amʋ, támɛ akasɩ́pʋ́ amʋ bʋmɛha mʋ ɔkpa.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Ɔmá ámʋtɔ ahandɛ akpɔnkpɔntɩ akʋá bʋgyi Paulo anyawíe ɛ́ bɔwa obí lóyóbwií ɩpa há mʋ bɛɛ, ɔmáyɔ ofíakpa ɩnʋ.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Kpokiti lɛ́da ofíakpa ɩnʋ. Ánɩ bɛɛ alɩ, anɩ ɛ́ bɛɛ alɩ. Amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bʋmɛbɩ tɔ́á sʋá befia ɩnʋ.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Yudafɔ ámʋ akʋ bɔyɔ ofíakpa ɩnʋ. Bowutá Aleksandro sɩ́sɩ́ ɔbʋntɔ, bʋdɛ mʋ asʋ́n ánɩ́ ɔyɛ́blɩ́ bláa. Ɩ́nɩ sʋ Aleksandro lótsu ɩbɩ fʋ́á, ɔbɛ́ɛ amʋlɛ mʋ ɔnɔ́.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Támɛ brɛ́á bowun ánɩ́ Yudayin ogyi á, bɛlasʋ́rá okitikíti, blɩ́ asʋn kua kʋlɛ dɔnhwɩ́rɩ anyɔ kɛ́kɛ́ bɛɛ “Ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ anɩ Efesofɔ ɔkpɩ Artemi gyí!”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, wúlu atɔ́ ɔwanlɩ́npʋ́ lɛ́ha ɔdɔm amʋ bɛkpa ɔnɔ́ bun. Mʋ́ʋ́ ɔlɛbláa amʋ́ ɔbɛ́ɛ, “Efesofɔ ayin, ma méyín ánɩ́ Efeso nfɩ gyí anɩ ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ Artemi pʋ́ mʋ ibwi ámʋ́ʋ́ ɩlɛkpa tsú ɔsʋ́sʋ́ ámʋ nwun?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ɔhaa má ɩnʋá ɔbɛ́talɩ́ gyí asʋ́n ánfɩ ɩwɩ nwɛ́ɛn? Mlɩnya klʋn, mɛ́nɩ mlɩmóoko mli.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Ahá ánfɩ mlɩlakpá ba nfɩ ánfɩtɔ ɔkʋkʋ mɔ́kʋ́wí tɔtɔ tsú ɔtswɛ́kpa ɩnʋ. Bʋmɔkʋ́blɩ́ asʋansʋ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩ ɔkpɩ tsɩ́hɛ́ Artemisʋ.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Támɛ nɩ́ Demetrio mʋa mʋ aba agyʋ́má ayɔpʋ́ amʋ bɛɛ bʋbʋ ɔkʋ ɩwɩ asʋ́n á, asʋ́n agyípʋ́ bʋbʋ ɩnʋ, asʋ́n ogyíkpá ɛ́ bʋ ɩnʋ. Bɛ́talɩ́ pʋ́ asʋ́n ámʋ ya ɩnʋ kpɛ́blɩ́ mʋ́.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Nɩ́ mlɩbʋ asʋn bambá kʋ tsɩ́a ɩ́nɩtɔ mʋ́ á, bɛ́talɩ́ yɛ́blɩ́ mʋ́ ɔtɩ́nɛ́ ámʋ́ʋ́ anɩ fɛ́ɛ́ anɩtefia gyi asʋ́n ámʋ.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Tsúfɛ́ nɩ́ anɩmɛ́kɩ wankláán á, abénya asʋ́n ánɩ́ anɩlahan wúlu amʋ agywɩɩn ndɛ. Nɩ́ bɛfɩ́tɛ́ anɩ ɛ́ á, anɩméenya asʋansʋ pʋ́lɛ́ mʋ́ ɔnɔ́.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Olenya blɩ́ asʋ́n ánfɩ tá alɩ, ɔlɛha amʋ́ fɛ́ɛ́ bɛdasáɩ́n.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.