2 Coríntios 12
New Testament in Nkonya (GH:nko:Nkonya) (NKO_NTW) vs NVT
1 Ilehián ánɩ́ nótsu ɩwɩ, támɛ tɔtɔɔtɔ ɩma ɩwɩtsútɔ́. Támɛ mblɩ́ atɔ́á nowun pʋ́ tɔ́á anɩ Wíe lalɛ́ súná mɩ́.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Nfí dúana (14) nɩ́, bɔwan mɩ ya ɔsʋ́sʋ́ saasɩtɔ. (Mɩ́ nyankpʋsa-oyí lɔ́yɔ ɩnʋ o, mɩ́ ɔkláa o, mmɛ́ɛtalɩ́ bɩ́. Bulu nkʋlɛ yín.)
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 Fɛ́ alɩá nakʋ́blɩ́ á, bɔwan mɩ ya Paradiso. (Mɩ́ nyankpʋsa-oyí lɔ́yɔ ɩnʋ o, mɩ́ ɔkláa o, mmɛ́ɛtalɩ́ bɩ́. Bulu nkʋlɛ yín.) Nonu asʋ́n ánɩ́ ɩma blɩ́tɔ́, ɔhaa ɛ́ má ɔkpa blɩ́ mʋ́.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 — ausente —
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Nɛ́talɩ́ pʋ́ ɩtɔ́ ámʋ́ʋ́ nowun amʋ tsú ɩwɩ, támɛ mmɔ́ɔpʋ mɩ́ atɔ bwɛhɛ́ tsú ɩwɩ. Ntobíá ɩtɛhá mɩ́ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́ tɛba asɩ ntɔpʋ́tsú ɩwɩ.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 Nɩ́ mbɛ́ɛ nótsu ɩwɩ kʋ́ráá á, mmóotsu ɩwɩ fɛ́ ɔha mimláhɛ, tsúfɛ́ nɛ́blɩ́ ɔnɔkwalɩ. Támɛ mmɔ́ɔbwɛ. Mmedékléá ɔhaa ɔkɩ́ɩ mɩ dafa alɩá mɩ́ tsiátɔ́ gyí, ntɛ́ɛ asʋ́n ámʋ́ʋ́ nɔpʋba amʋ.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Alɩá mmɔ́ɔpʋ ntobí ánfɩ ɩbʋ ifú, ɩbʋ wánwan, Bulu lalɛ́ súná mɩ́ ánfɩ tsú ɩwɩ sʋ á, ɔlɔpʋ owu kʋ wá mɩ́ awútɔ́, igyi Ɔbʋnsám-ɔbɔpʋ. Ɩtɛdá wɔ mɩ́, mɛ́nɩ mmóotsu ɩwɩ.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Nakókóli anɩ Wíe Yesu tse sa kɛ́kɛ́ mbɛ́ɛ, ɔlɛ́ ɩtɔ́ ámʋ mɩ́tɔ́.
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 Támɛ asʋ́n ánɩ́ ɔtɛbláa mɩ brégyíbrɛ́ gyí, “Mɩ́ awɩtɔlɛ pɛ́ gyí tɔ́á fehián. Tsúfɛ́ ɔhá ánɩ́ mʋ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́ laba asɩtɔ mɩ́ túmi tɛhɩ́ɛ́ lɩn ɔwan.” Ɩ́nɩ sʋ ɩbʋ mɩ ansigyí ánɩ́ nɔ́pʋ tɔ́á ɩtɛhá mɩ́ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́ tɛba asɩ tsú ɩwɩ, mɛ́nɩ Kristo túmi ámʋ ɩbɛ́hɩɛ bun mɩsʋ.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 Kristo sʋ ansɩ́ bégyi mɩ brégyíbrɛ́. Nɩ́ mɩ́ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́ ɩba asɩ, bʋdɛ mɩ́ sia, mbʋ ɩkplántɔ, bʋdɩn mɩ́sʋ́, ntɛ́ɛ ɩwɩ dɛ mɩ́ ɔsɩn, tsúfɛ́ nɩ́ mɩ́ ɔwʋnlɩ́n ɔnɔ́ ɩba asɩ á, mʋ́ ntɛlányá ɔwʋnlɩ́n nɩ́.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Nabwɛ́ ɩwɩ fɛ́ ɔha mimláhɛ, támɛ mlɩláhá ɩlaba alɩ. Tɛkɩ ilehián ánɩ́ mlɛ́blɩ́ asʋn wankláán tsú mɩ́ ɩwɩ. Tsúfɛ́ ɩbʋ mʋ́tɔ́á mmegyí tɔtɔ, támɛ ndʋn “sumbí ayɔpʋ́ akpɔnkpɔntɩ” ánfɩ mʋ́.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Brɛ́á mbʋ mlɩ wá á, notomi bwɛ́ tɔ́á ɩbʋ wánwan pʋ́ osúna mʋ́a ofúla ɔtsan-ɔtsan, pʋ́súná mlɩ ánɩ́ lɛ́lɛ́ sumbí ɔyɔpʋ́ ngyi.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Ntɔ dɛ́ mlɩ háan? Tɔ́á nɔbwɛ mlɩtɔ, mmɔbwɛ ɔpasua bámbátɔ́ gyí, mmesi ɩwɩ tswɩ mlɩsʋ. Kókoli, mlɩsikie mɩ́!
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Séi á, otse saasɩ ndɛbwɛá nɛ́ba mlɩ wá á. Mmɛ́ɛba besi ɩwɩ tswɩ mlɩsʋ, tsúfɛ́ mmɛdɛ́ tɔtɔ fɩtɛ́ tsú mlɩ wá. Mlɩ onutó ndehián. Kebi tamatsú mʋ sɩ wá akɔnkɔ, mʋ sɩ tótsú mʋ wá akɔnkɔ.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 Ɩbʋ mɩ ɔdwɛá néyintá tógyítɔ́á mbʋ mlɩ sʋ, sí mɩ́ ɩwɩ fɛ́ɛ́ kʋ́ráá há mlɩ. Ɩ́nɩá ndɛ mlɩ dwɛ dʋbɩ alɩ á, ntogyi sʋ ɔdwɛá mlɩ mʋ́ mlɩbʋ há mɩ́sʋ́ dɛdɩnkɩ́?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Fíalɩ mlɩlawun ánɩ́ lɛ́lɛ́, mmɛba besi ɩwɩ tswɩ mlɩsʋ, támɛ mlɩdɛ́blɩ́ mlɩaa, nofwifwí ansɩ́. Ndɛpʋ atɔ́ tsʋn mlɩ omuá wá mlɩ ɔnɔ́.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Ɔkpa ɔmɔmʋsʋ? Nɔtsʋn ahá ámʋ́ʋ́ nɔwa mlɩ wá ámʋtɔ ɔkʋsʋ sísi mlɩ lóó?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Brɛ́á nokokóli Tito, nɔwa mʋa anɩ píó Okristoyin amʋ mlɩ wá mɛ́, olebesisíi mlɩ? Ɛkɛkɛɛkɛ! Tsúfɛ́ agywɩɩn kʋlɛ mɩ́a mʋnyɔ anɩdɛ́pʋbwɛ́ toku kʋlɛ.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Fíalɩ mlɩdɛ́ mʋ́ tsu brɛ́ ánfɩtɔ fɛ́ɛ́ mlɩaa, anɩdɛ́tɔɩ́ pʋ́ká ɩwɩ lɛ́. Megyí alɩ ígyi. Akristofɔ anɩgyí, anɩdɛ́tɔɩ́ Bulu ansɩ́tɔ́. Mɩ́ adwɛpʋ́, anɩdɛ́ tógyítɔ́ bwɛ pʋ́wá mlɩ ɔwʋnlɩ́n.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Tsúfɛ́ ifú dɛ mɩ́ ánɩ́ nɛ́ba mlɩmétsíe wankláán. Mʋ́ sʋ mɩ́ asʋn blɩ́hɛ́ bɔ́wɔ mlɩ asʋtɔ. Fíalɩ nɔ́bɔtʋ ɩtrɛ́, ɔnsɩpɛ, ɔblɔ́, olu, ahásia, ahá ɩwɩ asʋ́nblɩ́, ɩwɩtsú pʋ́ abasʋda mlɩtɔ.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Nhɩ́ɛ́ ndɛ ifú nya ánɩ́ nɩ́ nɛbá ɩnʋ á, mɩ́ Bulu ɔbɛ́trá ba mɩ asɩ mlɩ sʋ. Nósu, tsúfɛ́ mlɩtɔ akʋ mlɩmɔ́kʋ́sí mlɩ lakpan dada amʋ bwɛ, dámlí klʋntɔ sí mbʋatɔ, hakpanla pʋ́ ɔwɔ́lɩ laláhɛ amʋ.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.