2 Coríntios 5
New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs BKJ
1 Anɩ ɔyʋlʋ́ʋ anfɩ igyi fɛ́ kantankpa ánɩ́ anɩtsie mʋ́tɔ́. Nɩ́ bobwíé mʋ́ á, Bulu ɔbɛ́ha anɩ obu bámbá ɔsʋ́sʋ́. Mʋ́mʋ́ á, megyí nyankpʋsa léyi mʋ́. Mʋ onutó léyi mʋ́, imóobwie ɛkɛkɛɛkɛ.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Tsúfɛ́ séi kʋ́ráá ɩdɛ anɩ ipian ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩtɔ. Anɩhɩ́ɛ́ anɩgyó ɛkɛá ɔbɔ́pʋ anɩ ɔsʋ́sʋ́-ɔyʋlʋ́ʋ wá anɩ fɛ́ atadɩɛ.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 Mʋ́mʋ́ anɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ ɔŋɛ́á ɩma ɔyʋlʋ́ʋ, anɩná yayá.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Ɩdɛ anɩ ipian, anɩdɛ́kɩmɩ́ brɛ́ ánfɩ anɩtráa anɩbʋ anɩ ɔyʋlʋ́ʋ dada anfɩtɔ. Megyí bɛɛ anɩdékléá awú, adalɩ ɔyʋlʋ́ʋ anfɩtɔ. Mboún anɩdékléá Bulu ɔwáa anɩ ɔsʋ́sʋ́ klɛ́ amʋ́ʋ́ ɩtamawú plɔ́ ámʋ, mɛ́nɩ ibégyi mʋ́ ánfɩ itowú plɔ́ ánfɩsʋ.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 Bulu onutó lɛ́la anɩ yáɩ́ há mʋ́, ɔlɔpʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ amʋ wá anɩtɔ. Mʋ́gyí ibwiá ɔlɛdɩnká mʋ́sʋ́ nɩ́.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Mʋ́ sʋ anɩtɔwá klʋn brégyíbrɛ́. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á brɛ́ ánfɩ anɩbʋ ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩtɔ á, anɩbʋ ɩfɔ́ anɩ Wíe wá.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Ɩ́nɩ sʋ hógyi anɩlapʋ́ anɩtsie nkpa, megyí tɔ́á ansíbi dewúun.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Ee! Anɩhɩ́ɛ́ anɩdɛ́ klʋn wa, tsúfɛ́ tɔ́á anɩhɩ́ɛ́ anɩdédunká gyí abɔ́wa ɩfɔ́ ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩ wá, ayetsiá anɩ Wíe wá.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩbʋ ɔsʋlʋ́sʋ nfɩ o, ɔtɩnɛ bambá o, tɔ́á ɩdɩn anɩ klʋnsʋ brɛ́ fɛ́ɛ́ gyí, abɔ́bwɛ tɔ́á ibégyi anɩ Wíe ansɩ́.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Tsúfɛ́ anɩ fɛ́ɛ́ abɛ́yɛ́lɩɩ́ Kristo ansɩ́tɔ́, obégyi anɩtɔ okugyíɔkʋ asʋ́n, ká mʋ ɩkɔ anɩ ɔsʋlʋ́sʋ-ɔyʋlʋ́ʋ anfɩ bwɛhɛ́ ɔnɔ́. Yilé igyi o, lalahɛ igyi o.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Anɩhɩ́ɛ́ anɩyin ánɩ́ ilehián ánɩ́ abénya anɩ Wíe ifú. Mʋ́ sʋ anɩdɛ́tɔɩ́ kplá ahá anɩaa, amʋ́ ɛ́ bʋnyáa mʋ ifú. Bulu hɩ́ɛ́ oyin anɩ. Nahogyi ánɩ́ mlɩ ɛ́ mlɩyin anɩ mlɩ klʋntɔ.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Megyí ɩwɩ anɩtráa anɩdétsu súná mlɩ. Mboún anɩdɛ́ mlɩ ɔkpa suná, mɛ́nɩ mlótsu ɩwɩ anɩ sʋ. Fówun nɩ́ ahá bʋdɛ ɩwɩ tsu tɔ́á ɔha tɔpʋ́ ansíbi wun sʋ, imegyí tɔ́á ɩbʋ ɔha klʋntɔ sʋ á, mlénya kʋ bláa amʋ́.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Tsúfɛ́ nɩ́ bɛɛ anɩ nwun layíntá kʋ́ráá á, Bulu asʋ́n igyi. Támɛ nɩ́ bɛɛ anɩ ansɩ́tɔ́ da mʋ́ á, ɩda ha mlɩ.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Ɔdwɛ ámʋ́ʋ́ Kristo bʋ ha anɩ ámʋ dɛ́ anɩ kpa, tsúfɛ́ anɩlanú ɩwɩasɩ ánɩ́ mʋ nkʋlɛ lówu há ahá fɛ́ɛ́. Mʋ́ sʋ mʋa ahá fɛ́ɛ́ bawú.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Olowu há ahá fɛ́ɛ́ lɛ́lɛ́, mɛ́nɩ ahá ánɩ́ bénya nkpa pɔpwɛ amʋ bʋmɛ́ɛtrá tsiá nkpa alɩá bʋdeklé. Mboún bétsiá nkpa há Kristo amʋ́ʋ́ olowu, Bulu lɔ́kʋsʋ́a mʋ há amʋ́ ámʋ.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Ɩ́nɩ sʋ anɩtráa anɩmɛ́dɛ́ ɔhaa kɩ́ɩ fɛ́ alɩá ɔyɩ́tɔ́ ahá bʋtɛkɩ mʋ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á brɛ́ ámʋ anɩlétsiá kɩ Kristo fɛ́ alɩá ɔyɩ́tɔ́ ahá bʋtɛkɩ mʋ, támɛ anɩtráa anɩmɛ́dɛ́ mʋ kɩ́ɩ alɩ.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Mʋ́ sʋ nɩ́ ɔha mʋa Kristo bɔbwɛ́ ɩkʋlɛ a, alabwɛ́ ɔha pɔpwɛ. Mʋ tsiátɔ́ dada amʋ fɛ́ɛ́ ɩlatsʋn. Mʋ tsiátɔ́ labwɛ́ pɔ́pwɛ!
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Nkpa pɔpwɛ anfɩ itsú Bulu wá. Mʋlɔ́tsʋn Kristosʋ bwɛ́ anɩ ánfɩ anɩgyí mʋ alupʋ́ ánfɩ mʋ anyawíe. Alapʋ́ agyʋ́má ánfɩ wá anɩ ɩbɩtɔ, ɔbɛ́ɛ alɛ́ɛ aha bambá ɛ́ anyawíe ha mʋ.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Tsúfɛ́ Bulu lɔ́tsʋn Kristosʋ ɔdɛ ɔyɩ́tɔ́ ahá damlí bwɛ́ mʋ anyawíe. Ɔtráa ɔmɛdɛ́ amʋ́ lakpan ɩwɩ akúnta bu há amʋ́. Ɩ́nɩ ɔlɔpʋwá anɩ ɩbɩtɔ ɔbɛ́ɛ, abláa ahá nɩ.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Kristo atsɩámɩ anɩgyí, Bulu dɛ́tɔɩ́ tsʋn anɩsʋ há mlɩ. Mʋ́ sʋ anɩlɩ́ɩ́ Kristo ɔlɩɩ́kpá anɩdɛ́ mlɩ kokóli anɩaa, “Mlɩha Bulu ɔbwɛ mlɩ mʋ anyawíe!”
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Tsúfɛ́ Kristo mɔ́bwɛ lakpan kʋkʋ! Támɛ Bulu lɔ́pʋ mʋ bɔ́ afɔdɩɛ anɩ lakpan sʋ, mɛ́nɩ ɔbɔ́tsʋn anɩa mʋnyɔ ɩkʋlɛbwɛsʋ tsú anɩ ánɩ́ anɩ asʋ́n da ɔkpa mʋ ansɩ́tɔ́.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.