Atos 11
New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVT
1 Yesu sumbí ayɔpʋ́ ámʋ pʋ́ ahógyipʋ amʋ́ʋ́ bʋbʋ Yudea ɔmátɔ́ ámʋ bonu ánɩ́ ɔmá bámbátɔ́fɔ ɛ́ bahɔ Bulu asʋ́n ámʋ.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mʋ́ sʋ brɛ́á Petro lɔ́yɔ Yerusalem wúlutɔ á, mʋa ahógyipʋ akʋá bʋtekleá ahá bʋtɩ́ɩn keté asa abʋwie ɔpasua ámʋtɔ bɛbɩtɩ́ asʋ́n. Bɛfɩtɛ́ mʋ bɛɛ,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Ntogyi sʋ fayɔ́ ahá ánɩ́ bʋmɛtɩn keté wóyí, fʋ́a amʋ́nyɔ mlɩlawá ɩbɩ gyi atɔ́?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Mʋ́ sʋ Petro lɛ́lɛ asʋ́n ánɩ́ ɩlɛbatɔ súná amʋ́ ɩkʋlɛ-kʋlɛ ɔbɛ́ɛ,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Mbʋ Yopa wúlutɔ ndɛ mpáɩ bɔ nowun atɔ́. Mʋ́tɔ́ á, nowun ánɩ́ tɔkʋá igyi fɛ́ ɔhráda tɛ́ɩ́hɛ́, bʋdɛ mʋ́ nsiebí ana lɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ bá mɩ́ wá.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Nowun pututɔ-mbwɩ pʋ́ wúlutɔ mbwɩ, mbwɩá bʋbʋ ayín, támɛ bʋtɛká abɔnɔ pʋ́ ɔyɩ́tɔ́ mbubwi fɛ́ɛ́ ɔhráda ámʋtɔ.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ɩnʋ nonu ɔmɛ kʋ lɛdalɩ bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Petro, kʋsʋ mɔ mbwɩ ánfɩ afʋwɩ.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Mʋ́ʋ́ nɛblɩ́ mbɛ́ɛ, ‘Mɩ́ Wíe, ɛkɛkɛɛkɛ. Bɔkwɩɩ́ mɩ́ ɔpá á, mmɔkʋ́gyi tɔ́á Yudafɔ amándɩ́ɛ́ lekisí ntɛ́ɛ mʋ́ ɩwɩ mɛtɩn kɩ.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Mʋ́ʋ́ ɔmɛ amʋ lótsu ɔsʋ́sʋ́ lábláa mɩ ɔbɛ́ɛ, ‘Mátɩ tɔ́á Bulu latɩn mʋ́ ɩwɩ atokisíhɛ́.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Tsesa sɔ́ɔ́n nowun atowunhɛ anfɩ. Mʋ́ ɔma a, ɩlɛlayínkí yɔ́ ɔsʋ́sʋ́.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Alɩ brɛ́ ámʋtɔ kɛ́n á, ayin abasá akʋá bɔwa mɩ́ wá tsú Kaesarea baba bʋlɩɩ́ wóyí ámʋ́ʋ́ ntsie mʋ́tɔ́ ámʋ ɔnɔ́.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́bláa mɩ ɔbɛ́ɛ, mbúo amʋ́ yɔ, mmágyi nwɛ́ɛn. Apíó abasíé ánfɩ botsú Yopa anfɩ ɛ́ bobuo mɩ yɔ́ Kaesarea, anɩ fɛ́ɛ́ anɩlɔ́yɔ Konelio wóyítɔ́.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Konelio lɛ́bláa anɩ ɔbɛ́ɛ, mowun Bulu-ɔbɔpʋ ɔkʋ mʋ wóyítɔ́, ɔlɛbláa mʋ ɔbɛ́ɛ, ‘Wa abí abʋyɔ Yopa yɛtɩ oyin ɔkʋá bʋtɛtɩ́ mʋ Simon Petro ba.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Ɔbɛ́bláa fʋ asʋ́n ánɩ́ fʋ́a fʋ́ wóyítɔ́ ahá fɛ́ɛ́ mlɔ́tsʋn mʋ́sʋ́ nyá nkpa.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Nenya tsú ɔnɔ́ ndɛtɔɩ́ alɩ, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ lɛ́ba amʋ́sʋ́ fɛ́ alɩá ɩlɛba anɩsʋ ɛkɛ gyankpapʋ amʋ.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ɩnʋ nɛkaɩ́n anɩ Wíe asʋn blɩ́hɛ́sʋ. Ɔbɛ́ɛ, ‘Yohane lɔ́pʋ ntsu bɔ́ ahá asú. Támɛ mlɩ mʋ́ á, Bulu ɔbɔ́pʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ bɔ́ mlɩ asú.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Mʋ́ sʋ nɩ́ Bulu lapʋ́ mʋ atokiehɛ́ ámʋ kíé amʋ́, fɛ́ alɩá ɔlɔpʋkíé anɩ ahá ámʋ́ʋ́ anɩlɔ́hɔ anɩ Wíe Yesu Kristo gyi amʋ a, mɩ́gyí ma ánɩ́ nétin Bulu ɔkpa?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Brɛ́á sumbí ayɔpʋ́ ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ á, besi Petro tɔ́ɩ wa, bɛkanfʋ́ Bulu bɛɛ, “Mʋ́mʋ́ Bulu lahá ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ ɔkpa ɔbɛ́ɛ, amʋ́ ɛ́ bʋdámli klʋntɔ, abʋnya nkpa.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Stefano lowu ɔma a, bɛdɩnká ahógyipʋ amʋsʋ. Mʋ́ sʋ bɛdasáɩ́n yɔ́ Foinike mʋ́a Kipro ɔsʋlʋ́sʋ pʋ́ Antiokia wúlutɔ. Yudafɔ nkʋlɛ bɛbláa Bulu asʋn wankláán ámʋ.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Támɛ amʋ́tɔ́ akʋ mʋ́ botsu Kipro pʋ́ Kirene ɔmátɔ́ ba Antiokia bɛbláa Griikifɔ ámʋ anɩ Wíe ɩwɩ asʋn wankláán ámʋ.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Anɩ Wíe Bulu lɛ́lɩɩ́ amʋ́ ɔma. Mʋ́ sʋ amʋ́tɔ́ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bohogyi, dámlí klʋntɔ ba anɩ Wíe Yesu wá.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Yerusalem ɔpasua ámʋ bonu asʋ́n ánfɩ. Mʋ́ sʋ bɔwa Barnaba sɩ́sɩ́ Antiokia.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Barnaba gyí ɔha wankláán, Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ pʋ́ hógyi ɛ́ ɩtsɔ mʋtɔ. Brɛ́á olowie Antiokia, olowun alɩá Bulu lagyi amʋ́ bʋalɛ a, ansɩ́ legyi mʋ. Mʋ́ʋ́ ɔlɔtɔɩ́ kplá amʋ́ ɔbɛ́ɛ, bʋpʋ́ʋ amʋ́ klʋn fɛ́ɛ́ dɩnka anɩ Wíe Yesusʋ, abʋgyi mʋ mblasʋ. Ɩ́nɩ sʋ ahá tsɔtsɔɔtsɔ bɔtsʋn mʋ asʋ́n ámʋsʋ hɔ anɩ Wíe gyi.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 — ausente —
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Mʋ́ ɔma a, Barnaba lɔ́yɔ Tarso wúlutɔ yódunká Saulo.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Brɛ́á olowun mʋ a, ɔlɛkpa mʋ ba Antiokia. Betsiá ɩnʋ ofi ɔkʋlɛ, tsíá fía ɔpasua ámʋ, súná amʋ́ atɔ́. Antiokia begyankpá tɩ́ akasɩ́pʋ́ amʋ bɛɛ “Akristofɔ” nɩ́.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ akʋ botsu Yerusalem ba Antiokia alɩ brɛ́ ámʋtɔ kɛ́n.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Amʋ́tɔ́ ɔkʋlɛ dá gyí Agabo. Ɔlɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́, blɩ́ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ túmitɔ tswɩ ɔbɛ́ɛ, “Akʋ́n kpɔnkpɔntɩ kʋ bɛ́ba Roma ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́.” Ɩlɛba mʋ́tɔ́ brɛ́á Roma Owíe Klaudio tsie obíásʋ́.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Akasɩ́pʋ́ amʋ bɔbwɛ agywɩɩn bɛɛ, amʋ́tɔ́ okugyíɔkʋ obódunká tɔ́á obénya, abʋpʋ yekie apíó ahógyipʋ ánɩ́ bʋbʋ Yudea ɔmátɔ́.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Begyi dɩnká mʋ́sʋ́, bɔpʋhá Barnaba mʋa Saulo bɔpʋya ɔpasua ámʋ ahandɛ.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.