Atos 14

New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ikonion wúlutɔ ɛ́ á, alɩ kɛ́n Paulo mʋa Barnaba bɔyɔ Yudafɔ ofíakpa nɩ. Bɛblɩ́ Bulu asʋ́n ɩnʋ wankláán. Mʋ́ sʋ Yudafɔ pʋ́ Griikifɔ tsɔtsɔɔtsɔ bɔhɔ Yesu gyi.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Támɛ Yudafɔ ámʋ́ʋ́ bʋmohogyi amʋ bɔtɔɩ́ wá ɔmátɔ́fɔ ámʋ asʋtɔ, há amʋ́ bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ ahógyipʋ amʋsʋ.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Ifú mɛkɩtá Paulo mʋa Barnaba. Betsiá ɩnʋ wá ɔpá blɩ́ anɩ Wíe Yesu asʋ́n ámʋ wankláán. Yesu ɛ́ lɛ́lɩɩ́ amʋ́ ɔma, sʋ bɔbwɛ ofúla pʋ́ osúna pʋ́súná ánɩ́ mʋ awɩtɔlɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ bʋdɛblɩ́ ámʋ igyi ɔnɔkwalɩ.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Mʋ́ sʋ wúlu amʋtɔ ɩlɔbɔɩ́ anyɔ. Akʋ bobuo Yudafɔ ámʋ, akʋ ɛ́ bobuo sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Mʋ́ ɔma a, Yudafɔ, ɔmátɔ́fɔ pʋ́ amʋ́ ahandɛ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, bɔ́wa sumbí ayɔpʋ́ ámʋ ɩwɩɔsɩntɔ, dá amʋ́ abwi mɔ́.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɛsrɩ́ yɔ́ Likaonia awúlu yilé Listra mʋ́a Derbe pʋ́ awúluá ɩbʋ mantáa ɩnʋsʋ.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɩnʋ ɛ́.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Oyin ɔkʋ létsiá Listra wúlutɔ, bɔkwɩɩ́ mʋ ɩbɔ. Ɔmɔkʋ́kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ mʋ ayabisʋ kɩ.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Ɩbɔ anfɩ tsie ɔdɛ Paulo asʋn blɩ́hɛ́ nu. Paulo lési lɩɩ́ kɩ mʋ alɩɩ, olowun ánɩ́ alahogyiá Bulu ɔbɛ́talɩ́ tsá mʋ.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Mʋ́ sʋ ɔlɔkplʋ́n kʋklʋ́kʋ́ʋ́ blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Kʋsʋ lɩɩ fʋ́ ayabi anyɔsʋ.” Ɩnʋ oyin ámʋ lɔ́kʋsʋ́ ɔtsáwʋlɛ pɛ́, wá natɩ́ bɩ.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Brɛ́á ɔdɔm amʋ bowun tɔ́á Paulo labwɛ́ á, bɔkplʋ́n blɩ́ Likaonia ɔblɩ́tɔ bɛɛ, “Ɩkpɩ ámʋ badámlí anyánkpʋ́sa kplɩ́ ba anɩ wá.”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Mʋ́ sʋ bɔpʋ amʋ́ ɔkpɩ kpɔnkpɔntɩ dá tɩ́ Barnaba bɛɛ, “Seus.” Bɔpʋ mʋ ɔtsɩámɩ dá tɩ́ Paulo bɛɛ, “Hermes,” tsúfɛ́ Paulo lɩ́ɩ́ amʋ́ ɔnɔ́, ɔdɛtɔɩ́ nɩ́.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Ɔkpɩ Seus ɔtswɛ́kpa bʋ wúlu ɔnɔ́. Seus igyí ɔhapʋ́ lɔ́yɔ́pʋ nnantswie pʋ́ oyí ntswɩ́tswɩ́ɩ ba wúlu ɔnɔ́ ɩnʋ. Tsúfɛ́ mʋa ɔdɔm amʋ bʋdekléá bɔ́tswɛ sumbí ayɔpʋ́ ámʋ.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Brɛ́á Barnaba mʋa Paulo bonu tɔ́á bɛbá bɔbwɛ á, bɛkɩtá amʋ́ atadɩɛ bálɩ́. Ilosuná ánɩ́ bʋmotsulá dɩ́nká ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ bɛbá bɔbwɛ ámʋsʋ. Bɛsrɩ́ wíé ɔdɔm amʋtɔ blɩ́ bɛɛ,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Ntogyi mlɩdɛ́ ɩ́nɩ bwɛ? Anɩ ɛ́ anyánkpʋ́sa anɩgyí fɛ́ mlɩ. Bulu asʋn wankláán abá bɛbláa mlɩ, amlɩsi atɔkpan ánfɩ ɔmagyáa bobuo anɩ Wíe Bulu Ɔkɩankpapʋ. Mʋlɔ́bwɛ ɔsʋ́ mʋ́a asɩ, ɔpʋ pʋ́ mʋ́tɔ́ atɔ́ fɛ́ɛ́.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Bɩ́mbɩ́ ámʋ a, olesi ɔkpa há ɔmágyíɔmá ánɩ́ bʋbwɛ́ɛ tɔ́á bʋdeklé.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Támɛ mʋ́ ó á, Bulu mɔ́kʋ́sí atɔ wankláán tsɔtsɔɔtsɔ bwɛ, pʋ́súná ánɩ́ mʋbʋ ɩnʋ. Mʋtɛ́há nyankpʋ totswie, mlɩ ndɔtɔ atɔ́ tɔwá alɛ́. Mʋtɛ́há mlɩ atogyihɛ, ɔtɛhá ansɩ́ tegyi mlɩ.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Paulo aná asʋn blɩ́hɛ́ anfɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, ɩlɔwa ɔnlɩn asa bɛtalɩ́ ká ɔdɔm amʋ tin bɛɛ, bʋmátɩn mbwɩ wʋ́lɩ́ amʋ́ ayabiasɩ tswɛ amʋ́.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Mʋ́ ɔma a, Yudafɔ akʋ botsu Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔmátɔ́ pʋ́ Ikonion wúlutɔ ba bɛblɩ́ asʋ́n pʋ́tsɛ ɔdɔm amʋ agywɩɩn, bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ Paulosʋ. Bɛda Paulo abwi, bɩ́tɩ́a mʋ dálɩ wúlu amʋtɔ. Bʋkɩ bɛɛ alawú, sʋ besi mʋ tswɩ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Támɛ brɛ́á akasɩ́pʋ́ amʋ bɛba bobomlí Paulo a, ɔlɔkʋsʋ́ yínkí yɔ́ wúlu amʋtɔ. Mʋ́ ɔyɩ kɛhɛ a, mʋa Barnaba bɛnatɩ́ yɔ́ Derbe wúlutɔ.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Paulo mʋa Barnaba bɛda asʋn wankláán ámʋ ɔkan Derbe. Ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɛdamlí klʋntɔ mlí Yesu akasɩ́pʋ́. Mʋ́ʋ́ bɛlayínkí yɔ́ Listra, tsʋn yɔ Ikonion alɩɩ bɛbɛdalɩ Antiokia ánɩ́ ɩbʋ Pisidia ɔmátɔ́.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ɩnʋ Paulo mʋa Barnaba bɔwa akasɩ́pʋ́ amʋ atɛtɔ-ɔnlɩn bɛɛ, bʋkɩ́ta hógyi amʋtɔ. Bɛbláa amʋ́ bɛɛ, “Ilehián ánɩ́ abɔ́tsʋn ipian tsɔtsɔɔtsɔtɔ asa abówie Bulu iwíegyí ámʋtɔ.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Bɔtʋ́ ɔpasua kugyíkʋ á, bʋtɛklɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ, yáɩ́ ahandɛ há amʋ́, pʋ́ amʋ́ wá anɩ Wíe amʋ́ʋ́ amʋ́ ansɩ́ dɩn mʋsʋ ámʋ ɩbɩtɔ.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Beki Pisidia ɔmátɔ́ ɔpasua ámʋsʋ tá á, bɛba Pamfilia ɔmátɔ́.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Bɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan Perge wúlutɔ. Bɔkʋsʋ́ tsú ɩnʋ yɔ́ Atalia wúlutɔ.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Paulo mʋa Barnaba bɛlatsíá ntsusʋ-yibitɔ tsú ɩnʋ bowie Antiokia. Ɩnʋ gyí ɔtɩ́nɛ́á ahógyipʋ amʋ begyankpá klɩ́ ɔnɔ́ bɔ́ mpáɩ, ánɩ́ Bulu ɔwáa awɩtɔlɛ ha amʋ́, mɛ́nɩ bɔ́yɔ agyʋ́má ánfɩ bamɔ́ mʋ́ ɔnɔ́ ánfɩ nɩ́.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Brɛ́á bowie Antiokia a, bɛtɩ ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ fia. Bɛbláa amʋ́ alɩá Bulu lapʋ́ amʋ́ gyi gyʋma, pʋ́ alɩá Bulu lahá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɛ́ bahɔ mʋ gyi.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Betsiá akasɩ́pʋ́ amʋ wá nkɛ tsɔtsɔɔtsɔ.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.